บทที่ 66.การสุ่มรางวัลหมื่นโลก!

【ติ๊ง!】

【ระบบกลืนกินสำเร็จค่าประสบการณ์ระบบปัจจุบันคือ 3 แต้มเหลืออีก 7 แต้มจึงจะเลื่อนระดับโปรดให้โฮสต์พยายามต่อไป!】

หลังจากกลืนกินเสร็จสิ้นแล้วหลินฮ่าวก็ตรวจสอบระบบนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ระบบสุ่มรางวัลหมื่นโลกสามารถไม่สนข้อจำกัดของโลกระดับและสุ่มรางวัลจากหมื่นโลกได้โดยตรง?”

“บัดซบ! โหดขนาดนี้เลยหรือ?”

หลินฮ่าวรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อยการไม่สนข้อจำกัดของโลกระดับเช่นนี้แม้แต่ระบบวาจาเป็นกฎของเขาเองก็ยังทำไม่ได้

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าระบบวาจาเป็นกฎของเขาอ่อนแออย่างน้อยภายในโลกระดับเดียวกันก็สามารถไร้เทียมทานได้โดยตรงและหลังจากเลื่อนระดับแล้วไปยังโลกระดับที่สูงกว่าก็ยังคงเป็นตัวตนที่ไร้เทียมทานเช่นกัน

ส่วนระบบสุ่มรางวัลหมื่นโลกนี้แม้ว่าจะสามารถไม่สนข้อจำกัดของกฎเกณฑ์แห่งโลกระดับได้แต่ก็ยังมีเงื่อนไขมากมาย

เช่นสุ่มรางวัลระดับขั้นต้นสุ่มหนึ่งครั้งต้องใช้หนึ่งร้อยล้านผลึกวิญญาณ สุ่มรางวัลระดับขั้นกลางหนึ่งหมื่นล้าน สุ่มรางวัลระดับขั้นสูงหนึ่งล้านล้านส่วนสุ่มรางวัลระดับสูงสุดต้องใช้หนึ่งแสนล้านล้าน!

หนึ่งแสนล้านล้านผลึกวิญญาณสุ่มหนึ่งครั้งเกรงว่าแม้แต่ขุมอำนาจโลกในดินแดนกลางของโลกหลิงหลานรวมกันทั้งหมดก็ยังไม่กล้าใช้จ่ายเช่นนี้กระมัง?

“ให้ตายเถอะไม่น่าแปลกใจที่เจ้ามีระบบแต่พลังกลับต่ำจนน่าสงสารที่แท้เจ้าไม่เคยสุ่มเลยสักครั้งหรือ?”

หลินฮ่าวตกตะลึงไปพลางก็อดหัวเราะไม่ได้ไปพลาง

ต้องกล่าวว่าสตรีผู้นี้ช่างน่าสงสารถึงขีดสุดจริงๆ

ยากเย็นกว่าจะทะลุมิติมาได้ครั้งหนึ่งยังผูกมัดระบบได้อีกแต่กลับเป็นระบบสุ่มรางวัลแถมราคาการสุ่มยังสูงลิบลิ่ว

สำหรับเด็กสาวที่ไร้ที่พึ่งพาเช่นนี้แล้วก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยากเกินไปจริงๆ

“ไม่อย่างนั้นจะให้ข้าคิดอย่างไรหนึ่งร้อยล้านผลึกวิญญาณนะต่อให้ข้าไปขาย…ไต ก็หาไม่ได้มากขนาดนั้นหรอก!”

สวีซืออี๋เม้มปากกล่าวนางเองก็สงสัยเช่นกันเหตุใดตนเองถึงไม่ได้ระบบไร้เทียมทานสุดยอดเช่นนั้นบ้าง

ระบบสุ่มรางวัลจำนวนมหาศาลเช่นนี้สำหรับนางแล้วก็เป็นเพียงของประดับดังนั้นเมื่อหลินฮ่าวเสนอเงื่อนไขแลกเปลี่ยนนางจึงไม่ได้ปฏิเสธ

ส่วนกายอมตะของนางก็เป็นเพียงรางวัลเริ่มต้นของระบบเท่านั้น

“หึหึ เป้าหมายเล็กๆเท่านั้นเองยากมากหรือ?”

หลินฮ่าวหัวเราะเบาๆจากนั้นก็สะบัดมือไปยังลานกว้างนอกตำหนัก

“เริ่มต้นด้วยเป้าหมายเล็กๆสิบล้านก่อน”

“ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า!”

