บทที่ 1: การอนุมานหมื่นปี!

บทที่ 1: การอนุมานหมื่นปี!

พื้นที่ฝากสมอง เมื่ออ่านจบจะได้รับคืนโดยอัตโนมัติ!

สหพันธ์มนุษยชาติแห่งดวงดาว

ดาวกึ่งอาณานิคมดวงที่หนึ่งร้อย

ดาวเทียนหลง

เขตฐานที่มั่นพลเมืองหมายเลขสิบ

ดวงจันทร์สามดวงสุกสกาวทอแสงกระจ่างอยู่บนห้วงเวหา

เบื้องล่างผืนฟ้าคือเมืองที่ดูเคร่งขรึมและเย็นเยียบดุจเหล็กกล้า

[พลเมืองแห่งดาวเทียนหลง สหพันธ์มนุษยชาติแห่งดวงดาว: ฟางหยาง!

บันทึกสถานะผู้ฝึกยุทธ์ประจำปีที่แล้ว: นักสู้ขั้นที่ 1!

พรุ่งนี้คือวันสุดท้ายสำหรับการประเมินสถานะนักสู้ประจำปี

พลเมืองฟางหยาง โปรดดำเนินการก่อนเวลาสิบสองนาฬิกาของวันพรุ่งนี้

จงไปยังสมาคมนักสู้เขตฐานที่มั่นหมายเลขสิบเพื่อรับการประเมินสถานะผู้ฝึกยุทธ์ของคุณ!

ผู้ใดที่มีระดับการฝึกยุทธ์ต่ำกว่านักสู้ขั้นที่ 1 หรือไม่มาตามเวลาที่กำหนด จะถือว่าไม่ผ่านเกณฑ์การประเมิน สถานะนักสู้จะถูกเพิกถอนทันที และจะไม่ได้รับสิทธิพิเศษของนักสู้อีกต่อไป!]

ณ โถงทางเดินอันหนาวเหน็บของโรงพยาบาล ฟางหยางมองดูข้อความที่ส่งมาจากสมองกลอัจฉริยะบนข้อมือด้วยสีหน้าครุ่นคิด สายตาของเขาทอดมองผ่านหน้าต่างห้องพักผู้ป่วยที่อยู่เบื้องหน้า

ภายในห้องนั้น เขาเห็นเด็กสาววัยราวสิบหกสิบเจ็ดปีผู้มีร่างกายผ่ายผอมและใบหน้าซีดเซียว

เธอนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยโดยมีเข็มขนาดใหญ่หลายสิบเล่มแทงทะลุร่าง เพื่อถ่ายเทของเหลวทางการแพทย์สารพัดชนิดเข้าสู่ร่างกายเพื่อรักษาสัญญาณชีพไว้

"ญาติของคุณฟางเสี่ยวเสี่ยวคะ"

"คะแนนดวงดาวที่คุณสำรองไว้ใกล้จะหมดแล้วนะคะ"

"กรุณาชำระเงินที่แผนกต้อนรับโดยเร็วที่สุดด้วยค่ะ"

"โอสถที่จำเป็นสำหรับอาการของคุณฟางเสี่ยวเสี่ยวคือโอสถระดับนักสู้"

"คุณจำเป็นต้องแสดงหลักฐานยืนยันสถานะนักสู้เสียก่อน ถึงจะสามารถเบิกใช้ได้ค่ะ"

"..."

พยาบาลสาวในชุดขาวสะอาดตาราวกับนางฟ้าเดินเข้ามาหาฟางหยางและกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"อืม... เข้าใจแล้วครับ"

"พรุ่งนี้ผมจะรีบไปจัดการให้เร็วที่สุด"

...

สายลมยามค่ำคืนอันเงียบงันและหนาวเหน็บพัดโชยมาปะทะแก้มของฟางหยาง

เขาเดินไปยังสวนสาธารณะเล็กๆ นอกโรงพยาบาล แววตาเต็มไปด้วยความคับแค้นใจขณะทอดมองหมู่ดาวบนท้องฟ้าอย่างหมดหนทาง

"นักสู้..."

