บทที่ 91: การกดข่มทางสายเลือดสัมบูรณ์! ความเข้าใจผิดของมังกรแสนปี!

ภายในภพภูมิประลองอันกว้างใหญ่ไพศาล...

ตับ!

เสียงหัวเข่าของเซียนหวงหลงกระแทกเข้ากับความว่างเปล่าอย่างรุนแรง ร่างกายท่อนล่างที่แปรสภาพเป็นมังกรทองแสนปีบัดนี้หดลีบเล็กลงด้วยความหวาดกลัวอันถึงขีดสุด ดวงตาของเขาเบิกกว้างจดจ้องมองดูหลัวฟู่ ที่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่เบื้องหน้า

ในทัศนวิสัยและสัมผัสแห่งสายเลือดมังกรของหวงหลง ร่างของชายหนุ่มมนุษย์ชุดขาวตรงหน้า... ได้แปรสภาพกลายเป็นเงาร่างของ "องค์บรรพบุรุษมังกร" ผู้เป็นเจ้าเหนือหัวและผู้ให้กำเนิดเผ่าพันธุ์มังกรทั้งมวลในอดีตกาล! เงาร่าง Divine Dragon ยักษ์สีทองมรกตขดตัวโอบล้อมอยู่เหนือจักรวาล ทอดสายตาอันเย็นชาและทรงอิทธิพลเด็ดขาดลงมาสะกดข่มจิตวิญญาณของเขาจนแทบแหลกสลาย!

ในเผ่าพันธุ์มังกร... ลำดับชั้นแห่งสายเลือด คือกำแพงเหล็กกล้าอันมิอาจข้ามผ่านได้ ยิ่งสายเลือดบริสุทธิ์และเก่าแก่มากเท่าใด พลังสะกดข่มตามธรรมชาติที่มีต่อมังกรรุ่นหลังก็จะยิ่งทวีความรุนแรงปานพระผู้สร้าง บีบให้สารโลหิตในกายของหวงหลงหยุดไหลเวียน ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนมิอาจฝืนยืนหยัดอยู่ได้!

"บะ... บรรพบุรุษมังกร?! เป็นไปได้อย่างไร... เขาแจ่มแจ้งว่าเป็นมนุษย์หลังเขาของเผ่าพันธุ์มนุษย์ มิใช่รึ?! เหตุใดถึงได้ครอบครองปราณบารมีดั้งเดิมอันสูงส่งเหนือล้ำยิ่งกว่าราชาพันธุ์มังกรใดๆ ในสี่คาบสมุทรยุคปัจจุบันปานนี้?!" หวงหลงอุทานก้องในใจด้วยความสับสนและหวาดกลัวจนสติแทบกระเจิดกระเจิง

ในวินาทีนั้น สมองของเซียนหวงหลงพลันเตลิดเปิดเปิงไปไกลแสนไกล... เขาเริ่มปักใจเชื่ออย่างไม่มีข้อกังขาว่า ร่างมนุษย์ธรรมดาของหลัวฟู่นั้นเป็นเพียงแค่เปลือกนอกที่ใช้ตบตาโลกภายนอกเท่านั้น ทว่าตัวตนที่แท้จริงของชายหนุ่มผู้นี้... จะต้องเป็น "องค์บรรพบุรุษมังกรกลับชาติมาเกิด" เพื่อดำเนินแผนการใหญ่บางอย่างร่วมกับสำนักเจี๋ยของปราชญ์ทงเทียนอย่างแน่นอน!

ต่อหน้าอดีตผู้ปกครองผืนแผ่นดินหงหวงในยุคเริ่มแรก... ศักดิ์ศรีแห่งสิบสองมหาเซียนทองคำหรือฐานะศิษย์สายตรงสำนักเซี่ยน มันจะมีค่าอะไรให้เขาต้องเอาชีวิตเข้าแลกเลี่ยงครัน?!

หลัวฟู่: "ศิษย์พี่หวงหลง... ยามนี้เจ้ายืนยันที่จะประลองและชี้แนะข้า Face-to-Face ต่อไปอีกหรือไม่?" หลัวฟู่เอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แววตาอันล้ำลึกจับจ้องมองลงมาอย่างเฉยชา

เซียนหวงหลง: "ข้า... ผู้น้อยมิกล้าขรับ! มิกล้าล่วงเกินองค์บรรพบุรุษเด็ดขาดขรับ!" หวงหลงละล่ำละลักเอ่ยปากตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตัวสั่นพั่กๆ โขกหัวลงกับพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยสิ้นสิ้นซึ่งความทระนงดั้งเดิมไปจนหมดสิ้น

หลัวฟู่ทอดสายตามองดูภาพตรงหน้าพลางลอบยิ้มบางๆ ในใจ เขาหาได้มีความคิดจะอธิบายความจริงเรื่องค่ายกลสะกดภพหมื่นวิญญาณหรือมรดกแก่นแท้ชิงหลงให้หวงหลงฟังไม่ ในเมื่ออีกฝ่ายเข้าใจผิดไปไกลและยอมสยบราบคาบแต่โดยดี... เขาก็พร้อมจะน้อมรับความพ่ายแพ้ของอีกฝ่ายตามครรลอง

วิถีแห่งสายเลือดมังกรเช่นนี้ ในแง่หนึ่งก็นับเป็นข้อจำกัดและพันธนาการอัน มองไม่เห็น ที่กักขังเผ่าพันธุ์มังกร พลอยทำให้พวกเขาตกต่ำลงตามกาลเวลา ต่างจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ ผู้เป็นพระเอกแห่งโชคชะตาในอนาคตที่ไร้ซึ่งข้อจำกัดทางสายเลือด เปิดโอกาสให้ "ทุกคนสามารถฝึกตนจนกลายเป็นมังกร" ได้ด้วยสติปัญญาและหยาดเหงื่อของตนเอง ซึ่งนั่นคือวิถีเต๋าที่แท้จริงที่หลัวฟู่กำลังดำเนินตาม