บทที่ 104 มินามิดะ อิจิโร่

บทที่ 104 มินามิดะ อิจิโร่

“นายไม่น่าไปบอกจางซังเลย นายจำไม่ได้เหรอว่าพวกเราได้เปรียบแค่ไหนจากกลยุทธ์สามสิบหกประการของเขา?”

มิยางาวะพูดด้วยความร้อนรน

สติปัญญาของจางฮั่นนั้นสูงกว่าคนทั่วไป ซึ่งเห็นได้ชัดจากผลการเรียนของเขา

แต่มันก็ไม่ได้ถึงขั้นผิดมนุษย์มนา

อย่างมิยูกิและคริส ที่เชี่ยวชาญกลยุทธ์เบสบอลทุกรูปแบบอย่างสมบูรณ์แบบ

เขาเห็นได้ชัดว่ายังไปไม่ถึงระดับนั้น

แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ได้เป็นผู้เล่นประเภทนั้น แต่เขาก็ยืนอยู่บนไหล่ของยักษ์ใหญ่ชาวจีน

สามก๊ก และคัมภีร์สามสิบหกกลยุทธ์

หลังจากอ่านหนังสือสองเล่มนี้ ไม่ว่าจะเป็นการเผชิญหน้าหรือการแข่งขันประเภทใด

เขาก็มักจะหาจุดเชื่อมโยงร่วมกันได้เสมอ

สนามรบโบราณ ธุรกิจสมัยใหม่ และแม้แต่สนามกีฬาที่มีการแข่งขันสูง

พวกมันล้วนเหมือนกันทั้งนั้น!

ตราบใดที่คุณศึกษามันอย่างถ่องแท้ มันก็เป็นเรื่องเดียวกันทั้งหมด

ในช่วงการแข่งขันก่อนหน้านี้ของมัตสึกาตะลิตเติลลีก จางฮั่นคือหนึ่งในนักกลยุทธ์คนสำคัญของทีม

คนอื่น ๆ ในทีมต่างเคารพเขาและใช้คำยกย่องเมื่อเรียกขานเขา แน่นอนว่าเป็นเพราะเขาคือคนแรกในหมู่ผู้เล่นรุ่นราวคราวเดียวกันที่ได้เข้าสู่ทีมชุดแรกและกลายเป็นตัวจริง

แต่ถ้าเขาไม่มีความแข็งแกร่ง เป็นคนที่ทีมขาดไปก็ไม่เป็นไร และไม่ได้สร้างผลงานอะไรเลย

คนอื่น ๆ ก็คงไม่เคารพเขาอย่างหมดใจแบบนี้

“จางซังเป็นคนดีนะ!”

โฮชิดะยืนกราน

“มันเกี่ยวอะไรกับการเป็นคนดีล่ะ? ตอนนี้เราเป็นคู่แข่งกันแล้วนะ”

“เราไม่ได้เปิดเผยข้อมูลอะไรสักหน่อย และอีกอย่าง แม้ว่าความแข็งแกร่งของเซย์โดจะไม่ด้อย แต่ช่องว่างระหว่างพวกเขากับเราก็เห็นได้ชัด ไม่ใช่ว่าโค้ชบอกเหรอว่าอย่างน้อยในทัวร์นาเมนต์นี้ พวกเขาไม่สามารถสร้างภัยคุกคามให้เราได้?”

มิยางาวะถึงกับพูดไม่ออก ไร้ซึ่งคำโต้แย้ง

หมอนี่มันซื่อเกินไปแล้ว!

ที่โค้ชฮาราดะพูดแบบนั้น ด้านหนึ่งเขามีความมั่นใจอย่างแน่นอน แต่อีกด้านหนึ่งมันก็เป็นเพียงการพูดให้กำลังใจผู้เล่นของเขาด้วย

หมอนี่กลับเอามาเป็นจริงเป็นจังทั้งหมดเลยเนี่ยนะ?

แต่มันก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน การที่โฮชิดะเชื่อมั่นอย่างหนักแน่นว่าฝ่ายตนจะชนะ เขาจะสามารถทำผลงานในเกมได้ดีขึ้นและไม่รู้สึกท้อแท้เมื่อต้องเผชิญกับความยากลำบาก…

ถ้ามิยางาวะอธิบายมากเกินไป มันอาจจะส่งผลเสียกลับมาแทน

ท้ายที่สุด เขาก็ทำได้เพียงปล่อยให้มันเป็นไป

สองเพื่อนซี้จากโรงเรียนมัธยมปลายอิจิไดซังเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ

แต่จางฮั่นไม่ได้ทำแบบนั้น!

