บทที่ 140 งานเลี้ยงฉลอง(ฟรี)
บทที่ 140 งานเลี้ยงฉลอง(ฟรี)
บทที่ 140 งานเลี้ยงฉลอง
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเต้าหมิง จางไป่หยางก็พยักหน้าทันที
“ไม่ต้องห่วง ข้าไม่รีบ”
จากนั้นเขาก็หยิบแหวนมิติออกมาแล้วมอบให้กับเฉินเต้าหมิง
“ข้างในคือสิ่งที่ข้าสัญญาว่าจะมอบให้พวกท่าน ท่านสามารถนับดูก่อนได้ ในอนาคตตระกูลจางจะยังคงส่งเครื่องบรรณาการแก่พวกท่านทุกปี”
เฉินเต้าหมิงรับแหวนมิติจากจางไป่หยาง แล้วนับมันต่อหน้าเขา
หลังจากยืนยันว่าสิ่งต่าง ๆ ภายในถูกต้องแล้ว เฉินเต้าหมิงก็มองไปที่จางไป่หยางอย่างลึกลับก่อนที่จะพยักหน้า
“ทุกอย่างครบถ้วนดี ตอนนี้เพียงแค่รอข่าวของเราก็พอ”
“ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ต้องรบกวนสหายเต๋าเฉินทุกท่านแล้ว”
จางไป่หยางถอนหายใจและเริ่มขอให้ทุกคนในตระกูลจางสาบานต่อหน้าเจียงเฉิงซวน, เฉินหรู่หยานและเฉินเต้าหมิงทันที
เมื่อทุกคนได้เอ่ยคำสัตย์ปฏิญาณแล้ว
เจียงเฉิงซวน, เฉินหรู่หยานและเฉินเต้าหมิงไม่ได้อยู่ในตระกูลจางอีกต่อไป พวกเขาก็พากันออกจากภูเขาไป๋ฮัวด้วยกัน
“บรรพบุรุษ…”
เมื่อเห็นเจียงเฉิงซวนและอีกสองคนจากไปแล้ว จางเหยาไห่ซึ่งตอนนี้เป็นหัวหน้าตระกูลจางก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างกังวลใจ
จางไป่หยางเหลือบมองเขาแล้วถอนหายใจยาวออกมา
“ลืมมันไปซะ เจ้าสามารถเป็นหัวหน้าตระกูลจางต่อไปได้
จำไว้ว่าเรื่องนี้จบลงที่นี่ หากใครไม่พอใจกับการตัดสินใจของข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องแสดงความเมตตา”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หัวใจของจางเหยาไห่ก็เต้นรัว เขารีบพยักหน้าด้วยความเคารพ
“ได้ขอรับ ท่านบรรพบุรุษ!”
ไม่กี่วันต่อมา
ข่าวที่ว่าตระกูลจางแห่งเขตแดนที่ราบสูงได้กลายเป็นตระกูลใต้อาณัติของตระกูลเฉินได้แพร่กระจายไปทุกทิศทุกทางทันที
บางตระกูลและนิกายที่รู้เรื่องราวภายในก็ไม่แปลกใจเลย
ในทางกลับกัน พวกตระกูลและนิกายเหล่านั้นที่เคยมุ่งเป้าไปที่ตระกูลเฉินต่างก็รู้สึกไม่สบายใจทันที
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาพบว่าตระกูลเฉินในปัจจุบันมีผู้ฝึกตนใน ระดับปราการม่วงถึงสี่คนแล้ว ความไม่สบายใจในใจของพวกเขาก็กลายเป็นความหวาดกลัวทันที
พวกเขาทั้งหมดริเริ่มที่จะไปที่ภูเขาหยกวิจิตรเพื่อแสดงคำขอโทษ
หลังจากที่ตระกูลเฉินจัดการเรื่องทั้งหมดเหล่านี้แล้ว เฉินหยวนหลงก็เรียกหาเจียงเฉิงซวน, เฉินหรู่หยานและเฉินเต้าหมิงทันที
“เฉินซวน, หรู่หยาน, เต้าหมิง ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาในวันนี้เพื่อแจ้งสองสิ่งให้รู้
สิ่งแรกคือเกี่ยวกับสิ่งที่ตระกูลเฉินได้รับในช่วงเวลานี้
ซึ่งรวมถึงหินวิญญาณและทรัพยากรที่ได้รับจากตระกูลจางตลอดจนค่าชดเชยบางส่วนที่เหล่าตระกูลและนิกายอื่น ๆ ได้ส่งมายังตระกูลเฉินเพื่อเป็นการขอโทษ
ข้าได้เขียนรายการไว้เรียบร้อยแล้ว
ลองดูว่ามีสิ่งที่พวกเจ้าต้องการหรือไม่ ถ้ามีก็ไปรับมันได้เลย”
ขณะที่เขาพูดเฉินหยวนหลงได้มอบรายชื่อรายการสามชุดที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าให้กับเจียงเฉิงซวน, เฉินหรู่หยานและเฉินเต้าหมิง
เจียงเฉิงซวนและคนอื่น ๆ หยิบมันขึ้นมาและมองดูมันอย่างละเอียด
จากนั้นเฉินเต้าหมิงก็ขอยาฝึกฝน
เฉินหรู่หยานของแก่นแท้ของธาตุห้าและแก่นของธาตุสายฟ้า เห็นได้ชัดว่าเธอต้องการใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อหล่อเลี้ยงสมบัติภายในของเธอ
สำหรับเจียงเฉิงซวน
เขาไม่ได้ยึดพิธีรีตองมานักและขอคริสตัลทองคำจักรพรรดิขาวที่พวกเขาได้รับจากตระกูลจาง
ไอเท็มนี้มีประโยชน์มากสำหรับเขาในการหลอมสร้างสมบัติภายในที่แท้จริงของเขา ดาบโมฆะทองคำ
เขาย่อมไม่พลาดมันอย่างแน่นอน
หลังจากที่ทั้งสามคนได้เลือกสมบัติที่ต้องการเสร็จแล้ว เฉินหยวนหลงก็พูดต่อ
“สำหรับอย่างที่สอง มันเกี่ยวกับการเลี้ยงฉลองสำหรับการที่พวกเจ้าได้ก้าวเข้าสู้ระดับปราการม่วง”
“งานเลี้ยงฉลองการเข้าสู่ระดับปราการม่วงของพวกเรา?”