"หึ..."

ฟางหยางยิ้มขื่นและพึมพำกับตัวเองอย่างเกรี้ยวกราด

"บัดซบเอ๊ย สวรรค์!"

"ฉันก็ใช้ชีวิตอยู่บนโลกดีๆ แท้ๆ!"

"คิดไม่ถึงเลยว่าจะส่งฉันข้ามภพมายังสถานที่บ้าๆ นี่!"

"เวรเอ๊ย!"

ใช่แล้ว ฟางหยางคือผู้ข้ามภพ

เขาข้ามภพจากโลกมายังโลกคู่ขนานแห่งนี้ ซึ่งมีเทคโนโลยีล้ำสมัยและมนุษยชาติได้ก้าวเข้าสู่ยุคแห่งดวงดาวแล้ว

ที่นี่ มนุษย์สามารถดูดซับพลังงานจากจักรวาลและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นปราณโลหิตเพื่อกลายเป็นนักสู้!

เหล่านักสู้มีพลังเทียบเท่ากับซูเปอร์แมนในภาพยนตร์จากชาติที่แล้วของเขา

ในหมู่พวกเขา ยอดฝีมือระดับสูงสุดสามารถใช้ร่างเนื้อข้ามผ่านห้วงอวกาศอันหนาวเหน็บ และทำลายล้างดวงดาวได้ด้วยหมัดเปล่า...

ด้วยเหตุนี้ มนุษยชาติจึงเข้าสู่ยุคแห่งนักสู้

มีเพียงนักสู้เท่านั้นที่จะได้รับความเคารพเทิดทูนและความโปรดปรานจากมวลชน

ผู้ที่ไม่สามารถเป็นนักสู้ได้ก็เป็นเพียงภาระของสังคม สิทธิมนุษยชนของพวกเขาจะถูกลิดรอน และจะถูกส่งไปอยู่ในโรงงานนรกจนกว่าจะทำงานหนักตาย...

เดิมทีฟางหยางเป็นนักสู้ที่มีระดับการฝึกยุทธ์ถึงขั้นนักสู้ขั้นที่ 1

ทว่าเขาประสบอุบัติเหตุระหว่างปฏิบัติภารกิจ

จุดตันเถียนและจุดชีพจรภายในร่างกายฉีกขาด ทำให้ระดับการฝึกยุทธ์ของเขาลดฮวบ เมื่อไม่สามารถเป็นนักสู้ได้อีกต่อไป เขาจึงถูกบังคับให้ปลดประจำการจากกองกำลังป้องกันเมือง

แต่ทว่า เคราะห์ซ้ำกรรมซัด...

ข่าวร้ายตามมาติดๆ กัน

หลังจากที่คุณปู่ผู้รับเลี้ยงฟางหยางในโลกนี้จากไป หลานสาวที่ท่านทิ้งไว้ ซึ่งก็คือน้องสาวของฟางหยาง นามว่า ฟางเสี่ยวเสี่ยว ก็ล้มป่วยลงอย่างหนัก

เพื่อตอบแทนบุญคุณของคุณปู่ที่เลี้ยงดูเขามา เขาจึงเลือกที่จะรักษาน้องสาวคนนี้อย่างไม่ลังเล แม้ฟางเสี่ยวเสี่ยวจะไม่มีสายเลือดเดียวกันกับเขา แต่เธอก็เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เขามี

ทว่าค่ารักษาพยาบาลและค่าพักฟื้นที่แสนแพงได้ผลาญเงินบำนาญของเขาไปจนเกือบหมด

ตอนนี้ ถึงเวลาสำหรับการประเมินระดับการฝึกยุทธ์ประจำปีแล้ว

พรุ่งนี้คือวันสุดท้าย

หากระดับการฝึกยุทธ์ของฟางหยางไม่ถึงนักสู้ขั้นที่ 1

สถานะนักสู้ของเขาจะถูกเพิกถอน สิทธิมนุษยชนจะถูกลิดรอน และเขาจะถูกส่งไปทำงานในโรงงานนรกจนกว่าจะเหนื่อยตาย

และฟางเสี่ยวเสี่ยว น้องสาวของเขา ก็ต้องตายบนเตียงผู้ป่วยเพราะไม่มีเงินรักษา...

