บทที่ 71 เสียงแตรสัญญาณของจางฮั่น

บทที่ 71 เสียงแตรสัญญาณของจางฮั่น

"พระเจ้าช่วย!"

"หมอนั่นหยุดมันไว้ได้จริงๆ!"

"เขาเป็นใครน่ะ?"

"รุกกี้แคตเชอร์ปีหนึ่งของทีมเบสบอลเซโด มิยูกิ คาซึยะ"

ราวกับสายฟ้าแลบในวันฟ้าใส มิยูกิ คาซึยะ ร่วมมือกับฮิเดซาวะ หยุดยั้งเกมรุกของโรงเรียนมัธยมปลายมุซาชิเอาไว้ได้

ในวินาทีนี้ ทั่วทั้งสนาม ไม่ว่าจะเป็นบนอัฒจันทร์หรือในซุ้มม้านั่งสำรองของทั้งสองทีม ล้วนเดือดพล่าน

นี่มันเท่เกินไปแล้ว!

ในแง่ของการเปิดตัวของรุกกี้ เขาอาจจะไม่ได้ดูดุดันตรงไปตรงมาเหมือนกับจางฮั่น

แต่การเปิดตัวของเขาเป็นหนึ่งในการเปิดตัวที่เจ๋งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

"มิยูกิ!"

"เซโด สู้เขา!!"

บทสรุปที่ชัดเจนที่สุดของฉากนี้คงมาจากมืออาชีพอย่าง ฟูจิโอะ นักข่าวอาวุโสจากนิตยสารอาณาจักรเบสบอล

เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ในสนาม เขาจับจ้องสายตาไปที่มิยูกิ

นับตั้งแต่ คริส ได้รับบาดเจ็บ ทีมเบสบอลเซโดก็ต้องเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

อย่าปล่อยให้สถานะเด็กปีสองของคริสหลอกคุณได้ เพราะก่อนหน้านี้ เขาคือแคตเชอร์ตัวหลักของทีมเบสบอลเซโดไปแล้ว

เมื่อถึงช่วงการแข่งขันฤดูใบไม้ผลิ เขาก็กลายเป็นผู้นำที่แท้จริงของทั้งทีมไปโดยปริยาย

บทบาทของเขา ในระดับหนึ่งนั้น เหนือกว่า อาซึมะ คิโยคุนิ และฮิเดซาวะเสียอีก

การขาดหายไปของผู้เล่นแกนหลักเช่นนี้สร้างความเสียหายให้กับทีมเบสบอลเซโดราวกับเสาหลักพังทลายลงมา

มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะอุดรอยรั่วนี้ได้ภายในเวลาเพียงแค่สองเดือน...

ก่อนเริ่มเกมนี้ ความคิดของฟูจิโอะก็เหมือนกับคนส่วนใหญ่

แม้ว่าทีมเบสบอลเซโดในปีนี้จะมีไลน์อัปการตีที่ทรงพลัง นำทัพโดย อาซึมะ คิโยคุนิ

แต่การจะฝ่าฟันไปจนสุดทางและเป็นตัวแทนของโตเกียวตะวันตกทั้งหมดเพื่อไปให้ถึงโคชิเอ็งนั้น คงเป็นเรื่องที่ยากมากๆ

ต่อให้ไม่มีการขัดขวางจากทีมเบสบอลมหาอำนาจอีกสองทีม มันก็ยังยากอยู่ดี

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ขุมกำลังของทีมเบสบอลมหาอำนาจทั้งสองทีมนั้นสมบูรณ์แบบมาก ไม่มีปัญหาใดๆ เลย ไม่ว่าจะเป็นพิตเชอร์ เกมรับ หรือไลน์อัปการตี

ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ทีมเบสบอลเซโดจะชนะได้อย่างไร?

ต่อให้ไลน์อัปการตีของพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่าอีกสองทีม โอกาสในการคว้าชัยชนะในท้ายที่สุดก็ยังริบหรี่อยู่ดี

แต่หลังจากได้ชมเกมในวันนี้ ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

รุกกี้แคตเชอร์ มิยูกิ คาซึยะ สามารถเข้ามาแทนที่ผู้นำคนก่อนอย่างคริสได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขาไม่เพียงแต่กระตุ้นทั้งทีมได้เท่านั้น แต่แม้กระทั่งการประสานงานของพิตเชอร์กับเขาก็ยังเป็นไปอย่างราบรื่นไร้รอยต่อ

แม้จะยังไม่ได้เห็นผลงานของมิยูกิ คาซึยะไปมากกว่านี้ แต่ผู้เชี่ยวชาญมองแวบเดียวก็รู้ได้ทันที

ฉากที่เขาแท็กเอาต์รันเนอร์ที่โฮมเพลตเมื่อครู่นี้อธิบายทุกอย่างได้หมดแล้ว

ผู้เล่นคนนี้มีความคิดเชิงกลยุทธ์ที่แข็งแกร่ง และทักษะของเขาก็เพียงพอที่จะรับมือกับระดับมัธยมปลายได้

การมี จางฮั่น สำหรับทีมเบสบอลเซโด หมายถึงการมีอนาคต

พลังที่เขาแสดงออกมานั้นเพียงพอที่จะทำให้เขากลายเป็นผู้นำไลน์อัปการตีของเซโดในอนาคต

และการมี มิยูกิ ก็ได้เข้ามาอุดช่องโหว่ที่เป็นภัยอันตรายแฝงและจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของทีมเบสบอลเซโด

พูดตามตรง ผู้ชายคนนี้แทบจะเป็นผู้กอบกู้ของทีมเบสบอลเซโดเลยก็ว่าได้

ตามตรรกะทั่วไป สองเดือนก่อนการแข่งขันฤดูร้อนจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ เซโดสูญเสียผู้นำที่แท้จริงของทีมไป

แล้วเซโดจะยังมีความหวังอะไรเหลืออยู่อีก? การถูกคัดออกก็เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

แต่ในตอนนี้ มิยูกิ คาซึยะ ได้เข้ามาเติมเต็มตำแหน่งผู้นำในระดับหนึ่งแล้ว

แม้ว่าโอกาสจะยังไม่สูงมากนัก แต่ทีมเบสบอลเซโดชุดปัจจุบันนี้ก็มีคุณสมบัติพอที่จะต่อกรเพื่อชิงตั๋วไปโคชิเอ็งได้อย่างแน่นอน

รอบๆ ตัวฟูจิโอะ เสียงพูดคุยเงียบลงไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

ทีมแมวมองเบสบอลต่างพากันจับจ้องไปที่มิยูกิในสนามอย่างเคร่งเครียด

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แค่ฟูจิโอะเท่านั้น แต่คนเหล่านี้ก็สัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงภัยคุกคามที่ทีมเบสบอลเซโดมีต่อพวกเขา

"ดูเหมือนว่าทีมเบสบอลเซโดจะยังคงเหนือกว่าสินะ!" ใครบางคนพึมพำ

ผู้คนที่กำลังสังเกตการณ์เกมอยู่รอบๆ แม้จะรู้สึกอึดอัดที่ได้ยิน แต่ก็ต้องยอมรับว่า อูฐที่ผอมโซก็ยังตัวใหญ่กว่าม้าอยู่ดี

แม้ว่าผลงานของทีมเบสบอลเซโดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจะไม่มีอะไรให้คุยโตได้นัก แต่พวกเขาก็ยังคงรักษารากฐานที่แข็งแกร่งเอาไว้ได้

"ก็พูดยากนะ ยังไงซะพิตเชอร์ของโรงเรียนมัธยมปลายมุซาชิก็ดูไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะรับมือได้ง่ายๆ เหมือนกัน" ใครบางคนแย้งขึ้นอย่างจริงจัง

แต่ก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นมีเหตุผล

ไม่ว่าจะเป็นเพราะโชคหรือฝีมือ ท้ายที่สุดแล้วพิตเชอร์คนนั้นก็สามารถรอดพ้นจากการบุกโจมตีอันรุนแรงของ ยามาดะ, อาซึมะ, ยูกิ และคนอื่นๆ มาได้ก่อนหน้านี้

ผลงานของเขายังคงน่าประทับใจมาก

ณ จุดนี้ การที่ทีมเบสบอลเซโดจะคว้าชัยชนะได้หรือไม่นั้น ยังคงเป็นสิ่งที่ไม่สามารถรู้แน่ชัดได้

ครึ่งแรกของอินนิงที่ 4 การบุกของเซโด

คนแรกที่ก้าวเข้าสู่บัตเตอร์บ็อกซ์คือ จางฮั่น

คู่หูพิตเชอร์และแคตเชอร์ของโรงเรียนมัธยมปลายมุซาชิ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจางฮั่นเป็นครั้งที่สอง พวกเขาระมัดระวังตัวมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

พวกเขาไม่ยอมขว้างลูกเข้าไปในจุดที่ตีง่ายเลยแม้แต่ลูกเดียว

ลูกขว้างทั้งหมดล้วนเป็นลูกตุกติก ทำให้เขาออกสวิงได้ยาก

เดิมทีจางฮั่นตัดสินใจว่าจะรอตีลูกตรง แต่เขารอแล้วรอเล่า ลูกตรงก็ไม่มาเสียที

ในไม่ช้า เคาต์ก็กลายเป็น ฟูลเคาต์

สถานการณ์คือ 2 สไตรก์ 3 บอล

ไม่ใช่ว่าไม่มีลูกตรงถูกขว้างมาเลย แต่ลูกตรงพวกนั้นไม่เคยเข้าสไตรก์โซนเลยต่างหาก

แน่นอนว่าจางฮั่นคงไม่สวิงมั่วซั่วใส่ลูกขว้างแบบนั้นแน่

เพื่อนร่วมทีมของเขาในซุ้มม้านั่งสำรองโห่ร้องไม่หยุด

พวกเขาไม่ได้โห่จางฮั่น แต่เป็นการกดดันคู่หูพิตเชอร์และแคตเชอร์ของโรงเรียนมัธยมปลายมุซาชิเป็นหลัก

เป็นการเตือนพวกเขาว่าอย่าทำตัวหน้าไม่อายนักเลย! พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะเผชิญหน้าตรงๆ กับแบตเตอร์ปีหนึ่งด้วยซ้ำ

อย่าบอกนะว่า คุริยามะ ที่อยู่บนเนินขว้างดูเหมือนจะได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้เข้าจริงๆ

ลูกขว้างถัดมา ดูเหมือนเขาจะขว้างตรงเข้าสไตรก์โซน

"เยี่ยม!"

ทันทีที่เห็นลูกเบสบอลลอยเข้ามา แม้จะรู้ตัวว่ามันคือ ลูกเชนจ์อัป แต่จางฮั่นก็เตรียมพร้อมที่จะสวิงไม้

ฟูลเคาต์ไม่เพียงแต่สร้างแรงกดดันให้กับพิตเชอร์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงแบตเตอร์ด้วย

หากเขาปล่อยให้ลูกขว้างดีๆ ผ่านไป เขาจะถูกสไตรก์เอาต์ทันที!

ในจังหวะที่จางฮั่นกำลังจะลงมือ ภาพฉากหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขากะทันหัน

ลูกบอลสีขาวลูกเล็กๆ จู่ๆ ก็มุดต่ำลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเข้าใกล้สไตรก์โซน

จางฮั่นแทบจะฝืนหยุดความปรารถนาที่จะสวิงไม้เอาไว้ และยืนนิ่งอยู่กับที่

จากนั้นเขาก็เห็นลูกบอลสีขาวลูกเล็กๆ นั้นมุดต่ำลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเข้าใกล้สไตรก์โซนจริงๆ

ลูกเบสบอลตกกระแทกพื้นอย่างแรงที่หน้าโฮมเพลต จากนั้นก็กระดอนขึ้นและตกลงในถุงมือของแคตเชอร์

"บอล!"

"วอล์ก!"

จางฮั่น แบตเตอร์ไม้ที่ 6 ได้เดินไปที่เบสโดยตรง

แม้ว่านี่จะไม่ได้ทำให้โรงเรียนมัธยมปลายเซโดได้รันโดยตรง

แต่ความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังนั้นถือว่าไม่ธรรมดา

ทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมปลายมุซาชิปอดแหก พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะปะทะกับโรงเรียนมัธยมปลายเซโดตรงๆ

ในซุ้มม้านั่งสำรอง

เพื่อนร่วมทีมเบสบอลเซโดแทบจะเก็บความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่

"ตัดสินใจได้เยี่ยมมาก!"

"โรงเรียนมัธยมปลายมุซาชิปอดแหกไปแล้ว"

"อิซาชิกิ จุน อย่าไปแพ้รุ่นน้องเขาล่ะ!"