ตอนที่ 27 โจมตี

ตอนที่ 27 โจมตี

"คาเซคาเงะตอบตกลงแล้วงั้นเหรอ?"

ในที่สุดรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น นี่เป็นข่าวดีเพียงข่าวเดียวที่เขาได้รับฟังในช่วงหลายวันที่ผ่านมา

"ในเมื่อลงนามในสนธิสัญญาเป็นพันธมิตรเรียบร้อยแล้ว ก็ปล่อยให้ซึนะงาคุเระไปปะทะกับคิริงาคุเระก็แล้วกัน!"

"เดี๋ยวก่อน ให้ดันโซไปช่วยซึนะงาคุเระตั้งรับการโจมตีจากคิริงาคุเระด้วย!"

ดูเหมือนเขาจะรู้สึกว่าซึนะงาคุเระอาจจะไม่พอใจนักหากต้องปล่อยให้ไปเผชิญหน้ากับคิริงาคุเระเพียงลำพัง เขาจึงกล้ำกลืนความ "เจ็บปวดใจ" และส่งเพื่อนเก่าของเขาไปร่วมมือกับซึนะงาคุเระ

"รับทราบครับ ท่านโฮคาเงะ!"

หน่วยลับตอบรับขณะคุกเข่าลงข้างหนึ่ง

"นอกจากนี้ ให้ย้ายโอโรจิมารุจากสมรภูมิคิริงาคุเระไปยังสมรภูมิอิวะงาคุเระซะ!"

"ฉันจะพาคุชินะและมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิคุโมะงาคุเระด้วยตัวเอง!"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ต้องการที่จะบดขยี้หมู่บ้านนินจาแห่งหนึ่งให้ราบคาบด้วยความเร็วสูงที่สุด เพื่อแสดงให้พวกมันเห็นว่าโคโนฮะยังคงเป็นหมู่บ้านที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่!

และเป้าหมายนี้ก็ต้องเป็นคุโมะงาคุเระที่บ้าการต่อสู้ อิวะงาคุเระมีตาเฒ่าเจ้าเล่ห์โอโนกิที่รู้จักรักษาสถานการณ์ และคิริงาคุเระก็มีท่าทีที่คล้ายคลึงกัน มีเพียงพวกบ้าพลังในคุโมะงาคุเระเท่านั้นที่มีแต่กล้ามเนื้อแทนสมอง!

เขาจะต้องจัดการกับคุโมะงาคุเระก่อน ตราบใดที่คุโมะงาคุเระถูกกำจัด อิวะงาคุเระและคิริงาคุเระก็ย่อมต้องลังเลที่จะลงมืออย่างแน่นอน

อีกด้านหนึ่ง คุโมะงาคุเระก็คงไม่รอให้โคโนฮะหารือกันเสร็จสรรพก่อนที่จะเริ่มเปิดฉากสงคราม!

ภายใต้การนำทัพของไรคาเงะรุ่นที่ 3 ซึ่งเดินทางมาถึงในช่วงเช้า คุโมะงาคุเระก็เริ่มเปิดฉากโจมตีในช่วงบ่ายของวันเดียวกันนั้นเลย!

"ลูกบอลสัตว์หาง!"

ความเร็วของไรคาเงะรุ่นที่ 3 สามารถไล่ตาม นามิคาเสะ มินาโตะ ได้ทันอย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่สิ ควรจะพูดกลับกันมากกว่า นามิคาเสะ มินาโตะ ต่างหากที่เป็นฝ่ายต้องดิ้นรนเพื่อหลบหลีกการโจมตีของไรคาเงะรุ่นที่ 3 ให้ทัน!

นามิคาเสะ มินาโตะ ถูกไรคาเงะรุ่นที่ 3 ไล่ตามไปทั่วทุกหนทุกแห่ง ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัวขึ้นที่คุไนของ คาถาเทพสายฟ้าเหิน การโจมตีของไรคาเงะรุ่นที่ 3 ก็ไปถึงตัวเขาแล้ว!

นี่เป็นสิ่งที่ โยสึกิ หลิง เป็นผู้แนะนำอย่างเฉพาะเจาะจง เนื่องจาก คาถาเทพสายฟ้าเหิน: ม่านพลังสายฟ้าเหิน ของ นามิคาเสะ มินาโตะ นั้นมีประสิทธิภาพในการสกัดกั้นลูกบอลสัตว์หางมากเกินไป!

