บทที่ 150 สถานการณ์เปลี่ยน เผ่าพันธุ์วานรปีศาจตาสีฟ้า(ฟรี)

บทที่ 150 สถานการณ์เปลี่ยน เผ่าพันธุ์วานรปีศาจตาสีฟ้า

ตูม!

ทันทีที่พูดจบ แกนอสูรสีฟ้าก็ระเบิดออกทันที

ในทันใดนั้น พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาทุกทิศทาง

เมฆเห็ดสีฟ้าลอยขึ้นไปในอากาศ

เหม่ยเฟิงหวู่ที่เฝ้าดูทุกสิ่งจากระยะไกลก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"ไม่ดีแล้ว!

วิหควายุสายฟ้าครามทำลายแกนอสูรของมันด้วยตัวเองจริงๆ

ทำไมมันกล้าทำลายตัวเองเร็วขนาดนี้?”

ในขณะนี้ทุกคนมีสีหน้าตกใจ

อย่างไรก็ตามเจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ในฐานะจ่าฝูงของเผ่าพันธุ์วิหควายุสายฟ้าคราม มันจะทำลายแกนอสูรของตัวเองได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ได้อย่างไร?

เราต้องรู้ว่าแกนอสูรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับสัตว์อสูร

การสูญเสียแกนอสูรก็เท่ากับการสูญเสียชีวิตไปครึ่งหนึ่ง และเส้นทางเต๋าของพวกเขาจะถูกตัดขาดในอนาคต

นอกจากนี้

การลอบโจมตีของหลัวหยินเยว่และเฉินหยวนหลงดูเหมือนจะราบรื่นเกินไป

นี่คือรังของศัตรู เป็นไปไม่ได้ที่วิหควายุสายฟ้าครามจะไม่ระวังเพราะมันอยู่ระหว่างการวางไข่

เว้นแต่จ่าฝูงวิหควายุสายฟ้าครามจะไม่ใช่ตัวจริง…

ขณะที่ความคิดเหล่านี้แวบเข้ามาในจิตใจของทั้งคู่ ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องที่น่าสะพรึงกลัวดังมาจากยอดเขาอีกลูกที่อยู่ห่างไกล

ทันใดนั้น เสียงลมพายุและฟ้าผ่าก็ดังไปทั่วท้องฟ้า

พายุทอร์นาโดสีฟ้าที่ปกคลุมไปด้วยสายฟ้าไม่มีที่สิ้นสุด กวาดไปทางยอดเขาที่ซึ่งหลัวหยินเยว่และเฉินหยวนหลงอยู่!

ความน่าสะพรึงกลัวนั้น ทำให้การแสดงออกของเหมยเฟิงหวู่เปลี่ยนไปอย่างมาก

“นั่นคือจ่าฝูงที่แท้จริงของวิหควายุสายฟ้าคราม!

มารดามันเถอะ!

สัตว์อสูรพวกนี้ฉลาดเป็นกรดจริงๆ?”

ม่านตาของเจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานหดตัวลง

ตามที่คาดไว้ สิ่งต่างๆไม่ง่ายอย่างที่คิดจริงๆ

กลุ่มลูกศิษย์ของนิกายอาทิตย์อัสดง และผู้ฝึกตนตระกูลอดไม่ได้ที่จะเปิดเผยการแสดงออกที่ประหม่าและไม่สบายใจออกมา

เมื่อเผชิญกับการระเบิดของแกนอสูรของวิหควายุสายฟ้าครามระดับ 3 และการโจมตีของพายุที่น่าสะพรึงกลัวนี้ สถานการณ์ที่หลัวหยินเยว่และเฉินหยวนหลงเผชิญอาจกล่าวได้ว่าเป็นอันตรายถึงชีวิต

'ช่างน่าหวาดกลัวจริงๆ!'

ทุกคนคิดอย่างกังวลใจ

บัซ!

