บทที่ 15 - ด้วยพลังของตัวแม่ ทำเอานาฬิกาดังระงมกันทั้งรถ

บทที่ 15 - ด้วยพลังของตัวแม่ ทำเอานาฬิกาดังระงมกันทั้งรถ

☆☆☆☆☆

เซี่ยหมีระวังตัวขึ้นมาทันที

หมอนี่ก่อนหน้านี้ยังแกล้งโดนรถชนเพื่อเรียกค่าเสียหายอยู่เลย ตอนนี้มาบอกว่าสนใจเธอ คงไม่ได้สนใจกระเป๋าตังค์ของเธออยู่หรอกนะ?!

เขาว่ากันว่ายิ่งรวยยิ่งงก คำนี้น่าจะจริงแฮะ

ดังนั้นเธอจึงถามไปตรงๆ "สนใจเรื่องไหนล่ะ"

เสิ่นโม่ชิงคงนึกไม่ถึงว่าเธอจะถามตรงขนาดนี้ เขาเลิกคิ้วขึ้น "ทุกเรื่องเลยครับ"

[อ๊ายยยยยยยยยยย] [ม่ายยยยยยย!!] [คุณชายเสิ่น คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!!!!!]

คอมเมนต์ในไลฟ์สดพากันสติแตก คร่ำครวญและกรีดร้องราวกับตัวมาร์มอต

มีเพียงแฟนคลับคู่จิ้นเซี่ยโม่ฆ่าลาเท่านั้นที่หัวเราะกันอย่างบ้าคลั่ง

#คู่จิ้นเซี่ยโม่ฆ่าลา# #ผมสนใจคุณมากครับ# #เรื่องไหนล่ะ?ทุกเรื่องเลย#

ซูเปอร์ท็อปปิกของคู่จิ้นเซี่ยโม่ฆ่าลาถูกตั้งขึ้นอย่างเร่งด่วน ถึงชื่อจะดูแปลกประหลาดไปหน่อย แต่ก็ทนกระแสความฟินของคนดูไม่ไหว พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับสามของซูเปอร์ท็อปปิกคู่จิ้นประจำรายการทันที

เป็นรองแค่คู่จิ้นเซียวหรงและคู่จิ้นซิงเฉิงเท่านั้น

มีคนเริ่มอิจฉาตาร้อนขึ้นมาแล้ว

[รอยยิ้มละลายใจ]: แบบนี้เรียกฟินเหรอ ใครๆ ก็รู้ว่าคุณชายเสิ่นใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกมานาน ความคิดก็เลยค่อนข้างเปิดกว้าง ที่บอกว่าสนใจก็แค่ความหมายตามตัวอักษรนั่นแหละ คนบางคนอย่ามโนคิดเข้าข้างตัวเองไปหน่อยเลย [แบกสังขารเฝ้าป้อม]: คอมเมนต์บนเป็นแฟนคลับคู่เซียวหรงล่ะสิ แหม ฉันล่ะแปลกใจจริงๆ ตอนที่เซี่ยหมีมีข่าวพัวพันกับเซียวหรงพวกเธอก็ด่าว่าหล่อนเป็นมือที่สาม พอตอนนี้เซี่ยหมีแยกตัวออกมาจับคู่กับคนอื่น พวกเธอก็ด่าว่าหล่อนมโนคิดเข้าข้างตัวเองอีก ตกลงพวกเธอต้องการอะไรกันแน่เนี่ย [เลิกกลางคัน]: ไม่ไปหวีดกันเงียบๆ ในพื้นที่ของตัวเองล่ะ มาดิ้นอะไรแถวนี้ บังอาจนักนะ! [โอ้มายก็อด]: แยกไม่ออกเหรอว่านี่ถิ่นใคร ลองด่ามาอีกคำสิ!

