บทที่ 3 - แมนสู้ฉันไม่ได้ ก็ไม่เห็นต้องน้อยเนื้อต่ำใจไปเลยนี่

บทที่ 3 - แมนสู้ฉันไม่ได้ ก็ไม่เห็นต้องน้อยเนื้อต่ำใจไปเลยนี่

☆☆☆☆☆

แขกรับเชิญทยอยเดินทางมาถึงสถานที่ออกเดต

ในที่สุดก็มีการประกาศการจับคู่ครั้งแรก

สวนอาหาร: คุณแพนด้ากับคุณกระต่าย

ห้องอาหารลอยฟ้า: คุณจิ้งจอกกับคุณนกยูง

ร้านอาหารริมทะเล: คุณเสือกับคุณปลาเค็ม

หน้าจอไลฟ์สดเต็มไปด้วยคอมเมนต์จากแฟนคลับคู่จิ้นที่กำลังตื่นเต้นสุดขีด

[กรี๊ดดดดดด รู้กันอยู่แล้วว่าคุณกระต่ายคือซวงหรง แล้วรูปร่างของคุณแพนด้าก็เป๊ะกับท่านเทพเซียวสุดๆ คอนเฟิร์มแล้วจ้าว่านี่คือคู่รักเซียวหรงตัวจริง!!]

[คู่รักต่างก็เขียนสเปกให้ตรงกับอีกฝ่าย! หวานจนฉันจะเบาหวานขึ้นตาแล้ว!]

[ซี้ดดด รู้สึกว่าท่านเทพเซียวตอนใส่หน้ากากมันดูมีเสน่ห์แบบลึกลับน่าค้นหามาก ฉันอยากจะเลียจอซะเดี๋ยวนี้เลย]

คุณกระต่ายก้มหน้ายิ้มอย่างเขินอาย ขนาดใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงก็ยังปิดบังความอ่อนโยนในน้ำเสียงของเธอไว้ไม่ได้

"คุณดูเป็นคนอ่อนโยนแล้วก็มีมารยาทมากเลยค่ะ ตรงกับสเปกของฉันเป๊ะเลย ทางรายการจับคู่ได้แม่นยำจริงๆ ค่ะ"

คอมเมนต์เริ่มส่งเสียงเชียร์กันยกใหญ่

[ฮิ้ววววววว]

[คู่รักเขาจะเริ่มหวานกันแล้วน้า]

"ไม่น่าจะแม่นเท่าไหร่นะครับ"

คุณแพนด้าพูดแทรกขึ้นมากะทันหัน

เสียงที่ผ่านเครื่องเปลี่ยนเสียงมานั้นฟังดูเฉื่อยชาและไม่ค่อยใส่ใจนัก

"เพราะคุณดูไม่ค่อยตรงสเปกผมเท่าไหร่เลยนะ"

รอยยิ้มของคุณสวี่ซวงหรงภายใต้หน้ากากกระต่ายถึงกับแข็งค้าง

คอมเมนต์ในไลฟ์สดก็หยุดชะงักไปหลายวินาที

ไม่ถูกแล้ว

นี่ไม่ใช่ท่านเทพเซียวแน่นอน!!

...

ร้านอาหารริมทะเล

เซี่ยหมีนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พลางจ้องมองคุณเสือที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

สุดท้ายเธอก็กลั้นขำไว้ไม่อยู่จนต้องหัวเราะออกมา

เอาล่ะๆ จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้เลย

ไม่ได้คู่กับโหยวหงเซวียนก็แล้วไปเถอะ แต่ดันส่งตัวอะไรมาให้เธอเนี่ย

ชิวเฉิงเย่ ลูกเศรษฐีผู้สืบทอดธุรกิจระดับแนวหน้า เป็นผู้ชายที่มั่นหน้ามั่นโหนก ยกย่องผู้ชายเป็นใหญ่และไม่เคยให้เกียรติผู้หญิงเลยสักนิด

ก่อนจะทะลุมิติมาเธอก็ด่าตัวละครตัวนี้ไว้เยอะเหมือนกัน

"เธอขำอะไร?"

คุณเสือตบโต๊ะด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "แล้วนั่นเธอนั่งท่าอะไรกัน รู้จักมารยาทบ้างไหม ฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนนั่งไขว่ห้างแบบนี้เลยนะ!"

"ขอโทษทีนะ" เซี่ยหมีเอาขาที่ไขว่ห้างลง

คุณเสือแค่นเสียงฮึดฮัด "แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย—"

เซี่ยหมีเปลี่ยนไปไขว่ห้างอีกข้าง "พอดีขาข้างนั้นมันเหน็บประทานแล้วน่ะ"

คุณเสือลุกพรวดขึ้นมาด้วยความโมโห "เธอหัดรู้กาลเทศะบ้างนะ!"

เซี่ยหมีจัดการคว่ำโต๊ะกลับทันที "ไม่พอใจก็เข้ามาบวกกันเลยดิ!!"

คุณเสือ "..."

หลังจากเงียบไปหลายวินาที คุณเสือก็ยอมนั่งลงแต่โดยดี

[แค่นี้เนี่ยนะ??]