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นเองจู่แม่น้ำและพระอาทิตย์ตกก็หอบพลังที่น่ากลัวอันไม่มีที่สิ้นสุดนั้นออกไป

สีแดง สีส้ม สีเหลือง เขียว คราม น้ำเงิน และม่วง แสงเจ็ดสีกลายเป็นกำแพงสีสันสดใสขนาดใหญ่ที่ห่อหุ้มหลัวหยินเยว่และเฉินหยวนหลงเอาไว้

ตูม!

การระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวยังคงสร้างความหายนะให้กับแผงกั้นเจ็ดสีนั้นอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม มันไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับบาเรียเจ็ดสีได้เลย

เหม่ยเฟิงหวู่ประหลาดใจในตอนแรก จากนั้นก็ดีใจมาก

“กระจกบาเรียอาทิตย์อัสดง ผู้นำนิกายเข้าใจถึงพลังการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของนิกายของเราอย่างกระจกบาเรียอาทิตย์อัสดง จากภาพวาดสายน้ำและดวงอาทิตย์ตกแล้ว!”

ทันทีที่เธอพูดจบ ทันใดนั้นแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวก็ไหลลงมาจากกระจกบาเรียอาทิตย์อัสดง

มันเป็นสายน้ำไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนมหาสมุทร

ครื้นๆๆ!

จากนั้นก็มีเสียงดังกึกก้อง

แม่น้ำที่เชี่ยวกรากปะทะกับพายุฝนฟ้าคะนองที่พัดผ่าน แรงปะทะก็ระเบิดขึ้นทันทีด้วยพลังที่เทียบได้กับการระเบิดของขีปนาวุธ

ภายในแผงกั้นกระจกพระอาทิตย์ตก

หลัวหยินเยว่มองไปที่นกสีฟ้าที่บินมาหาพวกเขาจากยอดเขาอีกแห่งหนึ่งในระยะไกล

เธอจึงร้องคำรามออกมา

“เจ้าเล่ห์ขนาดไหน เพื่อที่จะวางไข่ในครั้งนี้ มันใช้ลูกปัดทดแทนระดับ 3 ไม่เพียงแต่มันค้นหาตัวตายตัวแทกไว้แทนที่ตัวเองเท่านั้น แต่ยังปล่อยให้สิ่งตัวสำรองทำลายแกนอสูรของตัวเองด้วยซ้ำ

ถ้าข้าไม่ฝ่าทะลวงขั้นก่อนที่จะมาที่นี้ ข้าเกรงว่าเราจะไม่สามารถต้านทานการโจมตีนั้นได้”

ทันทีที่เธอพูดจบ เส้นด้ายหลากสีก็หลุดออกจากมือของหลัวหยินเยว่

เส้นด้ายนั้นเร็วมากและทะลุพลังป้องกันปีศาจของตัวสำรองก่อนที่จะขดตัวรอบๆ ตัวมัน

“ในเมื่อเจ้าต้องการเสียสละคนในเผ่าของเจ้า ข้าก็จะเติมเต็มความปรารถนาของเจ้าเอง”

เมื่อเป็นเช่นนั้น ลั่วหยินเยว่ก็กำหมัดของเธอแน่น

ทันใดนั้น ด้ายหลากสีก็ถูกดึงให้ตึงอย่างรุนแรง

ทันใดนั้นเนื้อชิ้นใหญ่จำนวนมากก็ตกลงมาจากท้องฟ้า

มันเป็นศพของวิหควายุสายฟ้าครามที่เป็นตัวสำรอง

"พี่ใหญ่!"

ในระยะไกลนั้น วิหควายุสายฟ้าครามตัวจริงก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจทันที

หลังจากนั้น ธาตุลมและสายฟ้าที่อยู่รอบๆ ก็รุนแรงขึ้น

สีฟ้าและสีเงินพันรอบกัน

พลังอันน่าสะพรึงกลัวของลมและสายฟ้าแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศทุกทางโดยมีนกเป็นศูนย์กลาง

สายฟ้าสีเงินหนาพอๆ กับถังเก็บน้ำกระทบกับหลัวหยินเยว่และเฉินหยวนหลง

“ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคน!”

ตูม!

