บทที่ 7 เฉินอวี่! สาบานเดี๋ยวนี้!

บทที่ 7

เฉินอวี่! สาบานเดี๋ยวนี้!

ทางฝั่งของวิดีโอคอล เฉินอวี่วัย 17 ปีฟังไปก็ยิ่งตกตะลึงขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายก็ทนไม่ไหว

"หุบปาก! หุบปากเดี๋ยวนี้!! ห้ามพูดอะไรอีกแล้ว นายรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?! บอกมาเดี๋ยวนี้! นายรู้ได้ยังไง?!"

เฉินอวี่วัย 37 ปีลืมตาขึ้นแล้วยิ้ม

"ฉันบอกนายไปแล้วไง ว่าฉันคือนายในอนาคต ส่วนนายก็คือฉันในอดีต เรื่องทั้งหมดที่นายเคยผ่านมาฉันก็เคยผ่านมาหมดแล้ว สิ่งที่นายรู้ฉันก็ต้องรู้สิ"

พูดจบ เขาสังเกตเห็นว่าเฉินอวี่วัย 17 ปีทำท่าจะอ้าปากพูด เขาก็รีบเสริมขึ้นทันทีด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

"แน่นอน เพราะเวลาผ่านมานาน บางเรื่องฉันอาจจะจำไม่ค่อยได้แล้ว"

ทางฝั่งของวิดีโอ

เฉินอวี่วัย 17 ปีมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเต็มไปด้วยความระแวง

ในใจยังไม่ปักใจเชื่อ

เพราะเรื่องที่อีกฝ่ายพูดไปเมื่อครู่ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่เขาไม่เคยบอกใครเลย ไม่ว่ามองยังไง คน ๆ นี้ก็ไม่มีทางรู้เรื่องพวกนี้ได้ละเอียดขนาดนี้

เขาขมวดคิ้วจ้องหน้าคนในวิดีโออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้นมาทันที

"โอเค! ไหน ๆ นายก็บอกว่านายเป็นฉันในอนาคต งั้นฉันถามอะไรหน่อย ถ้านายตอบได้ ฉันจะลองเชื่อนายดูก็ได้"

"นายรู้ไหมว่าชื่อจริงของฉันคืออะไร? ถ้านายรู้จริง ฉันจะลองเชื่อนายดู"

ที่เขาถามแบบนี้ เพราะชื่อที่ปู่ตั้งให้ตอนเกิดไม่ใช่ "เฉินอวี่"

แต่ตอนที่ไปแจ้งเกิด เจ้าหน้าที่ทะเบียนบ้านดันเขียนชื่อผิด กลายเป็น "เฉินอวี่"

หลังจากนั้น ตั้งแต่วันแรกที่เขาเข้าโรงเรียน เขาก็ใช้ชื่อ "เฉินอวี่" ตลอดมา

ส่วนชื่อจริงที่ปู่ตั้งให้แต่แรก นอกจากปู่ ย่า พ่อ แม่ และตัวเขาเองแล้ว ก็ไม่มีใครรู้อีกเลย

"ชื่อจริงของนายเหรอ? ชื่อจริงของนายก็คือ 'เฉินอวี่' ไม่ใช่เหรอ?"

เฉินอวี่วัย 37 ปีขมวดคิ้วถามกลับ

เฉินอวี่วัย 17 ปีหัวเราะเยาะออกมา

"โป๊ะแตกแล้วล่ะสิ! ยังจะมาบอกว่าเป็นฉันในอนาคตอีกเหรอ! ตอนที่ปู่ฉันตั้งชื่อให้ ฉันไม่ได้ใช้ชื่อนี้เลยนะ! เรื่องแค่นี้นายยังลืม นายคิดว่าฉันจะเชื่อนายไหม? ฮึ!"

