บทที่ 285 หนุ่มน้อย สนใจซื้อโปรแกรมโกงมั้ย?

หลังจากที่ไคลน์บอกชื่อของตน ชื่อเล่นในกลุ่มก็เปลี่ยนเป็นชื่อของเขาโดยอัตโนมัติ

ทว่า เมื่อมองไปที่ไคลน์ กลุ่มแชทก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ทุกคนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น แม้แต่หานลี่ก็ยังเผลอยิ้มออกมาขณะอยู่ในดินแดนหมอกสีเทา

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะของเมิ่งชวนดังก้องไปทั่วส่วนลึกของโลกแห่งมรรคา ดึงดูดความสนใจของทุกคน

“เลเวล 1 แค่เลเวล 1 เอง”

เมิ่งชวนรีบแคปหน้าจอเก็บไว้กะว่ารอให้ไคลน์ในอนาคตกลายเป็นราชันเร้นลับผู้ผยองเดช เลเวลทะลุหลักร้อยเมื่อไหร่ ค่อยเอาภาพนี้ออกมาแฉ

สวัสดีทุกคน ผมคือไคลน์ โมเรตติ (เลเวล 1) (หน้าขำขัน.JPG)

เมิ่งชวนลองนึกภาพนั้นก็รู้สึกตลกแล้ว

[สมาชิกกลุ่ม] ลู่หมิงเฟย lv43: อะแฮ่มๆ วันนี้ผมก็ได้พลิกบทบาทมาเป็นลูกพี่ใหญ่กับเขาบ้างแล้วสิเนี่ย?

[ผู้ดูแลระบบ] จางซานเฟิง lv61: เลเวล 1? ไคลน์ นี่ยังเป็นแค่คนธรรมดาอยู่เหรอ?

[สมาชิกกลุ่ม] ลู่หมิงเฟย lv43: สถานะในกลุ่ม +1.JPG

ตอนนี้ไคลน์สงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว เขามองดูเลเวล 1 ต่อท้ายชื่อตน แล้วสลับไปมองเลเวล 149 ของเมิ่งชวน รวมไปถึงลู่หมิงเฟยที่เลเวลน้อยที่สุดในกลุ่มก็ยังปาเข้าไปเลเวล 43

ไคลน์เริ่มปวดขมับ ถ้าไอ้นิ้วทองคำ นี่เป็นของจริง ก็หมายความว่า เขาเพิ่งจะสวมบทเป็นตัวตนผู้ยิ่งใหญ่ต่อหน้าผู้อื่นมาหมาดๆ...

แต่หันหลังกลับมาก็เจอกับตัวตนผู้ยิ่งใหญ่ของจริงเข้าให้แล้วงั้นสิ?

[ผู้ดูแลระบบ] เมิ่งชวน lv149: เดี๋ยวพวกเราจะอัปโหลดสำเนาโชคชะตาของนายให้ดูก่อน พอนายดูจบ นายก็จะไม่สงสัยอะไรในตัวพวกเราอีกแล้ว แล้วนายค่อยไปสอบถามความรู้พื้นฐานจากกลุ่มแชทเอาก็ได้

เด็กใหม่มักจะมีความระแวดระวังอยู่บ้าง แต่สำเนาโชคชะตาน่าจะช่วยลบความระแวงนั้นไปได้มาก

พอกล่าวถึงสำเนาโชคชะตา มุมปากของเมิ่งชวนก็ยกยิ้มขึ้น (√)

[ผู้ดูแลระบบ] เมิ่งชวน lv149: อย่าหาว่าข้าไม่ให้โอกาสล่ะ โอกาสหาแต้มอยู่ตรงหน้าแล้ว ข้าอนุญาตให้เจ้าอัปโหลดก่อนเลย! @ลู่หมิงเฟย

ลู่หมิงเฟยอ่านข้อความของเมิ่งชวนแล้วของขึ้น ถ้าผมรู้เรื่องราวของไคลน์ ผมไม่อัปโหลดไปตั้งนานแล้วรึไง!

มหาจักรพรรดิจอมเสแสร้ง!

[ผู้ดูแลระบบ] เมิ่งชวน lv149: แค่นี้เนี่ยนะ? ยังกล้าปากเก่งอยู่อีกเหรอ? แค่นี้เอง? ดีแต่เปลือกนี่หว่า! พวกหอกเงินปลายเทียน!

