บทที่ 600: ปืนใหญ่ (ฟรี)

อาร์คดยุคยอตต์พาหลี่ฉินอู่ลงไปยังเขตไฮฟ์ชั้นล่างเพื่อเยี่ยมชมโรงงานผลิตปืนใหญ่ของพวกเขา

อาร์คดยุคยอตต์อธิบายว่า:

“ดาวเคราะห์ของเรามีความร่วมมืออันดีกับอเดปตัสเมคานิคัส ซึ่งเป็นผู้จัดหาอุตสาหกรรมขั้นสูงให้กับเรา

โรงงานปืนใหญ่ของเราสามารถผลิตได้ทุกอย่าง ตั้งแต่ปืนใหญ่อัตโนมัติขนาดยี่สิบห้ามิลลิเมตรเป็นอย่างน้อย ไปจนถึงปืนใหญ่ยักษ์ขนาดห้าร้อยห้าสิบมิลลิเมตรเลยล่ะครับ”

หลี่ฉินอู่รับฟังคำแนะนำของอาร์คดยุคยอตต์ ขณะที่หันไปมองรูโดเซนและนักบวชบูธที่อยู่ข้างกาย

หลี่ฉินอู่วางแผนที่จะตั้งโรงงานปืนใหญ่บนยานรบของเขา เขาพารูโดเซนมาด้วยก็เพราะอีกฝ่ายรู้ว่าปืนใหญ่แบบไหนถึงจะเหมาะสม และพานักบวชบูธมาเพราะเขารู้ว่าอุปกรณ์อุตสาหกรรมแบบไหนถึงจะล้ำเลิศที่สุด

รูโดเซนกล่าวกับหลี่ฉินอู่ “ปืนใหญ่หนึ่งแปดศูนย์ เลือกปืนใหญ่ขนาดหนึ่งร้อยแปดสิบมิลลิเมตรเลยครับ!”

หลี่ฉินอู่เอ่ยถาม “ทำไมล่ะ?”

รูโดเซนอธิบายว่า “ปืนใหญ่หนึ่งร้อยแปดสิบมิลลิเมตรมีความสมดุลทั้งในด้านอัตราการยิง ระยะยิง และอานุภาพทำลายล้างครับ!

กระสุนหนึ่งร้อยแปดสิบมิลลิเมตรเพียงนัดเดียวสามารถกวาดล้างสนามเพลาะที่มีทหารหนึ่งกองร้อยประจำการอยู่ได้เลย และการระดมยิงจากปืนใหญ่หนึ่งร้อยแปดสิบมิลลิเมตรสิบกระบอก ก็สามารถถล่มพื้นที่ยึดครองของทหารทั้งกองพันให้ราบเป็นหน้ากลองได้!

ยิ่งไปกว่านั้น ปืนใหญ่หนึ่งแปดศูนย์ยังลากจูงได้ง่าย สามารถใช้รถบรรทุกทหารลากจูงได้เลย หากหนักกว่านี้ก็จะต้องใช้รถลากจูงเฉพาะทาง ซึ่งจะทำให้ความยืดหยุ่นในการใช้งานลดลงครับ

นอกจากนี้ ปืนใหญ่หนึ่งแปดศูนย์ยังสามารถดัดแปลงเป็นแท่นปืนกลิ้งได้ มันสามารถติดตั้งบนโครงรถของคิเมร่าหรือเลแมนรัสเพื่อดัดแปลงให้เป็นปืนใหญ่อัตตาจรได้อีกด้วย

ถ้าขนาดลำกล้องปืนใหญ่ใหญ่กว่านี้ แพลตฟอร์มขนส่งหลายๆ แบบก็จะแบกรับน้ำหนักไม่ไหว มันจะไม่คุ้มค่าเอาครับ”

หลี่ฉินอู่หันไปมองนักบวชบูธอีกครั้ง และนักบวชบูธก็กล่าวว่า:

“ในการย้ายสายการผลิตปืนใหญ่หนึ่งแปดศูนย์ขึ้นไปบนยานเส้นทางสีทอง สายการผลิตปืนใหญ่น่าจะต้องการพื้นที่ห้องโดยสารห้าหน่วย และสายการผลิตกระสุนก็ต้องการพื้นที่ห้องโดยสารสองหน่วย รวมเป็นเจ็ดหน่วยขอรับ”