การให้ไรคาเงะรุ่นที่ 3 ไล่ล่าเขานั้นเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ตอนนี้ นามิคาเสะ มินาโตะ ทำได้เพียงแค่พยายามวิ่งหนีเอาชีวิตรอดเท่านั้น ความประมาทเพียงชั่วครู่อาจหมายถึงการถูกไรคาเงะรุ่นที่ 3 ปลิดชีพในพริบตา!

ไม่ต้องพูดถึงการพยายามป้องกันลูกบอลสัตว์หางเลย!

ซึนาเดะเองก็พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อสกัดกั้นลูกบอลสัตว์หาง แต่อย่างไรก็ตาม ความเชี่ยวชาญของเธอคือกระบวนท่า แม้ว่าเธอจะสามารถใช้คาถานินจาได้ แต่มันก็เห็นได้ชัดว่าไม่เพียงพอที่จะต้านทานลูกบอลสัตว์หางของแปดหางได้

"ตูม!"

ซึนาเดะถูกกระแทกจนปลิวละลิ่วไปด้วยลูกบอลสัตว์หางอีกลูก เธออ้าปากกระอักเลือดออกมาคำโต

ในขณะเดียวกัน ลูกบอลสัตว์หางของ โยสึกิ หลิง ก็ก่อตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง และไรคาเงะรุ่นที่ 3 เพียงคนเดียวก็สามารถปั่นหัวนินจาโคโนฮะจนหัวหมุนได้!

เขาออกคำสั่งโดยตรงกับ โยสึกิ หลิง ว่าไม่ต้องเป็นห่วงเขา และให้กระหน่ำยิงมาได้เลย ลูกบอลสัตว์หางธรรมดาไม่สามารถทำร้ายเขาได้หรอก!

ตอนนี้นินจาโคโนฮะถูกต้อนให้จนมุมแล้ว พวกเขาจะถูกลูกบอลสัตว์หางถล่มใส่และถูกไรคาเงะรุ่นที่ 3 สังหารอยู่ที่ฐานที่มั่นแห่งนี้ หรือจะออกไปสู้สุดชีวิตกับกองทัพคุโมะงาคุเระที่เตรียมพร้อมรบแล้ว!

ถ้าพวกเขาออกไปสู้กับคุโมะงาคุเระ พวกเขาก็ต้องเปิดประตู การเปิดประตูก็มีความหมายเท่ากับว่าแนวพรมแดนได้พ่ายแพ้ไปแล้ว!

นี่คือแผนการที่เปิดเผยอย่างโจ่งแจ้ง แต่นินจาโคโนฮะก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมตกลงไปในหลุมพรางนี้!

"เปิดประตู ถ้าเราไม่เปิด ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เราก็จะต้องถูกพวกมันฆ่าตายจนหมดแน่!"

นินจาคนหนึ่งมองไปที่กำแพงที่พังทลายจากการถูกกระหน่ำด้วยลูกบอลสัตว์หาง และมองไปที่ไรคาเงะรุ่นที่ 3 ซึ่งยังมีเวลาปลีกตัวไปฆ่าคนอื่นได้ในขณะที่กำลังไล่ล่า นามิคาเสะ มินาโตะ เขาพูดขึ้นด้วยความโศกเศร้าและเคียดแค้น

"เปิดประตูเถอะ อย่างน้อยถ้าออกไปสู้ก็ยังพอมีความหวัง ขืนตั้งรับอยู่แบบนี้ก็มีแต่ตายสถานเดียว!"

นารา ชิคาคุ ผู้เป็นเสนาธิการ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและก็สามารถตัดสินใจได้เพียงทางนี้เท่านั้น

ไม่นาน ประตูก็เปิดออก นินจาโคโนฮะจำนวนมากพุ่งทะยานออกมาเพื่อเข้าพัวพันกับการต่อสู้ตะลุมบอนอันสับสนวุ่นวายกับนินจาคุโมะงาคุเระ สิ่งนี้ทำให้ โยสึกิ หลิง ปลดปล่อยลูกบอลสัตว์หางได้ยากขึ้นเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ในสถานการณ์ปัจจุบัน การยิงลูกบอลสัตว์หางออกไปจะส่งผลให้อัตราส่วนการเสียชีวิตของฝั่งคุโมะงาคุเระและโคโนฮะอยู่ที่หนึ่งต่อหนึ่งเลยทีเดียว

โยสึกิ หลิง รีบแปลงร่างกลับเป็นร่างเดิมและเปิดใช้งาน คาถาเซียน ทันที!

