บทที่ 105 นามิคาเสะ มินาโตะ ปะทะ ไมโตะ ได

บทที่ 105 นามิคาเสะ มินาโตะ ปะทะ ไมโตะ ได

ปัง ปัง ปัง เสียงปะทะกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ทั้งนัตสึเมะและอุซึมากิ คุชินะต่างก็ใช้แค่กระบวนท่าในการต่อสู้

แต่เห็นได้ชัดว่าฝ่ายแรกดูจะด้อยกว่าเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีด้วยพลังช้างสาร

"ปฏิกิริยาตอบสนองของนัตสึเมะรวดเร็วขึ้นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเพิ่งจะสังเกตเห็นจุดบอดนี้ จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

ก่อนหน้านี้ตอนที่นัตสึเมะใช้วิชาดาบ เขาไม่มีโอกาสได้แสดงปฏิกิริยาตอบสนองให้เห็นเลย

แต่พอมาสู้ระยะประชิดกับอุซึมากิ คุชินะ ด้วยความที่ตกเป็นรอง เขาจึงต้องอาศัยปฏิกิริยาตอบสนองในการหลบหลีก

และจากการหลบหลีกนี่แหละ ที่ทำให้ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ

"รวดเร็วขึ้นกว่าแต่ก่อนมากจริงๆ" โอโรจิมารุครุ่นคิด แล้วพูดว่า

"อาจจะเป็นเพราะร่างกายของเขากำลังเจริญเติบโตล่ะมั้ง"

"ความเร็วในการตอบสนองระดับนี้ ทัดเทียมกับมินาโตะเลยนะ" ซึนาเดะเลิกคิ้วขึ้น แล้วถามว่า

"หรือว่าเขาจะมีพรสวรรค์ในการเรียนรู้วิชาเทพสายฟ้าเหินด้วยเหมือนกัน"

นามิคาเสะ มินาโตะเป็นลูกศิษย์ของจิไรยะ การที่เขาสามารถเรียนรู้วิชาเทพสายฟ้าเหินได้ ย่อมเป็นผลดีต่อหมู่บ้านโคโนฮะอย่างแน่นอน

แต่เขาก็เป็นลูกศิษย์ของจิไรยะ ส่วนนัตสึเมะแตกต่างออกไป เขานับว่าเป็นลูกศิษย์ครึ่งคนของเธอ

มีความสนิทสนมกับเธอมากกว่า และสามารถเป็นตัวแทนของเซนจู โทบิรามะได้มากกว่า

"นี่นับว่าเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ที่คาดไม่ถึงเลยทีเดียวนะ" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพูดพร้อมรอยยิ้ม

"วันนี้ฉันสนุกมากเลยล่ะ" ไม่กี่นาทีต่อมา อุซึมากิ คุชินะก็ถอยห่างออกมา พร้อมกับรอยยิ้ม

"นัตสึเมะ นายเอาจริงได้แล้วน่า"

เธอย่อมรู้ดีว่าที่ผ่านมานัตสึเมะแค่เล่นสนุกเป็นเพื่อนเธอเท่านั้น

นัตสึเมะพยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบดาบไม้ออกมา

"ดาบเดียว สามสิบหกกิเลส"

นัตสึเมะตวัดดาบอย่างรุนแรง คลื่นดาบสายหนึ่งก็ระเบิดออกกลางอากาศ

อุซึมากิ คุชินะสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์แห่งอันตรายที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน

เธอกำหมัดแน่น แล้วใช้พลังช้างสารอีกครั้ง

ตู้ม

คลื่นดาบถูกพลังช้างสารซัดจนแตกกระจาย แต่ทว่านี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

"ปราณวารี รูปแบบที่หก กระแสน้ำวนบิดเกลียว"

นัตสึเมะบิดตัว ตวัดดาบไม้ขึ้นข้างบน

กระแสน้ำปริมาณมหาศาลพวยพุ่งออกมา ราวกับมังกรน้ำที่กำลังม้วนตัวพุ่งเข้าใส่อุซึมากิ คุชินะ

อุซึมากิ คุชินะรู้สึกว่าภาพตรงหน้าเต็มไปด้วยกระแสน้ำ เธอยกเท้าขวาขึ้นกระทืบลงบนพื้นอย่างแรงตามสัญชาตญาณ

พื้นดินแตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที เศษหินจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าปะทะกับกระแสน้ำ

เมื่อทั้งสองสิ่งพะทะกัน ก็สาดกระเซ็นเป็นละอองน้ำฝอยราวกับสายฝนโปรยปราย

นัตสึเมะพลิกข้อมือ ดาบไม้ก็ปัดป้องเศษหินที่เหลือให้กระเด็นออกไป

"กระสุนวงจักร"