เฉินอวี่วัย 37 ปีได้ยินดังนั้นก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองแล้วหัวเราะออกมา

"อ๋อ! นายหมายถึงชื่อนั้นสินะ! แต่ชื่อนั้นเราก็ไม่ได้ใช้เลยตั้งแต่ขึ้น ป.1 แล้ว นายยังจะเรียกมันว่าชื่อจริงอีกเหรอ? ก็ได้! ถ้านายอยากรู้ ฉันจะบอกให้ก็ได้!

ชื่อนายจริง ๆ ก็คือ เฉินอวี๋ (陳漁) นั่นแหละ! แต่มันไม่ได้ใช้ตัว 宇 ที่แปลว่า 'จักรวาล' หรอกนะ แต่มันใช้ตัว 漁 ที่แปลว่า 'ชาวประมง' ต่างหาก เพราะว่าอะไรน่ะเหรอ?

เพราะปู่ของเราชอบตกปลามากที่สุดไง! ตอนที่แม่คลอดเรา ปู่กำลังตกปลาอยู่พอดี! แล้วพอปู่กลับมาถึงบ้านก็ได้ยินข่าวว่าเราคลอดแล้ว ตอนที่พ่อ แม่ ย่า กำลังคิดกันว่าจะตั้งชื่ออะไรดี ปู่ก็บอกขึ้นมาทันทีว่า 'งั้นก็เรียก เฉินอวี๋ ไปเลยแล้วกัน!'

ปู่เป็นคนรุ่นเก่า ตอนนั้นเรียนตัวอักษรจีนแบบตัวเต็มมาตลอด เพราะงั้นตัว อวี๋ ที่ปู่พูดถึง ก็คือ 漁 ที่มีสามขีดน้ำใช่ไหมล่ะ?"

ทางฝั่งของวิดีโอ

เฉินอวี่วัย 17 ปีถึงกับอ้าปากค้าง มองคนในวิดีโอราวกับเห็นผี

ตอบถูก?

หมอนี่ตอบถูกได้ยังไง?!

หมอนี่ถึงขนาดรู้เรื่องนี้เลยเหรอ?

หรือว่า... หมอนี่เป็นตัวเขาในอนาคตจริง ๆ?!

ไม่... เป็นไปไม่ได้! มันจะเป็นไปได้ยังไง?!

เฉินอวี่วัย 17 ปีแทบจะช็อกจนเสียสติ

เขามองหน้าชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าคล้ายพ่อของเขาอย่างมาก แล้วเริ่มลังเล...

เขาเคยมั่นใจมากว่าไม่มีทางเชื่อว่านี่คือตัวเองในอนาคต แต่ตอนนี้... เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้ว

"เชื่อหรือยัง?" เฉินอวี่วัย 37 ปีพูดขึ้น "ตอนแรกฉันเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน แต่รู้ไหม? ตั้งแต่ที่ฉันคุยกับนายครั้งล่าสุด ทุกอย่างในฝั่งฉันก็เปลี่ยนไปหมดเลย

เดิมทีฉันเคยเป็นมะเร็งปอด ระยะสุดท้าย! แต่นับตั้งแต่ฉันได้คุยกับนายครั้งก่อน ประสบการณ์ชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไปหมด ตอนนี้ฉันไม่เคยป่วยเป็นมะเร็งปอดอีกเลย

แล้วก็... เมื่อนายถามว่าทำไมผมฉันถึงสั้นลงใช่ไหม? ฉันบอกให้นายรู้ก็ได้! ฉันไม่ได้ออกไปตัดผมหรอกนะ แต่หลังจากที่คุยกับนายครั้งก่อน ฉันเกิดอาการเบลอไปแวบหนึ่ง พอรู้สึกตัวอีกที ผมของฉันก็สั้นลงแบบนี้แล้ว หนวดก็สั้นลงเหมือนกัน

ไม่ใช่แค่นั้น! นายไม่สังเกตเหรอว่าผิวฉันดูคล้ำขึ้น?

ทั้งหมดนี้คือผลของ ปรากฏการณ์ผีเสื้อ (Butterfly Effect) นายรู้จักปรากฏการณ์นี้ใช่ไหม?"

