บทที่ 251 ข้าผิดงั้นหรือ?

บทที่ 251 ข้าผิดงั้นหรือ?

ในตอนนั้นเอง ใบหน้าสีดำไร้รูปทรงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าอินดรา รูม่านตาของเขาหดเล็กลง และเขาปรายตามองอาชูร่า "ไปเถอะ รีบเอาเสี่ยวไป๋ไปฝังก่อน"

อาชูร่าไม่ทันสังเกตเห็นเซ็ตสึดำ เขาพยักหน้าและรีบวิ่งออกไป เมื่อเห็นน้องชายจากไป อินดราก็ก้าวเดินไปบนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ ซึ่งมันจะเปลี่ยนนิสัยใจคอของเขาไปตลอดกาล

"เจ้าต้องการอะไร? ทำไมถึงมาตามตอแยข้าอยู่ได้?" อินดราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แม้จะเป็นเพียงเด็ก แต่เขาก็เริ่มแผ่ซ่านกลิ่นอายและแรงกดดันของผู้ที่มีพลังอำนาจออกมาแล้ว

"เจ้าจะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่ง เจ้ามีทั้งพรสวรรค์และแรงผลักดันที่จะเป็นผู้นำนิกายนินชู" จากนั้นเซ็ตสึดำก็หายตัวไป และอินดราก็จดจำคำพูดเหล่านี้ไว้ขึ้นใจ

เขาเองก็เชื่อว่าพลังเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง ในฐานะผู้สืบทอดนิกายนินชู เขาเริ่มฝึกฝนและทุ่มเทอย่างไม่ลดละ เพื่อไขว่คว้าพลังที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งขึ้นอยู่เสมอ

หลายปีต่อมา อินดราและอาชูร่าถูกเซียนหกวิถีเรียกตัวมา เนื่องจากมีนินจาคนหนึ่งก่ออาชญากรรม เซียนผู้เป็นพ่อจึงเรียกบุตรชายทั้งสองมาหา

อาชูร่าแสดงท่าทีเสแสร้ง เชื่อว่าสี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง และตราบใดที่คนคนนั้นเต็มใจจะแก้ไขข้อผิดพลาด พวกเขาก็ควรจะได้รับการยอมรับ

อินดราเพียงแค่ปรายตามอง จากนั้นก็ลงมือปลิดชีพนินจาคนนั้นทะลุร่าง ในสายตาของอาชูร่า อินดราดูเหมือนคนที่สามารถฆ่าใครก็ได้ตามอำเภอใจ โดยไม่เหลือโอกาสรอดชีวิตให้เลย

"อะไรนะ? อาชูร่า นี่เจ้าเริ่มจะเคียดแค้นข้าผู้เป็นพี่ชายแล้วงั้นรึ?" น้ำเสียงของอินดราแฝงแววไม่พอใจ คนทำผิดก็ตายไปแล้ว ก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่หรือ

อาชูร่ากัดฟันกรอด พรสวรรค์และความสามารถของเขาในตอนนี้เทียบอินดราไม่ติดเลย แต่เขาก็ยังเชื่อว่าสิ่งที่อินดราทำนั้นมันผิด!

ดังนั้น เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่เขาโต้เถียงกับพี่ชายตัวเอง "ท่านพี่ ข้าไม่เห็นด้วยกับท่านหรอก! ความคิดของท่านมันสุดโต่งเกินไป!"

อินดราราวกับได้ยินเรื่องน่าขำ เขาปรายตามองอาชูร่า "เจ้าชักจะปีกกล้าขาแข็งใหญ่แล้วนะ อาชูร่า กล้าดียังไงมาพูดกับข้าแบบนี้!"

ทันใดนั้น คลื่นจักระอันทรงพลังก็ปะทุขึ้น บังคับให้อาชูร่าต้องก้าวถอยหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เซียนหกวิถี โอซึตซึกิ ฮาโกโรโมะ ไม่สามารถนั่งดูอยู่เฉยๆ ได้อีกต่อไป

"พอได้แล้ว อินดรา! เจ้าตั้งใจจะฆ่าน้องชายตัวเองงั้นรึ?" ไม้เท้าหกวิถีกระแทกลงบนพื้น และกระแสจักระอันทรงพลังก็สะท้อนจักระของอินดรากลับไป

อินดราเดาะลิ้น แต่ก็ไม่ได้โจมตีต่อ อีกอย่าง จักระแค่นั้นจะไปฆ่าอาชูร่าได้ยังไง? มันทำไม่ได้หรอก ก็แค่การสั่งสอนเท่านั้น

อาชูร่าขบกรามแน่น พี่ชายของเขาเพียงแค่ขยับนิ้ว เขาก็ไม่อาจต่อต้านได้แล้ว เขาเป็นแค่ขยะจริงๆ สินะ

อินดราไม่อธิบายอะไรและเดินหนีไป ฮาโกโรโมะนิ่งเงียบ อินดรากลายเป็นคนแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เป็นเพราะพลังงั้นรึ?