หลี่ฉินอู่พยักหน้า เจ็ดหน่วยเป็นจำนวนที่รับได้อย่างสบายๆ ยานรบของเขายังมีพื้นที่ห้องโดยสารว่างอยู่อีกกว่าสี่สิบหน่วย ดังนั้นจึงมีพื้นที่เหลือเฟือ

จากนั้นหลี่ฉินอู่และคนอื่นๆ ก็เดินลึกเข้าไปในโรงงานและได้เห็นอุปกรณ์อุตสาหกรรม

ค้อนทุบขึ้นรูป เครื่องรีดโลหะ และเครื่องกลึงจำนวนมากกำลังทำงาน เสียงอึกทึกครึกโครมดังกึกก้องไปทั่วทั้งโรงงานใต้ดิน ฟังดูราวกับแผ่นเปลือกโลกกำลังบดขยี้เข้าหากัน

ผู้คนนับพันยืนประจำอยู่ตามสายการผลิต ทำการแปรรูปอย่างละเอียดกับแท่งเหล็กปืนใหญ่ขนาดต่างๆ

หลายคนกำลังยกสิ่งที่ดูเหมือนแท่งเหล็กปืนใหญ่อัตโนมัติขนาดยี่สิบห้ามิลลิเมตรขึ้นมา แล้วยึดเข้ากับเครื่องจักรเพื่อใช้หัวตัดตกแต่งขอบ

หัวตัดเฉือนเศษโลหะส่วนเกินออกจากแท่งปืนใหญ่ ในระหว่างกระบวนการตัด การเสียดสีได้ก่อให้เกิดก๊าซพิษและฝุ่นผงโลหะจำนวนมหาศาล

หลี่ฉินอู่เห็นคนงานหลายคนที่ดูซูบผอมราวกับชายชรา ถอดเสื้อทำงานท่ามกลางโรงงานที่มีทั้งเสียงดัง ก๊าซพิษ และฝุ่นละอองฟุ้งกระจาย โดยปราศจากอุปกรณ์ป้องกันความปลอดภัยใดๆ เลย

หลี่ฉินอู่ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถามอาร์คดยุคยอตต์:

“ทำไมคนงานของนายถึงไม่ใส่อุปกรณ์ป้องกันล่ะ? หน้ากากกันแก๊สพิษ ถุงมือป้องกันไฟฟ้าสถิต—ของพวกนี้มันแพงนักหรือไง?”

อาร์คดยุคยอตต์กล่าวด้วยท่าทีเมินเฉย:

“นายท่าน ของที่ท่านพูดถึงไม่ได้แพงหรอกครับ แต่ชีวิตของคนงานพวกนี้มันถูกกว่านั้นเยอะ

ยิ่งไปกว่านั้น เราพบว่ายิ่งสูญเสียคนงานไปเร็วเท่าไหร่ ตำแหน่งงานก็จะยิ่งว่างเร็วขึ้นสำหรับคนอื่นๆ ด้วยวิธีนี้ ทุกคนก็จะมีงานทำ ซึ่งช่วยลดจำนวนคนว่างงานในสังคมและบรรเทาความกดดันด้านความมั่นคงสาธารณะลงได้ครับ”

อาร์คดยุคยอตต์กล่าวคำพูดเหล่านี้ด้วยท่าทีราวกับเป็นภูมิปัญญาในการบริหารจัดการ ทำเอาหลี่ฉินอู่ถึงกับเดาะลิ้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

จู่ๆ หลี่ฉินอู่ก็เห็นคนงานคนหนึ่งบนสายการผลิตเริ่มตัวสั่นงันงก ก่อนจะล้มตึงลงไปกองกับพื้น

“เฮ้ย! คนนั้นเพิ่งล้มลงไปตายงั้นเรอะ?”