เฉินอวี่วัย 37 ปีเริ่มบ่นไม่หยุด

ทางฝั่งของวิดีโอ เฉินอวี่วัย 17 ปีฟังไปก็ยิ่งรู้สึกว่ามันแปลกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ

ฟังไปฟังมา จู่ ๆ ก็มีไอเดียหนึ่งแวบเข้ามาในหัว เขาถามขึ้นมาทันที

"เฮ้! จริงสิ! ตอนที่นายติดต่อฉันครั้งก่อน นายย้ำกับฉันตั้งหลายรอบว่าอย่าสูบบุหรี่ เพราะว่านายเป็นมะเร็งปอด

แล้วทำไมนายถึงมาย้ำกับฉันรอบนี้ว่าอย่าไปยุ่งกับเมียชาวบ้านล่ะ? ทำไมนะ?"

ในเสี้ยววินาทีนั้น เขาเกิดความสงสัยขึ้นมาว่า...

ถ้าสิ่งที่หมอนี่พูดเป็นความจริง แล้วเขาย้ำเรื่องนี้หนักขนาดนี้...

หรือว่า... หมอนี่ไปติดโรคร้ายแรงอย่างซิฟิลิสหรือเอดส์จากเมียชาวบ้านมา?!

เฉินอวี่วัย 37 ปีในวิดีโอไม่มีทางรู้เลยว่า ตอนนี้ในหัวของเฉินอวี่วัย 17 ปีคิดอะไรอยู่

บางทีอาจจะเป็นเพราะเขายังไม่ทันนึกย้อนถึงความทรงจำที่เพิ่งผุดขึ้นมาในหัวก็ได้!

เฉินอวี่วัย 37 ปีถอนหายใจยาวก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ

"พูดไปนายอาจจะไม่เชื่อ... หลังจากที่ฉันคุยกับนายครั้งที่แล้ว พอตื่นขึ้นมาอีกที ฉันก็นอนเปลือยอยู่ในผ้าห่มกับเมียชาวบ้านเลย!

ตอนแรกฉันยังคิดว่าตัวเองโชคดีสุด ๆ คิดว่าสาวสวยคนนี้เป็นเมียฉันซะอีก! แต่ที่ไหนได้... ไม่ใช่อย่างนั้นเลย!

ฉันพึ่งมองหน้าเธอชัด ๆ ได้แค่แวบเดียว ประตูห้องก็ถูกผลักออกทันที! แล้วใครรู้ไหมที่เข้ามา?

เป็นผัวของเธอ! แถมยังถือมีดทำครัวพุ่งเข้ามาจะสับฉันเป็นชิ้น ๆ! นายรู้ไหมว่าตอนนั้นมันอันตรายแค่ไหน?! ฉันเกือบตายไปแล้วจริง ๆ นะ!"

"เข้าใจหรือยังว่าทำไมฉันถึงย้ำกับนายขนาดนี้? ห้ามไปยุ่งกับเมียชาวบ้านเด็ดขาด! จำให้ขึ้นใจเลยนะ!"

เฉินอวี่วัย 17 ปีฟังแล้วทำหน้าตกตะลึง กะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะถามต่อด้วยความอยากรู้

"ว่าแต่นายบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นสาวสวย? สวยมากเหรอ?"

"อืม... สวยมาก! ผิวขาว หน้าตาสวยเหมือนดาราเลย! บอกได้เลยว่าสวยจริง ๆ!"

เฉินอวี่วัย 37 ปีตอบไปตามความจริงโดยไม่คิดอะไร

แต่พอพูดจบ เขาก็สังเกตเห็นแววตาของเฉินอวี่วัย 17 ปีที่เริ่มเป็นประกายขึ้นมาอย่างน่าสงสัย รอยยิ้มที่มุมปากก็เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

เฉินอวี่วัย 37 ปีถึงกับสะดุ้ง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

"ไม่ ๆ ๆ! นายคิดอะไรอยู่?! ฉันบอกให้นายห้ามไปยุ่งกับเมียชาวบ้านนะ! อย่าคิดจะทำตรงกันข้ามเด็ดขาด! มันเสี่ยงถึงตายนะเว้ย!