สายฟ้าที่ส่องประกายสร้างพลังทำลายล้างที่น่าหวาดหวั่น

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การคุ้มครองของกระจกบาเรียอาทิตย์อัสดง หลัวหยินเยว่และเฉินหยวนหลงไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

“ฮึ่ม! หากเจ้าอยู่จุดสุดยอด ข้าอาจจะกลัวนิดหน่อย แต่ตอนนี้…”

ขณะที่หลัวหยินเยว่พูด เธอและเฉินหยวนหลงก็เปิดการโจมตีที่รุนแรงที่สุดไปที่จ่าฝูงวิหควายุสายฟ้าคราม

ในเวลาไม่นาน ทั้งสองคนได้บังคับให้จ่าฝูงวิหควายุสายฟ้าครามจนมุมหนึ่งแล้ว

จ่าฝูงวิหควายุสายฟ้าครามมองไปในระยะไกลด้วยดวงตาสีฟ้าของมัน และตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้นว่า

“วานรปีศาจ ถ้าเจ้ายังไม่ช่วย พวกมันจะกำจัดเจ้าอย่างแน่นอนหลังจากจัดการกับข้าได้แล้ว!”

คำพูดเหล่านี้ทำให้สีหน้าที่จริงจังปรากฏบนใบหน้าของเหมยเฟิงหวู่ที่กำลังเฝ้าดูทุกสิ่งจากระยะไกลในทันที

เจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยานมองเข้าไปในระยะไกลโดยสัญชาตญาณ

ตรงนั้น

วานรปีศาจตาสีฟ้าหลายร้อยตัวกำลังเร่งเข้ามาหาพวกเขา

จ่าฝูงคือวานรปีศาจตาสีฟ้าที่หลบหนีออกมาระหว่างคลื่นของสัตว์อสูรในตอนนั้น

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ออร่าบนร่างกายของมันได้ไปถึงจุดสูงสุดของรระยะกลางของระดับ 3 อย่างน่าตกใจ ซึ่งเทียบได้กับผู้ฝึกตนระดับปราการม่วงขั้นที่หกของเผ่าพันธุ์มนุษย์

สิ่งสำคัญที่สุดคือมีวานรปีศาจตาสีฟ้าสองตัวที่มีออร่าระดับ 3 อยู่ข้างๆมัน

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของพวกมันทำให้การแสดงออกของเหมยเฟิงหวู่กลายเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง

เธอไม่คาดคิดว่าจ่าฝูงของวานรปีศาจตาสีฟ้าจะมาพร้อมกับวานรปีศาจตาสีฟ้าระดับ 3 อีกสองตัว

สถานการณ์นี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากสิ่งที่พวกเขาเคยรู้จักมาก่อน

สิ่งที่พวกเขารู้ก็คือจ่าฝูงของวานรปีศาจตาสีฟ้านั้นเทียบได้กับผู้ฝึกตนระดับปราการม่วงขั้นที่สี่หรือห้ามากที่สุด

และมีวานรปีศาจตาสีฟ้าระดับ 3 อยู่ข้างๆ มากที่สุดหนึ่งตัวเท่านั้น

หากสถานการณ์เหมือนกับที่พวกเขาเคยรู้จัก ด้วยระดับการบ่มเพาะของเธอที่อยู่ในขั้นที่สี่ของระดับปราการม่วงและผู้ฝึกตนระดับปราการม่วงที่เพิ่งก้าวหน้าขึ้นมาใหม่สองคนคือเจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยาน ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเขาที่จะถ่วงเวลา

แต่ตอนนี้…

เหม่ยเฟิงหวู่มองไปที่เจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยาน ด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง และพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า

“สถานการณ์แตกต่างไปจากที่ข้าคาดไว้เล็กน้อย

ข้าจะรั้งจ่าฝูงตัวนั้นไว้ และปล่อยให้สองตัวที่เหลือเป็นหน้าที่ของพวกท่าน

ตราบใดที่พวกท่านและข้าสามารถหยุดพวกมันได้สักพัก หลังจากที่ผู้นำนิกายและบรรพบุรุษของพวกท่านสังหารจ่าฝูงวิหควายุสายฟ้าคราม พวกเขาก็จะมาช่วยเหลือเรา .. ”