เมื่อได้ยินเฉินหยวนหลงพูดถึงเรื่องนี้ เจียงเฉิงซวนและอีกสองคนก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ
"ถูกต้อง"
เฉินหยวนหลงพยักหน้า
เขากล่าวต่อว่า “ก่อนหน้านี้ทั้งพวกเจ้าและข้าไม่มีเวลา ตอนนี้เราได้จัดการเรื่องต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะจัดงานเฉลิมฉลองการเข้าสู่ระดับปราการม่วงให้กับพวกเจ้าแล้ว”
ในตระกูลผู้ฝึกตนระดับปราการม่วงนั้น พวกเขาจะมีการเฉลิมฉลองเพื่อแสดงความยินดีกับผู้ฝึกตนระดับปราการม่วงที่เพิ่งก้าวหน้า
โอกาสดังกล่าวไม่เพียงแต่เป็นการแสดงความยินดีกับผู้ฝึกตนที่ประสบความสำเร็จที่ไม่ธรรมดา แถมยังเป็นการเตือนผู้อื่นอีกด้วยว่าพวกเขาให้กำเนิดผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งแล้ว
จากนั้นเฉินหยวนหลงก็กล่าวต่อว่า “ข้ากำลังคิดที่จะจัดงานเฉลิมฉลองให้กับเจ้าทั้งสามคนพร้อมกัน ด้วยวิธีนี้มันจะดีกว่าถ้าเราจะจัดงานให้พวกเจ้าแบบแยกกัน ข้าสงสัยว่าพวกเจ้าคิดอย่างไรเกี่ยวกับแนวคิดนี้?
หากพวกเจ้ามีความคิดที่แตกต่างก็อย่าลังเลที่จะพูดออกมา ทุกอย่างสามารถพูดคุยกันได้”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เจียงเฉิงซวนก็ส่ายหัวและยิ้มให้เขา
“ท่านปู่ที่ห้า ข้าไม่คัดค้านความคิดนี้”
เฉินหรู่หยานก็ส่ายหัวเช่นกัน
“ข้าก็ไม่มีข้อโต้แย้งเหมือนกัน”
เฉินเต้าหมิงหัวเราะและพูดว่า "ในเมื่อเฉิงซวนและหรู่หยานไม่มีข้อโต้แย้ง งั้นก็มาทำตามที่ท่านปู่ห้าพูดกันเถอะ"
“เอาล่ะ เช่นนั้นก็ตกลงตามนี้”
เฉินหยวนหลงพยักหน้า จากนั้นเขาก็หยิบรายชื่อออกมาแล้วมอบให้กับเจียงเฉิงซวนและอีกสองคน
“คนเหล่านี้คือคนที่ได้รับเชิญให้มาร่วมงานเลี้ยงฉลองครั้งนี้ ลองดูดูว่ามีใครที่พวกเจ้าต้องการชวนเพิ่มหรือไม่?”
เจียงเฉิงซวนและอีกสองคนหยิบรายชื่อขึ้นมาดู
เฉินเต้าหมิงส่ายหัวแล้วพูดว่า "ท่านปู่ที่ห้า คนที่ข้าต้องการเชิญนั้นรวมอยู่ในรายชื่อนี้แล้ว"
ขณะที่เขาพูด เขาและเฉินหยวนหลงหันไปมองเจียงเฉิงซวนและเฉินหรู่หยาน
เจียงเฉิงซวนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า
“ผู้นำนิกายของนิกายชมจันทร์ หวงเหวินหยู่ ท่านปู่ที่ห้าท่านช่วยหาคนส่งคำเชิญให้เขาได้ไหม?”
“หวงเหวินหยู่?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้เฉินหยวนหลงและเฉินเต้าหมิงก็รู้สึกประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด
เฉินหยวนหลงพยักหน้าและกล่าวว่า “ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ของข้า
นอกเหนือจากผู้นำนิกายหวง พวกเจ้ามีใครอีกไหมที่พวกเจ้าต้องการเชิญ?”
ทั้งคู่ส่ายหัวพร้อมกัน
"ดี"
เฉินหยวนหลงพยักหน้าและกล่าวว่า “ในเมื่อเรื่องนี้ได้รับการตัดสินใจแล้ว
“สำหรับวันที่นั้นก็จะเป็นอีกสามเดือนข้างหน้า พวกเจ้าคิดอย่างไร?”
"ได้แน่นอน"
เจียงเฉิงซวนพยักหน้า
เมื่อเห็นสิ่งนี้เฉินหรู่หยานและเฉินเต้าหมิงก็พยักหน้าเช่นกัน
“เราก็ไม่มีข้อโต้แย้ง”