บทที่ 44 แบ่งรางวัลและแลกเปลี่ยนสิ่งของ

บทที่ 44 แบ่งรางวัลและแลกเปลี่ยนสิ่งของ

“พวกเจ้าจัดการกับผู้ฝึกตนปีศาจที่อยู่เขตรับผิดชอบของพวกเจ้าหมดแล้วหรือ?”

เฉินเต้าหมิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขารู้ว่าสิ่งประดิษฐ์ในถุงเก็บของที่เฉินหรู่หยานโยนให้เขานั้นถูกใช้โดยอู๋ซานเนียง และผู้ฝึกตนปีศาจคนอื่น ๆ

"ใช่"

เฉินหรู่หยานพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

“เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณผู้อาวุโสเจียง”

“ผู้อาวุโสเจียง?”

…..

เฉินเต้าหมิงมองไปที่เจียงเฉิงซวนด้วยความประหลาดใจ

"ถูกต้อง"

เฉินหรู่หยานพยักหน้าอีกครั้ง

จากนั้นเธอก็บอกเฉินเต้าหมิงเกี่ยวกับความสามารถโดยกำเนิดของ เจียงเฉิงซวน

เมื่อเฉินเต้าหมิงได้ยินสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจอย่างมาก

เขาไม่คาดคิดว่าเจียงเฉิงซวนจะมีพรสวรรค์เช่นนี้อยู่จริงๆ

สิ่งนี้มีประโยชน์มากสำหรับพวกเขาในการค้นหาที่อยู่ของผู้ฝึกตนปีศาจที่เหลืออยู่

ในขณะนี้เฉินหรู่หยานกล่าวต่อว่า “อย่างไรก็ตาม ข้าหวังว่าท่านและทุกคนจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับเพื่อความปลอดภัยของผู้อาวุโสเจียง”

ในฐานะหัวหน้าตระกูลเฉิน, เฉินเต้าหมิงเข้าใจความตั้งใจของเฉินหรู่หยานทันทีและพยักหน้าเห็นด้วยทันที

“ใช่แล้วล่ะ ความสามารถของผู้อาวุโสเจียงนั้นไม่ธรรมดา มันไม่ดีเลยที่จะให้คนจำนวนรับรู้”

ด้วยเหตุนี้เฉินเต้าหมิงจึงอดไม่ได้ที่จะมองไปที่เจียงเฉิงซวน

“ผู้อาวุโสเจียง ฝากเรื่องนี้ไว้กับข้า ข้าจะบอกทุกคนเกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง นอกจากเหล่าผู้อาวุโสแล้ว ข้ารับประกันว่าจะไม่มีใครรู้เรื่องนี้อย่างแน่นอน”

“ถ้าอย่างนั้น ข้าคงต้องรบกวนท่านแล้ว หัวหน้าตระกูล”

เจียงเฉิงซวนยิ้มและพยักหน้า

จากนั้นเจียงเฉิงซวนก็ร่วมมือกับเฉินเต้าหมิงและเฉินหรู่หยานเพื่อเริ่มค้นหาผู้ฝึกตนปีศาจที่อาจซ่อนตัวอยู่ในบริเวณนี้

หลายชั่วโมงต่อมา

ผู้ฝึกตนปีศาจระดับก่อตั้งรากฐานขั้นที่ห้าและผู้ฝึกตนปีศาจระดับปรับแต่งพลังปราณสองสามคนก็ถูกเฉินเต้าหมิงสังหารไป

หลังจากนั้นทั้งสามก็ไปที่อื่น

ประมาณสิบวันต่อมา ผู้ฝึกตนปีศาจที่เหลืออยู่เกือบทั้งหมดในดินแดนของตระกูลเฉินก็ถูกกวาดล้างไปทั้งหมด

เมื่อทั้งกลุ่มกลับมาที่ห้องโถงหลักบนยอดเขาหยกวิเศษ ก็มีถุงเก็บของประมาณ 10 ถึง 20 ใบวางอยู่ข้างหน้าพวกเขา

พวกมันทั้งหมดมาจากผู้ฝึกตนปีศาจเหล่านั้น

ในขณะนี้เฉินเต้าหมิงซึ่งนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะมองดูทุกคนและยิ้มออกมา

