ตอนที่ 150 ทำเหล้าขิง

.

.

ป่าฝนมีพืชพรรณเขียวชอุ่ม อีกทั้งฝนตกตลอดทั้งปี ความชื้นจึงหนักมาก

ผู้เล่นไม่ได้ขาดน้ำ แต่ที่นี่ในสิบวันฝนตกไปแล้วเก้าวันครึ่ง อากาศเย็นผิดปกติ ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยถึงขั้นต้องเปิดเครื่องทำความร้อนเพื่อไล่ความหนาว

เสิ่นชงเยว่ไม่สามารถรวบรวมยีสต์ได้ในปริมาณมาก เธอจึงทำได้เพียงเปลี่ยนไปขายขิงแทน

ลำต้นกับใบของขิงที่เพิ่งงอกใหม่นั้นอ่อนมาก เสิ่นชงเยว่ลองนำใบขิงขึ้นขาย คิดไม่ถึงว่าจะมีผู้เล่นจำนวนไม่น้อยซื้อไปจริง ๆ

ส่วนตัวขิงเอง นอกจากใช้ไล่แมลงได้แล้ว ยังเป็นเครื่องปรุงรสอีกด้วย ทำให้ผู้เล่นที่ซื้อผงไล่แมลงไม่ทัน หันมาซื้อขิงแทน

ในแชทโลก บางครั้งก็มีผู้เล่นใจดีออกมาแบ่งปันความรู้

[ทานตะวัน: เกร็ดความรู้ ถ้านำขิงไปตากแห้งแล้วบดเป็นผง จากนั้นห่อด้วยผ้าแล้วพกติดตัว ก็มีผลไล่แมลงเหมือนกัน แค่ไล่งูไม่ได้]

[อ้ายเย่: อ้ายเย่กับสะระแหน่ก็มีผลแบบเดียวกัน]

[มังคุดกำลังรุกหน้า: ฉันขอบอกทุกคนด้วยว่า ผงไล่แมลงของบอสใหญ่ที่ฉันใช้มาตลอดยังมีผลเต็ม ๆ แต่ผงของพ่อค้าหน้าเลือดพวกนั้น เพราะอากาศฝนตกชื้น ๆ ใช้ไม่ถึง 3 วันก็หมดฤทธิ์แล้ว]

[นายอำเภอแมวขาว: ฉันก็ว่าผงไล่แมลงมันแปลก ๆ ที่แท้เป็นเพราะแบบนี้นี่เอง!]

[ช็อกโกแลตพัฟ: ถ้าไม่ใช่เพราะแย่งซื้อไม่ได้ ฉันคงไม่ยอมจ่ายแพงซื้อผงไล่แมลงธรรมดาหรอก แพงแล้วยังหลอกกินเงินอีก ฉันใช้ไปแค่วันเดียว ผงก็ชื้นจนหมดฤทธิ์แล้ว ยุงธรรมดายังไล่ไม่ได้เลย!]

[มันฝรั่งแดงน้อย: ในที่สุดก็มีคนพูดความจริงแล้ว!]

[เจ้าของนายแบบ 1.8 พันล้านคน @ นักเรียนประถมผู้เก็บตัว: คืนเงิน! ผงไล่แมลงที่ฉันซื้อจากนายเมื่อวาน วันนี้ชื้นหมดแล้ว ตอนนี้ในรถฉันมีแต่แมลงเต็มไปหมด]

[เผิงอวี๋เยี่ยนแห่งกว่างซี @ นักเรียนประถมผู้เก็บตัว: ออกมาคุย ตอนรับเงินพูดไว้สวยหรูมาก บ้าเอ๊ย! นายยังบล็อกฉันอีก]

[หญิงเศร้ายามเที่ยงคืน @ นักเรียนประถมผู้เก็บตัว: ฉันซื้อมาไม่ถึงสองวัน ผงก็ใช้ไม่ได้แล้ว อธิบายมา!]