จังหวะนั้นเอง กลุ่มคนก็กรูกันเข้ามาช่วยพยุงอาชูร่าขึ้น พลางไถ่ถามอาการด้วยความเป็นห่วง ฮาโกโรโมะชะงักไป มองดูอาชูร่าที่ได้รับการยอมรับและห้อมล้อมไปด้วยผู้คน ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปก็ผุดขึ้นในใจของเขา

ตาชั่งที่แต่เดิมเคยเอนเอียงไปทางอินดรา บัดนี้เริ่มกลับมาสมดุลแล้ว ทั้งสองคนยืนอยู่ในระดับเดียวกันในใจของเขาแล้วตอนนี้ บางทีเขาควรจะให้โอกาสทั้งคู่ได้พิสูจน์ตัวเองอย่างยุติธรรมเพื่อเลือกผู้สืบทอดนิกายนินชู

ดังนั้น วันหนึ่ง ฮาโกโรโมะจึงเรียกอินดราและอาชูร่ามาพบ "มีหมู่บ้านอยู่สองแห่งบนภูเขา พวกเขาดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยการพึ่งพาน้ำเลี้ยงจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าแต่ละคนจะต้องไปที่หมู่บ้านใดหมู่บ้านหนึ่ง และจัดการกับปัญหานี้ซะ"

และแล้ว การต่อสู้เพื่อแย่งชิงตำแหน่งผู้สืบทอดก็เริ่มต้นขึ้น ม่านได้เปิดฉากแล้ว

อาชูร่าเชื่อว่าผู้คนไม่ควรพึ่งพาน้ำเลี้ยงจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อยู่เสมอไป พวกเขาควรใช้สองมือที่ขยันขันแข็งของตัวเองเพื่อสร้างแหล่งน้ำใหม่ขึ้นมา

เขาแจกจ่ายจักระของตนให้กับชาวบ้าน ตอนแรกชาวบ้านก็งุนงง น้ำเลี้ยงจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์มีให้ใช้ไม่รู้จบสิ้น แล้วนี่มันช่างวุ่นวายเสียจริง จะไปเหนื่อยทำไม?

ในตอนแรก ชาวบ้านไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก กลับคิดว่าอาชูร่าเป็นคนโง่ด้วยซ้ำ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เมื่อเห็นอาชูร่าทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อขุดหาน้ำ พวกเขาก็เริ่มซาบซึ้งใจ

เหล่าชายฉกรรจ์เริ่มเข้ามาร่วมแรงร่วมใจกับเขาทีละคนๆ พวกผู้หญิงก็คอยส่งข้าวส่งน้ำให้ เป็นภาพที่เต็มไปด้วยความสามัคคีและชื่นมื่น

จนกระทั่งวันหนึ่ง อาชูร่าออกแรงกดจอบลงไป และน้ำก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากใต้ดิน รอยยิ้มเบ่งบานบนใบหน้าของอาชูร่า!

"ทุกคน! มีน้ำแล้ว! เร็วเข้า เอาหินบ่อน้ำที่เตรียมไว้มาเรียงซ้อนกันเร็ว!" น้ำเสียงของอาชูร่าเปี่ยมไปด้วยความยินดี และความรู้สึกนี้ก็ส่งผ่านไปยังทุกคนที่อยู่ที่นั่น พวกเขาใช้เชือกที่เตรียมไว้หย่อนหินบ่อน้ำลงไป อาชูร่ารับหินมา เรียงซ้อนกันทีละก้อนๆ ก่อนจะกระโดดขึ้นมาในที่สุด

"จากนี้ไป ทุกคนสามารถใช้เชือกหย่อนถังไม้ลงไปตักน้ำได้แล้วนะ! น้ำนี่มีให้ใช้ไม่จำกัดเลยล่ะ!" รอยยิ้มอันสดใสของอาชูร่าทำให้ทุกคนพลอยยิ้มตาม

ชาวบ้านอุ้มเขาขึ้นสูง พลางตะโกนเรียกชื่อเขา เสียงหัวเราะของอาชูร่าดังก้องไปทั่วทั้งหมู่บ้าน

นี่คือบ่อน้ำที่ได้มาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายและความพยายามของทุกคน ด้วยการทำงานหนักของผองเพื่อน ดังนั้น ทุกคนจึงหวงแหนบ่อน้ำแห่งนี้เป็นอย่างมาก

