บทที่ 29 กลิ่นหอมขจรไกลหมื่นลี้

เย่เฟยรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างยิ่งว่าทักษะเสริมที่ระบบจะมอบให้คืออะไร เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า “ผมขอรับรางวัลเดี๋ยวนี้เลย”

ระบบเหมยป๋อส่งสัญญาณตอบรับ: “รับทราบ... กำลังดำเนินการมอบรางวัล... รางวัลถูกส่งมอบเรียบร้อยแล้ว”

สิ้นเสียงระบบ เย่เฟยรู้สึกเหมือนสมองชาไปวูบหนึ่ง ก่อนจะปรากฏข้อมูลแนะนำทักษะเสริมขึ้นในห้วงความคิด:

ว่านหลี่เพียวเซียง - กลิ่นหอมขจรไกลหมื่นลี้ : อาหารเลิศรสที่สมบูรณ์แบบที่สุด ย่อมต้องพิถีพิถันทั้งรูปลักษณ์ที่ชวนมอง กลิ่นที่ชวนดม และรสชาติที่ชวนลิ้มลอง ในฐานะที่โฮสต์เป็นสตรีมเมอร์อาหารผู้ไร้เทียมทาน เพียงแค่ทำอาหารให้ออกมาดูสวยงามน่ายลนั้นยังไม่เพียงพอ เพราะนั่นเป็นเพียงการปรนเปรอทางสายตาเท่านั้น หากต้องการให้ผู้ชมในห้องสตรีมเข้าถึงจิตวิญญาณของอาหารอย่างลึกซึ้ง พวกเขาจำเป็นต้องได้กลิ่นหอมของมันด้วย ทักษะ ว่านหลี่เพียวเซียง จะช่วยแก้ปัญหานี้ให้โฮสต์ โดยจะส่งผ่านกลิ่นอายความหอมของอาหารเข้าสู่โสตประสาทการรับรสของผู้ชมทุกคนในห้องสตรีมอย่างเต็มที่ ทำให้พวกเขารู้สึกราวกับได้มานั่งอยู่ตรงหน้าอาหารจานนั้นจริงๆ

เชี่ย... โคตรเทพ! ทักษะเสริมนี่มันจะขี้โกงเกินไปแล้ว!

เย่เฟยอ่านคำอธิบายทักษะจบก็นิ่งค้างไปเป็นนาที ก่อนจะระเบิดเสียงตะโกนออกมาสุดเสียง

“สุดยอดดดด!”

ใช่แล้ว ในมุมมองของเย่เฟย ทักษะเสริม ว่านหลี่เพียวเซียง ที่ระบบมอบให้นั้นมันทรงพลังอย่างไร้เหตุผล ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ฝีมือการทำอาหารจะสูงส่งเพียงใด หรืออาหารจะถูกตกแต่งมาได้วิจิตรบรรจงแค่ไหน แต่นั่นก็เป็นเพียงก้าวแรกในการดึงดูดคนดูเท่านั้น

มันเหมือนกับรูปภาพในเมนูอาหารตามภัตตาคารที่พิมพ์มาอย่างสวยหรูเพื่อให้ความประทับใจแรกพบดูดี แต่ถ้ามันมีดีแค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่รสชาติห่วยแตก ลูกค้าที่ไหนจะยอมจ่ายเงินซ้ำเป็นครั้งที่สอง

เย่เฟยรู้ดีว่าวัตถุดิบระดับท็อปที่เขาใช้ปรุงตามคำสอนของระบบนั้นยอดเยี่ยมเพียงใด แต่โลกของการสตรีมมิ่งคือโลกเสมือนจริง เขาอยู่หน้าจอทางนี้ ผู้ชมอยู่หน้าจอทางโน้น อย่างมากที่สุดพวกเขาก็เห็นแค่หน้าตาอาหาร ส่วนกลิ่นน่ะเหรอ? อย่าว่าแต่หอมเลย ต่อให้มันเหม็นเน่าเหมือนกองขยะพวกเขาก็ไม่มีทางรู้ได้

แต่ถ้าผู้ชมสามารถ ได้กลิ่น อาหารที่เขาทำได้จริงๆ ล่ะก็ นั่นหมายความว่าพวกเขาจะเข้าถึงความวิเศษของอาหารจานนั้นได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ทว่าการพูดน่ะมันง่าย แต่จะทำอย่างไรให้ผู้ชมทางบ้านได้กลิ่นล่ะ? ในเมื่อเขาไม่สามารถลากคนเป็นหมื่นคนมาดมที่ห้องได้ แต่ตอนนี้ระบบกลับเสกทักษะ ว่านหลี่เพียวเซียง มาให้ เพื่อให้ทุกคนในห้องสตรีมได้สัมผัสกลิ่นหอมของจริง มันคือสิ่งที่วิเศษเหนือคำบรรยาย เป็นความขี้โกงที่สมบูรณ์แบบที่สุด

“นี่แหละคือ เทพ ความช่วยเหลือจากเทพเจ้า ของจริง!” เย่เฟยอุทานอย่างตื้นตันใจ

เขาเชื่อมั่นว่าหากเขามีทักษะนี้ ยอดโดเนทจากการสตรีมในครั้งต่อๆ ไปจะไม่ใช่แค่หลักแสนหยวนอีกต่อไป แต่มันจะพุ่งไปถึงระดับที่เขาเองก็ยังไม่กล้าจินตนาการ

“ระบบครับ ถ้าแกเป็นผู้หญิงนะ ต่อให้แกหน้าตาเหมือนหมู ผมก็ยินดีจะแต่งงานด้วย และจะรักแกไปจนกว่าฟ้าจะถล่ม ดินจะทลาย ดวงตะวันมอดไหม้ โลกถึงกาลอวสานเลยเอ้า...”