และถ้าจะถามว่า โยสึกิ หลิง ชอบทักษะสัตว์หางทักษะไหนมากที่สุดใน คาถาเซียน จำลองของเขา เขาก็คงจะตอบคุณว่ามันคือ พละกำลังมหาศาล ของห้าหางอย่างแน่นอน!

"คาถาเซียน: จำแลง: พละกำลังมหาศาล!"

เมื่อผ้าคลุมพาดลงบนร่างของ โยสึกิ หลิง ไอน้ำจำนวนมหาศาลก็พลันพวยพุ่งออกมาจากตัวเขา!

โยสึกิ หลิง ไม่แม้แต่จะเสียเวลาใช้วิชานรกทะลวงเพื่อจัดการกับลูกกระจ๊อกพวกนี้ เขาซัดพวกมันล้มกลิ้งไปด้วยหมัดเดียวต่อคน

"คาถาขยายร่างยักษ์!"

นินจาร่างท้วมคนหนึ่งเข้ามาขวางเส้นทางการสังหารของ โยสึกิ หลิง เอาไว้

เห็นได้ชัดว่าเป็นนินจาจากตระกูลอาคิมิจิ

เขาใช้ คาถาขยายร่างยักษ์ และขนาดร่างกายอันมหึมาของเขาก็ใหญ่โตเท่ากับแปดหางร่างสมบูรณ์เลยทีเดียว!

"รถถังมนุษย์!"

รถถังมนุษย์ขนาดยักษ์มหึมาพุ่งเข้าใส่ โยสึกิ หลิง อย่างรุนแรง!

โยสึกิ หลิง ใช้มือทั้งสองข้างยันร่างอันใหญ่โตมโหฬารนี้เอาไว้ จากนั้นก็ออกแรงฮึดในพริบตา!

ด้วยการเสริมพลังจาก พละกำลังมหาศาล นินจาตระกูลอาคิมิจิร่างยักษ์ก็ถูก โยสึกิ หลิง ยกขึ้นจนลอยค้างอยู่กลางอากาศ จากนั้นก็ถูกทุ่มกระเด็นออกไปไกลหลายร้อยเมตร กระแทกเข้ากับพื้นอย่างแรงจนไม่รู้ชะตากรรม!

"พลังช้างสาร!"

ในที่สุดซึนาเดะก็ฟื้นตัวจากสภาวะอ่อนแอ ทันทีที่เธอรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เธอก็เปิดฉากโจมตีเข้าใส่ โยสึกิ หลิง ทันที!

โยสึกิ หลิง ไม่กล้าประมาทซึนาเดะเลยแม้แต่น้อย เขารีบเปิดใช้งานโหมดจักระคาถาสายฟ้าและใช้วิชานรกทะลวงทันที!

"นรกทะลวง: ดัชนีประสานหนึ่ง!"

พลังงานอันรุนแรงถูกรวบรวมไว้ที่นิ้วของเขา แม้ในยุคที่เธอแข็งแกร่งที่สุด ซึนาเดะก็ไม่สามารถเอาเปรียบจากวิชานี้ได้เลย นับประสาอะไรกับตอนนี้ที่เธอเหนื่อยล้ามาเป็นเวลานานแถมยังได้รับบาดเจ็บอีกด้วย!

และเห็นได้ชัดว่าซึนาเดะไม่สามารถต้านทานวิชานี้ได้อีกต่อไปแล้ว!

ทันใดนั้น ก็มีคนพุ่งเข้ามารับการโจมตีแทนซึนาเดะเอาไว้!

เขาคือ คาโต้ ดัน!

"ให้ตายเถอะ ฉันไม่คาดคิดเลยว่า คาโต้ ดัน จะต้องมาตายด้วยน้ำมือของฉันจริงๆ!"

