บทที่ 164.แก่นทองคำหมื่นกระบี่

“แปลกจริงทำไมทั้งที่เป็นสายฟ้าสวรรค์แต่กลับมีปราณกระบี่ปรากฏขึ้นได้”

ในขณะนี้เทียนซีเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า

แรงกดดันจากปรากฏการณ์ประหลาดนั้นยังคงดำเนินต่อไปแต่สิ่งที่แตกต่างก็คือนางไม่ได้รับแรงกดดันมากนักเพียงแต่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงภายในเมฆสายฟ้า

และความผิดปกติก็อยู่ตรงนี้

คนรอบกายของนางตราบใดที่ไม่ใช่ผู้ฝึกกระบี่ต่างก็มีความรู้สึกเหมือนกับนาง

ในทางกลับกันไป๋หลินและผู้ฝึกกระบี่อีกไม่กี่คนต่างมีใบหน้าซีดเผือดพลังต่อสู้ลดฮวบกลิ่นอายอ่อนแรง

“ครืน!”

ชั่วขณะถัดมาสายฟ้าสวรรค์ฟาดลงมาพร้อมกับเจตนากระบี่มหาศาลโจมตีพื้นดินเบื้องล่างอย่างบ้าคลั่ง

และไม่มีใครรู้เลยว่า ณ จุดที่สายฟ้าฟาดลงนั้นยังมีคนผู้หนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่

ในเวลานี้เย่เฉินถือกระบี่วิญญาณแห่งความโกลาหล สีหน้าตะลึงงันมองดูหุบเขาที่ถูกถล่มจนกลายเป็นซากปรักหักพังเหงื่อเย็นไหลอาบใบหน้า

“บ้าจริงนี่มันสถานการณ์อะไรกัน!”

ในขณะนี้เหนือศีรษะของเย่เฉินปราณเซียนลอยวนอยู่ภายในความว่างเปล่าราวกับมีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้น

เงาร่างนั้นมองไม่เห็นใบหน้ามือถือกระบี่ยาวสีม่วงอ่อนเจตนากระบี่แห่งความโกลาหลแผ่ล้อมทั่วร่าง

ภาพนี้ทำให้เย่เฉินอ้าปากค้างเงาร่างนี้นอกจากใบหน้าแล้วแทบจะเหมือนกับเขาทุกประการ

“กระบี่ชิงอวิ๋นอธิบายมาหน่อย?”

เมื่อมองภาพที่ราวกับการข้ามเคราะห์เช่นนี้เย่เฉินไม่สามารถหาคำอธิบายอื่นได้จึงเอ่ยถามกระบี่ชิงอวิ๋น

“ฮ่าๆ ข้าต้องยอมรับเลยว่าพรสวรรค์ของเจ้าข้าไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต!”

กระบี่ชิงอวิ๋นหัวเราะออกมาปกติไม่ค่อยชมใครแต่กลับชมเย่เฉินจนเกินจริงทำให้เย่เฉินอดสงสัยไม่ได้ว่ามันถูกฟ้าผ่าหรือไม่

“คิดอะไรไร้สาระ!”

กระบี่ชิงอวิ๋นหัวเราะด่าก่อนจะกล่าวต่อ “นี่คือแก่นทองคำหมื่นกระบี่ แก่นทองคำที่มีเพียงอัจฉริยะวิถีกระบี่เท่านั้นจึงจะหลอมได้มันมีความล้ำค่ายิ่งกว่าแก่นทองคำแห่งสวรรค์เสียอีก”

จากนั้นกระบี่ชิงอวิ๋นก็อธิบายให้เย่เฉินฟัง

แก่นทองคำหมื่นกระบี่เป็นขอบเขตสูงสุดที่ผู้ฝึกกระบี่ในยุคโบราณพยายามไขว่คว้า

เมื่อเทียบกับแก่นทองคำแห่งสวรรค์แม้อีกฝ่ายจะดีกว่าเล็กน้อยเพราะเข้ากับมหาวิถีได้มากกว่าทำให้การบ่มเพาะในอนาคตง่ายขึ้น

แต่หากพูดถึงพลังต่อสู้แล้วแก่นทองคำหมื่นกระบี่แทบไม่มีผู้ใดเทียบได้ในระดับเดียวกันแม้แต่การสังหารข้ามขั้นก็ง่ายดายราวกับดื่มน้ำ

หากจะกล่าวว่ารากฐานสวรรค์มีศักยภาพแห่งเซียน

เช่นนั้นแก่นทองคำหมื่นกระบี่ก็คืออำนาจแห่งเซียนกระบี่!