อุซึมากิ คุชินะฉวยโอกาสนี้ พุ่งหมัดขวาเข้าใส่นัตสึเมะ

เมื่อนัตสึเมะเห็นดังนั้น ในจังหวะที่ถอยหลังหลบ มือซ้ายของเขาก็ปล่อยกระสุนวงจักรออกมาเช่นกัน

กระสุนวงจักรทั้งสองลูกปะทะกัน ส่งผลให้เกิดการระเบิดขึ้นในทันที

นัตสึเมะตาไวและมือไว เขารีบคว้าข้อมือของอุซึมากิ คุชินะ แล้วดึงเธอเข้ามาใกล้

กระสุนวงจักรจึงไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับเธอเลย

"ขอบใจนะ" อุซึมากิ คุชินะชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า

"นายเก่งกว่าจริงๆ นั่นแหละ ฉันยอมแพ้แล้ว"

"นั่นมันวิชานินจาอะไรกัน" เมื่อซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเห็นกระสุนวงจักร เขาก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

อานุภาพระดับนี้ อย่างน้อยต้องเป็นวิชาระดับเออย่างแน่นอน

และที่สำคัญที่สุดก็คือ มันเป็นวิชานินจาที่ไม่ต้องประสานอิน

"มันคือกระสุนวงจักรที่นัตสึเมะคิดค้นขึ้นมาเองน่ะค่ะ" ซึนาเดะตอบด้วยรอยยิ้ม

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นอดไม่ได้ที่จะลูบเคราตัวเอง

เมื่อระดับความแข็งแกร่งของนัตสึเมะเพิ่มสูงขึ้น วิชานินจาที่เขาคิดค้นขึ้นมาก็ยิ่งมีระดับสูงตามไปด้วย

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงจะเหมือนกับเซนจู โทบิรามะ ที่มีอิทธิพลต่อหมู่บ้านโคโนฮะมากขึ้นเรื่อยๆ

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก่อนหน้านี้ยังเคยพูดเลยว่า นัตสึเมะรวมกับนามิคาเสะ มินาโตะ ก็คือเซนจู โทบิรามะคนต่อไป

ดูจากตอนนี้แล้ว ไม่ว่าจะเรียนรู้วิชาเทพสายฟ้าเหินหรือไม่ มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการที่นัตสึเมะจะกลายเป็นเซนจู โทบิรามะคนต่อไปเลยแม้แต่น้อย

การปรากฏตัวของกระสุนวงจักร ไม่ได้สร้างความฮือฮามากนัก เพราะนัตสึเมะได้แบ่งปันวิธีฝึกกระสุนวงจักรให้กับเพื่อนๆ ไปแล้ว

นอกจากเขาและอุซึมากิ คุชินะแล้ว นามิคาเสะ มินาโตะ นาวากิ และยาคุชิ โนโนต่างก็ฝึกกระสุนวงจักรจนสำเร็จแล้วเช่นกัน

มีเพียงไมโตะ ได และอุซึมากิ คาเอะเท่านั้นที่รู้สึกตกใจ แต่พวกเขาก็ไม่รู้หรอกว่ากระสุนวงจักรคือวิชานินจาที่นัตสึเมะเป็นคนคิดค้นขึ้นมาเอง

เมื่อเห็นนัตสึเมะและอุซึมากิ คุชินะใช้กระสุนวงจักรออกมาพร้อมกัน พวกเขาก็เลยนึกว่าเป็นวิชานินจาที่โอโรจิมารุหรือซึนาเดะเป็นคนสอนเสียอีก

"รอบที่สาม คู่ที่สอง นามิคาเสะ มินาโตะปะทะยาคุชิ โนโน" อินุซึกะ กาคุเดินมาที่กลางสนาม แล้วประกาศรายชื่อคู่ต่อไป

"ไม่ต้องไปคิดเรื่องแพ้ชนะหรอก แค่คิดซะว่านี่เป็นการประเมินผลการเรียนรู้กระบวนท่าของเธอในช่วงที่ผ่านมาก็พอแล้ว" นัตสึเมะยื่นมือไปลูบหัวยาคุชิ โนโนเบาๆ พลางกล่าว

"อืม" ยาคุชิ โนโนเดินลงสนามไปด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

ถึงแม้นามิคาเสะ มินาโตะจะมั่นใจว่าตัวเองเป็นฝ่ายชนะ แต่ก็ไม่กล้าประมาทเลยแม้แต่น้อย

เพราะถึงอย่างไร อาจารย์ของยาคุชิ โนโนก็คือซึนาเดะ

หากเขาโดนหมัดพลังช้างสารฟาดเข้าให้จังๆ แม้จะรับเอาไว้ได้ ก็ต้องบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน

"เริ่มการต่อสู้ได้" อินุซึกะ กาคุพูดจบ ก็ถอยออกไปยืนอยู่ริมสนาม

ยาคุชิ โนโนพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กำหมัดขวาแน่น แล้วปล่อยหมัดออกไป

รูปแบบการโจมตีแบบนี้ดูไม่แตกต่างจากอุซึมากิ คุชินะเลย

แต่นั่นก็เป็นเรื่องปกติ ศิษย์อาจารย์เดียวกัน ทักษะกระบวนท่าย่อมคล้ายคลึงกันอยู่แล้ว

นามิคาเสะ มินาโตะมีการตอบสนองที่รวดเร็วมาก เขาหลบหมัดนี้ได้อย่างง่ายดายด้วยการเบี่ยงตัวเพียงเล็กน้อย

หลังจากที่เขาทิ้งระยะห่างออกมา เขาก็สะบัดมือขวา ปาคุไนออกไปสามเล่ม

นามิคาเสะ มินาโตะไม่ได้รอดูผลลัพธ์ แต่เขารีบประสานอินด้วยมือทั้งสองข้างทันที

ยาคุชิ โนโนจ้องมองคุไนทั้งสามเล่มเขม็ง ก่อนจะหยิบคุไนสามเล่มออกมาจากกระเป๋าอย่างรวดเร็ว

คุไนทั้งหกเล่มปะทะกันกลางอากาศ แล้วร่วงหล่นลงสู่พื้น

ในตอนนั้นเอง นามิคาเสะ มินาโตะก็ประสานอินเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"คาถาลม กระสุนสูญญากาศ"

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก เอนตัวไปด้านหลัง แล้วพ่นก้อนพายุลมออกมาเป็นชุด

"พลังช้างสาร"

ความเร็วของก้อนพายุลมนั้นรวดเร็วมากจนยาคุชิ โนโนหลบไม่ทัน เธอกำหมัดแน่น ปลดปล่อยจักระออกมาพร้อมกับการเหวี่ยงหมัด

พละกำลังมหาศาลฉีกกระชากอากาศ และทำลายก้อนพายุลมเหล่านั้นจนแตกกระจาย

เพียงแต่ก้อนพายุลมนั้นมีจำนวนมากเกินไป ทำให้ยาคุชิ โนโนต้องรัวหมัดออกไปอย่างต่อเนื่อง

กว่าก้อนพายุลมจะหายไปจนหมด เธอก็รู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาทันที

นามิคาเสะ มินาโตะย่อมไม่ปล่อยให้เวลาเสียไปเปล่าๆ ในระหว่างที่เธอกำลังรัวหมัด เขาก็ประสานอินอีกครั้ง

"คาถาลม พายุทะลวง"

พายุหมุนลูกใหญ่ก่อตัวขึ้นตรงหน้าเขาอย่างฉับพลัน และพัดกวาดเข้าใส่ยาคุชิ โนโน

ถึงแม้คาถาลม พายุทะลวงจะเป็นแค่วิชาคาถาลมระดับซี แต่อานุภาพของมันขึ้นอยู่กับปริมาณจักระที่ถ่ายเทลงไป

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ โอโรจิมารุใช้คาถาลม พายุทะลวงทำลายล้างต้นไม้รอบๆ จนพังพินาศไปในพริบตา

ยาคุชิ โนโนรีบกระทืบเท้าไปข้างหน้าทันที

ตู้ม

พื้นดินแตกร้าว ภายใต้การปกคลุมของคลื่นอากาศ พละกำลังมหาศาลก็ดึงเอาเศษหินปลิวว่อนขึ้นมา บังคับให้พายุหมุนต้องหยุดชะงักลง

นามิคาเสะ มินาโตะสะบัดมือทั้งสองข้าง คุไนหกเล่มพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็วภายใต้แรงส่งของพายุหมุน

ยาคุชิ โนโนเบี่ยงตัวหลบไปทางซ้าย หลบทั้งคุไนและพ้นจากระยะของพายุหมุนไปพร้อมๆ กัน

เธอหอบหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วพุ่งตัวเข้าหานามิคาเสะ มินาโตะ

ในขณะเดียวกัน เธอก็ยื่นมือออกไป จักระสายหนึ่งพวยพุ่งออกมา และหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง แต่การโจมตีด้วยกระสุนวงจักรของเธอไม่ได้ผล

"คาถาลม ฝ่ามือพายุ"

นามิคาเสะ มินาโตะตบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน พายุหมุนลูกเล็กก็เข้ามาห่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้

ร่างของเขาพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงจนกลายเป็นเพียงภาพติดตา

ยาคุชิ โนโนยังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็พุ่งเฉียดผ่านตัวเธอไปแล้ว