หลี่ฉินอู่ชี้ไปที่คนงานที่ล้มลงเพื่อเตือนพวกเขา

อาร์คดยุคยอตต์ปรายตามองคนงานที่ล้มลง โบกมือ แล้วกล่าวกับนักบวชเทคโนโลยีที่ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าคนงานและที่ปรึกษาด้านเทคนิคว่า:

“ลากมันออกไปแล้วดัดแปลงให้เป็นเซอร์วิเตอร์ จากนั้นก็ส่งไปที่โรงงานเคมีให้ทำงานต่อไป”

หลี่ฉินอู่สูดลมหายใจเฮือกใหญ่แล้วกระซิบกับนักบวชบูธ:

“บัดซบเอ๊ย ฉันไม่สนคนอื่นหรอกนะ แต่คนงานของเราเองต้องได้รับการปฏิบัติอย่างมนุษย์มนาบ้างสิ”

นักบวชบูธกล่าวว่า “วางใจได้เลยขอรับ นายท่าน คนงานในโรงงานบนยานรบของท่านทุกคนต่างปฏิบัติงานด้วยชุดป้องกันเต็มตัวขอรับ”

หลี่ฉินอู่ไม่ใช่นักบุญและไม่ได้สนใจจะยื่นมือเข้าไปก้าวก่ายทุกสรรพสิ่งในใต้หล้า แต่บรรดาคนที่ติดตามเขานั้นล้วนผูกพันกับเขาด้วยโชคชะตา ดังนั้นเขาจึงต้องทำดีกับคนของตัวเองให้มากหน่อย

เขาไม่อยากให้ชีวิตความเป็นอยู่ของคนตัวเองต้องน่าเวทนา จนพากันแห่ไปแปรพักตร์หมดทันทีที่พวกทาวยื่นแครอตมาล่อหรอกนะ!

กลุ่มคนเดินเยี่ยมชมลึกเข้าไปในโรงงานต่อไปและได้เห็นอาวุธมากมาย มีอาวุธชนิดหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของหลี่ฉินอู่อย่างยิ่ง นั่นก็คือจรวด!

จรวดขนาดสามร้อยมิลลิเมตร มีความยาวของหัวรบอยู่ที่สองจุดห้าเมตร บรรทุกวัตถุระเบิดได้ห้าสิบกิโลกรัม และมีระยะยิงไกลถึงยี่สิบห้ากิโลเมตร มันสามารถยิงออกจากแพลตฟอร์มได้หลากหลายรูปแบบ

หลี่ฉินอู่สนใจอาวุธชนิดนี้เป็นอย่างมาก—มันเหมือนกับเครื่องยิงจรวดคัตยูชารุ่นอัปเกรดเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีข้อจำกัดสำหรับแท่นยิงไม่มากนัก นักบวชบูธกล่าวว่า หากพวกเขาจะนำสายการผลิตอาวุธชนิดนี้ขึ้นไปบนยานรบ แท่นยิงจรวดจะต้องการพื้นที่ห้องโดยสารเพียงหนึ่งหน่วย และตัวจรวดจะต้องการอีกสามหน่วย นั่นหมายความว่าจรวดเหล่านี้สามารถผลิตได้โดยใช้พื้นที่ห้องโดยสารรวมทั้งสิ้นเพียงสี่หน่วยเท่านั้น

หลี่ฉินอู่หันไปมองรูโดเซน ซึ่งอีกฝ่ายก็ดูจะถูกอกถูกใจไม่น้อย

“แบบนี้เป็นไปได้ครับ ในอนาคตเราสามารถใช้ปืนใหญ่หนึ่งแปดศูนย์สำหรับการโจมตีแบบแม่นยำ และใช้จรวดสำหรับการปูพรมถล่มพื้นที่เป็นวงกว้างได้

ยิ่งไปกว่านั้น จรวดยังสามารถนำไปใช้งานกับพวกหุ่นรบอัศวิน ป้อมปราการอัศวิน และอากาศยานอื่นๆ ได้อีก ความอเนกประสงค์ของมันถือว่าสูงลิ่วเลยทีเดียว เราต้องจัดให้ได้ครับ!”

หลี่ฉินอู่พยักหน้าและเพิ่มมันเข้าไปในรายการสั่งซื้อด้วยเช่นกัน

นักบวชบูธเอ่ยเตือนเขา:

“นายท่าน มีแค่ปืนใหญ่อย่างเดียวยังไม่พอนะขอรับ เรายังต้องสร้างอุปกรณ์สำหรับลากจูงด้วย”

หลี่ฉินอู่ถามกลับ “นายมีข้อเสนอแนะเจ๋งๆ อะไรล่ะ?”