และการหลอมแก่นทองคำหมื่นกระบี่ก็ยากยิ่งกว่าแก่นทองคำแห่งสวรรค์อัจฉริยะวิถีกระบี่จำนวนมากจึงเลือกถอยไปใช้แก่นทองคำแห่งสวรรค์แทน

เพราะใช้ได้กับทุกวิถีและมีข้อดีในแบบของมัน

เมื่อเวลาผ่านไปผู้ที่สามารถหลอมแก่นทองคำหมื่นกระบี่ได้ก็น้อยลงเรื่อยๆจนผู้คนแทบลืมไปแล้วว่ายังมีสิ่งนี้อยู่

เมื่อฟังคำอธิบายของกระบี่ชิงอวิ๋นเย่เฉินก็ตกตะลึง

ไม่นึกเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้ตอนแรกเขายังคิดว่านี่เป็นเพียงปรากฏการณ์ของแก่นทองคำแห่งสวรรค์

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าแก่นทองคำของเขาจะเหมาะสมกับตัวเขามากกว่าอย่างชัดเจน

“ถูกต้องแก่นทองคำแห่งสวรรค์แม้จะใช้ได้กับทุกคนแต่ก็เพราะเหตุนี้เองจึงทำให้มันอยู่ในอันดับต่ำสุดในบรรดารากฐานพิเศษและแก่นทองคำ”

กระบี่ชิงอวิ๋นกล่าวพร้อมสีหน้าตื่นเต้นเห็นได้ชัดว่าพอใจกับผลงานของเย่เฉินในวันนี้อย่างยิ่ง

“เอ่อ……”

เย่เฉินได้ยินเช่นนั้นก็พูดไม่ออก “ไม่ใช่ว่ารากฐานสวรรค์มีศักยภาพแห่งเซียนหรอกหรือทำไมกลายเป็นอันดับสุดท้ายไปได้……”

“หึ เจ้าจะรู้อะไรก็เพราะยังไม่มีผู้ที่เหมาะสมต่างหาก”

กระบี่ชิงอวิ๋นแค่นเสียงก่อนจะกล่าวต่อ “โลกนี้กว้างใหญ่มากใหญ่จนเจ้าคาดไม่ถึงสิ่งที่เจ้าเห็นก็เป็นเพียงส่วนเล็กน้อยเท่านั้น”

“ในยุคโบราณเคยมีร่างเต๋าโดยกำเนิดปรับเข้ากับมหาวิถีได้อย่างสมบูรณ์เกิดมาพร้อมรากฐานสวรรค์ พรสวรรค์เหนือฟ้า สามารถกดข่มทุกสิ่ง!”

“ดังนั้นที่มันอยู่ลำดับต่ำก็เพราะยังไม่มีผู้ที่เหมาะสมปรากฏขึ้นเท่านั้น”

เมื่อฟังถึงตรงนี้เย่เฉินก็เข้าใจในที่สุดว่าไม่มีใครสามารถดึงศักยภาพที่แท้จริงของรากฐานสวรรค์ออกมาได้

“พอแล้วอย่าคิดมากมีคนกำลังมารีบทำให้ขอบเขตมั่นคงแล้วออกไปเสีย!”

กระบี่ชิงอวิ๋นกล่าวจบก็เงียบไปเหลือเพียงเย่เฉินคนเดียว

เขามองปรากฏการณ์บนฟ้าอย่างสนใจอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็นั่งขัดสมาธิปลอบฉื่อฮว๋ายที่ขนลุกจากสายฟ้าแล้วเริ่มปรับขอบเขตให้มั่นคงต่อ

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ กระบี่แก่นทองหมื่นกระบี่คำสำเร็จ ได้รับรางวัลให้เลือก！】

【รางวัลตัวเลือกที่หนึ่ง: หุ่นเชิดผู้ฝึกกระบี่ขอบเขตทะลวงมิติขั้นเก้า หนึ่งตัว ใช้งานโดยไม่สิ้นเปลืองพลัง！】

【รางวัลตัวเลือกที่สอง: วิชาเซียน กระบี่ล่องลอย！】

【รางวัลตัวเลือกที่สาม: ซ่อมแซมวิชาชิงอวิ๋นแปลงเซียน！】

“อะไรนะ?”