[โดนน้องสาวหลอกเงินบำนาญไป 2.5 ล้าน @ ความฝันของหญิงสาวสามหมื่นคน: ฉันว่าแล้ว! ทำไมแมลงพิษในรถฉันถึงเพิ่มขึ้น ฉันยังสงสัยว่าหน้าต่างรถปิดไม่สนิท ไม่เคยคิดเลยว่าผงจะหมดฤทธิ์!]

[ปากผู้ชาย @ ความฝันของหญิงสาวสามหมื่นคน: คืนทรัพยากรมา!]

แชทกลุ่มจากเดิมที่กำลังให้ความรู้เรื่องไล่แมลง เปลี่ยนเป็นการบอยคอตผู้ขายในข้อความเดียว

นักเรียนประถมผู้เก็บตัวกับความฝันของหญิงสาวสามหมื่นคน รวมถึงผู้เล่นคนอื่น ๆ ถูกผู้เล่นนับไม่ถ้วนถล่มข้อความส่วนตัว แต่ก็ไม่มีใครโผล่หน้าออกมา

ไม่ว่าผู้เล่นจะบอยคอตผงไล่แมลงราคาแพงอย่างไร พวกเขาก็ไม่ได้ฝ่าฝืนกฎของระบบ จึงไม่ได้รับบทลงโทษใด ๆ

ตรงกันข้าม คนกลุ่มนั้นกลับแอบขึ้นราคาลับหลังอีกต่างหาก

[โดนน้องสาวหลอกเงินบำนาญไป 2.5 ล้าน: ฉันไปเช็กมาให้แล้ว ผงไล่แมลงขึ้นจาก 100 ชิ้นส่วนยานพาหนะเป็น 130 แล้ว!]

[ท่านประธานเผด็จการตกหลุมรักฉัน: พ่อค้าไร้ยางอายพวกนี้ยังกล้าขึ้นราคาอีกเหรอ?]

[บอสใหญ่โรงเรียนอนุบาล: ฉันจะไปรายงานเดี๋ยวนี้!]

[ทุ่งหญ้าชิงชิง: รายงานไปก็ไม่มีประโยชน์ ระบบไม่ยุ่งกับธุรกิจยามว่างของผู้เล่นหรอก]

ไม่ว่าผู้เล่นจะบอยคอตอย่างไร กลุ่มผู้ขายผงไล่แมลงพวกนั้นก็เหมือนสมคบคิดกันไว้ แล้วพร้อมใจกันขึ้นราคา

ผงไล่แมลงที่เสิ่นชงเยว่ทำขึ้นมีประสิทธิภาพจริง แต่เมื่อเทียบกับผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์แล้ว ปริมาณนั้นก็ยังเป็นเพียงน้ำหยดหนึ่งในถังใหญ่

ป่าฝนไม่มีทรัพยากรอื่นมากนัก แต่แมลงพิษกับงูพิษกลับมีมากที่สุด ผู้เล่นจึงไม่มีทางเลือก นอกจากต้องกัดฟันซื้อผงไล่แมลงราคาแพง

สถานการณ์ชะงักงันแบบนี้ยืดเยื้ออยู่สองวัน ไอเทมไล่แมลงที่เปิดได้จากหีบสมบัติมีไม่มาก

ผู้เล่นที่มีผงไล่แมลงก็ประหยัดใช้ ส่วนผู้เล่นที่ไม่มีผงไล่แมลงก็หาวิธีสารพัด เช่น สวมมุ้งคลุมตัว หรือไม่ก็บดขิงกับสะระแหน่เป็นน้ำแล้วทาไปทั่วร่าง

วิธีเหล่านี้มีผลอยู่บ้างจริง ๆ แต่ถ้าพูดถึงความสะดวก ผงไล่แมลงยังดีที่สุด

ผู้เล่นที่ถือผงไล่แมลงไว้ในมือจึงอาศัยจุดนี้ขึ้นราคาอย่างต่อเนื่อง และไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังลดปริมาณผงลงด้วย

เดิมทีผงหนึ่งซองมี 10 กรัม ตอนนี้เหลือไม่ถึง 5 กรัม

ผลในการไล่แมลงลดลงอย่างมาก ผู้เล่นทนสถานการณ์นี้ต่อไปอีกหลายวัน

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหว เริ่มรวบรวมการ์ดระบุตำแหน่งในช่องแชทโดยตรง พ่อค้าหน้าเลือดราคาสูงบางคนถูกผู้เล่นที่โกรธจัดฆ่าทิ้ง ราคาผงไล่แมลงถึงพอรักษาสมดุลไว้ได้อย่างหวุดหวิด

เสี่ยวจิ่วสามารถผลิตน้ำค้างวิญญาณได้วันละ 10 หยด นี่ทำให้เสิ่นชงเยว่เพิ่มความถี่ในการเร่งการเจริญเติบโตอยู่พักหนึ่ง

ผงไล่แมลงถูกนำขึ้นขายมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อรวมกับยาฆ่าแมลงที่เปิดได้จากหีบสมบัติ ในที่สุดสถานการณ์ก็เริ่มเกิดสมดุลระดับหนึ่ง

วันที่ 53 ของการเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

หลายวันที่ผ่านมา นอกจากพืชที่ต้องใช้ทำผงไล่แมลงแล้ว เธอก็เร่งปลูกแต่ขิงเท่านั้น ดังนั้น นอกจากคริสตัลสีเขียวประจำวัน อาหารของเสี่ยวปาก็กลายเป็นขิงไปด้วย

ขิงสามารถขับไล่ความหนาวและความชื้น อีกทั้งยังใช้ลดการอักเสบได้ในยามจำเป็น

แม้แต่เสิ่นชงเยว่เองก็ยังดื่มน้ำแช่ขิงกับพุทราแดง และยังหาตำราอาหารฉบับสมบูรณ์จากศูนย์ซื้อขายมาได้หนึ่งเล่ม

แต่น่าเสียดายที่ฝีมือทำอาหารของเธอไม่ดี ไม่ว่าจะเป็นขิงซอยดองที่เธอทำ หรือขิงตุ๋นนม ล้วนรสชาติย่ำแย่จนกินแทบไม่ได้

หลังจากรวบรวมขิงที่ต้องใช้หมักเหล้าได้แล้ว ในที่สุดเธอก็นึกขึ้นได้ว่าต้องหมักเหล้าขิง

น้ำตาลกรวดสามารถหาซื้อได้จำนวนมากในศูนย์ซื้อขาย

แต่ยีสต์กับข้าวเหนียวหายากมาก เธอส่งข้อความออกไปหลายครั้ง แต่ข้อความส่วนตัวที่ตอบกลับมาก็ยังมีอยู่น้อยนิด

เสิ่นชงเยว่นึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา เจียงนั่ว

เธอมักเคลื่อนไหวในแชทโลกอยู่บ่อย ๆ และยังเป็นผู้เล่นสายดวงอีกด้วย การรวบรวมวัตถุดิบบางอย่างคงไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะส่งข้อความ เจียงนั่วก็มาถึงก่อนแล้ว

[ขายส่งไข่ a771: บอสใหญ่ คุณจะหมักเหล้าเหรอ? ทำไมไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้ล่ะ! ของพวกนี้ฉันไม่ขาดเลย เมื่อไม่กี่วันก่อนฉันเพิ่งไปโรงหมักเหล้ามา ได้ยีสต์มากองหนึ่งฟรี ๆ]

[ขายส่งไข่ a771 ส่งยีสต์ * 500 ต้องการรับหรือไม่?]

[ขายส่งไข่ a771 ส่งข้าวเหนียว * 500 จิน ต้องการรับหรือไม่?]