ในทางกลับกัน อินดราอาศัยความสามารถส่วนตัวอันโดดเด่น จัดหาน้ำให้กับชาวบ้านอย่างไม่มีเงื่อนไข และทำลายต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ทิ้งไป เพราะแหล่งน้ำนี้ได้มาอย่างง่ายดาย ผู้คนจึงไม่เห็นคุณค่าของมันมากนัก

แต่ใครจะรู้ล่ะว่าในเวลาต่อมา หมู่บ้านแห่งนั้นจะต่อสู้แย่งชิงแหล่งน้ำนี้กันอย่างดุเดือด จนนำไปสู่ความพินาศในท้ายที่สุด

ฮาโกโรโมะเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เมื่อเทียบกับอินดราที่มักจะพึ่งพาความสามารถของตัวเองในการเอาชนะอุปสรรคเสมอ เขาเชื่อว่าวิธีของอาชูร่าในการรับมือกับผู้คนและสายใยผูกพันกับผองเพื่อนนั้นเป็นวิธีที่ถูกต้อง

ดังนั้น เขาจึงเพิกเฉยต่อพรสวรรค์และความพยายามของบุตรชายคนโต และเลือกอาชูร่า ผู้ซึ่งมีรากฐานความนิยมจากผู้คนและมีสายใยผูกพันมากมาย ให้เป็นผู้สืบทอดนิกายนินชู

เขาสั่งให้อินดรา ลูกชายคนโต คอยช่วยเหลืออาชูร่า และช่วยเขาบริหารจัดการนิกายนินชู

ในวินาทีนั้น อินดรารู้สึกราวกับฟ้าถล่มดินทลาย เขาไม่อยากจะเชื่อในการตัดสินใจของเซียนหกวิถี เขาเริ่มเคียดแค้น เริ่มเจ็บปวด เขามองไปที่อาชูร่าซึ่งมีสีหน้ากังวลใจ

นับตั้งแต่นั้นมา สองพี่น้องก็แตกหักกันอย่างสมบูรณ์ อินดราหันหลังและเดินจากนิกายนินชูไป

ด้วยการยุยงปลุกปั่นของเซ็ตสึดำ เขาปฏิเสธนิกายนินชู ปฏิเสธสันติภาพจอมปลอมนั้น และเริ่มคิดค้นวิชานินจาต่างๆ เพื่อใช้ในการทำสงคราม เอาเปรียบสันดานของมนุษย์ และประกาศสงครามกับอาชูร่าและเซียนหกวิถี!

นี่คือจุดเริ่มต้นของการเบิกโรงสู่สงครามที่ไม่มีวันสิ้นสุด เนื่องจากพรสวรรค์ของผู้คนแตกต่างกัน พวกเขาจึงต้องการมากขึ้น และค่อยๆ ทำให้เกิดความขัดแย้งเนื่องจากการแย่งชิงผลประโยชน์ขึ้นอย่างต่อเนื่องในนิกายนินชูเช่นกัน

อุจิวะ มาดาระ นิ่งเงียบ ผ่านวิชาลวงตา เขาได้รับรู้ว่าเซ็ตสึดำปรากฏตัวขึ้นก่อนหน้าเขาเกือบพันปี ดังนั้น การอ้างว่าเป็นเจตจำนงของเขาจึงไม่มีอะไรมากไปกว่าเครื่องมือในการหลอกลวงเขาเพื่อบรรลุเป้าหมายของมันเอง

ส่วนเรื่องของอินดรา เขาเห็นภาพสะท้อนชีวิตของตัวเอง เมื่อมองไปที่อาชูร่า สีหน้าของเขาก็ซับซ้อนขึ้น เพราะเห็นเงาของฮาชิรามะซ้อนทับอยู่ในตัวเขา

เมื่อรวมกับการปรากฏตัวของจักระอินดราในตัวเขาก่อนหน้านี้ งั้นเซ็นจู ฮาชิรามะ ก็ต้องเป็นร่างกลับชาติมาเกิดของอาชูร่าอย่างแน่นอน

เช่นเดียวกับอินดรา ในตอนนั้นเขาไม่มีใครหนุนหลังเลย เขาพยายามบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่างด้วยพลังอันสมบูรณ์แบบ!

แต่ท้ายที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ ตอนนี้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกท้อแท้เล็กน้อย

"ท่านปู่ ท่านไม่ได้ผิดหรอกครับ คนที่ผิดคือตาแก่ลำเอียงอย่างเซียนหกวิถีต่างหาก เขามอบพลังทั้งหมดของเขาให้อาชูร่า เปลี่ยนจากคนโง่ทึ่มให้กลายเป็นผู้แข็งแกร่งไปเลย" อุจิวะ ริว ชี้ไปที่ฉากที่เซียนหกวิถีมอบพลังหกวิถีให้กับอาชูร่า