ทันทีที่หลับตาเสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวเย่เฉินทำให้เขาตกใจอย่างมากเพราะรางวัลนั้นล่อใจเกินไป

ขอบเขตทะลวงมิติขั้นเก้าแถมยังเป็นผู้ฝึกกระบี่ที่ขึ้นชื่อด้านพลังต่อสู้

ที่สำคัญที่สุดคือใช้งานโดยไม่สิ้นเปลืองพลังงานแบบนี้ก็แทบไร้เทียมทานแล้วนอกจากตัวตนระดับสูงในดินแดนกลางใครจะกล้ายุ่งกับเขา

ยิ่งไปกว่านั้นหากมีหุ่นเชิดนี้เขาสามารถไปบดขยี้หลัวเจวี๋ยและลู่เฟิงได้ทันที

“ไม่ได้หุ่นเชิดนี่อธิบายกับกระบี่ชิงอวิ๋นไม่ได้…”

เย่เฉินเริ่มลำบากใจรางวัลนี้เลือกไม่ได้ไม่อย่างนั้นคงอธิบายไม่ได้

และอีกสองรางวัลก็น่าสนใจเช่นกันวิชาเซียนคือระดับใดกันแน่?

“ระบบ ช่วยอธิบายวิชาเซียนหน่อย”

【วิชาเซียน คือวิชาที่อยู่เหนือระดับศักดิ์สิทธิ์！】

【และวิชาเซียนหนึ่งบทจะรวมทั้ง วิชาบ่มเพาะ อิทธิฤทธิ์ และวิชายุทธ์จึงเรียกรวมว่าวิชาเซียน！】

เหนือระดับศักดิ์สิทธิ์จริงๆด้วยวิชาเซียนนี้คือของล้ำค่าหากเผยออกไปแม้แต่พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าในดินแดนกลางก็คงอยู่ไม่สุข

“ถ้าซ่อมวิชาชิงอวิ๋นแปลงเซียนจะเป็นระดับใด?”

【วิชาเซียน！】

“เลือกข้อสาม!”

ทันทีที่ระบบตอบเย่เฉินก็ตัดสินใจทันทีในเมื่อเป็นวิชาเซียนเหมือนกันเขาก็ฝึกวิชาชิงอวิ๋นแปลงเซียนอยู่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดคือวิชาชิงอวิ๋นแปลงเซียนเดิมทีไม่ใช่ระดับศักดิ์สิทธิ์…

“ดูเหมือนกระบี่ชิงอวิ๋นจะปิดบังข้าไว้ไม่น้อยเลยนะคิดจะบอกข้าเมื่อไหร่กัน?”

【ระบบอนุมานกำลังซ่อมแซมวิชาชิงอวิ๋นแปลงเซียนคาดว่าจะใช้เวลาหนึ่งปี……】

“ให้ตายเถอะ…” เย่เฉินกระตุกมุมปาก

ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีนี่มันเกินไปหน่อยแล้วเขายังอยากรู้เลยว่าวิชาที่ซ่อมเสร็จจะเป็นอย่างไร

ถอนหายใจอย่างจนปัญญาหลังจากดื่มด่ำกับพลังที่เพิ่มขึ้นอยู่พักหนึ่งบริเวณซากปรักหักพังนี้ก็เริ่มมีเงาร่างจำนวนมากปรากฏขึ้น

และในนั้นผู้ที่สะดุดตาที่สุดก็คือเทียนซีในชุดกระโปรงสีเขียว

นางพาไป๋หลินและคนอื่นๆมาด้วยสีหน้าประหลาดใจเพราะสถานที่ที่ปรากฏการณ์หายไปกลับเป็นสถานที่ปิดด่านของเย่เฉิน…