บทที่ 9 ออกจากเมือง

บทที่ 9 ออกจากเมือง

หลังจากออกจากหมู่บ้านจัดสรรที่ครอบครัวของอาอาศัยอยู่ ซ่งหมิงได้เช่าห้องพักในโรงแรมแห่งหนึ่งอย่างเรียบง่าย

ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่นอกเมืองหยุนไห่ เขายังจำเป็นต้องเตรียมการบางอย่าง

เขาเปิดแพลตฟอร์มการซื้อขายขึ้นมา

ในบรรดาอุปกรณ์สองชิ้นที่ดรอปมาจากบอส มีชิ้นหนึ่งที่เป็นอุปกรณ์เฉพาะของอาชีพนักรบ

ซ่งหมิงไม่สามารถสวมใส่ได้ เขาจึงนำมันไปลงประกาศขายไว้บนเว็บไซต์ซื้อขายล่วงหน้าแล้ว

ราคาที่เขาตั้งไว้คือหกแสนเหรียญ

นี่คือราคาประเมินที่ทางแพลตฟอร์มให้มา และซ่งหมิงก็ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

อุปกรณ์ระดับสีน้ำเงินที่มีเอฟเฟกต์พิเศษเช่นนี้เป็นที่นิยมมากในตลาด โดยราคามักจะพุ่งสูงอยู่ในช่วงห้าแสนถึงหกแสนเหรียญเสมอ

ราคาซื้อขายของแพลตฟอร์มถือว่าสมเหตุสมผล

เพียงไม่นานนัก ระบบก็แจ้งเตือนว่าอุปกรณ์ชิ้นนั้นถูกขายออกไปแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน พนักงานส่งของเฉพาะทางก็มารับสินค้าไป

บัญชีของซ่งหมิงมีเงินเพิ่มเข้ามาอีกหกแสนเหรียญในทันที

ด้วยเงินก้อนนี้ เขาเริ่มค้นหาหนังสือทักษะที่เหมาะสมกับตนเองในเว็บไซต์ซื้อขาย

ปัจจุบันเขามีทักษะออร่าเปลวเพลิงปีศาจและออร่าสาปกลายเป็นหิน

ในเรื่องของพลังโจมตีและการควบคุมนั้นไม่ถือว่าขาดแคลน

อย่างไรก็ตาม เขายังคงต้องการทักษะประเภทป้องกัน

มิฉะนั้นซ่งหมิงจะรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้างเสมอ

ดินแดนร้างนอกเมืองมักแฝงไปด้วยอันตรายมากมาย ซึ่งแตกต่างจากดันเจี้ยนสำหรับมือใหม่ภายในเมือง

เขาต้องเตรียมตัวให้พร้อม

จ้าวออร่าไม่ใช่สายอาชีพสนับสนุนที่ไม่ได้รับความนิยม ดังนั้นจึงมีหนังสือทักษะสำหรับอาชีพนี้มากมายบนเว็บไซต์ซื้อขาย

ทว่าส่วนใหญ่เป็นหนังสือทักษะประเภทรักษา

หลังจากค้นหาอยู่นาน ในที่สุดซ่งหมิงก็พบทักษะป้องกันที่ตรงตามความต้องการของเขา

ออร่าม่านพลัง: สร้างโล่ป้องกันให้กับเป้าหมายที่เลือก ใช้พลังมานา 20 หน่วย ระยะเวลาคูลดาวน์ 1 นาที

ปริมาณการดูดซับของโล่ขึ้นอยู่กับระดับเลเวลของผู้ใช้และค่าพลังจิต

หากพิจารณาเพียงคำอธิบายทักษะ ออร่าม่านพลังนี้จัดว่าเป็นทักษะขยะที่พบเห็นได้ทั่วไปอย่างไม่ต้องสงสัย

อีกทั้งระยะเวลาคูลดาวน์ยังนานถึงหนึ่งนาที

ทักษะสายสนับสนุนมักจะมีข้อเสียเช่นนี้

ทักษะที่มีอานุภาพร้ายแรงจริงๆ จะไม่มีทางปรากฏบนเว็บไซต์ซื้อขายทั่วไป หรือหากปรากฏขึ้นมาก็จะถูกกว้านซื้อไปในทันที

ซ่งหมิงย่อมไม่มีโอกาสแม้แต่จะมอง

แต่เขาไม่ได้ใส่ใจนัก

ด้วยพรสวรรค์ระดับเทวะอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา แม้แต่ทักษะที่ไร้ประโยชน์ที่สุดก็สามารถกลายเป็นทักษะที่ทรงพลังได้เมื่ออยู่ในมือของเขา

ดังนั้นทักษะเล็กๆ ที่ดูเหมือนขยะเหล่านี้ กลับเป็นสิ่งที่เหมาะสมกับซ่งหมิงมากที่สุด

ทักษะเหล่านี้หาซื้อได้ง่ายและราคาถูก

เรียกได้ว่ามันถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

นอกจากทักษะออร่าม่านพลังแล้ว ซ่งหมิงยังซื้อทักษะการตรวจสอบมาด้วย ซึ่งเป็นทักษะพื้นฐานที่ผู้ประกอบอาชีพทุกคนสามารถเรียนรู้ได้