เพียงชั่วพริบตาผลึกวิญญาณนับไม่ถ้วนร่วงลงมาจากฟากฟ้าราวกับสายฝนที่เทกระหน่ำ

“บัดซบ! ฝนเงินตกแล้วหรือ?”

“เงินมากมายขนาดนี้ชาตินี้ไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนี้มาก่อน!”

“ข้าเชื่อแล้วว่าเงินไม่ได้มาจากลมพัดเพราะมันตกลงมาจากฟ้า!”

ศิษย์ของหอฮ่วนเยวี่ยนับไม่ถ้วนกรูกันเข้าไปเก็บเงินอย่างบ้าคลั่งดวงตาเป็นประกายสีเขียวใบหน้าเต็มไปด้วยความโลภ

เก็บไม่หมดเก็บอย่างไรก็ไม่หมด!

มากเสียจนแหวนมิติก็ใส่ไม่พอ!

แต่ไม่นานพวกนางก็พบความผิดปกติฝนเงินยิ่งตกยิ่งมาก ราวกับไม่มีวันสิ้นสุดเพียงไม่นานก็ท่วมทั้งหอฮ่วนเยวี่ย

ศิษย์บางคนที่ความโลภหนักและพลังต่ำก็ถูกฝังอยู่ใต้ฝนเงินอันหรูหรานี้

เกรงว่าพวกนางคงไม่เคยคิดฝันเลยว่าวันหนึ่งจะถูกเงินทับตาย

“นี่มัน……”

เมื่อมองดูผลึกวิญญาณจำนวนมหาศาลระดับสิบล้านล้านที่กองเต็มหอฮ่วนเยวี่ย สวีซืออี๋ตาเบิกกว้างตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ให้ตายเถอะข้าทำงานหนักอยู่ที่หอฮ่วนเยวี่ยสองปีครึ่งยังเก็บได้เพียงหลักแสนเจ้าคนนี้สะบัดมือครั้งเดียวก็ได้สิบล้านล้าน?

เทียบกันแล้วช่างทำให้คนโกรธจนตายจริงๆ!

“มาเถอะเริ่มสุ่ม!”

หลินฮ่าวถูมืออย่างตื่นเต้นเติมหนึ่งแสนล้านล้านผลึกวิญญาณทั้งหมดเข้าสู่ระบบสุ่มรางวัลหมื่นโลกจากนั้นเลือกสุ่มรางวัลระดับสูงสุดกดสุ่มสิบครั้งรวดทันที

【ติ๊ง!】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ แปลงกายฟ้าดิน！】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ จิตอิสระขั้นสูงสุด！】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ แปลงกายเจ็ดสิบสองร่าง！】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ กายเทพโกลาหล！】

【……】

“สมกับเป็นรางวัลใหญ่หนึ่งแสนล้านล้านจริงๆ!”

หลินฮ่าวอุทานไม่หยุด

วิชาแปลงเจ็ดสิบสองร่างนี้ก่อนหน้านี้เขาไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดเพียงแต่ติดข้อจำกัดของโลกระดับระบบวาจาเป็นกฎไม่สามารถทำให้เกิดขึ้นได้

แต่ตอนนี้ดีเลยระบบสุ่มรางวัลหมื่นโลกทำให้เขาได้มันมา

แม้จะเป็นเช่นนั้นระบบหลักก็ยังคงเป็นระบบวาจาเป็นกฏซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีระบบใดสามารถเหนือกว่าได้

“แปลงกาย!”

กล่าวจบหลินฮ่าวสั่นกายหนึ่งครั้งเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ของสวีซืออี๋ในพริบตา

“ว้าว สมจริงขนาดนี้เลยหรือ?”

หลินฮ่าวเสกกระจกออกมาบนล่างสำรวจตนเองที่ใช้วิชาแปลงกายใบหน้าเต็มไปด้วยความพอใจ

จากนั้นเปิดปกเสื้อดู “เหมือนกันเป๊ะจริงๆยังแบนราบเหมือนเดิมไม่มีผิด!”

“เจ้า…เจ้าทำได้อย่างไรกันแน่เจ้าคงไม่ใช่ปีศาจกระมัง?”

สวีซืออี๋รู้สึกว่าวันนี้ตนเองเห็นสิ่งเหลือเชื่อมากเกินไปแล้วจนแทบจะตกใจจนสติหลุด

“ปีศาจอะไรกันข้านี่แหละแปลงกายเจ็ดสิบสองร่างของแท้!”