“ทุกคนหลังจากปฏิบัติการนี้ เราน่าจะทำความสะอาดผู้ฝึกตนปีศาจทั้งหมดที่ซ่อนตัวอยู่ในดินแดนของเราได้แล้ว

ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณผู้อาวุโสเจียงที่ทำให้เราสามารถจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพได้ขนาดนี้ ทุกคนมีอะไรจะคัดค้านบ้างไหม?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเต้าหมิงทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

อย่างแท้จริง

เมื่อพิจารณาว่าผู้ฝึกตนปีศาจเหล่านั้นมีไหวพริบเพียงใด หากไม่มีเนตรวิญญาณแห่งความเข้าใจของเจียงเฉิงซวนมันคงเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะค้นหาและฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้

แม้ว่าสุดท้ายพวกเขาจะสามารถทำได้เหมือนกัน แต่เวลาและพลังงานที่พวกเขาต้องใช้ในกระบวนการนี้ก็อาจจะมากจนยากจะคาดคิดได้

ดังนั้นเฉินเต้าหมิงกล่าวต่อว่า “หากไม่มีการคัดค้าน ตามกฎของตระกูลเฉินของข้า 40% ของของที่ริบจะมอบให้กับผู้อาวุโสเจียง ยิ่งกว่านั้นเขาจะเป็นคนแรกที่สามารถเลือกสิ่งเหล่านี้ได้”

“ข้าไม่มีข้อโต้แย้งอะไร”

เฉินหรู่หยานเป็นคนแรกที่พูดขึ้น

“ข้าก็ไม่มีข้อโต้แย้งเหมือนกัน”

ซงหวันเถาพูดขึ้นต่อ

ซูเฉียนเหอและซูฉางเหนียนมองหน้ากันก่อนที่จะพูดว่า

"เราก็ไม่คัดค้านเช่นกัน"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้เฉินเต้าหมิงก็ยิ้มให้เจียงเฉิงซวนทันทีและทำท่าทางเชิญชวน

“ผู้อาวุโสเจียง เชิญเลือกก่อน”

เจียงเฉิงซวนไม่ได้ยืนกรานอะไร เมื่อเขาได้ยินคำพูดนั้นเขาก็หยิบถุงเก็บของขึ้นมาและตรวจดูภายในอย่างจริงจัง

บอกเลยว่าสิ่งของที่อยู่ภายในถุงเก็บของเหล่านี้ถือว่าไม่เลว

มีหินวิญญาณทั้งหมดมากกว่า 18,000 ก้อน

ตามอัตราส่วนการกระจายที่หัวหน้าตระกูลบอกไว้ก่อนหน้านี้ เขาจะได้รับ 7,200 หินวิญญาณอย่างแน่นอน

ถ้ารวมกับที่เขามีตอนนี้ เจียงเฉิงซวนจะมีหินวิญญาณเกือบ 12,000 ก้อน

นี่เป็นเงินจำนวนมหาศาลสำหรับผู้ฝึกตนขั้นที่สองของขอบเขตการก่อตั้งรากฐาน

ถ้าคนอื่นรู้คงจะอิจฉาอย่างมาก

จากนั้นก็มีวัสดุล้ำค่า ยารักษาโรค สิ่งประดิษฐ์ และสิ่งของชั่วร้ายมากมายที่ผู้ฝึกตนปีศาจเท่านั้นที่สามารถใช้ได้

ไม่ว่าจะเป็นเจียงเฉิงซวนหรือใครก็ตามที่อยู่ตรงนี้ พวกเขาจะไม่แตะต้องสิ่งของชั่วร้ายเหล่านี้อย่างแน่นอน และหลังจากนี้สิ่งของเหล่านี้ก็จะถูกทำลาย

เจียงเฉิงซวนค้นหาภายใจถุงเก็บของและหยิบกองวัสดุขนาดใหญ่ออกมาอย่างรวดเร็ว

ส่วนใหญ่เป็นสิ่งที่เขาสามารถใช้เพื่อสร้างยันต์ต่างๆได้ในภายหลัง

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจมากที่สุดก็คือในบรรดาวัสดุเหล่านี้ เขาได้รับหยกเหลืองอำพันสองขวด และน้ำค้างวิญญาณสวรรค์สามขวด