[เอาจริงดิ ฉันเกือบคิดว่าสองคนนี้จะพุ่งเข้าใส่กันแล้วเชียว]

ชิวเฉิงเย่ก็มีข้อดีแค่อย่างเดียวเนี่ยแหละ

เพราะความที่บ้านรวยมีอำนาจล้นฟ้า ปกติก็มีแต่คนคอยเอาอกเอาใจ ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจเขาสักคน

แต่พอมาเจอคนที่ดุดันกว่า เขาจะกลายเป็นหงอไปเลย

[โอ้โห แค่นาทีเดียวทำเอาฉันตกใจไปสองรอบเลย]

[ตอนแรกก็เป็นห่วงคุณปลาเค็มนะ แต่ตอนนี้ฉันชักจะห่วงคุณเสือมากกว่าแล้วล่ะ]

[ขอโทษทีที่เข้ามาผิดช่อง ไม่ทราบว่านี่รายการเดตหรือสังเวียนนักสู้คะ?]

[สองคู่แรกไม่มีคู่ไหนปรองดองกันเลยใช่ไหม ฉันจะร้องไห้แล้วนะ]

[อย่าเพิ่งพูดแบบนั้นสิ คู่ของคุณจิ้งจอกกับคุณนกยูงฝั่งนู้นเขายังคุยกันดีอยู่นะ]

ห้องอาหารลอยฟ้า คุณจิ้งจอกกับคุณนกยูงกำลังมีเดตที่ดูปกติที่สุดในรายการตอนนี้

เมื่อทั้งคู่มาถึงก็ทักทายกันอย่างสุภาพ จากนั้นก็ถามเรื่องอาหารที่แพ้ พอสั่งอาหารเสร็จก็เริ่มพูดคุยกัน

จิ้งจอกเป็นสุภาพบุรุษ นกยูงก็ดูสง่างาม ทั้งคู่เข้ากันได้เป็นอย่างดี

[คู่นี้แหละที่ทำให้ฉันรู้สึกว่ากำลังดูรายการเดตอยู่จริงๆ]

[เดี๋ยวสิ ถ้าคุณแพนด้าไม่ใช่ท่านเทพเซียว งั้นคุณจิ้งจอกก็คือท่านเทพเซียวงั้นสิ?]

[ใช่เลย ถ้าตัดคุณแพนด้าออกไป รูปร่างของคุณจิ้งจอกก็เข้าเค้าที่สุดแล้ว เพราะงั้น...]

[กรี๊ดดดดด ฉันไม่ยอม! ท่านเทพเซียวจะไปจับคู่กับผู้หญิงคนอื่นไม่ได้นะ!!]

[ตกลงว่าคุณแพนด้าคือใครกันแน่เนี่ย!!]

...

สวี่ซวงหรงนั่งอยู่ตรงข้ามคุณแพนด้าด้วยความรู้สึกอึดอัดจนแทบนั่งไม่ติด

เธอเป็นคนที่มีอีคิวสูงมาก ไม่ว่าสถานการณ์ไหนก็เอาอยู่เสมอ

แต่ครั้งนี้ เธอรับมือไม่ไหวจริงๆ

เพราะคุณแพนด้าคนนี้...

เหมือนจะเป็นคนหูตึง

ตอนที่เธอพยายามจะทำลายความเงียบ "คุณแพนด้าคะ ชุดของคุณเข้ากันดีจังเลย ปกติชอบศึกษาเรื่องการแต่งตัวเหรอคะ?"

คุณแพนด้า "หา?"

ตอนที่เธอพยายามจะสร้างปฏิสัมพันธ์ "ขอโทษนะคะ ช่วยหยิบกระดาษทิชชูตรงนั้นให้หน่อยได้ไหมคะ?"

คุณแพนด้า "หา?"

ตอนที่เธอใช้ไม้ตายฉบับสาวน้อยใสซื่อ "ว้าย! ร้อนจัง! คุณแพนด้าต้องระวังหน่อยนะคะ อย่าเผลอไปโดนเชิงเทียนเข้าล่ะ"

คุณแพนด้า "หา?"

สวี่ซวงหรงยิ้มไม่ออกอีกต่อไป

[เป็นการสื่อสารที่เจอแต่อุปสรรคล้วนๆ]

[ฉันขำจนจะบ้าแล้ว เรี่ยไรเงินซื้อเครื่องช่วยฟังให้คุณแพนด้ากันเถอะ]

[ทำไมจู่ๆ ฉันก็ฟินคู่นี้ขึ้นมาล่ะเนี่ย! คุณแพนด้าฟังอะไรก็ไม่ชัดแต่ก็ยังตอบรับทุกประโยค หรือว่านี่คือหนุ่มซึนเดเระในตำนาน แกล้งบอกว่าคุณกระต่ายไม่ใช่สเปกแต่จริงๆ แล้วชอบคุณกระต่ายมาก!!]