เย่เฟยตื่นเต้นจนเริ่มพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระไปใหญ่แล้ว

โบราณว่าไว้ เมื่อมีเรื่องมงคลจิตใจย่อมเบิกบาน ตอนนี้เย่เฟยรู้สึกว่าสภาพจิตใจของเขายอดเยี่ยมเป็นประวัติการณ์ และถ้าไม่รีบใช้โอกาสนี้ทำเงินให้เข้ากระเป๋าก็คงจะเสียดายแย่ เขาจึงตัดสินใจจะเปิดสตรีมต่อทันที

“ระบบ ตอนนี้ผมขอเปิดสตรีมต่อเลยได้ไหม? ผมอยากทำอาหาร อยากให้ทุกคนรู้ว่าอาหารที่ผมทำนอกจากจะสวยแล้ว ยังหอมจนน้ำลายสอด้วย!”

ระบบเหมยป๋อตอบนิ่งๆ: “โฮสต์สามารถทำการสตรีมได้เพียงวันละหนึ่งครั้งเท่านั้น”

เย่เฟยหน้ามุ่ย: “ทำไมทำงี้ล่ะระบบ? ทำแบบนี้พวกเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ยังไงกันล่ะเนี่ย”

เขารู้สึกหงุดหงิดใจนัก ตอนนี้มีไม้ตายอย่าง ว่านหลี่เพียวเซียง อยู่ในมือ ถ้าไม่รีบกวาดเงินตอนนี้แล้วจะรอตอนไหน

ระบบเหมยป๋อยืนกราน: “มันคือเรื่องของหลักการ”

เย่เฟย: “...ข้าละเกลียดหลักการของแกจริงๆ!”

คราวนี้ระบบเหมยป๋อไม่ยอมโต้ตอบกับเขาอีก เย่เฟยจึงได้แต่นั่งแห้งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์คนเดียว เขาเปิดหน้าเว็บสลับไปมาด้วยความกระสับกระส่าย ความสุขที่ถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็วและรุนแรงทำให้เขารู้สึกตื่นตัวจนเกินพิกัด

ในขณะที่เย่เฟยกำลังตื่นเต้นจนตัวสั่น ณ แผนกหลังบ้านของแพลตฟอร์มชิวชิวก็ไม่สงบเช่นกัน

เฝิงเทียนไหล ในตอนนี้เรียกได้ว่าเดินตัวปลิวอย่างแท้จริง หลังจากที่ต้องหดหู่มานาน ในที่สุดเขาก็ได้ยืดอกอย่างภาคภูมิใจเสียที

เขาเคาะประตูห้องทำงานของผู้จัดการ จ้าวเซิน แล้วเดินเข้าไปด้วยรอยยิ้ม “ผู้จัดการครับ หมวดอาหารของพวกเรากำลังจะพลิกฟื้นอย่างถาวรแล้วครับ!”

จ้าวเซินเองก็อารมณ์ดีไม่แพ้กัน เขาหัวเราะร่า “เหล่าเฝิง ทำได้ดีมาก! พวกคุณทำได้ยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่นึกเลยว่าพวกคุณจะขุดพบบุคลากรระดับเทพอย่างเย่เฟยมาได้ นับว่าตาถึงมาก”

เฝิงเทียนไหลแอบรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย ในใจคิดว่า มันไม่เกี่ยวกับผมแม้แต่เหมาเดียวเลยครับท่านผู้จัดการ หมอนั่นเขาสมัครเข้ามาเอง แถมโผล่มาปุ๊บก็ถล่มยอดซะจนพวกเราตามไม่ทันเองต่างหาก

“ผู้จัดการจ้าวครับ วันนี้เย่เฟยแผลงฤทธิ์ในแพลตฟอร์มเราจนราบพนาสูร ทำลายสถิติเก่าๆ ไปจนหมดเกลี้ยง ตามกฎของบริษัท สตรีมเมอร์คนไหนทำลายสถิติเดิมของแพลตฟอร์มได้ แผนกที่ดูแลย่อมต้องได้รับเงินรางวัลพิเศษ ผมเลยอยากมาถามว่า... ผู้จัดการช่วยดำเนินการยื่นเรื่องขอเงินรางวัลให้พวกเราหน่อยได้ไหมครับ?”