“นายท่าน ยังจำเทมเพลตเอสทีซีสำหรับหุ่นรบเดินได้ของท่านได้ไหมขอรับ? เราสามารถจัดซื้ออุปกรณ์จากที่นี่แล้วไปตั้งสายการผลิตหุ่นรบเดินได้บนยานรบได้เลย

สายการผลิตหุ่นรบเดินได้นั้นต้องการพื้นที่ห้องโดยสารสิบหน่วย ด้วยการปรับแต่งข้อมูลสำหรับอุปกรณ์เหล่านั้นส่วนใหญ่ เราก็จะสามารถผลิตรถบรรทุกทหารสำหรับลากจูงได้ขอรับ!”

หลี่ฉินอู่ดีใจจนเนื้อเต้น สายการผลิตแบบผสมผสาน—แบบนี้สิถึงจะเวิร์ก! การจัดตั้งสายการผลิตหุ่นรบเดินได้เพียงสายเดียวแต่กลับสามารถผลิตรถบรรทุกทหารลากจูงปืนใหญ่ได้ด้วย ช่างยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้!

ไม่ใช่แค่รถลากจูงปืนใหญ่เท่านั้น หลี่ฉินอู่ยังสงสัยด้วยซ้ำว่าพวกเขาสามารถสร้างแท่นปืนกลิ้ง โดยการนำปืนใหญ่มาประกอบเข้ากับตัวรถ เพื่อให้สามารถยิงแล้วเคลื่อนที่สลับกันไปมาได้ ซึ่งจะส่งผลให้ประสิทธิภาพในการรบสูงขึ้นไปอีกขั้นได้หรือไม่

หลังจากนั้น หลี่ฉินอู่และอาร์คดยุคยอตต์ก็เข้าไปในสำนักงานของโรงงานเพื่อเริ่มเจรจาเรื่องความร่วมมือ

หลี่ฉินอู่ร่างรายการสั่งซื้อขึ้นมา: สายการผลิตปืนใหญ่ขนาดหนึ่งร้อยแปดสิบมิลลิเมตรพร้อมกระสุนหนึ่งสาย สายการผลิตจรวดขนาดสามร้อยมิลลิเมตรหนึ่งสาย และสายการผลิตยุทโธปกรณ์หนักอีกหนึ่งสาย

เขายื่นใบสั่งซื้อให้กับอาร์คดยุคยอตต์แล้วเอ่ยถาม:

“เท่าไหร่? เสนอราคามาเลย”

อาร์คดยุคยอตต์ไม่ได้ปรายตามองรายการสั่งซื้อเลยด้วยซ้ำ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยการประจบสอพลออย่างถึงที่สุด

“นายท่าน ท่านก็พูดเป็นคนอื่นคนไกลไปได้ ท่านต้องการอะไร ก็แค่ส่งคนมาที่โรงงานแล้วขนไปได้เลยครับ!”

เมื่อมองดูใบหน้าประจบสอพลอของอาร์คดยุคยอตต์ แล้วนึกไปถึงคนงานที่ล้มลงขาดใจตายในโรงงานเพียงเพื่อจะถูกนำไปดัดแปลงเป็นเซอร์วิเตอร์ หลี่ฉินอู่ก็หมดอารมณ์ที่จะฉวยโอกาสเอาเปรียบสถานการณ์นี้ เขาไม่อยากจะรับกรรมเหล่านั้นมาใส่ตัว

“เลิกพล่ามได้แล้ว คำนวณมูลค่ามาให้ฉัน มันราคาเท่าไหร่ฉันก็จะจ่ายเท่านั้น”

หลี่ฉินอู่ไม่อยากจะต่อรองราคา จึงบอกให้พวกเขาคำนวณราคามาตรงๆ

อาร์คดยุคยอตต์รู้สึกราวกับว่าท่านอินควิซิเตอร์ดูเหมือนจะรังเกียจตน ซึ่งทำให้เขารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังคงคำนวณมูลค่าและออกใบแจ้งหนี้ให้กับหลี่ฉินอู่

หลี่ฉินอู่ตรวจนับทรัพย์สินของตนอย่างรอบคอบ ในท้ายที่สุด เขาก็ใช้เนื้อกระป๋องกูก้าทั้งหมด ดาบพลังงานห้าพันเล่ม ปืนลาสกันระดับผลงานชิ้นเอกสำหรับขุนนางห้าหมื่นกระบอก และคริสตัลปืนลาสกันเสริมความแข็งแกร่งอีกสองล้านชิ้น เพื่อทำการแลกเปลี่ยนกับอุปกรณ์อุตสาหกรรมเหล่านี้อย่างยุติธรรม