เขาใช้เวลานานในการค้นหาวัสดุทั้งสองนี้แต่ก็ยังยากที่จะประสบความสำเร็จ แต่เขาไม่คาดคิดว่าเขาจะได้พบมันมากมายที่นี่

และนี่ถือว่าเป็นโชคลาภจริงๆ…

เจียงเฉิงซวนนำวัสดุต่างๆออกมาและแผ่นค่ายกลล่องหนระดับ 2 และมันก็หมดโควต้าของเขาแค่นี้

จากนั้นเฉินเต้าหมิงก็เริ่มแจกจ่ายสิ่งที่เหลืออยู่ให้กับคนอื่นๆ

หลังจากแจกของรางวัลแล้ว เฉินเต้าหมิงก็พูดคุยเรื่องบางอย่างกับทุกคนก่อนที่พวกเขาจะออกจากห้องโถงใหญ่ไป

“ผู้อาวุโสเจียง ท่านวางแผนที่จะกลับไปยังถ้ำของท่านทันทีเลยหรือไม่?”

ทันทีที่พวกเขาออกจากยอดเขาหลัก เจียงเฉิงซวนก็ได้ยินเสียงของเฉินหรู่หยาน

เขายิ้มออกมาพร้อมกับส่ายหัว “ข้าวางแผนที่จะแลกเปลี่ยนและซื้อของบางอย่างก่อน แล้วผู้อาวุโสหรู่หยานล่ะ ?”

จะต้องรู้ว่าเขาได้รับคะแนนการช่วยเหลือตระกูลมากมายจากการฆ่าผู้ฝึกตนปีศาจเหล่านั้น และช่วยให้ทุกคนสามารถค้นหาผู้ฝึกตนปีศาจได้ง่ายดายและรวดเร็วขึ้น

นอกจากนี้ ปัจจุบันเขามีหินวิญญาณ 12,000 ก้อน ดังนั้นเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาให้เพียงพอสำหรับการรับมือกับคลื่นของสัตว์อสูรที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใครรับประกันได้ว่าคลื่นของสัตว์อสูรจะไม่เกิดขึ้นก่อนเวลาที่กำหนด

หากเขาไม่สามารถแปลงทรัพยากรในมือของเขาให้เป็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงก่อนที่คลื่นของสัตว์อสูรจะปะทุขึ้น มันจะเป็นการสิ้นเปลืองและทำให้สิ่งของเหล่านี้ไร้ประโยชน์อย่างมาก

เมื่อเฉินหรู่หยานได้ยินคำพูดของเขา เธอก็ตอบด้วยรอยยิ้มว่า

“ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ข้าก็วางแผนที่จะไปแลกเปลี่ยนและซื้อของบางอย่าง ผู้อาวุโสเจียง ถ้าท่านไม่รังเกียจงั้นเราก็ไปด้วยกันเลย”

"ด้วยความยินดีผู้อาวุโสหรู่หยาน!"

ไม่นานนั้นพวกเขาทั้งสองก็ไปที่คลังตำราและห้องเก็บสมบัติของตระกูล

ในคลังตำรา เจียงเฉิงซวนใช้คะแนนการช่วยเหลือตระกูลของเขาเพื่อแลกกับคาถาระดับ 2 ขั้นกลางสองคาถา

คาถาแรกคือการระเบิดของทะเลเพลิง ซึ่งเป็นคาถาที่มีผลเชิงพื้นที่ที่เป็นธาตุไฟ

อีกคาถาหนึ่งคือเทคนิควิญญาณกระดองเต่าปฐพีซึ่งเป็นคาถาประเภทป้องกันธาตุดิน

เนื่องจากทั้งสองคาถาอยู่ในธาตุทั้งห้า ตราบใดที่เจียงเฉิงซวนสามารถฝึกฝนพวกมันได้สำเร็จ ด้วยความสามารถของเขา เขาก็จะสามารถเพิ่มพลังของคาถาทั้งสองนี้ได้หนึ่งถึงสองเท่า

จากนั้นเจียงเฉิงซวนไปที่ห้องเก็บสมบัติของตระกูลกับเฉินหรู่หยานเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งประดิษฐ์ประเภทป้องกันระดับ 2 ขั้นกลาง

ด้วยเหตุการณ์อะไรหลายๆอย่าง ดังนั้นตอนนี้เขาจึงเน้นไปที่การป้องกันเป็นหลัก