คนคนนั้นคือแอนตี้แฟนตัวยงของเซี่ยหมี ปกติถ้าเขาด่าเซี่ยหมีสักคำก็จะมีคนแห่เข้ามาผสมโรงด่าตามเพียบ แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาถูกรุมตอกกลับซะเอง

เขาหน้าแตกจนทำอะไรไม่ถูก รีบลบคอมเมนต์แล้วหนีหายไปทันที

ในห้องไลฟ์สดมีแฟนคลับของเซี่ยหมีแห่เข้ามาเป็นจำนวนมาก

[พี่เซี่ย! พี่น้องชาวเซี่ยของพี่มาแล้ว!] [พี่เซี่ยบินไปให้สุดเลยนะ ถ้ามีเรื่องเดี๋ยวพี่รับจบเอง!] [พี่น้องชาวเซี่ยคือ... ชื่อแฟนคลับของเซี่ยหมีเหรอ] [ใช่ พวกเขาตั้งกันเองน่ะ เบียวดีไหมล่ะ] [เบียวนะ แต่ถ้าเป็นแฟนคลับของเซี่ยหมีล่ะก็ มันสมเหตุสมผลมากเลยล่ะ] [แฟนคลับนิสัยเหมือนศิลปินเป๊ะเลยสินะ]

"คืนนี้เรามีเดตพิเศษกันนะครับ รบกวนทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมแล้วไปรวมตัวกันที่ลานจอดรถด้วยครับ"

ในขณะที่ทุกคนแยกย้ายกันกลับไปเตรียมตัวที่ห้อง ผู้ช่วยผู้กำกับก็แอบเรียกเซี่ยหมีออกมาเงียบๆ

"อาจารย์เซี่ยครับ ภารกิจลับมาแล้วครับ"

เซี่ยหมีรับซองจดหมายที่เขายื่นให้มาเปิดดู "ทำให้ใครก็ได้หนึ่งคนนาฬิกาดังงั้นเหรอ"

"ใช่ครับ ขอแค่คุณทำให้ใครสักคนหัวใจเต้นแรงจนเสียงเตือนดังขึ้นได้ ก็จะถือว่าภารกิจสำเร็จครับ คุณจะใช้วิธีไหนก็ได้ จะอ่อย จะหยอก หรือแม้แต่จะหลอกให้ตกใจก็ได้หมดเลยครับ"

"แค่คนเดียวก็พอใช่ไหม"

"ใช่ครับ แค่คนเดียวครับ"

"โอเค!"

ผู้ช่วยผู้กำกับแอบหัวเราะในใจที่เซี่ยหมีดูใสซื่อขนาดนี้

ภารกิจนี้มันไม่ง่ายเลยนะ ทางทีมงานแอบทดสอบกันเองแล้ว การจะทำให้อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งไปถึง 120 ได้เนี่ย มันยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์เสียอีก

ที่ลานจอดรถ รถตู้หกที่นั่งเตรียมพร้อมไว้เรียบร้อยแล้ว

ช่วงแรกเพื่อที่จะให้แขกรับเชิญทุกคนสนิทสนมกันไวขึ้น ทางรายการจึงจงใจเตรียมรถคันนี้ไว้ให้

ทีนี้ปัญหาคือใครจะเป็นคนขับ

"พวกคุณใครจะขับรถล่ะ"

ชิวเฉิงเย่ในฐานะลูกเศรษฐีที่มีรถสปอร์ตหรูจอดเรียงรายเต็มโรงรถ ทักษะการขับรถของเขาย่อมยอดเยี่ยมอยู่แล้ว แต่เขาไม่เคยมีนิสัยไปเป็นคนขับรถให้ใคร สำหรับเขามันเป็นการหยามเกียรติกันชัดๆ

ดังนั้นเขาจึงปัดความรับผิดชอบออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ

"คุณชายเสิ่นใช้ชีวิตอยู่เมืองนอก ใบขับขี่ก็น่าจะเป็นของเมืองนอก คงจะไม่ชินกับสภาพถนนในประเทศ ส่วนคุณจิ้งซีก็เพิ่งจะเจ็บตัวมา คงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่..."

