บทที่ 250 นักพรตตงไห่(ฟรี)

บทที่ 250 นักพรตตงไห่

นี่คือสาเหตุที่ในบรรดาห้าประเทศของภูมิภาคคังนันนั้น อาณาจักรเหลียง,หยุนและหยานถูกมองว่ารวมเป็นกองกำลังหนึ่ง และกลุ่มอาณาจักรซูและเจิ้งก็ถือเป็นอีกกองกำลังหนึ่ง

ไม่เพียงเพราะระยะห่างระหว่างพวกเขาเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะความแตกต่างในความแข็งแกร่งระหว่างพวกเขาด้วย อีกทั้งยังมีขนาดดินแดนและทรัพยากรของทั้งสองฝ่ายก็อยู่ในระดับที่แตกต่างกันอีกด้วย

เท่าที่เจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานรู้ อาณาจักรเจิ้งเกือบจะใหญ่พอ ๆ กับอาณาจักรเหลียงและอาณาจักรหยุนรวมกันเสียอีก

จากสิ่งนี้ สามารถอนุมานได้ว่าทรัพยากรต่างๆในอาณาจักรเจิ้งและอาณาจักรซูนั้นจะต้องมากมายกว่าอาณาจักรเหลียง หยุน และหยานหลายเท่าอย่างแน่นอน

“นั่นไม่จำเป็น”

ในขณะนี้เจียงเฉิงซวนโบกมือให้กับผู้ฝึกตนระดับการก่อตั้งรากฐานที่อยู่ตรงหน้าเขา

จากนั้นเขาก็เดินจากไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับเฉินหรู่หยาน

ก่อนที่จะมาเจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานได้เรียนรู้อย่างมากมายเกี่ยวกับโลกแห่งการฝึกฝนของอาณาจักรเจิ้ง รวมถึงเส้นทางที่จะนำสู่ตลาดร้อยสมบัติ

จากที่ตั้งปัจจุบัน การเดินทางสู่ตลาดร้อยสมบัติก็อยู่ไม่ไกลจากสถานที่นี่นัก

ด้วยระดับความแข็งแกร่งในปัจจุบัน พวกเขาจะใช้เวลามากที่สุดเพียงครึ่งวันเท่านั้น

และทันทีที่พวกเขามาถึงตลาดร้อยสมบัติ ทั้งสองคนก็ได้เห็นหลิวหลิงหลงและผู้ฝึกตนระดับการก่อตั้งรากฐานสองสามคนจากตระกูลเจียงรอพวกเขาอยู่ที่ทางเข้าตลาดแล้ว

เมื่อเห็นพวกเขาทั้งสองมาถึงหลิวหลิงหลงและคนอื่น ๆ ก็ก้าวออกมารับทันที

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายทักทายกัน หลิวหลิงหลงกล่าวว่า

"พี่เจียงและน้องสาวเฉิน ข้าเพิ่งได้รับข่าวว่าผู้ฝึกตนขั้นที่เก้าของระดับปราการม่วงขั้นสมบูรณ์แบบกำลังเตรียมที่จะจัดงานแสดงสินค้าเล็ก ๆ ในร้านอาหารหยกที่จะถึงในสามวันข้างหน้านี้

เมื่อถึงเวลา เขามักจะนำคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกออกมาเพื่อให้ผู้คนประมูล”

นับตั้งแต่เมื่อกว่าสิบปีก่อน

หลังจากที่หลิวหลิงหลงบุกทะลวงเข้าสู่ระดับปราการม่วงได้สำเร็จเจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานก็ขอให้เธอเปลี่ยนวิธีพูดกับพวกเขา

ตอนแรกหลิวหลิงหลงรู้สึกว่าไม่เหมาะสมที่จะเรียกพวกเขาทั้งสองว่าพี่น้อง

อย่างไรก็ตามเมื่อทั้งคู่ยืนกรานเช่นนี้ ดังนั้นหลิวหลิงหลงจึงได้แต่ปฏิบัติตาม

ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาใกล้ชิดกันมากขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวหลิงหลง เจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานก็ขมวดคิ้ว

การประมูลคริสตัลแหล่งกำเนิดโลก ในงานแสดงสินค้าจะลดโอกาสที่พวกเขาจะได้รับมันอย่างไม่ต้องสงสัย

หากพวกเขาต้องการได้รับมันอย่างแน่นอน พวกเขาอาจจะต้องจ่ายในราคาที่มากกว่ามูลค่าของมัน

นอกจากนี้ในระหว่างกระบวนการนี้ พวกเขาอาจทำให้บางคนขุ่นเคืองใจอีกด้วย

“มีวิธีใดที่จะติดต่อกับสหายเต๋าคนนั้น เพื่อให้เขาขายคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกให้เราเป็นการส่วนตัวหรือไม่ ไม่เป็นไรถ้าเราต้องจ่ายในราคาที่สูงกว่าปกติ”

หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว เจียงเฉิงซวนคิดว่านี่เป็นทางออกที่ดีที่สุด

ในความเห็นของเขา เหตุผลที่อีกฝ่ายต้องการจัดงานแสดงสินค้าก็คือเพื่อที่จะได้ขายคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกในราคาที่ดีกว่าปกติ

เนื่องจากนี่คือเหตุผลของเขา ดังนั้นจึงมีพื้นที่สำหรับการเจรจาโดยธรรมชาติ

ตราบใดที่พวกเขาสามารถได้รับคริสตัลแหล่งกำเนิดโลก แม้ว่าพวกเขาจะต้องจ่ายในราคาที่สูงกว่าปกติจริงๆ พวกเขาก็ไม่สนใจ

อย่างไรก็ตามหลิวหลิงหลงส่ายหัวและยิ้มออกมาอย่างขมขื่นว่า

“พี่เจียง ข้าเกรงว่าเราจะทำเช่นนั้นไม่ได้”

"ทำไมล่ะ?"

เจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานรู้สึกงงงวย ร่องรอยของความสงสัยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

หลิวหลิงหลงกล่าวต่อว่า “เท่าที่ข้ารู้ นอกจากพวกเราแล้วยังมีผู้ฝึกตนบางคนจากนิกายระดับแก่นทองคำ และตระกูฃที่ต้องการคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกอยู่ในมือของเขาอยู่

ถ้าเขาขายคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกให้เราเป็นการส่วนตัวจริงๆ เขาคงจะทำให้คนเหล่านั้นขุ่นเคืองใจอย่างแน่นอน

สำหรับเขาแล้ว สิ่งนี้ไม่คุ้มค่าอย่างแน่นอน”

“ดูเหมือนว่าเขาต้องการขายคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกในราคาที่ดีและหลีกเลี่ยงปัญหาในเวลาเดียวกัน”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวหลิงหลง เฉินหรู่หยานก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาว่า

“ในกรณีนี้ เราก็สามารถลืมความคิดนี้ไปได้เลย โดยพื้นฐานแล้วเป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะได้รับคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกเป็นการส่วนตัว”

จากนั้นในไม่ช้า ภายใต้การนำของหลิวหลิงหลงและคนอื่น ๆ พวกเขาก็มาถึงโรงเตี๊ยมที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมงานแสดงสินค้าขนาดเล็กภายในสามวันที่จะมาถึงนี้

ในเวลาเดียวกัน จู่ คำเชิญ 10 ถึง 20 ใบก็ถูกส่งจากร้านอาหารหยกไปยังสถานที่ต่างๆ มากมาย

เจียงเฉิงซวนก็ยังได้รับคำเชิญจากอีกฝ่าย

เนื้อหาเหมือนกับที่หลิวหลิงหลงเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ สามวันต่อมา งานแสดงสินค้าเล็กๆ จะจัดขึ้นที่ร้านอาหารหยก และเจ้าภาพหวังว่าพวกเขาจะเข้าร่วมได้ทันเวลา เพียงแค่นี้เท่านั้น

และสามวันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันนี้

เจียงเฉิงซวน, เฉินหรู่หยาน, หลิวหลิงหลงและผู้ฝึกตนระดับการก่อตั้งรากฐานของตระกูลเจียงไปที่ชั้นบนสุดของร้านอาหารหยก ซึ่งใช้เป็นสถานที่จัดงานแสดงสินค้าขนาดเล็กในครั้งนี้

เมื่อเจียงเฉิงซวนและคนอื่นๆ มาถึง พวกเขาก็ตระหนักว่ามีคนอยู่ที่นี่มากกว่าสิบคนแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ระดับปราการม่วงขั้นไป

จากนั้นเจียงเฉิงซวนและคนอื่น ๆ ก็พากันนั่งรอ

มีคนมาถึงมากขึ้นเรื่อยๆแต่ก็ยังถือว่าไม่มากจนเกินไปนัก

ประมาณสี่ชั่วโมงต่อมา ก็ไม่มีผู้มาใหม่อีกต่อไป

เจียงเฉิงซวนมองไปรอบ ๆ และพบว่ามีคนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเข้าร่วมในงานแสดงสินค้านี้ไม่ถึง 30 คนด้วยซ้ำ

ขนาดเท่านี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นงานแสดงสินค้าขนาดเล็กจริงๆ

“ฮ่าฮ่า!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะอันแสนสุขดังมาจากประตู

ทุกคนหันกลับมาทันทีเพื่อพบกับชายวัยกลางคนในชุดหรูหราที่ดูราวกับอายุสี่สิบและมีระดับพลังยุทธ์สมบูรณ์แบบในขั้นที่เก้าของระดับปราการม่วงเดินเข้ามา บุคคลนี้เป็นผู้ริเริ่มที่จะจัดงานแสดงสินค้าขนาดเล็กในครั้งนี้

และเป็นคนที่มีคริสตัลแหล่งกำเนิดโลกอยู่ในมืออีกด้วย

เขาคือนักพรตตงไห่จากหุบเขาหยางดึกดำบรรพ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่กองกำลังระดับแก่นทองคำในอาณาจักรเจิ้ง

เขากำหมัดคารวะไปที่ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นและพูดว่า "ขอบคุณสหายเต๋าทั้งหลายที่ให้เกียรติมาเข้าร่วมในงานแสดงสินค้าเล็กๆ ที่ข้าจัดขึ้น

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา งั้นเราก็มาเริ่มกันเลย”

ด้วยเหตุนี้นักพรตตงไห่จึงเปลี่ยนสายตาไปที่ชายคนหนึ่งในชุดคลุมผ้าและพูดด้วยรอยยิ้มว่า

"เจ้าเมืองน้อย เราจะเริ่มที่ท่านดีไหม?"

ทันทีที่เขาพูดจบ ทุกคนก็จ้องมองไปที่ชายในชุดคลุมผ้าที่เรียกว่าเจ้าเมืองน้อยทันที