[ซวงซวงคงจะกลายเป็นขวัญใจของรายการนี้แน่ๆ ท่านเทพเซียวต้องหึงหน้ามืดแน่เลย (แอบขำ)]

การออกเดตมื้อเที่ยงดำเนินไปถึงช่วงครึ่งหลัง ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

ทีมงานคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้าไปกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูผู้กำกับ สีหน้าของผู้กำกับเปลี่ยนไปทันที

พวกเขารีบประชุมกันอย่างเคร่งเครียด ผ่านไปครู่หนึ่งผู้กำกับก็พูดขึ้นมาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

"ขออภัยด้วยครับ เครื่องมือมีปัญหานิดหน่อย อาจจะต้องขอหยุดถ่ายทำสักครู่ ไลฟ์สดก็จะปิดชั่วคราวด้วย รบกวนแขกรับเชิญทุกท่านรอสักประเดี๋ยวนะครับ"

พูดจบ ทีมงานก็เริ่มเก็บกล้องถ่ายทำ

[?? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย วันแรกก็พังซะแล้ว??]

[ไม่ถูกนะ ไลฟ์สดก็ยังถ่ายอยู่ไม่ใช่เหรอ?]

ไลฟ์สดยังคงดำเนินต่อไป แค่มุมกล้องเปลี่ยนไปและเสียงก็มีสัญญาณรบกวนแทรกเข้ามา

ผู้ชมในคอมเมนต์เข้าใจสถานการณ์ทันที

[นี่มันกล้องซ่อนแช่ม! ผู้กำกับหนิวหาทำอีกแล้ว!]

ผู้ชมที่คุ้นเคยกับผู้กำกับหนิวต่างรู้ดีว่า เขาชื่อหนิวปี่ ซึ่งแปลว่าสุดยอด และเขาก็เป็นผู้กำกับที่สุดยอดสมชื่อจริงๆ

เขามักจะสร้างคอนเทนต์แหวกแนวในรายการเสมอ มีแต่สิ่งที่คุณคิดไม่ถึง ไม่มีอะไรที่เขาถ่ายทำไม่ได้

ร้านอาหารริมทะเล

พนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งกำลังถือแก้วไวน์แดงเดินดุ่มๆ เข้ามาที่โต๊ะอาหาร

นี่แหละคือบททดสอบที่ซ่อนอยู่

ถ้าหากพนักงานเสิร์ฟเผลอทำไวน์แดงหกใส่เสื้อผ้าของฝ่ายหญิง ฝ่ายชายจะมีวิธีจัดการอย่างไร

ถึงเวลาทดสอบไหวพริบและความเป็นสุภาพบุรุษกันแล้ว

"ว้าย—"

เป็นไปตามคาด พอเดินมาถึงข้างตัวเซี่ยหมี พนักงานเสิร์ฟก็หมุนตัวก้าวพลาด ล้มคว่ำมาทางเซี่ยหมีพร้อมกับแก้วไวน์ในมือ

คุณเสือที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกลับนิ่งเฉย แถมยังเอามือปิดปากหัวเราะเยาะอย่างสะใจ

แต่ทันใดนั้นเซี่ยหมีก็ลุกขึ้นอย่างสง่างาม หมุนตัวกลับหลังหันสามร้อยหกสิบองศา มือข้างหนึ่งโอบเอวคอดบางของพนักงานเสิร์ฟเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างก็รับแก้วไวน์แดงไว้ได้อย่างแม่นยำ

เธอส่งยิ้มหวานละมุนให้กับพนักงานเสิร์ฟหนุ่มที่ล้มลงมาในอ้อมกอด

"นังตัวดี ระวังหน่อยสิ"

พนักงานเสิร์ฟหนุ่มหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เขาก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย "บ้าบอ..."

คุณเสือ "?"

[?]

[ผู้ชายสูง 185 ล้มลงไปในอ้อมกอดของคนสูง 165 แต่มันดูเนียนตาสุดๆ ไปเลย ทำได้ไงเนี่ย?]

[นังตัวดี ฮ่าๆๆๆๆๆ เธอเรียกเขาว่านังตัวดี ฮ่าๆๆๆๆๆๆ]

"พอได้แล้ว!"

คุณเสือทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาลุกขึ้นยืนแล้วตะคอกใส่ทีมงานที่กำลังวุ่นวายอยู่ด้านข้าง

"พวกแกส่งตัวอะไรมาให้ฉันเนี่ย ยัยนี่เป็นผู้หญิงแน่เหรอ กิริยาท่าทางจะแมนกว่าผู้ชายอยู่แล้ว!"

ที่ผ่านมาผู้หญิงที่ชิวเฉิงเย่เคยเจอมีแต่พวกบอบบางน่าทะนุถนอม พอมาเจอคนแบบเซี่ยหมีเป็นครั้งแรก โลกทัศน์ของเขาก็ถึงกับพังทลาย

แต่กลับได้ยินเซี่ยหมีถอนหายใจออกมาอย่างเอือมระอา

"เอาล่ะๆ มี่มี่"

"แมนสู้ฉันไม่ได้ ก็ไม่เห็นต้องน้อยเนื้อต่ำใจไปเลยนี่"

[จบแล้ว]