ความหวังเดียวในตอนนี้

คือการที่ฟางหยางสามารถทะลวงระดับการฝึกยุทธ์ให้ถึงนักสู้ขั้นที่ 1 ในการประเมินวันพรุ่งนี้ให้สำเร็จ

แต่ว่า...

[พลเมือง: ฟางหยาง]

[ระดับการฝึกยุทธ์: ผู้ฝึกหัดขั้นที่ 1!]

[สัญญาณชีพ: ปกติ!]

เมื่อมองดูค่าสถานะทางร่างกายที่ปรากฏบนสมองกลอัจฉริยะที่ข้อมือ ใบหน้าของฟางหยางก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวังอย่างไร้หนทาง

ระดับการฝึกยุทธ์ของเขาร่วงหล่นลงมาอยู่ที่ผู้ฝึกหัดขั้นที่ 1 แล้ว

เขาจำเป็นต้องทะลวงระดับให้ถึงนักสู้ขั้นที่ 1 ก่อนเวลาสิบสองนาฬิกาของวันพรุ่งนี้

ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลย

"บ้าเอ๊ย!"

ฟางหยางชกหมัดใส่ลูกกรงเหล็กตรงหน้าอย่างแรง เลือดไหลซึมออกจากฝ่ามือ แต่เขาหาได้ใส่ใจกับความเจ็บปวดนั้นไม่

เขาเริ่มโคจรวิชาขัดเกลาร่างกาย

วิชาขัดเกลาร่างกายเป็นวิชาบ่มเพาะที่พบได้ทั่วไปที่สุดในสหพันธ์มนุษยชาติแห่งดวงดาว

มันเป็นวิชาบ่มเพาะทางวิถียุทธ์ที่เหล่านักวิทยาศาสตร์ของสหพันธ์ฯ คิดค้นขึ้นโดยอิงจากร่างกายมนุษย์ เพื่อดูดซับพลังงานจากจักรวาล เปลี่ยนให้เป็นปราณโลหิต และกักเก็บไว้ในร่างกาย

พลังงานที่ถูกดูดซับผ่านวิชาขัดเกลาร่างกายนั้นถูกเรียกว่า พลังปราณไร้คุณสมบัติ

ซึ่งเป็นพลังงานที่พบได้ทั่วไปที่สุดในจักรวาล

สายธารแห่งพลังปราณไร้คุณสมบัติหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของฟางหยาง จนกระทั่งมันกำลังจะเคลื่อนเข้าสู่จุดชีพจรของเขา

ทว่าพลังปราณเหล่านี้กลับไม่สามารถทะลวงผ่านจุดชีพจรเพื่อแปรเปลี่ยนเป็นปราณโลหิตของฟางหยางได้เลยสักครั้ง

"ยังคงเป็นแบบนี้อยู่อีกงั้นเหรอ..."

เมื่อสัมผัสถึงจุดชีพจรที่อุดตันและแข็งกระด้างภายในร่างกาย สีหน้าของฟางหยางก็หม่นหมองลง

บนเส้นทางแห่งวิถียุทธ์ ขั้นแรกสุดคือระดับผู้ฝึกหัด

สิ่งสำคัญที่สุดคือการเปิดจุดชีพจรภายในร่างกายมนุษย์

ย้อนกลับไปตอนนั้น จุดตันเถียนและจุดชีพจรของฟางหยางฉีกขาด

ปราณโลหิตที่กักเก็บไว้ในตันเถียนและจุดชีพจรรั่วไหลออกไปจนหมด

เขาร่วงหล่นจากนักสู้ขั้นที่ 1 ลงมาเป็นเพียงผู้ฝึกหัดขั้นที่ 1

แม้ว่าจุดตันเถียนและจุดชีพจรที่ฉีกขาดจะได้รับการรักษาจนหายดีแล้ว แต่พวกมันกลับแข็งกระด้างและอุดตันอย่างหนัก