เขามองดูรายชื่อผู้เล่นตัวจริงของอิจิไดซังอย่างละเอียดถึงสองครั้ง และพบคนที่โฮชิดะพูดถึงอย่างรวดเร็ว

นันดะ อิจิโร่!

อันที่จริงการค้นหาคนคนนี้ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร

เหล่าอัจฉริยะที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้โดยไม่ผ่านการฝึกฝนมาก่อน 99% ล้วนถูกแต่งขึ้นในโลกสองมิติทั้งนั้น

อัจฉริยะเช่นนั้นในโลกแห่งความเป็นจริง แม้จะไม่ใช่ว่าไม่มีอยู่เลย แต่มันก็หายากราวกับขนฟีนิกซ์และเขายูนิคอร์น

และผู้เล่นทุกคนที่จู่ ๆ ก็โผล่มา ทำผลงานได้อย่างโดดเด่น และโด่งดังขึ้นมาในพริบตา

ไม่มากก็น้อย ย่อมสามารถค้นหาร่องรอยของพวกเขาจากในอดีตได้

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้เล่นเหล่านี้ที่อยู่ในโรงเรียนชื่อดังเลย

ประวัติของพวกเขาแต่ละคน หากตั้งใจค้นหาดี ๆ ก็สามารถหาเจอได้ทั้งนั้น

โฮชิดะบอกว่าความสามารถในการตีของเขาเหนือกว่า อาซึมะ คิโยคุนิ!

ผู้เล่นแบบนั้นยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจู่ ๆ ก็โผล่มา หากมีจริง พวกเขาจะต้องเป็นผู้เล่นที่มีชื่อเสียงมาก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะด้วยฟอร์มตกหรืออาการบาดเจ็บ พวกเขาอาจจะหายหน้าหายตาไปช่วงระยะเวลาหนึ่ง

และตอนนี้ พวกเขาก็กำลังจะกลับมาทวงบัลลังก์…

ด้วยการวิเคราะห์นี้ เพียงแค่ค้นหารายชื่อผู้เล่นสำรองทั้งสิบคนที่อยู่นอกเหนือจากตัวจริงของอิจิไดซังบนเซิร์ฟเวอร์การค้นหา

โดยพื้นฐานแล้ว คำตอบก็จะปรากฏออกมา

จางฮั่นโชคดีทีเดียว เขาพบชื่อนี้ในการค้นหาครั้งที่สาม

นันดะ อิจิโร่ ผู้เล่นระดับสตาร์ในช่วง ม.ต้น

ในแง่ของชื่อเสียงในเวลานั้น เขาเหนือกว่า อาซึมะ คิโยคุนิ จริง ๆ และทิ้งห่างอย่างเห็นได้ชัด

ในช่วงปีแรกของ ม.ปลาย ระหว่างทัวร์นาเมนต์ฤดูร้อน เขาถูกลูกขว้างอัดเข้าใส่จนแขนบาดเจ็บ และต้องพักฟื้นมาตั้งแต่นั้น

ในทัวร์นาเมนต์ฤดูใบไม้ผลิปีนี้ เขากลับมาจากอาการบาดเจ็บและมีชื่อติดซุ้มพักของอิจิไดซัง

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยได้รับโอกาสให้ลงสนามเลย

ดังนั้น ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาไปถึงระดับไหนแล้ว?

สำหรับทีมเบสบอลเซย์โด มันเป็นสิ่งที่ไม่มีใครรู้เลยแม้แต่น้อย

เมื่อได้ข้อสรุปแล้ว จางฮั่นก็รีบพุ่งตรงไปยังห้องพักของโค้ชคาตาโอกะทันที

ก่อนที่ทีมจะทำการจัดเตรียมขั้นสุดท้าย เขาหวังว่าจะได้แจ้งให้โค้ชทราบล่วงหน้า

“นันดะ?”

คาตาโอกะขมวดคิ้ว

ทำไมชื่อนี้มันคุ้นหูนัก?

“เด็กปีหนึ่งจากอิจิไดซังเมื่อสองปีที่แล้วหรือเปล่าคะ?”

ทากาชิมะ เรย์ พูดแทรกขึ้นมา

“คุณรู้จักเขาด้วยเหรอ?”

คาตาโอกะรู้สึกงุนงง

ในฐานะคู่แข่งที่สำคัญที่สุดในภูมิภาคเดียวกัน ผู้เล่นที่มีความสามารถอย่างแท้จริงทุกคนจากอิจิไดซังต่างถูกคาตาโอกะบันทึกเอาไว้ในหัวหมดแล้ว

เมื่อฟังจากจางฮั่นและ ทากาชิมะ เรย์ ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มคนนี้น่าจะยอดเยี่ยมมากในอดีต

แต่ทำไมเขาถึงไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยล่ะ?