แต่นามิคาเสะ มินาโตะก็มีปฏิกิริยาตอบสนองที่ยอดเยี่ยม ในจังหวะที่พุ่งเฉียดผ่านไปนั้น เขาก็หันหลังกลับมา แล้วขว้างคุไนไม้ไปหนึ่งเล่ม

ยาคุชิ โนโนรู้สึกเจ็บแปลบที่แผ่นหลังจากการถูกโจมตี เธอหยุดฝีเท้า สลายกระสุนวงจักรทิ้ง และขอยอมแพ้ในทันที

เพราะถ้าหากคุไนเล่มนั้นไม่ใช่ของไม้ เธอคงจะได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว

"โนโนเหมาะสมที่จะเป็นลูกศิษย์ของเธอจริงๆ" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

การแสดงออกของนามิคาเสะ มินาโตะเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์เอาไว้ แต่ยาคุชิ โนโนกลับทำให้เขาประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

"พรสวรรค์ของเธอยอดเยี่ยมมาก" ซึนาเดะเอ่ยปากชื่นชม

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ การที่ยาคุชิ โนโนสามารถเอาตัวรอดและก้าวหน้าในหน่วยรากได้ ย่อมไม่ได้เป็นเพราะความสามารถด้านวิชานินจาแพทย์เพียงอย่างเดียวอย่างแน่นอน

"ฉันหวังว่าหมู่บ้านของเราจะมีนินจาแพทย์แบบนี้เยอะๆ นะ" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

นินจาที่สามารถทั้งต่อสู้และรักษาคนได้ ถือเป็นที่ต้องการอย่างมาก ไม่ใช่แค่ในหมู่บ้านโคโนฮะ แต่รวมถึงทั้งโลกนินจาด้วย

"ผู้ชนะ นามิคาเสะ มินาโตะ"

หลังจากอินุซึกะ กาคุประกาศผล นามิคาเสะ มินาโตะและยาคุชิ โนโนก็เดินลงจากสนาม

"โนโนแข็งแกร่งขึ้นมากจริงๆ" อุซึมากิ คุชินะกล่าวด้วยความประทับใจ

เธอยังจำได้ดีว่าเมื่อก่อนยาคุชิ โนโนเป็นแค่นินจาแพทย์ธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ไม่เป็นวิชากระบวนท่าอะไรเลย

"ไม่ใช่แค่เธอหรอก" นาวากิพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"มินาโตะก็พัฒนาขึ้นมากเหมือนกัน"

เขาเชื่อมาตลอดว่าในการสอบจูนินรอบการต่อสู้แบบตัวต่อตัว คนที่จะเป็นภัยคุกคามต่อเขามากที่สุดคือนัตสึเมะและนามิคาเสะ มินาโตะ และดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องจริง

นัตสึเมะคงไม่ต้องพูดถึง แต่จากที่นามิคาเสะ มินาโตะแสดงให้เห็นเมื่อครู่นี้ การจะเอาชนะเขาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

"โนโน เธอทำได้ดีมากแล้ว" นัตสึเมะสบตากับยาคุชิ โนโน แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

"ตอนนี้เธอเริ่มมีกลิ่นอายของท่านอาจารย์ซึนาเดะแล้วนะ"

เมื่อยาคุชิ โนโนได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มอันอ่อนโยน

"รอบที่สาม คู่ที่สาม นาวากิปะทะอุซึมากิ คาเอะ" ผ่านไปครู่หนึ่ง อินุซึกะ กาคุก็ประกาศขึ้น

"ดูเหมือนว่าไดจะโชคดีกว่าฉันอีกนะเนี่ย" นาวากิส่ายหน้า พลางกล่าว

"ฉันสู้เธอไม่ได้หรอก" อุซึมากิ คาเอะพูดอย่างรู้ตัวดี

"วัยรุ่นต้องทุ่มเทให้สุดกำลัง" ไมโตะ ได ชูหมัดขึ้นฟ้า พลางตะโกนบอก

"การจะได้เป็นจูนินหรือไม่ ไม่ได้ตัดสินกันที่ผลแพ้ชนะหรอกนะ แต่ขึ้นอยู่กับการแสดงฝีมือต่างหาก" นัตสึเมะเอ่ยเตือน

ในการสอบจูนินร่วมของเนื้อเรื่องต้นฉบับ มีเพียงนารา ชิกามารุเท่านั้นที่ได้เลื่อนขั้นเป็นจูนิน

แต่ในความเป็นจริง เขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับเทมาริแห่งหมู่บ้านซึนะงาคุเระในการต่อสู้รอบที่สาม ถึงแม้เขาจะเป็นฝ่ายขอยอมแพ้เองก็ตาม

นาวากิและอุซึมากิ คาเอะเดินลงสู่สนาม