จ้าวเซินชะงักไปครู่ก่อนจะเริ่มตื่นเต้นตาม “จริงด้วย! ใช่แล้ว บริษัทมีกฎนี้จริงๆ โดยจะพิจารณาเงินรางวัลตามความยิ่งใหญ่ของสถิติที่ถูกทำลาย ในเมื่อเย่เฟยทำได้ พนักงานทุกคนในหมวดอาหารก็ควรได้รับรางวัลด้วย เดี๋ยวผมจะรีบจัดการยื่นเรื่องให้ทันที!”

เฝิงเทียนไหลมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ เมื่อจุดประสงค์บรรลุผล เขาก็เดินยิ้มกริ่มกลับออกไป

จ้าวเซินไม่รอช้า เขารีบเปิดตารางรายการเงินรางวัลพิเศษขึ้นมาดู ในนั้นมีสถิติเดิมของบริษัทบันทึกไว้มากมาย ทว่าเมื่อมองดูสถิติเหล่านั้น จ้าวเซินกลับเริ่มสับสนว่าจะเขียนคำร้องอย่างไรดี

ทำไมเหรอ?

ก็เพราะเย่เฟยทำลายสถิติไปเยอะเกินไปน่ะสิ! แถมแต่ละสถิติยังถูกทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น

ยกตัวอย่างเช่น สถิติยอดโดเนทของสตรีมเมอร์หน้าใหม่ในหมวดอาหาร ผู้ครองสถิติเดิมคือมหาเทพ เว่ยปู้เขอตัง ซึ่งเคยทำไว้ได้ 57,000 กว่าหยวนในการสตรีมวันที่สาม ซึ่งถือเป็นสถิติที่สำคัญมากในหมวดนี้

แต่ดูเย่เฟยสิ! นี่เพิ่งสตรีมวันที่สอง แต่กลับกวาดยอดโดเนทไปถึง 235,000 กว่าหยวน มันคือการก้าวกระโดดที่เกินขีดจำกัดไปไกลมาก

ตามกฎของบริษัท ในส่วนของยอดโดเนท หากผู้ท้าชิงทำยอดเกินสถิติเดิมทุกๆ 10,000 หยวน แผนกจะได้รับรางวัล 2,000 หยวน หากเกิน 20,000 ก็ได้ 4,000 หยวน เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ

ซึ่งเย่เฟยทำยอดแซงเว่ยปู้เขอตังไปถึง 180,000 กว่าหยวน! นั่นหมายถึงเงินรางวัลเฉพาะข้อนี้ข้อเดียวก็ปาเข้าไป 36,000 หยวน แล้ว! และนี่เป็นเพียงสถิติเดียวเท่านั้น ยังไม่นับสถิติการสตรีมที่ใช้เวลาน้อยที่สุด สถิติการเพิ่มขึ้นของผู้ชมในห้องเร็วที่สุด สถิติการเลื่อนระดับสตรีมเมอร์ไวที่สุด และสถิติการได้รับของขวัญระดับมหาเศรษฐี (เช่น เครื่องบินหรู, เรือสำราญ, เรือบรรทุกเครื่องบิน หรือยานอวกาศที่มีมูลค่าตั้งแต่ 5,000 หยวนขึ้นไป)

อาจกล่าวได้ว่า สถิติห้าหกรายการถูกเย่เฟยถล่มราบคาบทั้งหมด

จ้าวเซินคำนวณอย่างละเอียด เงินรางวัลรวมจากการทำลายสถิติครั้งนี้ แผนกของพวกเขาจะได้รับเงินรวมกันถึง 60,000 กว่าหยวน!

พนักงานในแผนกของเขามีเจ้าหน้าที่สถิติห้าหกคน รวมพนักงานฝ่ายอื่นๆ อีกเบ็ดเสร็จก็แค่สิบกว่าคนเท่านั้น เมื่อนำเงินก้อนนี้มาหารเฉลี่ยกัน พนักงานแต่ละคนจะได้รับเงินโบนัสพิเศษถึงคนละ 5,000-6,000 หยวน!

“ห้าหกพันหยวน... เชี่ยเอ๊ย โบนัสวันเดียวตั้งห้าหกพัน! นี่มันมากกว่าเงินเดือนทั้งเดือนของบางคนอีกนะเนี่ย!” จ้าวเซินตกตะลึงจนต้องพึมพำกับตัวเอง

“ดูเหมือนคราวนี้พวกเราจะรวยกันถ้วนหน้าจริงๆ แล้วสิ”

จ้าวเซินยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น มือไม้สั่นขณะรัวคีย์บอร์ดกรอกข้อมูลในใบคำร้องขอเงินรางวัลจนเสร็จสิ้น ก่อนจะกดส่งตรงไปยังผู้บริหารระดับสูงของบริษัททันที

ในขณะที่เย่เฟยและพนักงานหมวดอาหารกำลังดีใจจนเนื้อเต้นอยู่นั้น ทว่ากลับมีคนบางกลุ่มที่เริ่มจะนั่งไม่ติดเก้าอี้เสียแล้ว...