เสิ่นชงเยว่อดทึ่งกับดวงของเจียงนั่วไม่ได้

เธอเปิดร้านรับแลกกับผู้เล่นอย่างน้อยหลายล้านคน แต่การ์ดสถานีที่ได้ส่วนใหญ่ก็เป็นปั๊มน้ำมัน ร้านสะดวกซื้อ และอะไรทำนองนั้น การ์ดสถานีเหมืองเพียงใบเดียวที่มี ก็แลกมาจากซ่งฉู

แน่นอนว่าเธอไม่มีทางปล่อยยีสต์ที่มาส่งถึงหน้าประตูหลุดมือไปได้ เสิ่นชงเยว่ส่งชิ้นส่วนยานพาหนะในจำนวนที่สอดคล้องกันไปให้ แต่เจียงนั่วกลับส่งคืนมา

[ขายส่งไข่ a771: บอสใหญ่ ฉันได้การ์ดสถานีมาใบหนึ่ง อยากชวนคุณไปด้วยกัน ถือว่านี่เป็นค่าตั๋วเข้าร่วมของฉันก็แล้วกัน!]

เสิ่นชงเยว่ไม่ได้ตอบตกลงทันที แต่ถามถึงเนื้อหาของสถานีก่อน ต่อให้เธอมีความรู้สึกดี ๆ ต่อเจียงนั่วอยู่บ้าง เธอก็ยังไม่เชื่อว่าโลกนี้จะมีทรัพยากรฟรีโดยไม่มีเงื่อนไข

[ขายส่งไข่ a771: ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคุณแล้ว บอสใหญ่ สถานีนี้ค่อนข้างพิเศษ ต้องมีผู้เล่นอย่างน้อยสองคนถึงจะเปิดใช้งานได้]

พูดจบ เจียงนั่วก็ส่งการ์ดสถานีมาอย่างกระตือรือร้น

[การ์ดสถานีหาดทรายขาว]

[รายละเอียด: เมื่อใช้การ์ดใบนี้ จะเปิดช่องทางเคลื่อนย้าย หลังเข้าสู่สถานี จะปลดล็อกภารกิจลับ (เมื่อทำภารกิจสำเร็จ จะได้รับรางวัลลึกลับ)]

[ระยะเวลา: 5 ชั่วโมง (หากออกกลางคัน ช่องทางจะปิดลง)]

[หมายเหตุ: ต้องมีผู้เล่นสองคนขึ้นไปร่วมเข้าร่วม]

เสิ่นชงเยว่พิจารณาการ์ดสถานีอย่างละเอียด

การ์ดใบนี้ไม่ได้ระบุว่ารางวัลคืออะไร ไม่ได้บอกว่าภารกิจคืออะไร และไม่ได้พูดถึงบทลงโทษด้วย ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนการ์ดสถานีที่ถูกต้องตามหลักสักเท่าไร ส่วนจะเข้าไปหรือไม่ ยังต้องพิจารณาเพิ่มเติม

[ขายส่งไข่ a771: บอสใหญ่ ฉันหาคนไปด้วยไม่ได้จริง ๆ ถึงได้…]

เสิ่นชงเยว่เข้าใจความหมายของเจียงนั่ว

ด้วยค่าความทนทาน พลังป้องกัน และพลังต่อสู้ที่ต่ำของเธอ หากจับทีมกับคนอื่น เธอคงถูกฆ่าและปล้นทรัพยากรภายในไม่กี่นาที

แต่เสิ่นชงเยว่ไม่ขาดแคลนทรัพยากร และไม่คิดจะแย่งของของเธอด้วย

ทั้งสองตกลงกันว่า พรุ่งนี้หลังทำภารกิจระยะทางเสร็จ จะไปสถานีหาดทรายขาวด้วยกัน แน่นอนว่า การ์ดเคลื่อนย้ายจะเป็นของเจียงนั่ว

เสิ่นชงเยว่ปิดหน้าต่างแชท

เธอเปิดโมดูล [โต๊ะคราฟต์] แล้วกดยืนยันสร้างด้วยคลิกเดียว

[พิมพ์เขียวการผลิตเหล้าขิง: (เรียนรู้ด้วยคลิกเดียว)]

[วัสดุ: ขิง 1/23790, ข้าวเหนียว 1/500, น้ำตาลกรวด 1/20000, ยีสต์ 1/500]

เพียงพริบตา เหล้าขิงสดใหม่ 500 จิน ก็ผลิตเสร็จเรียบร้อย!

.

.

จบ