พลังงานที่ดูดซับผ่านวิชาบ่มเพาะทั่วไปไม่สามารถทะลวงผ่านกำแพงจุดชีพจรเข้าไปเพื่อสร้างปราณโลหิตได้เลย

เว้นเสียแต่ว่าฟางหยางจะได้รับวิชาบ่มเพาะที่ทรงพลัง

ทว่าในฐานะสามัญชนคนธรรมดา เขาจะไปหาวิชาบ่มเพาะที่แข็งแกร่งขนาดนั้นมาจากไหน?

วิชาบ่มเพาะอันทรงพลังเหล่านั้นล้วนตกอยู่ในมือของกลุ่มนายทุนและตระกูลขุนนางชั้นสูงของสหพันธ์มนุษยชาติแห่งดวงดาวทั้งสิ้น...

"ฉันหมดหนทางแล้วจริงๆ งั้นเหรอ!"

"ไม่สามารถเป็นนักสู้ได้อีกแล้ว"

"ทำได้แค่มองดูเสี่ยวเสี่ยวตายไปต่อหน้าต่อตาอย่างนั้นสินะ..."

ฟางหยางเอ่ยด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวัง

"ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์มีความผันผวนทางอารมณ์อย่างรุนแรง!"

"บรรลุเงื่อนไขในการเปิดระบบ!"

"กำลังโหลดระบบ 1%!"

"กำลังโหลดระบบ 2%!"

"กำลังโหลดระบบ 3%!"

"..."

"กำลังโหลดระบบ 100%!"

"ระบบอนุมานอนาคตไร้ที่สิ้นสุดเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ!"

ทันใดนั้น น้ำเสียงจักรกลอันเย็นเยียบก็ดังก้องขึ้นในหัวของฟางหยาง

"ระบบ?"

ฟางหยางยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ จนกระทั่งหน้าต่างสถานะปรากฏขึ้นในกรอบสายตาของเขา

เมื่อนั้นเขาถึงได้ตระหนักว่า ตนเองได้รับนิ้วทองคำในตำนานอย่างระบบมาครอบครองแล้วจริงๆ!

"ขอแสดงความยินดี คุณได้รับแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่!"

"ได้รับสิทธิ์การอนุมานหมื่นปี!"

"ระบบอนุมานอนาคตไร้ที่สิ้นสุด"

"โฮสต์: ฟางหยาง"

"สิทธิ์การอนุมาน: การอนุมานหมื่นปี!"

"ระดับการฝึกยุทธ์: ผู้ฝึกหัดขั้นที่ 1"

"วิชาบ่มเพาะ: วิชาขัดเกลาร่างกาย (ระดับ 1 ดาว)"

"ทักษะยุทธ์: มวยทหาร (ระดับ 1 ดาว)"

"..."

"คุณต้องการทำการอนุมานวิชาขัดเกลาร่างกายหรือไม่?"

"ตกลง!"

โดยปราศจากความลังเล ฟางหยางตอบกลับระบบในใจไปทันที

"เริ่มต้นการอนุมานอย่างเป็นทางการ!"

"เป้าหมายการอนุมาน: วิชาขัดเกลาร่างกาย!"

"กริ๊ก! กริ๊ก! กริ๊ก!"

เสียงฟันเฟืองจักรกลหมุนดังก้องขึ้นในจิตใจของฟางหยาง

กระทั่งเสียงการหมุนของเครื่องจักรเงียบหายไป

"การอนุมานสำเร็จลุล่วง!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับสิ่งนี้จากอนาคตในอีกหมื่นปีข้างหน้า..."