[สมาชิกกลุ่ม] เย่าเฉิน lv65: มหาจักรพรรดิ ข้าสงสัยว่าท่านกำลังพาดพิงถึงเรื่องอื่นอยู่นะ หรือว่าเมื่อก่อนท่านกับหมิงเฟยเคยไปทำอะไรกันในโรงแรม แล้วทำให้ร่างกายท่านไม่ค่อยจะสบอารมณ์สักเท่าไหร่?

“...” เมิ่งชวนเงียบกริบ เขาคาดไม่ถึงเลยว่าเย่าเฉินจะลากไฟมาเผาเขาได้แบบนี้

ส่วนทางด้านเย่าเฉิน ก็กำลังมองเซียวเหยียนด้วยสายตาที่ทั้งโกรธที่ไม่เอาไหน และเศร้าใจในความโชคร้ายของลูกศิษย์

“ดูเจ้าสิ ก่อนทะลุมิติมาทำไมไม่อ่านนิยายให้มันเยอะๆ หน่อย ตอนนี้พอถามอะไรก็ไม่รู้สักอย่าง! นิยายก็อ่านน้อย แล้วเจ้าจะทะลุมิติมาทำไมวะเนี่ย!”

เซียวเหยียนกุมหัว รู้สึกน้อยใจสุดๆ “ก็ผมไม่เคยอ่านนิยายที่มีพระเอกชื่อไคลน์จริงๆ นี่นา!”

“ไหนเจ้าเคยบอกว่าตะลุยอ่านนิยายมาสามสิบปี ไม่มีเรื่องไหนที่ไม่เคยอ่านไง”

“ท่านก็เชื่อคำขี้โม้ของผมด้วยเหรอ ชาติก่อนผมยังอยู่ไม่ถึงสามสิบปีเลยนะ” เซียวเหยียนบ่นอุบอิบ

“เจ้า!” เย่าเฉินโมโหจัด เซียวเหยียนรีบวิ่งไปนวดไหล่ทุบหลังให้อย่างประจบประแจงทันที

“อาจารย์ ท่านถามเรื่องไคลน์นี่ ท่านกำลังจะมีสหายใหม่เพิ่มอีกแล้วเหรอครับ?”

“ใช่ เขาเป็นสหายข้าแล้ว” เย่าเฉินพยักหน้า ขี้เกียจจะเอาเรื่องเซียวเหยียนแล้ว

เซียวเหยียนนิ่งสงบ ไม่รู้ทำไม เขาถึงยอมรับเรื่องที่อาจารย์มีสหายมากมายอยู่ทั่วทุกโลกได้แล้ว

ตาเฒ่าอายุหลายร้อยปีจะมีนิ้วทองคำระดับพระเอกบ้างมันผิดตรงไหน? (หน้าฝืนยิ้ม.JPG)

[แจ้งเตือนจากระบบ: ผู้ดูแลเมิ่งชวน อัปโหลดสำเนาความทรงจำ “ราชันเร้นลับ” สำเร็จแล้ว!]

[แจ้งเตือนจากระบบ: สำเนาความทรงจำตรงตามเงื่อนไข ผ่านการแปลงโดยกลุ่มแชท กลายเป็นสำเนาโชคชะตาเรียบร้อยแล้ว เฉพาะสมาชิกกลุ่ม ไคลน์ โมเรตติ เท่านั้นที่สามารถดูได้!]

[ผู้ดูแลระบบ] เมิ่งชวน lv149: นี่คือสำเนาโชคชะตาของนาย บันทึกเรื่องราวตลอดชีวิตของนายไว้ เฉพาะในส่วนที่ข้ารู้น่ะนะ

ไคลน์มองดูสำเนาที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าต่างระบบ ภายในใจรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย นี่คือสิ่งที่บันทึกโชคชะตาของตนงั้นเหรอ?