มันสามารถใช้ตรวจสอบระดับเลเวลของผู้ประกอบอาชีพคนอื่นๆ

ถือเป็นทักษะที่ใช้งานได้จริงอย่างยิ่ง

เนื่องจากหนังสือทักษะทั้งสองเล่มมีสินค้าอยู่ในพื้นที่ ซ่งหมิงจึงไม่ต้องรอนานนัก

ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ก็มีคนนำหนังสือทักษะทั้งสองมาส่งให้ถึงที่

หลังจากซ่งหมิงเรียนรู้ทักษะเหล่านั้นแล้ว เขาได้จัดสรรแต้มทักษะทั้งหมดที่สะสมมาในช่วงเวลานี้ให้กับออร่าม่านพลังทันที

เขาใช้แต้มทักษะไป 4,150 แต้ม

ออร่าม่านพลัง (ระดับเหลือง หนึ่งดาว) พัฒนาสู่ ออร่าพิทักษ์ (ระดับลึกลับ เก้าดาว)

ออร่าพิทักษ์ (ระดับลึกลับ เก้าดาว): สร้างโล่ป้องกันสีขาวขนาด 50,000 หน่วยให้กับเป้าหมายที่เลือก สามารถซ้อนทับได้ไม่จำกัด ใช้พลังมานา 20 หน่วย ระยะเวลาคูลดาวน์ 7.5 วินาที

จากนั้นซ่งหมิงจึงตรวจสอบจุดเก็บเลเวลในเขตชานเมืองหยุนไห่อย่างคร่าวๆ

ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเลือกจุดหมายปลายทางได้

มันคือดินแดนปนเปื้อนซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเมืองหยุนไห่ออกไปหกสิบกิโลเมตร

สถานที่แห่งนี้เป็นที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ภายในพื้นที่ได้กลายพันธุ์เป็นปีศาจร้ายเนื่องจากติดเชื้อจากไออเวจี

ดินแดนปนเปื้อนแห่งนี้ถูกจัดอยู่ในระดับต่ำสุดคือระดับที่หนึ่งโดยทางการของอาณาจักรต้าเซี่ย

ปีศาจร้ายส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในจะมีเลเวลไม่เกินเลเวล 15

มันเป็นสถานที่ที่เหมาะสมมากสำหรับการเพิ่มระดับเลเวลของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น การเข้าไปในดินแดนปนเปื้อนและสังหารปีศาจร้ายยังทำให้เขาได้รับแต้มความดีความชอบอีกด้วย

แต้มความดีความชอบในอาณาจักรต้าเซี่ยมีค่าไม่น้อยไปกว่าเงินตรา

มันสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของที่มีมูลค่าทัดเทียมกันได้ที่ศาลาความดีความชอบของทางราชการ

ดังนั้นผู้ประกอบอาชีพจำนวนมากในเมืองหยุนไห่จึงเดินทางไปยังสถานที่แห่งนี้เพื่อล่าปีศาจร้าย

พวกเขาสามารถทั้งเพิ่มเลเวลจากการจัดการมอนสเตอร์และได้รับแต้มความดีความชอบไปพร้อมกัน

มันเหมาะสมกับเขาเป็นที่สุด

ซ่งหมิงออกจากโรงแรมและมาถึงที่ประตูเมืองทิศเหนือ

กระดานประกาศขนาดใหญ่ด้านบนกำลังแสดงข้อมูลภารกิจต่างๆ วนไปมา

"สมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุรับซื้อหญ้าหยวนสีครามไม่จำกัดจำนวน ราคาชุดละ 100 เหรียญ ผู้ที่สนใจโปรดติดต่อที่ตั้งสมาคม"

"รับซื้อชิ้นส่วนวัสดุจากซากศพปีศาจเน่าเปื่อยไม่จำกัดจำนวน ราคาตั้งแต่ 100 ถึง 1000 เหรียญต่อชิ้น"

"จัดทีมพิชิตดันเจี้ยนเมืองปีศาจเลเวล 20 ระดับความยากฝันร้าย ยินดีต้อนรับผู้ประกอบอาชีพเลเวลระดับสูงขึ้นไป"

ซ่งหมิงไม่ได้มีความสนใจในภารกิจประเภทเก็บรวบรวมวัสดุมากนัก เพราะมันจะเป็นการเสียเวลาของเขาเปล่าๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นภารกิจพิชิตเมืองปีศาจ เขาก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที

ดันเจี้ยนเมืองปีศาจตั้งอยู่ลึกเข้าไปในดินแดนปนเปื้อน

เป็นเพราะการดำรงอยู่ของดันเจี้ยนแห่งนี้ที่ทำให้พื้นที่โดยรอบถูกปนเปื้อนด้วยไออเวจี จนกลายเป็นดินแดนปนเปื้อนอย่างในปัจจุบัน