สวี่ซวงหรงวิเคราะห์อย่างมีเหตุมีผล ก่อนจะแกล้งทำหน้าลำบากใจ "ส่วนฉันยังไม่ได้สอบใบขับขี่เลยค่ะ ส่วนว่อซิง... เท่าที่ฉันรู้เธอก็ไม่ค่อยได้ขับรถเหมือนกันใช่ไหมคะ"

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็ดูเหมือนจะเหลือตัวเลือกอยู่แค่คนเดียว

เสิ่นโม่ชิงกำลังจะอ้าปากพูด แต่จู่ๆ เซี่ยหมีก็คว้ากุญแจรถไป "ไม่มีปัญหา ฉันขับเอง"

ยอมรับง่ายขนาดนี้เลยเหรอ

เล่นเอาสวี่ซวงหรงไปไม่เป็นเลยทีเดียว

"ช่างเถอะ ฉันขับเองดีกว่า" เซียวจิ่งซีขมวดคิ้วพลางยื่นมือจะไปหยิบกุญแจรถ

แต่เซี่ยหมีก็ใช้สเตปหลบหลีกอันพริ้วไหวพุ่งตัวเข้าไปนั่งในเบาะคนขับพร้อมคาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จสรรพ

มือของเซียวจิ่งซีค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ สีหน้าของเขาดูแย่ลงไปอีก "นี่ไม่ใช่เวลามาอยากโชว์ออฟนะ เลิกเล่นได้แล้ว เอามาให้ฉัน"

"ท่านเทพเซียว เราสนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอ"

เซียวจิ่งซี "..."

เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ ก็ทำได้แค่ปล่อยให้เซี่ยหมีรับหน้าที่เป็นคนขับรถไป

ตอนที่จะขึ้นรถ เซียวจิ่งซีมองประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับอย่างลังเล แต่ในระหว่างที่เขากำลังลังเลอยู่นั้น มือเรียวยาวของใครบางคนก็เอื้อมไปเปิดประตูรถบานนั้นออก

เป็นเสิ่นโม่ชิงนั่นเอง

เซี่ยหมีแอบแปลกใจ "โอ้โห กล้านั่งเบาะหน้าของฉันด้วยเหรอ"

เสิ่นโม่ชิงยิ้ม "ดวงผมแข็งน่ะครับ"

เซียวจิ่งซี "............"

เมื่อทุกคนขึ้นรถครบแล้ว รถก็เริ่มเคลื่อนตัวออกไป

ทักษะการขับรถของเซี่ยหมีถือว่านิ่งมาก เธอพารถขึ้นทางด่วนมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมืองได้อย่างราบรื่น

ส่วนคนที่อยู่ในรถต่างก็มีแผนการอยู่ในใจ

ทุกคนได้รับภารกิจลับที่เหมือนกันหมด เพื่อที่จะทำให้อีกฝ่ายใจเต้นแรง พวกเขาต่างก็งัดกลเม็ดเด็ดพรายออกมาใช้กันแบบสุดฤทธิ์

ชิวเฉิงเย่เริ่มสาดมุกเสี่ยวใส่หลิวว่อซิงรัวๆ "ฉันทำอะไรก็มั่นใจเกินร้อย ขาดก็แค่รอยจูบจากเธอ"

ชิวเฉิงเย่ "เดินระวังๆ หน่อยสิ เดี๋ยวก็เดินมาชนใจฉันหรอก"

ชิวเฉิงเย่ "ไม่เอาๆๆ ฉันไม่เอาอะไรเลยนอกจากเธอ"

หลิวว่อซิงส่งยิ้มแห้งๆ แบบรักษามารยาท

นอกจากจะไม่ใจเต้นแล้ว ความเลี่ยนของมุกยังทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอลดลงอีกต่างหาก

เมื่อเทียบกันแล้วเซียวจิ่งซีดูฉลาดกว่ามาก จู่ๆ เขาก็ขยับเข้าไปใกล้เพื่อหยิบขนตาที่ร่วงอยู่บนแก้มของสวี่ซวงหรงออกให้ จังหวะที่สายตาประสานกันก็เกิดการจ้องตากันอย่างลึกซึ้ง

จากนั้นเซียวจิ่งซีก็กระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "วันนี้คุณ สวยมากเลยนะ"

สวี่ซวงหรงหน้าแดงก่ำแล้วก้มหน้าลง

แต่เสียงเตือนก็ยังไม่ดัง แถมอัตราการเต้นของหัวใจยังคงที่อยู่ที่ประมาณ 80 อีกด้วย

สมกับเป็นคู่จิ้นสายคอนเทนต์จริงๆ

คราวนี้เป็นตาของสวี่ซวงหรงบ้าง ทั้งๆ ที่รถก็วิ่งอยู่ดีๆ แต่จู่ๆ เธอก็เสียหลักเอนตัวล้มลงไปในอ้อมกอดของเซียวจิ่งซีซะอย่างนั้น

เธอไม่ได้รีบผละออก แต่กลับเงยหน้าขึ้นมองเขาจากในอ้อมกอด แววตาเป็นประกายระยิบระยับ ใบหน้าแดงระเรื่อราวกับดอกท้อ

"ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ..."

