บทที่ 9 ทะลวงสู่ขอบเขตก่อตั้งรากฐาน

บทที่ 9 ทะลวงสู่ขอบเขตก่อตั้งรากฐาน

เกิดอะไรขึ้น?

เจียงเฉิงซวนมีความรู้สึกไม่ดีโดยสัญชาตญาณ

เมื่อเขายกเลิกคาถาป้องกันของถ้ำและปล่อยให้ซูไห่ชวนเข้ามา ประโยคแรกของซูไห่ชวนทำให้ดวงตาของเจียงเฉิงซวนเบิกกว้างขึ้น

“สหายเต๋าเจียง ภรรยาของข้าหงหยานเสียชีวิตแล้ว”

แม้ว่าเจียงเฉิงซวนจะเดาได้อยู่แล้ว แต่เมื่อเขาได้ยินจากซูไห่ชวน เขาก็อดไม่ได้ที่จะยังคงตกใจ

“สหายเต๋าซูเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เธอสบายดีเมื่อครึ่งปีที่แล้ว ทำไมเธอถึง…?”

ร่องรอยของความเกลียดชังแวบขึ้นมาในดวงตาของซูไห่ชวน

เขาพูดว่า “มันคือเสือยิ้ม หลี่โบเหริน สามเดือนที่แล้วข้าได้ไปที่ซากปรักหักพังร่วมกับหงหยาน และสหายเต๋าจางเพื่อสำรวจ ระหว่างทางเราพบกับหลี่โบเหริน ในเวลานั้นเราระมัดระวังมากแล้ว แต่เราไม่ได้คาดหวังว่าหลี่โบเหรินจะยังลงมือกับพวกเรา”

เมื่อมาถึงจุดนี้ซูไห่ชวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ และมองไปที่เจียงเฉิงซวนและพูดต่อ

“สหายเต๋าเจียง วันนี้ข้ามาตามหาท่านเพื่อขอความช่วยเหลือจากท่าน”

“ท่านต้องการความช่วยเหลือจากข้างั้นเหรอ?”

เจียงเฉิงซวนขมวดคิ้วทันที

แม้ว่าเขาจะเห็นใจซูไห่ชวนและภรรยาของเขา แต่พูดตามตรง เขาไม่เต็มใจที่จะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากนัก

หลังจากดิ้นรนอยู่ในระดับล่างของโลกแห่งการบ่มเพาะมาเป็นเวลาร้อยปี เขารู้ดีว่าหากเขาต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ยืนยาวในโลกการบ่มเพาะที่โหดร้ายนี้ สิ่งแรกและเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการหลีกเลี่ยงปัญหา

นอกจากนี้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็ยังไม่ดีนัก

แน่นอนว่า แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายจะดีขนาดนั้นจริงๆ เจียงเฉิงซวนก็จะล้างแค้นแทนพวกเขาด้วยวิธีของเขาเองเท่านั้น

เขาจะไม่เสี่ยงเอาชีวิตของตัวเองไปล้อเล่นอย่างแน่นอน ไม่ต้องพูดถึงการทำให้ตัวเองอยู่ในสภาพแวดล้อมที่อันตรายอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นว่าเจียงเฉิงซวนดูเหมือนจะเข้าใจผิด ซูไห่ชวนจึงอธิบายอย่างรวดเร็ว

“สหายเต๋าเจียงอย่าเข้าใจผิด ข้าแค่อยากยืมยันต์สักสองแผ่นจากท่านเท่านั้น

มันจะดีกว่านี้ถ้าเป็นยันต์ประเภทโจมตีระดับ 1 ขั้นสูง

แต่ต้องพูดตามตรงว่าข้าไม่มีเงินแล้ว แม้ว่าท่านจะเต็มใจให้ข้ายืมยันต์สองแผ่น แต่ข้าอาจไม่สามารถจ่ายคืนให้ท่านในอนาคตได้”

“ดังนั้นหากท่านไม่เต็มใจจะให้ข้าก็เข้าใจ”

เมื่อได้ยินคำพูดของซูไห่ชวน เจียงเฉิงซวนก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะมอง ซูไห่ชวนอย่างจริงจัง

“พี่ซู ต้องทำอย่างนี้จริงๆหรือ?”

