บทที่ 85 ออกเดินทางได้!

บทที่ 85 ออกเดินทางได้!

จิไรยะรับปากด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ถ้าหากสามารถคิดค้นวิธีถอนพิษของฮันโซได้สำเร็จ โอกาสที่หมู่บ้านโคโนฮะจะเอาชนะหมู่บ้านอาเมะงาคุเระได้ ก็คงจะเพิ่มขึ้นอีกถึงครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว

"วันนี้พวกนายทำงานกันมาเหนื่อยมากแล้ว ไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ"

จิไรยะพูดเสริม

"อืม"

เมื่อซึนาเดะคลายความตึงเครียดลง ความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้าใส่เธอทันที

ต่อให้ฝีมือเก่งกาจแค่ไหน แต่การต้องสกัดพิษติดต่อกันนานกว่าครึ่งค่อนวัน ก็ทำให้ร่างกายของเธอแทบจะรับไม่ไหวเหมือนกัน

"นัตสึเมะ พรุ่งนี้เธอไปที่ห้องทดลองกับฉันนะ"

ซึนาเดะหันไปสั่งการ

เธอไม่ได้ตั้งใจจะให้นัตสึเมะไปช่วยคิดค้นยาถอนพิษหรอก แต่จะให้เขาไปช่วยปรุงน้ำยารักษาบาดแผลสีแดงต่างหาก

นัตสึเมะพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แล้วเดินตามเธอไปยังห้องพักที่จัดเตรียมเอาไว้ให้

เมื่อมาถึงค่ายทหารหลักของหมู่บ้านโคโนฮะ เขาไม่ได้นอนเต็นท์เดียวกับซึนาเดะแล้ว แต่ถูกแยกให้ไปนอนเต็นท์ส่วนตัวแทน

ต้องขอบอกเลยว่า มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายจริงๆ

วันรุ่งขึ้น

นัตสึเมะและซึนาเดะเดินเข้าไปในห้องทดลองที่ถูกเร่งสร้างขึ้นมาตลอดทั้งคืน

มันดูเรียบง่าย ไม่ต่างอะไรกับเต็นท์ธรรมดาๆ หลังหนึ่ง แต่อุปกรณ์ภายในนั้นค่อนข้างจะครบครันเลยทีเดียว

"นัตสึเมะ นี่คือสมุนไพรที่ฉันเตรียมเอาไว้สำหรับปรุงน้ำยารักษาบาดแผลสีแดง เธอเอาไปจัดการปรุงให้หมดเลยนะ"

ซึนาเดะยื่นคัมภีร์อัญเชิญสำหรับเก็บของให้นัตสึเมะ

นัตสึเมะพยักหน้ารับ

ส่วนซึนาเดะก็เดินไปที่โต๊ะทดลองอีกตัวหนึ่ง แล้วเริ่มลงมือทดลองคิดค้นยาถอนพิษ

เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

"ท่านอาจารย์ซึนาเดะครับ"

นัตสึเมะที่เพิ่งจะปรุงน้ำยารักษาบาดแผลสีแดงเสร็จทั้งหมด เอ่ยเรียกเธอขึ้นมา

"หืม?"

ซึนาเดะหันมามองเขาโดยอัตโนมัติ

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด

ตลอดสามวันที่ผ่านมา เธอแทบจะไม่ได้พักผ่อนเลย เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการคิดค้นยาถอนพิษ

ในตอนนี้ เธอยังไม่สามารถใช้วิชาผนึกเบียคุโกได้ ร่างกายของเธอจึงไม่สามารถคงสภาพให้อยู่ในจุดสูงสุดได้ตลอดเวลา

แต่น่าเสียดายที่ต่อให้เธอพยายามมากแค่ไหน เธอก็ยังไม่สามารถคิดค้นยาถอนพิษได้สำเร็จเลยแม้แต่นิดเดียว

"น้ำยารักษาบาดแผลสีแดงเสร็จแล้วนะครับ"

นัตสึเมะยื่นคัมภีร์อัญเชิญสำหรับเก็บของส่งคืนให้เธอ พร้อมกับเอ่ยเตือน

"เธอเอาไปให้โอโรจิมารุก็แล้วกันนะ"

ซึนาเดะตั้งสติได้ ก็รีบสั่งการ

"ครับ ท่านอาจารย์ซึนาเดะ"

นัตสึเมะพยักหน้ารับ ก่อนจะพูดต่อ "ยาถอนพิษคงไม่สามารถคิดค้นขึ้นมาได้ภายในระยะเวลาอันสั้นนี้หรอกครับ ท่านอาจารย์ต้องรักษาสุขภาพด้วยนะครับ"

"เธอไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันรู้สภาพร่างกายของฉันดี"

ซึนาเดะพูดจบ ก็อุทานด้วยความประหลาดใจ แล้วจ้องหน้านัตสึเมะเขม็ง

"มีอะไรเหรอครับ?"