จากนั้นไคลน์ก็กล่าวขอบคุณเมิ่งชวน แล้วก็มุดเข้าไปดูในสำเนาโชคชะตา

ไคลน์เฝ้ามองดูตนในสำเนาโชคชะตา ตั้งแต่ตอนที่ทะลุมิติมา เข้าร่วมกลุ่มเหยี่ยวราตรี เลือกเส้นทางนักทำนาย ค่อยๆ เติบโตขึ้นภายใต้การสั่งสอนของหัวหน้าดันน์, ผู้เฒ่าโอนีล, ลีโอนาร์ด

ประโยคที่ว่า ‘พวกเราคือผู้พิทักษ์ แต่ก็เป็นพวกน่าสมเพชที่ต้องคอยต่อสู้กับความอันตรายและความบ้าคลั่งอยู่ตลอดเพลา’

ทำเอาไคลน์นิ่งเงียบไป จนกระทั่งถึงศึกสุดท้ายที่เมืองทิงเกน หัวหน้าดันน์ยิ้มแล้วกล่าวว่า:

‘พวกเราปกป้องทิงเกนไว้ได้แล้ว’

ในใจของไคลน์ปั่นป่วนไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย สำเนายังคงดำเนินต่อไป ไคลน์เฝ้ามองดูตนค่อยๆ เติบโตขึ้น จากนักทำนาย ลำดับที่ 9 ก้าวขึ้นไปทีละก้าว จนกลายเป็นเดอะฟูล ลำดับที่ 0 และในท้ายที่สุดก็ต้องไปต่อสู้กับเทียนจุนที่กำลังจะฟื้นคืนชีพ

ในระหว่างนั้น พอเห็นไดอารี่ของจักรพรรดิโรสเซล ไคลน์ก็เผลอยิ้มออกมา

อย่างเช่นประโยค: ‘รสชาติของแม่มดนี่มันอร่อยจริงๆ!’

และเมื่อเห็นตนในตอนที่ดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง เขาก็รู้สึกอินจนเจ็บปวดไปด้วย

“สุดท้ายแล้ว ฉันจะกลายเป็นคนแบบนั้นจริงๆ งั้นเหรอ?” ไคลน์พึมพำกับตนเบาๆ ไม่มีอะไรให้รู้สึกเสียใจ นี่คือเส้นทางที่เขาเลือกเอง เขาเต็มใจที่จะเป็นแบบนั้น

“ที่แท้ ฉันก็ไม่เคยจากบ้านเกิดไปไหนเลย” ตนหลงคิดว่าทะลุมิติมาโลกอื่นแล้ว แต่สุดท้ายวนไปวนมา ที่นี่ก็ยังคงเป็นโลกมนุษย์เหมือนเดิม

“แต่มันไม่ใช่ดาวเคราะห์ดวงเดิมที่ฉันคุ้นเคยอีกต่อไปแล้ว”

“วันวาน , เทพภายนอก ...”

ไคลน์นึกถึงเรื่องราวทั้งหมดที่เพิ่งได้เห็น ก่อนจะยิ้มขื่น “ทั้งโชคดีและโชคร้ายในเพลาเดียวกันเลยแฮะ”

[สมาชิกกลุ่ม] ไคลน์ โมเรตติ lv1: ผมดูจบแล้วครับทุกคน พวกคุณอยากดูไหมครับ?

ไคลน์รู้มาจากข้อมูลของกลุ่มแชทว่า สำเนาโชคชะตาสามารถเปิดให้ผู้อื่นดูได้

ทุกคนตอบรับพร้อมเพรียงกัน ลู่หมิงเฟยยังทำตัวกวนโอ๊ย พิมพ์คำว่า “อยากดูๆๆ” รัวๆ หลายคำ

จากนั้นไคลน์ก็เข้าไปดูสำเนาโชคชะตาของคนอื่นๆ บ้าง เริ่มจากของเมิ่งชวนก่อนเลย

ช่วยไม่ได้นี่นา ไก่อ่อนเลเวล 1 อย่างเขาก็ต้องสนใจตัวตนระดับสูงอย่างเมิ่งชวนเป็นธรรมดา

“เฮ้ย นี่มัน โลกปิดฟ้าข้ามสวรรค์ เหรอเนี่ย?”

“เป็นกู่อีจากจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลจริงๆ ด้วย! แต่ทำไมถึงเลเวลปาเข้าไป 140 ได้ล่ะ?”

“เอ่อ จางซานเฟิงจากดาบมังกรหยก ก็เลเวล 61 เลยเหรอ?”