ซึนาเดะมองไปที่ โยสึกิ หลิง ซึ่งกำลังดึงนิ้วของเขาออกจากร่างของ คาโต้ ดัน ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

ดูเหมือนเธอจะรับไม่ได้กับเรื่องแบบนี้

โยสึกิ หลิง ไม่สนใจเรื่องพวกนั้นหรอก ซึนาเดะที่งดงามแล้วยังไงล่ะ? ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าครอบครัวของเขาเองหรอก!

เขารีบรวบรวมพลังดัชนีประสานหนึ่งทันที เตรียมที่จะปิดฉากซึนาเดะให้สิ้นซาก!

ในตอนนั้นเอง กองกำลังเสริมของโคโนฮะก็เดินทางมาถึง และ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็พุ่งทะยานขึ้นมาอยู่แนวหน้า เข้ามาขวาง โยสึกิ หลิง เอาไว้!

"ซึนาเดะ เธอกลับไปพักก่อนเถอะ ฉันจะสกัดกั้นเขาไว้เอง!"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กล่าวกับซึนาเดะที่ยังคงอยู่ในอาการมึนงง และเตรียมพร้อมที่จะเริ่มการต่อสู้ทันที

เขาเองก็เห็นว่า คาโต้ ดัน แฟนหนุ่มของซึนาเดะเสียชีวิตแล้ว แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาปลอบโยนเธอ สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการชนะสงครามครั้งนี้ให้จงได้!

"โซ่ผนึกวัชระ!"

และเบื้องหลังของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็มีหญิงสาวผมแดงคนหนึ่งยืนอยู่!

เธอคือ อุซึมากิ คุชินะ!

เธอใช้คาถาผนึกของตระกูลอุซึมากิเข้าใส่ โยสึกิ หลิง อย่างเกรี้ยวกราด!

แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ความห่างชั้นของความแข็งแกร่งทำให้ โยสึกิ หลิง สามารถสะบัดตัวหลุดออกมาได้อย่างรวดเร็ว

ซึนาเดะ ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากนินจาโคโนฮะสองสามคน ก็ถอยกลับไปยังค่ายที่พักเช่นกัน

"บ้าเอ๊ย!"

คุชินะโกรธจัดมาก จนถึงขั้นมีจักระสีแดงปะทุออกมาจากร่างกายของเธอ!

"นี่มันออร่าของเก้าหางนี่!"

จู่ๆ แปดหางก็ส่งเสียงเตือนขึ้นมา

"ฉันรู้ แต่เธอไม่ใช่พลังสถิตร่างที่สมบูรณ์แบบ เธอทำแบบที่เราทำไม่ได้หรอก!"

โยสึกิ หลิง เคยอ่านเนื้อเรื่องต้นฉบับมาแล้ว วินาทีที่เขาเห็นคุชินะ เขาก็จำได้ทันทีว่าเธอคือพลังสถิตร่างเก้าหาง

"คุชินะ! อย่าปล่อยให้ความโกรธมาครอบงำเหตุผลของเธอ!"

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ตะโกนเรียกสติ ทำให้คุชินะที่กำลังจะเข้าสู่กระบวนการแปลงร่างเป็นสัตว์หางกลับคืนสู่สภาวะปกติ

ท้ายที่สุดแล้ว ความสามารถในการผนึกของเธอเองก็แข็งแกร่งมาก และเก้าหางก็ไม่มีทางควบคุมเธอได้เหมือนที่มันเคยควบคุมนารูโตะอย่างแน่นอน

"ช่างเป็นคนที่รับมือยากจริงๆ!"

โยสึกิ หลิง มองไปที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 พลางหรี่ตาลงเล็กน้อย!

นี่คือศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเผชิญหน้ามา

"กิวคิ ช่วยฉันส่งข้อความบอกท่านพ่อให้โจมตี นามิคาเสะ มินาโตะ ต่อไป ฉันจะสกัดกั้นโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ไว้เอง!"

โยสึกิ หลิง ก็มองออกเช่นกันว่า นามิคาเสะ มินาโตะ ตกเป็นรองแล้ว หากการต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปแบบนี้ นามิคาเสะ มินาโตะ ก็จะต้องถูกไรคาเงะรุ่นที่ 3 จับตัวได้ในไม่ช้าก็เร็ว!

งั้นเขาก็จะเป็นคนสกัดกั้นโฮคาเงะรุ่นที่ 3 เอาไว้ แล้วมาดูกันว่าใครจะถูกจับตัวได้ก่อนกัน!

จบตอน