นัตสึเมะรู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก

"นี่คือสูตรของยาถอนพิษน่ะ"

ซึนาเดะหยิบคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกมา แล้วพูดว่า "แต่มันยังไม่สมบูรณ์หรอก ทำได้แค่ชะลอการลุกลามของพิษเท่านั้น"

"ท่านอาจารย์ซึนาเดะ หมายความว่าจะให้ผมมาร่วมค้นคว้าด้วยเหรอครับ?" นัตสึเมะมองคัมภีร์ที่อยู่ตรงหน้า แล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"การที่เธอสามารถคิดค้นน้ำยารักษาบาดแผลสีน้ำเงินและน้ำยารักษาบาดแผลสีแดงขึ้นมาได้ ก็ถือว่ามีคุณสมบัติเพียงพอที่จะมาร่วมค้นคว้ายาถอนพิษแล้วล่ะ"

ซึนาเดะหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "พอดีเลยตอนนี้เธอก็ยังไม่มีภารกิจอะไร งั้นก็มาร่วมค้นคว้ากับฉันก็แล้วกัน"

นัตสึเมะถึงกับมุมปากกระตุก

แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาไม่มีทางคิดค้นยาถอนพิษได้สำเร็จหรอก

แต่เขาก็ไม่ได้ตอบปฏิเสธไป

เผื่อฟลุคว่าเขาอาจจะกระตุ้นแม่แบบตัวละครที่มีความเชี่ยวชาญด้านการถอนพิษออกมาได้ก็ได้นี่นา?

ผ่านไปอีกสองวัน

จิไรยะเดินเข้ามาในห้องทดลองที่สร้างขึ้นมาแบบลวกๆ แห่งนี้

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไป เขาก็เห็นซึนาเดะและนัตสึเมะกำลังนอนหลับอยู่บนพื้นพรม

ทั้งสองคนนอนอยู่ด้วยกัน

โดยเฉพาะนัตสึเมะที่นอนหนุนตักของซึนาเดะอยู่

จิไรยะถึงกับชะงักไปชั่วขณะ

นี่คงจะไม่ได้นอนกันมาทั้งคืนเลยใช่ไหมเนี่ย?

"มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

ซึนาเดะตื่นขึ้นมา หาวหวอดใหญ่ แล้วเอ่ยปากถาม

เธอปล่อยให้นัตสึเมะนอนหนุนตักของเธอต่อไปอย่างไม่ใส่ใจ

"มีเรื่องด่วนเข้ามาน่ะ"

จิไรยะมองภาพตรงหน้าด้วยความอิจฉาตาร้อน

การได้นอนหนุนตักซึนาเดะแบบนั้น เป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝันเลยด้วยซ้ำ

แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่านัตสึเมะยังเป็นแค่เด็ก ความอิจฉานั้นก็มลายหายไปอย่างรวดเร็ว

"หน่วยลับเพิ่งส่งข่าวมาบอกว่า พวกเขาเจอฐานที่มั่นของหมู่บ้านอาเมะงาคุเระที่ใช้กักขังนินจาของหมู่บ้านเราที่ถูกจับตัวไปแล้วล่ะ" จิไรยะอธิบาย "คนที่ดูแลฐานที่มั่นแห่งนี้คือ คันดาจิแห่งซันโชอุโอะ ซึ่งได้รับฉายาว่าเป็นมือขวาของฮันโซ และเขาก็ถนัดการใช้พิษเหมือนกัน"

"เข้าใจแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบปรุงยาถอนพิษแบบพิเศษไปให้พวกนายเดี๋ยวนี้แหละ" ซึนาเดะพยักหน้ารับ

"ผมไปด้วยครับ"

นัตสึเมะลุกขึ้นนั่ง แล้วพูดขึ้น

เมื่อได้ยินชื่อคันดาจิแห่งซันโชอุโอะ เขาก็พอจะนึกภาพออกบ้างแล้ว

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ มีตัวละครตัวนี้อยู่จริงๆ

เรื่องราวของเขามีความเกี่ยวข้องกับจิไรยะและอุซึมากิ นารูโตะ

หลังจากที่ฮันโซตาย คันดาจิก็หนีออกจากแคว้นอาเมะโนะคุนิ ไปยึดครองหมู่บ้านแห่งหนึ่งและตั้งตัวเป็นโจร

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้มาเจอกับจิไรยะและอุซึมากิ นารูโตะ และหลังจากนั้นเขาก็ไม่มีบทบาทอะไรอีกเลย

"เธอจะไปทำไมล่ะ?"