ซ่งหมิงต้องการไปยังดันเจี้ยนแห่งนี้ในตอนนี้เลย

ทว่าน่าเสียดายที่ระดับเลเวลปัจจุบันของเขาอยู่ที่เลเวล 6 เท่านั้น

ดันเจี้ยนเมืองปีศาจสามารถเข้าได้เฉพาะผู้ประกอบอาชีพที่มีเลเวลระหว่าง 10 ถึง 20 เท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงยังต้องสังหารปีศาจร้ายเพิ่มอีกเล็กน้อยเพื่อเพิ่มระดับเลเวล

เมื่อถึงหน้าประตูเมือง ซ่งหมิงยื่นใบอนุญาตออกนอกเมืองให้กับทหารยาม

ทหารยามเหลือบมองดูและกล่าวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยว่า "ผู้สนับสนุนเลเวล 6 งั้นเหรอ? ไปคนเดียวเนี่ยนะ?"

ต้องทราบว่ามอนสเตอร์ระดับต่ำสุดในพื้นที่ป่าละเมาะรอบนอกก็มีเลเวล 10 แล้ว

ด้วยความห่างถึงสี่ระดับเลเวล มันจะเป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับเขา

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นเพียงผู้ประกอบอาชีพสายสนับสนุน

หากไม่มีทีม การออกจากเมืองไปก็ไม่ต่างจากการรนหาที่ตาย

ซ่งหมิงพยักหน้ายืนยัน

ในเมื่อใบอนุญาตออกนอกเมืองเป็นของจริง ทหารยามจึงไม่ได้ตั้งใจที่จะหน่วงเหนี่ยวเขาไว้

"นอกเมืองมันอันตรายมาก ผู้ประกอบอาชีพเลเวลน้อยอย่างเจ้าต้องระมัดระวังความปลอดภัยให้ดี"

"ในฐานะผู้ที่มีประสบการณ์ ข้ายังคงต้องขอเตือนเจ้า"

"ในฐานะสายสนับสนุน ทางที่ดีที่สุดคือการหาทีมที่แข็งแกร่งคอยนำทางไป"

"อย่าได้พยายามฝืนทำตัวเก่งเพียงลำพัง มิฉะนั้นเจ้าอาจจะต้องสังเวยชีวิตทิ้งเสียเปล่าๆ"

เมื่อเห็นว่าซ่งหมิงยังเป็นนักเรียน ทหารยามจึงอดไม่ได้ที่จะกล่าวเตือนอีกสองสามประโยค

"ขอบคุณสำหรับคำเตือนครับ"

ซ่งหมิงกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพแล้วเดินออกไปนอกเมือง

ไม่นานนัก เขาก็มาถึงบริเวณชายขอบด้านนอกสุดของดินแดนปนเปื้อน

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือพื้นที่รกร้างว่างเปล่า

ท้องฟ้าที่เคยสดใสพลันมืดสลัวลงไปหลายระดับ

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นเหม็นเน่า

ไม่ไกลออกไปมีเสียงคำรามของสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักดังสะท้อนมา ให้ความรู้สึกที่กดดันอย่างยิ่ง

ตามการจัดระดับของทางการ ระดับการปนเปื้อนที่นี่เบาบางที่สุด คือระดับที่หนึ่ง

ดังนั้นมันจึงดึงดูดผู้ประกอบอาชีพจำนวนมากให้มาเพิ่มเลเวลและล่ามอนสเตอร์ที่นี่

ซ่งหมิงเดินไปยังป้ายศิลาสูงตระหง่านที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ

มันแสดงแต้มความดีความชอบของทุกคนโดยเรียงลำดับจากน้อยไปหามาก

นี่คือศิลาความดีความชอบ

ซ่งหมิงก้าวไปข้างหน้าและสื่อสารกับศิลาด้วยพลังจิต จากนั้นเหรียญตรานักล่าปีศาจก็ลอยออกมาจากภายใน

เมื่อทำการผูกมัดแล้ว เหรียญตรานี้จะบันทึกจำนวนปีศาจร้ายที่ซ่งหมิงสังหารและคำนวณแต้มความดีความชอบของเขาโดยอัตโนมัติ ซึ่งจะไปปรากฏบนกระดานผู้นำ

นอกจากนี้มันยังมีแผนที่ของดินแดนปนเปื้อนบรรจุอยู่ด้วย

ซ่งหมิงเหลือบมองดูรายชื่อบนกระดานผู้นำ

เจียงหรง: แต้มความดีความชอบ 130 แต้ม

ฟ่านเหวิน: แต้มความดีความชอบ 66 แต้ม

หลี่ข่าย: แต้มความดีความชอบ 52 แต้ม

...

ด้านล่างมีข้อความตัวอักษรขนาดเล็กระบุว่า: แต้มความดีความชอบสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นไอเทมและอุปกรณ์ต่างๆ ได้ที่ศาลาความดีความชอบ

หมายเหตุ: การพิชิตดันเจี้ยนลับแห่งเมืองปีศาจและปิดประตูอเวจีในที่แห่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์ จะได้รับรางวัลเป็นแต้มความดีความชอบ 1,000 แต้ม

ภารกิจนี้มีผลบังคับใช้ตลอดกาล