หลินฮ่าวหัวเราะจากนั้นก็แปลงกายอีกครั้งกลายเป็นเสือ ต่อด้วยสิงโต ช้าง อินทรี แมลงวัน……

กล่าวได้ว่านอกจากสิ่งที่เป็นเทคโนโลยีสมัยใหม่แล้วสิ่งมีชีวิตทั้งฟ้าดินแทบจะสามารถแปลงได้ทั้งหมด

สำหรับเรื่องนี้หลินฮ่าวพอใจอย่างยิ่งนี่นับว่าเป็นหนึ่งในระบบที่ไร้ประโยชน์ทั้งหลายที่มีประโยชน์ที่สุดแล้ว

“พอแล้วหากไม่มีเรื่องอะไรข้าจะไปแล้ว”

กล่าวจบหลินฮ่าวก็เตรียมจากไปอย่างพึงพอใจ

“เดี๋ยวก่อน!”

สวีซืออี๋เรียกเขาไว้ทันที “พวกเราจะพบกันอีกเมื่อใด?”

“ปีหน้าเมื่อฤดูใบไม้ผลิผลิบานคือเวลาที่เราจะพบกันอีกดูแลตัวเองให้ดี!”

“ข้าไม่ได้ถามบทหนังข้าถามว่าต่อไปข้าจะไปหาเจ้าที่ใด?”

“หาไปทำไม?”

“ยากจะเจอคนบ้านเดียวกันสักคน ทั้งแข็งแกร่ง ทั้งหล่อ แน่นอนว่าต้องขอเกาะขาเจ้าสิ!”

สวีซืออี๋มองหลินฮ่าวดวงตาเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับ

“ก็ได้เช่นนั้นต่อไปเจ้าก็เป็นลูกน้องของข้าใช้หินสื่อสารนี้ติดต่อข้าได้”

กล่าวจบหลินฮ่าวโยนหินสื่อสารให้สวีซืออี๋แล้วหันหลังหายไปทันที

“ฮึ! ใครจะอยากเป็นลูกน้องเจ้ากัน?”

สวีซืออี๋เม้มปากสีหน้าไม่พอใจ

ตัวข้ามีทั้งรูปร่าง มีทั้งหน้าตา ยกเว้นแค่ตรงนั้นเล็กไปหน่อยที่เหลือก็สมบูรณ์แบบหมดแล้วนะ!

กล่าวจบนางก้มมองลงไปเห็นปลายเท้าของตนเองอย่างชัดเจนก็เริ่มเสียความมั่นใจขึ้นมาอีกครั้ง

“เฮ้อ ถ้ามันโตขึ้นอีกหน่อยก็คงดี!”

หลังออกจากหอฮ่วนเยวี่ย หลินฮ่าวก็มุ่งหน้าไปยังขุมอำนาจถัดไปเพื่อค้นหาผู้ครอบครองระบบ

พริบตาเดียวสองเดือนผ่านไป

หลินฮ่าวออกตามหาผู้ครอบครองระบบไปพลางเที่ยวชมภูเขาแม่น้ำไปพลางแม้ว่าจะตระเวนไปทั่วดินแดนตะวันออกเกือบครึ่งแล้วแต่ก็ยังไม่ได้อะไรเลย

สำหรับเรื่องนี้หลินฮ่าวไม่ได้เร่งรีบเมื่อถึงเวลาที่ควรพบ ย่อมได้พบ

ในเวลานี้ภายในสำนักชิงอวิ๋น

“ตูม!”

แรงกดดันสายหนึ่งพุ่งขึ้นสู่ฟ้าสั่นสะเทือนทั้งสำนักชิงอวิ๋น

“ฮ่าๆๆ! ตั้งแต่นี้ไปสำนักชิงอวิ๋นจะอยู่ภายใต้การปกครองของข้าไป๋ฮ่าวอวี่!”

บนท้องฟ้าไป๋ฮ่าวอวี่ราวกับเทพเจ้าลงมาเสียงดังก้องดุจอสนีบาตสะท้อนไปทั่วผู้คนหลายล้านในสำนักชิงอวิ๋น

“บังอาจ!”

เย่ชิงอวิ๋นขยับกายพริบตาก็มาปรากฏต่อหน้าไป๋ฮ่าวอวี่ตะโกนตำหนิด้วยโทสะ

“ศิษย์ทรยศกล้าพูดจาโอหังถึงเพียงนี้ยังไม่คุกเข่าอีก!”

“หึหึ เจ้าเฒ่าเจ้า…คุกเข่าให้ข้า!”