อัตราการเต้นของหัวใจของเซียวจิ่งซีพุ่งพรวดไปถึง 103 ในชั่วพริบตา

[อ๊ายยยยยยยยย ใจเต้นแล้ว ใจเต้นแล้ว] [เพิ่งรู้ว่าเซียวจิ่งซีก็แอบใสซื่อเหมือนกันนะเนี่ย] [ไม่เสียชื่อซวงซวงเลย นี่เป็นสถิติสูงสุดจนถึงตอนนี้เลยนะ!]

เมื่อเซียวจิ่งซีตั้งสติได้เขาก็ลอบถอนหายใจออกมายาวๆ

ทำเอาเขาตกใจหมดเลย

ตอนที่สวี่ซวงหรงล้มกระแทกเข้ามา เขาเกือบคิดว่าจะเกิดอุบัติเหตุรถชนซะแล้ว

จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีเสียงเตือนของใครดังขึ้นเลยสักคน

ความจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า การจะทำให้อัตราการเต้นของหัวใจไปแตะที่ 120 นั้นมันยากจริงๆ

ในขณะที่ทุกคนเริ่มถอดใจและคิดว่าคงไม่มีใครทำภารกิจนี้สำเร็จแน่ๆ จู่ๆ ความเร็วของรถก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น

"ฉันคิดไปเองหรือเปล่า ทำไมรู้สึกว่ารถมันวิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ เลยล่ะ" หลิวว่อซิงเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกติ

"เซี่ยหมี เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย" เซียวจิ่งซีขมวดคิ้วถาม

"เฮ้อ—"

จู่ๆ ก็มีเสียงถอนหายใจยาวๆ ดังขึ้นมาภายในรถ

ทุกคนมองผ่านกระจกมองหลังและเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยของเซี่ยหมี

"เกิดมาเป็นคน ฉันขอโทษจริงๆ นะ"

ทุกคน "?!!!!"

เดี๋ยวสิ! จู่ๆ มาฟีลตัดพ้อชีวิตอะไรตอนนี้เนี่ย!!

ทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถเริ่มพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับพายุ

ชิวเฉิงเย่จิกเบาะรถไว้แน่น "เดี๋ยวๆๆๆๆ เธอคงไม่ได้คิดสั้นใช่ไหมเนี่ย?!!"

หลิวว่อซิงสลัดคราบลูกคุณหนูทิ้งทันที "ความจริงแล้วหลายๆ เรื่องมันไม่ได้แย่อย่างที่เธอคิดเลยนะ! จริงๆ นะ! มีเรื่องทุกข์ใจอะไรก็ระบายออกมาได้ มีปัญหาอะไรก็ค่อยๆ แก้กันไปสิ!!"

สวี่ซวงหรงหน้าตาตื่นตระหนกสุดขีด "เซี่ยหมีเธอใจเย็นๆ ก่อน! ใจเย็นๆ นะ! อ๊ายยยยย เธอใจเย็นๆ สิ อ๊ายยยยยยย—"

เซียวจิ่งซีตกใจจนตาเหลือกตาปลิ้น "จอดรถ! ฉันสั่งให้เธอจอดรถเดี๋ยวนี้!!"

ติ๊งติ๊งติ๊งติ๊งติ๊งติ๊ง!!!

ติ๊งติ๊งติ๊งติ๊งติ๊งติ๊งติ๊งติ๊งติ๊ง!!!

เสียงเตือนของทุกคนในรถดังระงมขึ้นมาพร้อมกันอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางเสียงหวีดร้องโวยวายของแขกรับเชิญจนไมค์รับเสียงแทบจะระเบิด

มีเพียงเสิ่นโม่ชิงคนเดียวที่ประสานมือไว้ที่หน้าอกแล้วหลับตาลงอย่างสงบ

"อาเมน"

[จบแล้ว]