“ผู้เล่นคนนั้นเคยลงแข่งเพียงแค่เกมเดียวและตีฮิตได้เพียงครั้งเดียวค่ะ เขาได้รับบาดเจ็บในการลงตีครั้งที่สอง”

“เขาเลยไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในแวดวงมัธยมปลาย อย่างไรก็ตาม ในแวดวงการสรรหานักกีฬา เขามีชื่อเสียงโด่งดังทีเดียวค่ะ เขาควรจะได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เล่นที่มีแนวโน้มดีที่สุดในปีนั้น คล้ายกับ นารุมิยะ เมย์ เมื่อปีที่แล้ว”

“ทำไมคุณถึงจำได้แม่นขนาดนั้น?”

“แน่นอนว่าต้องจำได้สิคะ ฉันเพิ่งเริ่มทำงานในตอนนั้น และเขาเป็นผู้เล่นคนแรกที่ฉันติดต่อไป”

เมื่อมีชื่อ การรวบรวมข้อมูลส่วนที่เหลือก็กลายเป็นเรื่องที่ง่ายขึ้นมาก

อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้เล่นคนนี้ เซย์โดไม่สามารถยืนยันอะไรได้เลย

เขาเคยลงเล่นแต่ในเกมซ้อมของอิจิไดซัง และไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันอย่างเป็นทางการต่อหน้าสาธารณชนเลย

เขาซ่อนความแข็งแกร่งไว้มากแค่ไหน และคุณลักษณะในปัจจุบันของเขาเป็นอย่างไร ล้วนกลายเป็นปริศนา

พวกเขาจะลงเล่นทั้งแบบนี้ได้อย่างไร?

“ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเขาจริง ๆ ! ถ้าเป็นเขา ต่อให้มองข้ามพัฒนาการในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ แค่ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนั้นก็ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นที่น่าเกรงขามมากแล้วล่ะค่ะ”

ความประทับใจที่ ทากาชิมะ เรย์ มีต่อผู้เล่นคนนี้หยั่งรากลึกอย่างแท้จริง

“ถึงยังไงเขาก็เคยได้รับบาดเจ็บ แถมยังหยุดพักไปนานมาก ตอนนี้เขายังคงมีความแข็งแกร่งแบบนั้นอยู่อีกเหรอ?”

ระหว่างการประชุมในช่วงเย็น ผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็ตั้งข้อสงสัยเช่นกัน

จางฮั่นมีความคิดบางอย่าง แต่เขาไม่สามารถหยิบยกมาพูดกับเพื่อนร่วมทีมรอบตัวได้

โฮชิดะไม่ใช่พวกชอบคุยโว

ในเมื่อเขาเป็นคนประเมินแบบนั้น หมายความว่าชายที่ชื่อ นันดะ อิจิโร่ คนนี้ต้องมีฝีมือของจริงอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม เหตุผลนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้าใจอย่างถ่องแท้ และพื้นฐานของทฤษฎีเขาก็มาจากบุคลิกของโฮชิดะ

มันมีความไม่แน่นอนมากเกินไป หากพูดในทางกฎหมาย มันไม่สามารถนำมาใช้เป็นหลักฐานได้

ท้ายที่สุด สายตาของทุกคนก็ไปจับจ้องอยู่ที่คาตาโอกะ

โค้ชทำตัวสมกับตำแหน่งของเขาอย่างแท้จริง ในช่วงเวลาวิกฤต เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

“ฉันเชื่อว่าอิจิไดซังจะไม่ใส่ชื่อผู้เล่นที่ไร้ฝีมือลงในรายชื่อผู้เล่นเด็ดขาด แม้จะเป็นในตำแหน่งตัวสำรองก็ตาม แม้ว่าเราจะไม่สามารถล่วงรู้ข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับบุคคลนี้ได้ แต่เราก็ควรทำความเข้าใจทักษะในอดีตของเขา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา พวกเราต้องทุ่มเทให้เต็มที่และอย่ามองว่ามันเป็นเพียงโอกาสที่จะทำเอาต์ได้ง่าย ๆ”

กล่าวสั้น ๆ คือ ความระมัดระวังคือบ่อเกิดของความปลอดภัย กันไว้ดีกว่าแก้

“ครับ!”

เพื่อนร่วมทีมทุกคนลุกขึ้นยืนและตอบรับโดยพร้อมเพรียงกัน

ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น

วันรุ่งขึ้น การแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศของโตเกียวตะวันตกก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

…

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═