บทที่ 411 ปีสอง!

บทที่ 411 ปีสอง!

ภาคเรียนที่สามสิ้นสุดลง จางฮั่นและเพื่อนร่วมทีมได้กลายเป็นนักเรียนปีสองแล้ว

แม้ว่าจางฮั่นจะไม่ได้ทุ่มเทให้กับการเรียนมากนัก แต่เขาก็ยังคงทำคะแนนได้ดี

เพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันถึงกับอึ้งเมื่อเห็นสมุดพกของจางฮั่น

"ไม่เห็นนายจะอ่านหนังสือเท่าไหร่เลย ทำไมคะแนนถึงออกมาดีขนาดนี้เนี่ย?"

คุราโมจิมองด้วยความงุนงง

จางฮั่นยักไหล่และพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ในฐานะนักเรียน จะยอมให้สอบตกได้ยังไงล่ะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของจางฮั่น สีหน้าของคุราโมจิก็ยิ่งดูแย่ลงไปอีก เจ้านี่ก็เป็นแบบนี้ตลอด ชอบทำให้คนอื่นโมโหโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม

"มันก็ไม่เห็นจำเป็นต้องทำคะแนนให้สูงปรี๊ดขนาดนี้นี่นา!"

เมื่อมองดูคะแนนบนกระดาษอีกครั้ง ความสงสัยของคุราโมจิก็ยังไม่คลี่คลาย

เมื่อดูจากอันดับแล้ว จางฮั่นอยู่อันดับที่ 8 ของห้อง และอันดับที่ 43 ของระดับชั้นทั้งหมด

ถือว่าอยู่ในระดับหัวกะทิอย่างแน่นอน เพียงแต่ว่านักเรียนในโตเกียวไม่ได้รับรางวัล 'นักเรียนดีเด่น' หรือใบประกาศเกียรติคุณอะไรทำนองนั้น ถ้ามีล่ะก็ จางฮั่นจะต้องมีชื่อติดอยู่ในรายชื่ออย่างแน่นอน

"ช่วยไม่ได้นะ นี่คงเป็นความแตกต่างของระดับไอคิวล่ะมั้ง"

จางฮั่นยิ้ม

ช่วงนี้ ทั้งเขาและทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดต่างก็กำลังเผชิญกับช่วงเวลาแห่งความโชคร้าย

ตัวเขาเองก็เจอกับปัญหาใหญ่และต้องไปค้นหาฟอร์มการเล่นของตัวเองชั่วคราวในทีมสอง

ทีมผู้เล่นตัวจริงของทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดก็ประสบกับความพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่องในการแข่งขันฝึกซ้อมก่อนหน้านี้เช่นกัน

โค้ชคาตาโอกะและรองผู้อำนวยการทาคาชิมะ เรย์ ทุ่มเทอย่างมากในการหาคู่แข่งที่แข็งแกร่ง 8 ทีมมาให้กับเซย์โด

แน่นอนว่าทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดก็มีความโชคดีอยู่บ้าง ในช่วงปลายภาคเรียนที่สาม หลายทีมที่กระตือรือร้นจะเข้าร่วมโคชิเอ็งฤดูใบไม้ผลิ ต่างก็ต้องการหาคู่แข่งฝึกซ้อมที่แข็งแกร่ง ทีมที่ได้รับเลือกให้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์โคชิเอ็งฤดูใบไม้ผลิไปแล้วย่อมไม่เหมาะสมโดยธรรมชาติ

เพราะบนสนามโคชิเอ็ง พวกเขาอาจกลายเป็นคู่แข่งกันโดยตรงได้

ผลก็คือ ทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โด ซึ่งมีความสามารถที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งแต่พลาดโอกาสเข้าสู่โคชิเอ็งฤดูใบไม้ผลิ จึงกลายเป็นที่ต้องการตัวอย่างมากโดยปริยาย

มีทีมจำนวนนับไม่ถ้วนที่ส่งคำเชิญให้ทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดไปแข่งขันฝึกซ้อมด้วย

อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นตัวจริงของทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดมีเพียงแค่ชุดเดียว โค้ชคาตาโอกะย่อมไม่สามารถตอบรับคำขอแข่งขันมากมายพร้อมๆ กันได้ ท้ายที่สุด เขาก็เลือกคู่แข่ง 8 ทีมที่มีค่าที่สุดสำหรับทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดชุดปัจจุบันเพื่อลงแข่งขันฝึกซ้อม