ผัวของสาวคนนั้นอยู่ในคฤหาสน์สุดหรู มีเงินแน่นอน นายอย่ามาทำให้ฉันซวย! ฉันยังไม่อยากตายนะ!"

เฉินอวี่วัย 17 ปีหัวเราะแหะ ๆ ไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเบ้ปากพูดว่า

"ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นก็ได้! ดูสิ นายก็ยังไม่ตายนี่! เห็นไหม? ฉันเห็นนายก็ยังสบายดีอยู่นี่นา!

อีกอย่าง สาวสวยขนาดนั้น นายได้ฟันแล้ว แต่ฉันยังไม่เคยเลยนะ! ไหน ๆ นายก็บอกว่านายเป็นฉันในอนาคตใช่ไหม? งั้นนายก็น่าจะรู้ว่าฉันยังไม่เคยแม้แต่จับมือผู้หญิงเลยนะ! จริงไหม?"

เฉินอวี่วัย 37 ปีขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะเถียงกลับไปอย่างรวดเร็ว

"ไม่! ฉันไม่ได้ฟันเธอ! ฉันบอกนายไปแล้วไง! ฉันตื่นขึ้นมาก็เจอว่าตัวเองอยู่ใต้ผ้าห่มกับเธอเลย เพราะงั้น คนที่ได้ฟันเธอจริง ๆ ไม่ใช่ฉัน!"

เฉินอวี่วัย 17 ปีมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเต็มไปด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่นาย ไม่ใช่ฉัน แล้วตกลงใครเป็นคนฟันเธอ?"

"เอ่อ..."

เฉินอวี่วัย 37 ปีถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะกระพริบตาถี่ ๆ แล้วหาข้อแก้ตัว

"ไม่ใช่ฉันจริง ๆ! เอ่อ... เป็น... เป็นเฉินอวี่อีกคน! ใช่แล้ว! เป็นเฉินอวี่อีกคนต่างหาก!"

แต่ยังไม่ทันที่คำพูดของเขาจะจบดี จู่ ๆ ในวิดีโอก็มีเสียง ปัง! ปัง! ของการทุบประตูดังขึ้นมา ตามด้วยเสียงตะคอกของชายคนหนึ่ง

"เปิดประตู!! เปิดเดี๋ยวนี้!!"

เฉินอวี่วัย 37 ปีหน้าถอดสีทันที เขาสะดุ้งเฮือก ลุกพรวดขึ้นมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"ซวยแล้ว! ซวยแล้ว! ผัวของสาวคนนั้นหาบ้านเจอแล้ว! ทำไมมันเร็วขนาดนี้?! ซวยแล้ว!"

ทันใดนั้นเขาหันกลับมามองกล้อง พร้อมกับรีบพูดอย่างร้อนรน

"ไม่ใช่! ไม่ใช่! เฉินอวี่! นายต้องรีบสาบานเดี๋ยวนี้! สาบานว่านายจะไม่มีวันไปยุ่งกับเมียชาวบ้าน! สาบานซะ! ถือว่าฉันขอร้องล่ะ! นายต้องรีบสาบานเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

ในวิดีโอ เฉินอวี่วัย 37 ปีเริ่มเดินวนไปวนมาอย่างกระวนกระวาย สีหน้าหวาดวิตกสุดขีด

แต่เฉินอวี่วัย 17 ปีกลับยังนิ่งสนิท เขากะพริบตาปริบ ๆ มองอีกฝ่ายอย่างสงสัยปนทึ่ง

เขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือตกใจเลยแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า คล้ายจะสนุกกับสถานการณ์นี้เสียมากกว่า...