เมื่อเห็นว่าจู่ๆเจียงเฉิงซวน เรียกเขาว่าพี่ซู ซูไห่ชวนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้ง

เขาพยักหน้าด้วยสีหน้าหนักแน่นมาก

“ความเกลียดชังในการฆ่าภรรยาของข้านั้นไม่สามารถอยู่ร่วมโลกกันได้ แม้ว่าข้าจะตายข้าก็ต้องลองดู”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เจียงเฉิงซวนก็รู้ว่าซูไห่ชวนตัดสินใจแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่พูดห้ามปรามเขาอีกต่อไป แต่เขากลับนำยันต์อสรพิษเพลิงสองแผน ยันต์หลบหนีสองแผน และยันต์โล่วารีสองแผนออกจากถุงเก็บของของเขา แล้วมอบให้ซูไห่ชวน

“พี่ซูเอายันต์เหล่านี้ไป นั่นคือทั้งหมดที่ข้าสามารถช่วยท่านได้ ไม่ว่ายังไงก็พยายามอย่าตาย”

“ขอบคุณ… ขอบคุณท่านมาก”

ทันใดนั้นเสียงของซูไห่ชวนก็เต็มไปด้วยเสียงสะอื้น

อย่างไรก็ตาม เขายังคงพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อควบคุมอารมณ์ของเขา และโค้งคำนับให้เจียงเฉิงซวนอย่างซาบซึ้ง

“พี่เจียง ข้าจะไม่มีวันลืมความมีน้ำใจของท่าน ถ้าข้าโชคดีพอที่จะมีชีวิตรอดในครั้งนี้ ถ้าพี่เจียงต้องการให้ข้าทำอะไร ข้าจะบุกน้ำลุยไฟเพื่อท่าน!”

ด้วยเหตุนี้ ซูไห่ชวนจึงรับยันต์ไปและออกจากถ้ำของเจียงเฉิงซวน

เมื่อมองดูร่างของซูไห่ชวนที่ค่อย ๆ จากไปเจียงเฉิงซวนก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

เขารู้ดีว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ที่ซูไห่ชวนจะกลับมาอย่างมีชีวิตอีกครั้ง

นี่เป็นวิถีแห่งโลกของการบ่มเพาะ

ก้าวเข้ามาอย่างยากลำบาก แต่ก็จากไปอย่างง่ายดาย

ถึงแม้จะเป็นคนรู้จักหรือเป็นเพื่อนกัน แต่ไม่นานก็จะตายจากกันไป ซึ่งแน่นอนว่า 99 % ไม่ได้ตายด้วยวัยชรา

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจียงเฉิงซวนประสบเรื่องเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น เขาจะรู้สึกเศร้าเล็กน้อยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่เจียงเฉิงซวนยังคงทำเรื่องที่เขาจำเป็นต้องทำต่อไป

ทุกวันๆ นอกเหนือจากการบ่มเพาะและปรับแต่งแก่นแท้แล้ว เขาจะศึกษายันต์ประเภทต่างๆ ในหนังสือความรู้ยันต์ระดับ 1

ต้องบอกว่าแม้ว่าหนังสือยันต์นี้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็ยังมีประโยชน์มากสำหรับเจียงเฉิงซวน

อย่างน้อยมันก็ทำให้เขาได้รับข้อมูลเชิงลึกและประสบการณ์มากมายในการสร้างยันต์ระดับ 1

เช่นนั้นวันเวลาก็ผ่านไปอย่างไม่ราบรื่น

ในช่วงเวลานี้เขาออกไปอีกสองสามครั้ง

ครั้งแรก เขาต้องการขายยันต์ และอย่างที่สองเขาต้องการซื้อวัสดุเพื่อทำวาดยันต์และค้นหาข้อมูลบางอย่าง

สองปีผ่านไป และเจียงเฉิงซวนไม่เคยเห็นซูไห่ชวนหรือได้ยินอะไรเกี่ยวกับเขาเลย

แม้แต่เสือยิ้มหลี่โบเหริน ก็ดูเหมือนจะหายไปในอากาศธาตุ

เขาไม่เคยปรากฏตัวขึ้นอีกเลย

ไม่ทราบว่าทั้งสองคนเสียชีวิตด้วยกันหรือทั้งสองคนออกจากตลาดเหอยางแห่งนี้ไปแล้ว หรืออย่างเลวร้ายที่สุดซูไห่ชวนตายไปแล้วและหลี่โบเหรินได้จากไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเจียงเฉิงซวนเลย

ในขณะนี้เขาได้ทุ่มเทพลังงานและความสนใจทั้งหมดในการบุกทะลวงสู่ขอบเขตการก่อตั้งรากฐานแล้ว

ใช่

เมื่อเดือนที่แล้วเจียงเฉิงซวนรู้สึกว่าแก่นแท้และสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาดูเหมือนจะถึงคอขวดแล้ว

ไม่ว่าเขาจะบ่มเพาะหรือขัดเกลาแก่นแท้ในร่างกายของเขาอย่างไร ก็ไม่มีการเพิ่มขึ้นหรือการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย

มันเหมือนกับขวดขนาดเท่าฝ่ามือ ไม่ว่าคุณจะเทน้ำลงไปมากแค่ไหน มันก็ไม่สามารถกักเก็บน้ำได้มากกว่าขนาดของมันเท่านั้น

วิธีเดียวที่จะแก้ไขปัญหาคอขวดนี้คือการเพิ่มขนาดของขวด

ณ ตอนนี้

เจียงเฉิงซวนนั่งขัดสมาธิอยู่ในถ้ำของเขา

เขาได้จัดตั้งค่ายกลรวมวิญญาณระดับ 2 เล็กๆ ไว้รอบตัวเขาแล้ว

เขาซื้อมันจากศาลาเมฆาก่อนหน้านี้ด้วยหินวิญญาณมากกว่า 800 ก้อน

นี่เพื่อให้แน่ใจว่าเขามีพลังทางจิตวิญญาณเพียงพอในขณะที่เขาพยายามทะลวงเข้าสู่ขอบเขตการก่อตั้งรากฐาน

แม้ว่าระบบจะมองโอกาสให้เขาฝ่าทะลวงไปได้สำเร็จ แต่การเตรียมตัวให้พร้อมก็ยังดีกว่าที่จะมาเสียใจในภายหลัง

ด้วยความรวดเร็วนั้น

แก่นแท้ในร่างกายของเจียงเฉิงซวนเริ่มพุ่งสูงขึ้น

นี่เป็นสัญญาณว่าเขากำลังจะบุกทะลวงเข้าสู่ขอบเขตการก่อตั้งรากฐาน

เจียงเฉิงซวนไม่สามารถที่จะประมาทได้ และใช้รางวัลที่ระบบมอบให้เพื่อฝ่าทะลวงไปได้สำเร็จด้วยความเรียบร้อยดี

ทันใดนั้นเจียงเฉิงซวนก็รู้สึกว่าแก่นแท้ในร่างกายของเขามีความเข้มข้นอย่างมาก

แก่นแท้ของเขาได้ไหลอย่างรวดเร็วผ่านเส้นลมปราณในร่างกายของเขา และในที่สุดก็รวมตัวกันในจุดตันเถียนของเขา

การแสดงออกของเจียงเฉิงซวนเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าด้วยเข้มข้นที่รุนแรงของแก่นแท้ในร่างกายของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่ตันเถียนและเส้นลมปราณของเขาจะต้านทานมันได้

มันอาจจะทำให้เขาธาตุไฟเข้าแทรกและตกตายได้ทันที

อย่างไรก็ตาม น่าแปลกที่ในขณะนี้ดูเหมือนจะมีพลังลึกลับอย่างยิ่งในร่างกายของเขา

ไม่เพียงแต่ช่วยปกป้องตันเถียนและเส้นลมปราณของเขาเท่านั้น แต่ยังช่วยให้ตันเถียนและเส้นลมปราณของเขาทนต่อผลกระทบแก่นแท้จากพลังอันรุนแรงนั้นได้ ทำให้ตันเถียนและเส้นลมปราณของเขาค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้น

ด้วยลักษณะนั้น

สภาพที่วุ่นวายในร่างกายของเจียงเฉิงซวนนี้กินเวลานานถึงหนึ่งสัปดาห์

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา แก่นแท้ที่เป็นหมอกควันในร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนเป็นของเหลว