ไคลน์ดูสำเนาโชคชะตาเหล่านี้อย่างเพลิดเพลิน บางครั้งก็เผลอร้องอุทานออกมาเบาๆ

สะใจ สะใจจริงๆ ที่ได้ดู!

[สมาชิกกลุ่ม] ปี่ปี๋ตง lv58: ว้าย! ข้าปรักปรำไคลน์ไปซะแล้ว!

หลังจากทุกคนดูสำเนาโชคชะตาของไคลน์จบ ปี่ปี๋ตงก็ทำท่าตีอกชกหัวตน (แต่ความจริงไม่ได้ทำ) แล้วรีบขอโทษขอโพยอย่างจริงใจในกลุ่ม

[สมาชิกกลุ่ม] ไคลน์ โมเรตติ lv1: ปรักปรำผมเรื่องอะไรครับ?

[สมาชิกกลุ่ม] ลู่หมิงเฟย lv43: เธอบอกว่านายชอบวิ่งเข้าห้องน้ำบ่อยๆ เป็นพวกปัสสาวะบ่อย ปัสสาวะกะปริบกะปรอย ปัสสาวะไม่สุด ป่วยเป็นโรคต่อมลูกหมาก...

ไคลน์ชะงักไป ความลับเรื่องโรคต่อมลูกหมากของฉันถูกแฉแล้วเหรอ?

แต่แล้วไคลน์ก็ตั้งสติได้ เดี๋ยวนะ ฉันไม่ได้เป็นโรคต่อมลูกหมากสักหน่อย!

[สมาชิกกลุ่ม] เย่าเฉิน lv65: คิดไม่ถึงเลยว่าคนหน้าตาซื่อๆ คิ้วดกตาโตอย่างเจ้า ก็เป็นพวกทะลุมิติปลอมๆ เหมือนกัน!

[ผู้ดูแลระบบ] เมิ่งชวน lv149: อยากลองเป็นพวกทะลุมิติบ้างจังเลยน้า... เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน ข้าก็เป็นพวกทะลุมิตินี่หว่า?

ไคลน์รู้สึกแปลกๆ ในใจ วิธีการกล่าวคุยของคนพวกนี้ ทำไมมันถึงได้ดูเป็น ‘กลุ่มแชท’ ขนาดนี้นะ?

ตอนนี้ไคลน์เริ่มยอมรับสิ่งนี้ได้ในระดับหนึ่งแล้ว ในเมื่อโลกมนุษย์ยังกลายสภาพเป็นแบบนี้ได้

แล้วเขาจะมีนิ้วทองคำโผล่มาบ้างมันจะแปลกตรงไหน?

“แต่ว่า นี่มันกลุ่มแชทของแท้เลยนี่นา” ไคลน์มองดูข้อความที่เด้งขึ้นมาไม่หยุดในกลุ่ม พร้อมกับรอยยิ้มและอารมณ์ที่เบิกบานใจ

เขากลับมาสัมผัสความรู้สึกในอดีตได้อีกคราในกลุ่มแชทนี้

ความรู้สึกตอนที่ได้คุยเล่นไร้สาระกับสหายๆ ในกลุ่ม ส่งรูปภาพเสริมพลังบวก เติมเต็มพลังบวกเข้าสู่เส้นเลือด

นี่คือกลุ่มแชทที่ไคลน์ยอมรับได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ กลุ่มแชทมันก็ต้องเป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?

“อนาคตดูเหมือนจะ... ไม่ได้มืดมนขนาดนั้นแล้วแฮะ”

ในขณะที่ไคลน์กำลัง “อินไปกับอารมณ์เศร้าสร้อย” เมิ่งชวนก็กำลังทอดถอนใจยาวๆ

“อย่างที่คิดเลย ข้าคือคุณปู่ประจำสวรรค์หมื่นโลกสินะ”

เมิ่งชวนมองดูกองวัตถุดิบผู้วิเศษตรงหน้า ของพวกนี้ จะเอาไปให้ผู้ใดได้อีกล่ะนอกจากหมอนั่น?

[ผู้ดูแลระบบ] เมิ่งชวน lv149: @ไคลน์ โมเรตติ น้องชาย สนใจซื้อโปรแกรมโกงมั้ย?