ซึนาเดะขมวดคิ้วถาม

"ผมมีวิชาลับสายเงา เหมาะสำหรับการลอบเร้นและช่วยเหลือคนครับ"

นัตสึเมะหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "ที่สำคัญก็คือ ผมอยากจะไปเห็นพิษของคันดาจิด้วยตาตัวเอง เผื่อว่าจะได้ไอเดียอะไรใหม่ๆ ขึ้นมาบ้างครับ"

แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงของเขาก็คือ การไปลองดูว่าจะสามารถกระตุ้นแม่แบบตัวละครตัวใหม่ได้หรือไม่ต่างหาก

เพราะถ้าวัดกันที่ระดับความแข็งแกร่ง คันดาจิก็น่าจะอยู่ในระดับโจนินได้

แถมยังมีชื่อเสียงในหมู่บ้านอาเมะงาคุเระอยู่พอสมควรด้วย

ซึนาเดะถึงกับนิ่งอึ้งไป

"ให้เขาไปกับพวกเราด้วยเถอะ"

เมื่อจิไรยะได้ยินดังนั้น ก็รีบพูดขึ้นทันที "ฉันขอรับรองด้วยเกียรติเลยว่า เขาจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน"

"ถ้าเขาเป็นอะไรไป ฉันไม่เอาตายไว้แน่"

ซึนาเดะถลึงตาใส่จิไรยะ แต่ก็ยอมตกลงให้เขาไป

เมื่อนัตสึเมะได้ยินดังนั้น ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

"มีนินจาเข้าร่วมภารกิจนี้กี่คน?" ซึนาเดะลุกขึ้นยืน แล้วถามต่อ

"นินจาสามทีม รวมทั้งหมดสิบสามคน"

จิไรยะตอบ

"งั้นเตรียมไว้คนละสองขวดก็แล้วกัน"

ซึนาเดะพยักหน้ารับ แล้วก็เริ่มลงมือปรุงยาทันที

เมื่อปรุงยาเสร็จ จิไรยะก็รับยาถอนพิษมา แล้วเดินนำนัตสึเมะออกจากห้องทดลองไป

ทั้งสองคนเดินมาที่หน้าประตูค่ายทหารหลักของหมู่บ้านโคโนฮะ ซึ่งในตอนนี้มีนินจาสิบสามคนยืนรออยู่ก่อนแล้ว

นัตสึเมะกวาดสายตามองไปรอบๆ และพบคนคุ้นเคยคนหนึ่ง นั่นก็คืออุจิฮะ มิโกโตะ

ทีมของเธอล้วนแต่เป็นนินจาจากตระกูลอุจิฮะทั้งสิ้น

นอกจากนี้ยังมีทีมอิโนะชิกะโจที่คุ้นเคยกันดีอีกด้วย

และทีมสุดท้ายก็มีความแข็งแกร่งไม่แพ้กัน ประกอบไปด้วยนินจาจากตระกูลฮิวงะและนินจาจากตระกูลอาบุราเมะ

นินจาทั้งสิบสองคนนี้ อย่างน้อยที่สุดก็มีระดับความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับจูนิน

หัวหน้าทีมทั้งสามคนล้วนเป็นโจนิน เมื่อรวมกับจิไรยะด้วยแล้ว ก็เท่ากับมีโจนินถึงสี่คนด้วยกัน

เมื่อพวกเขาเห็นนัตสึเมะ ต่างก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง แต่ในช่วงที่กำลังปฏิบัติภารกิจ พวกเขาจึงไม่ได้เอ่ยถามอะไรให้มากความ

"นี่คือยาถอนพิษที่ซึนาเดะเป็นคนปรุงขึ้นมา"

จิไรยะหยิบยาถอนพิษออกมาแจกจ่าย แล้วสั่งการว่า "รับไปคนละสองขวด หากโดนพิษเล่นงานระหว่างทำภารกิจ ให้รีบดื่มเข้าไปทันที"

"รับทราบ!"

อุจิฮะ มิโกโตะและคนอื่นๆ ขานรับอย่างพร้อมเพรียง

"ออกเดินทางได้!"

หลังจากแจกจ่ายยาถอนพิษเสร็จ จิไรยะก็นำทีมมุ่งหน้าออกจากค่ายทหารหลักของหมู่บ้านโคโนฮะไปอย่างรวดเร็ว