หากผลการแข่งขันฝึกซ้อมออกมาดี มันก็หมายความว่าถึงแม้ทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดจะไม่ได้รับเลือกให้เข้าแข่งขันโคชิเอ็งฤดูใบไม้ผลิ แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ยังคงอยู่ในระดับโคชิเอ็ง และพวกเขาก็ยังคงมีมาตรฐานและความสามารถในระดับแนวหน้าของประเทศ

จุดประสงค์หลักที่โค้ชคาตาโอกะและรองผู้อำนวยการทาคาชิมะ เรย์ ตอบรับคำเชิญแข่งขันฝึกซ้อมเหล่านี้ ก็เพื่อถ่ายทอดข้อความนี้ไปยังผู้เล่นของทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โด

เพื่อบอกพวกเขาว่าอย่าดูถูกตัวเอง และจงเชื่อมั่นว่าพวกเขายังคงมีความแข็งแกร่งอยู่อีกมาก

น่าเสียดายที่ผู้เล่นทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดถูกกำหนดมาให้ไม่ได้รับรู้ถึงความหวังดีของผู้จัดการทีมและรองผู้อำนวยการ การแข่งขันฝึกซ้อมของพวกเขาเล่นกันได้ย่ำแย่มาก

พวกเขาแพ้ไปสามจากแปดเกมฝึกซ้อม แม้ว่าจะชนะในอีกห้าเกมที่เหลือ แต่กระบวนการในเกมเหล่านั้นก็ยากลำบากมากเช่นกัน

โค้ชคาตาโอกะและรองผู้อำนวยการทาคาชิมะ เรย์ ย่อมไม่อาจยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้ได้อย่างแน่นอน

ต่อให้พวกเขาอยากจะทำดีกับผู้เล่นทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดแค่ไหน พวกเขาก็ทำไม่ได้

ทบทวน! ทบทวน! และทบทวนตัวเองอีกครั้ง!!!

ในฐานะผู้เล่น พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อฟังคำสั่งของผู้จัดการทีมและรองผู้อำนวยการ

แต่เมื่อพวกเขาดูวิดีโอย้อนหลังของเกมซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังจากดูจบ พูดตามตรง พวกเขารู้สึกว่าผลงานของพวกเขาไม่ได้แย่เลย

แล้วทำไมพวกเขาถึงชนะเกมไม่ได้ล่ะ?

อย่างแรก เกี่ยวกับความพ่ายแพ้ทั้งสามนัด พวกเขาแพ้ให้กับทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมปลายโอซาก้าคิริว แชมป์โคชิเอ็งฤดูร้อน; โรงเรียนอุตสาหกรรมอินะชิโระ ที่เอาชนะพวกเขาในทัวร์นาเมนต์ฤดูใบไม้ร่วง; และโรงเรียนมัธยมปลายเรดฟอเรสต์ แชมป์คานางาวะและรองแชมป์ทัวร์นาเมนต์คันโต

ลองดูทีมพวกนี้สิ มีทีมไหนบ้างที่ไม่ใช่ทีมมหาอำนาจระดับท็อปของประเทศ?

เป็นเพียงเพราะทีมเหล่านี้มีความสัมพันธ์อันดีกับทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดมาก่อนเท่านั้น โค้ชคาตาโอกะและเหล่าโค้ชในทีมโค้ชถึงได้ยอมตกลงเล่นเกมฝึกซ้อมด้วย มิฉะนั้น ทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดก็คงแทบจะไม่สนใจพวกเขาเลย

ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งสามทีมนี้ก็แข็งแกร่งจนเกินไป ใครจะไปแข่งกับพวกเขาถ้าไม่ได้อยากหาเรื่องใส่ตัวล่ะ?

สกอร์ของการแข่งขันคือ 11:7, 9:6 และ 4:3 ตามลำดับ

ไม่อาจพูดได้ว่าทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดนั้นไร้ประโยชน์ อันที่จริงพวกเขาพยายามกันอย่างหนักมากแล้ว

แต่เกมการแข่งขันก็เป็นแบบนี้แหละ ความแข็งแกร่งเป็นสิ่งสำคัญ แต่โชคก็สำคัญเช่นกัน ตอนที่พวกเขาลงแข่งกับทีมเหล่านี้ มันดันประจวบเหมาะกับช่วงที่ทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดกำลังดวงตกพอดี

พวกเขาไม่มีสิทธิ์จะบ่นอะไรเกี่ยวกับความพ่ายแพ้ของพวกเขาเลย

ใครใช้ให้ทีมเบสบอลของพวกเขาไม่มีเอซที่เสถียรกันล่ะ? พิชเชอร์ทั้งสามคนต่างก็มีปัญหากันไปทีละคน แม้ว่าพวกเขาจะยังขว้างลูกได้ แต่ปัญหาการขว้างของพวกเขาก็ถือว่าหนักหนาเอาการ

เมื่อเล่นกับทีมที่อ่อนกว่า ปัญหาเหล่านี้จะไม่ปรากฏชัดเจน

อย่างไรก็ตาม เมื่อใดที่พวกเขาต้องลงเล่นกับคู่แข่งที่สูสีหรือแข็งแกร่งกว่า

ปัญหาเหล่านี้ก็จะปะทุขึ้นมาพร้อมๆ กัน ทำให้ผู้เล่นทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดตั้งตัวไม่ติด

อย่างไรก็ตาม เกมรุกของพวกเขานั้นราบรื่นมาก

แต่เกมรุกเพียงอย่างเดียวนั้นไร้ประโยชน์ หากพิชเชอร์และเกมรับของทีมเบสบอลไม่สามารถควบคุมการเสียแต้มให้อยู่ในระดับที่กำหนดได้

ถ้างั้น ไม่ว่าพวกเขาจะทำแต้มได้มากแค่ไหน พวกเขาก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะชนะเกมการแข่งขัน

ในอีกห้าแมตช์ที่เหลือ แม้ว่าทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดจะชนะรวด แต่พวกเขาก็ชนะมาได้อย่างยากลำบาก

ท้ายที่สุดแล้ว ทีมเหล่านั้นก็ยังเป็นทีมที่สามารถเข้าสู่โคชิเอ็งฤดูใบไม้ผลิได้ ดังนั้นความแข็งแกร่งของพวกเขาย่อมอยู่ในระดับท็อปอย่างเป็นธรรมชาติ

โค้ชคาตาโอกะและรองผู้อำนวยการทาคาชิมะ เรย์ ได้ทำการสืบข้อมูลมาก่อนการแข่งขันฝึกซ้อมแล้ว ทีมที่ผ่านเข้ารอบโคชิเอ็งฤดูใบไม้ผลิมาได้อย่างฉิวเฉียดได้ถูกพวกเขาคัดออกไปแล้ว

ผลก็คือ ทีมที่เหลือที่ได้แข่งกับทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โด ต่อให้อ่อนแอแค่ไหน ก็คงไม่ได้อ่อนแอจนเกินไปนัก

การจะเอาชนะทีมแบบนั้นได้ก็ถือว่ายากมากแล้ว และการจะเรียกร้องอะไรมากกว่านี้ก็คงจะเกินไปหน่อย

อย่างไรก็ตาม โค้ชคาตาโอกะและทีมโค้ชก็ยังคงไม่พอใจ

อันที่จริง ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น แต่เพื่อนร่วมทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดหลายคนก็ไม่พอใจกับผลลัพธ์ดังกล่าวเช่นกัน

ไม่มีทางเลือกอื่น

ใครใช้ให้เป้าหมายของทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดไม่ใช่แค่การไปถึงโคชิเอ็ง แต่เป็นการครอบครองความเป็นใหญ่ระดับประเทศกันล่ะ?

พวกเขาต้องการจะคว้าแชมป์ระดับประเทศ แต่พวกเขากลับไม่สามารถเอาชนะทีมเบสบอลตั้งหลายทีมได้แม้แต่ในเกมฝึกซ้อม

ด้วยความแข็งแกร่งเพียงแค่นี้ พวกเขาจะไปคว้าแชมป์ประเทศได้อย่างไร?

ในช่วงไม่กี่วันสุดท้ายของภาคเรียนที่สาม โค้ชคาตาโอกะได้เรียกผู้เล่นทุกคนของทีมเบสบอลโรงเรียนเซย์โดมารวมตัวกันและให้พวกเขาเข้ารับการฝึกซ้อมอย่างเข้มงวด

มิฉะนั้น เขาเกรงว่าเจ้าพวกเด็กๆ พวกนี้จะน้ำหนักขึ้นพุ่งพรวดตอนที่กลับมา

วันหยุดผ่านไปอย่างรวดเร็ว และหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่นักเรียนใหม่จะมามอบตัว ผู้เล่นของชมรมเบสบอลเซย์โดก็ค่อยๆ ทยอยกลับมา

จางฮั่นก็เป็นหนึ่งในนั้น

...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน