บทที่ 730 - ในเมื่อมาแล้ว ก็ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะ!

บทที่ 730 - ในเมื่อมาแล้ว ก็ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะ!

อาณาจักรเทพคุกน้ำแข็ง ดาวคุกน้ำแข็ง เมืองคุกน้ำแข็ง

เลี่ยเทียนตี้จุนที่เพิ่งมาถึงหรี่ตาลง

คลื่นพลังเทวะแบบนี้...

มีคนเลื่อนระดับเป็นเทพระดับสูง!

จะใช่ไป๋เยี่ยหรือเปล่า

หัวใจของเลี่ยเทียนตี้จุนกระตุกวาบ

ถ้าเป็นอย่างนั้น ความเร็วในการพัฒนาของไป๋เยี่ยก็ถือว่าน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

ไม่ น่าจะเป็นไปไม่ได้!

เลี่ยเทียนตี้จุนส่ายหน้า ตอนที่ไป๋เยี่ยทำให้เกิดประกาศระดับหมื่นภพ เขายังเป็นแค่ผู้เล่นระดับเก้าขอบเขตเทวะอยู่เลย

จะเป็นไปได้ยังไงที่หมอนั่นจะทะลวงขึ้นเป็นเทพระดับสูงได้เร็วขนาดนี้

พอลบล้างข้อสันนิษฐานในใจไปได้ เลี่ยเทียนตี้จุนก็นึกถึงใครบางคนขึ้นมาทันที

ผู้ครองอาณาจักรคุกน้ำแข็ง!

ถ้าจะบอกว่าใครที่นี่มีโอกาสเลื่อนระดับเป็นเทพระดับสูงได้มากที่สุด ก็คงมีแค่ผู้ครองอาณาจักรคุกน้ำแข็งเท่านั้นแหละ

แถมทิศทางที่ปล่อยคลื่นพลังเทวะออกมาก็บังเอิญอยู่ใจกลางเมืองนี้พอดี!

ตรงนั้นมันก็คือที่ตั้งของตำหนักเทพคุกน้ำแข็งไม่ใช่หรือไง

ประจวบเหมาะพอดี เลี่ยเทียนตี้จุนเองก็อยากจะไปหาผู้ครองอาณาจักรคุกน้ำแข็งอยู่เหมือนกัน

"ฉันล่ะอยากจะเห็นหน้านัก มดปลวกที่เพิ่งจะก้าวขึ้นเป็นเทพระดับสูง เอาความกล้าที่ไหนมาออกประกาศจับแบบนั้น!"

แววตาของเลี่ยเทียนตี้จุนทอประกายเย็นเยียบ เขาก้าวเท้าเพียงก้าวเดียว ร่างก็หายวับไปจากโถงวาร์ปทันที

นี่ไม่ใช่พลังจากกฎเกณฑ์มิติหรือวิถีกฎเกณฑ์ใดๆ แต่มันเป็นเพราะความเร็วของเขานั้นมหาศาลมาก แค่ก้าวเท้าก็ทะลวงเข้าสู่มิติมืดได้แล้ว

เมื่อเลี่ยเทียนตี้จุนปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็เข้ามาอยู่ภายในตำหนักเทพคุกน้ำแข็งเป็นที่เรียบร้อย!

ค่ายกลและม่านพลังป้องกันทั้งหมดของตำหนักเทพ สำหรับเขาแล้วมันแทบจะไร้ความหมาย

ถึงเลี่ยเทียนตี้จุนจะถูกซือคงอวี้ขยี้ซะยับเยิน แต่เขาก็เป็นถึงตัวตนระดับจ้าวพิภพ การจะลักลอบเข้ามาในตำหนักเทพของอาณาจักรเล็กๆ จะไปถูกม่านพลังตรวจจับหรือสกัดกั้นเอาไว้ได้ยังไง

ทว่าเลี่ยเทียนตี้จุนก็ยังถูกจับได้อยู่ดี วินาทีที่เขาก้าวออกมาจากมิติมืด สายตาก็ปะทะเข้ากับดวงตาอันลึกล้ำคู่หนึ่ง

"อะไรกัน"

รูม่านตาของเลี่ยเทียนตี้จุนหดเกร็ง

ดูจากท่านั่งของร่างบนบัลลังก์เทวะแล้ว การที่อีกฝ่ายมองมาทางเขามันไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นการจงใจมองเพราะรู้ตัวแล้วจริงๆ!

จุดนี้ทำเอาเลี่ยเทียนตี้จุนตกใจไม่น้อย

ผู้ครองอาณาจักรคุกน้ำแข็งนี่ก็แค่เพิ่งเลื่อนเป็นเทพระดับสูง มีปัญญาอะไรมาสัมผัสได้ถึงตัวเขา!

ชื่อเสียงของไบรอันเป็นที่รู้จักกันแค่ในอาณาจักรเทพคุกน้ำแข็งและอาณาจักรใกล้เคียงเท่านั้น

ระดับบิ๊กเบิ้มอย่างเลี่ยเทียนตี้จุนย่อมไม่เคยได้ยินชื่อของตัวละครเล็กๆ แบบนี้หรอก

ส่วนซูมู่ไป๋ยิ่งไม่ต้องพูดถึง คนที่เคยเห็นหน้าเขา นอกจากพวกเดียวกันแล้ว นอกนั้นก็กลายเป็นศพไปหมดแล้ว

นอกเหนือจากตัวตนระดับสิบสองขอบเขตผู้ครอบครองกฎเกณฑ์แล้ว ต่อให้มายืนอยู่ตรงหน้าก็ไม่มีใครจำเขาได้

และสิ่งที่ทำให้เลี่ยเทียนตี้จุนต้องช็อกยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น เมื่อเขาตระหนักว่าตัวเองไม่สามารถมองทะลุข้อมูลใดๆ ของอีกฝ่ายได้เลย!

"เป็นไปได้ยังไง"

"โอ๊ะ"

วินาทีที่เห็นเลี่ยเทียนตี้จุน ซูมู่ไป๋ก็เลิกคิ้วขึ้น "ไม่นึกเลยว่าจะตกปลาตัวใหญ่ได้ด้วย"

[เลี่ยเทียนตี้จุน - เลี่ยเทียน]

[เผ่าเลี่ยโข่ว]

[จ้าวพิภพรอยแยกวิญญาณ]

[สิ่งมีชีวิตเผ่าเลี่ยโข่วระดับสูงสุด]

[ขอบเขตจ้าวแห่งกฎเกณฑ์]

[พลังชีวิต: 99 พิภพ]

[วิญญาณเทวะ: เทพระดับสูงขั้นสูงสุด]

[กายาเทวะ: เทพระดับสูงขั้นสูงสุด]

[พลังรบ: เทพระดับสูงขั้นสูงสุด]

[วิถีกฎเกณฑ์: กฎเกณฑ์วิญญาณ]

[ระดับการหลอมรวมวิถีกฎเกณฑ์: 99.99%] (ขั้นสูงสุดเก้าริ้ว)

[เผ่าเลี่ยโข่วโปรดปรานการกลืนกินวิญญาณเป็นที่สุด แน่นอนว่าเลือดเนื้อก็ไม่เว้น และเลี่ยเทียนตี้จุนก็คือยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าเลี่ยโข่วในปัจจุบัน อีกทั้งยังเป็นจ้าวพิภพเพียงหนึ่งเดียว]

"แกไม่ใช่ผู้ครองอาณาจักรคุกน้ำแข็ง!"

ตอนนี้เลี่ยเทียนตี้จุนมองเห็นไบรอันที่ยืนอยู่กลางโถงแล้ว และรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต่างหากที่เป็นผู้ครองอาณาจักรคุกน้ำแข็งตัวจริง

แม้บนร่างของไบรอันจะมีหน้ากากงานเต้นรำที่ซูมู่ไป๋มอบให้สวมใส่อยู่ แต่สมบัติระดับกฎเกณฑ์ชิ้นนี้ก็ถูกมองทะลุได้ง่ายดายเมื่ออยู่ต่อหน้าเทพระดับสูงขั้นสูงสุด

ถึงเลี่ยเทียนตี้จุนจะไม่ได้ตั้งใจปลดปล่อยแรงกดดันออกมา แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาตอนปรากฏตัวก็ยังทำให้ไบรอันที่เพิ่งทะลวงขึ้นเป็นเทพระดับสูงขั้นต้นรู้สึกกดดันมหาศาลอยู่ดี

"นายท่าน เจ้านี่มันแข็งแกร่งมาก!"

ไบรอันพุ่งตัวมาอยู่ข้างซูมู่ไป๋ สีหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

เคียวมัจจุราชปรากฏขึ้นในฝ่ามืออย่างเงียบเชียบ พลังเทวะในร่างถูกรีดเร้นออกมาจนหมดเกลี้ยง

ถึงเขาจะดูไม่ออกว่าเลี่ยเทียนตี้จุนแข็งแกร่งระดับไหน แต่จะเก่งแค่ไหนแล้วยังไงล่ะ

ขนาดตอนที่เขายังไม่กลับคืนสู่จุดสูงสุด เขาก็ยังอาศัยเคียวมัจจุราชและพลังจุติจากเทพเอาชนะยมทูตแสงทมิฬกุนเธอร์ ทูตพิเศษแห่งพิภพอันเดดที่เป็นถึงเทพระดับสูงขั้นปลายมาได้เลย

มาตอนนี้เขาทะลวงขึ้นเป็นเทพระดับสูงแล้ว ต่อให้ผู้มาเยือนจะเป็นเทพระดับสูงขั้นสูงสุด แล้วจะมีอะไรต้องกลัว!

ที่เขามีความมั่นใจล้นเหลือขนาดนี้ ก็เป็นเพราะไบรอันไม่รู้เลยว่าช่องว่างพลังระหว่างเทพระดับสูงขั้นสูงสุดด้วยกันนั้นมันห่างไกลกันขนาดไหน

แต่ต่อให้เขารู้ว่าเลี่ยเทียนตี้จุนเป็นตัวตนระดับจ้าวพิภพ ความคิดในใจก็คงไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย

เพราะซูมู่ไป๋ยังยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน!

"นี่มัน... เคียวมัจจุราช?!"

การปรากฏตัวของเคียวมัจจุราชทำให้แววตาของเลี่ยเทียนตี้จุนเป็นประกายวาบ

ถ้าเขาได้สมบัติชิ้นนี้มาครอบครอง ตอนเผชิญหน้ากับซือคงอวี้อีกครั้ง เขาคงไม่เสียเปรียบหนักขนาดนี้แน่

ก่อนหน้านี้ นอกจากระดับพลังที่ห่างชั้นกันแล้ว ในด้านสมบัติเขาก็ยังเป็นรองแบบสุดกู่

สมบัติระดับกฎเกณฑ์ขั้นสูงไม่ใช่ของที่จ้าวพิภพไก่กาที่ไหนก็จะมีได้!

แต่ตอนนี้เคียวมัจจุราชไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือตัวตนของคนที่อยู่ตรงหน้าต่างหาก!

"ไป๋เยี่ย!"

ถึงเลี่ยเทียนตี้จุนจะดูข้อมูลของซูมู่ไป๋ไม่ออก แต่เมื่อประติดประต่อเบาะแสทั้งหมดเข้าด้วยกัน เขาก็เดาตัวตนของซูมู่ไป๋ออกทันที

เมื่อโดนทัก ซูมู่ไป๋ก็ประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้วิตกกังวลอะไร

เดาตัวตนของเขาออกแล้วยังไงล่ะ

ก็แค่ฆ่าทิ้งซะก็สิ้นเรื่อง!

"เผ่าเลี่ยโข่ว?"

จิตสังหารปะทุขึ้นในดวงตาของซูมู่ไป๋ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากบัลลังก์เทวะ

เขาจำได้ว่าชื่อของเผ่านี้ก็อยู่ในบัญชีแห่งความตายด้วยเหมือนกัน!

ในเวลาเดียวกัน ข้อมูลบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในวิญญาณเทวะของซูมู่ไป๋

มันคือเสียงสวดภาวนาของผู้ศรัทธา!

และคนที่สวดภาวนาก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นไบรอันที่ยืนอยู่ข้างๆ เขานั่นเอง

[แจ้งเตือน: ต้องการประทานพรให้ผู้ศรัทธาคนนี้ด้วยการมอบพลังจำแลงหรือไม่]

ซูมู่ไป๋เมินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เขาตบไหล่ไบรอันเบาๆ พลางหัวเราะ

"นายไม่ใช่คู่มือของเจ้านี่หรอก คราวนี้ก็ดูอยู่เฉยๆ ไปเถอะ"

สิ้นเสียง สายตาของซูมู่ไป๋ก็เบนไปทางเลี่ยเทียนตี้จุน รอยยิ้มบนใบหน้าหุบลงในพริบตา

"ในเมื่อมาแล้ว ก็ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะ"

พลังเทวะสั่นสะเทือน ร่างของทั้งสามก็หายไปจากตำหนักเทพคุกน้ำแข็งพร้อมกัน!

[จบแล้ว]