ตอนที่ 1569 วางแผนทางรถไฟสายใหม่

หยู่ฉินหลาน ผลักประตูทำงาน และเดินนวยนาดเข้าไปหามู่เหลียง

เธอถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"มู่เหลียง นายกำลังทำอะไรอยู่?"

"วางแผนทางรถไฟสายใหม่"

มู่เหลียง ตอบกลับโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง

เขาตั้งใจจะปูทางรถไฟสายใหม่ในเขตเมืองชั้นในของเมืองเต่าทมิฬ เพื่อให้เมืองชั้นในก้าวเข้าสู่ยุค การคมนาคมระบบราง

"ในเมืองชั้นในเหรอ?"

หยู่ฉินหลาน เหลือบมองแผนที่ภูมิประเทศใต้ฝ่ามือของมู่เหลียง ซึ่งเป็นแผนที่ภาพมุมสูงของเมืองชั้นใน

"อืม จากประตูเมืองหลักของเมืองชั้นในไปจนถึงจัตุรัสกลาง จะตั้งสถานีแค่สองแห่ง"

มู่เหลียง กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

สองสถานีที่ว่าคือ สถานีประตูเมืองชั้นในและสถานีจัตุรัสกลาง

หยู่ฉินหลาน มองดูแวบหนึ่ง แล้วค่อยๆ พยักหน้า

"ก็ดีนะ"

มู่เหลียง วางดินสอลง แล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"มาหามีธุระอะไรหรือเปล่า?"

"ไม่มีธุระสำคัญอะไรหรอก แค่จะมาบอกนายว่า พวกบูเว่ยเอ๋อ จะกลับมาพรุ่งนี้แล้ว"

หยู่ฉินหลาน กล่าวอย่างสง่างาม

"อืม ฉันรู้แล้ว"

มู่เหลียง ขานรับ

เขายื่นมือไปเชยคางหญิงสาว ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ไม่มีเรื่องอื่นแล้วใช่ไหม?"

"ไม่มีแล้ว"

หยู่ฉินหลาน กะพริบตาสีฟ้าคราม

"งั้นฉันออกไปข้างนอกก่อนนะ"

มู่เหลียง ยิ้มพลางลุกขึ้นยืน

"จะไปไหนล่ะ?"

หยู่ฉินหลาน แสร้งทำเป็นค้อนถาม

"ไปสร้างสะพานยกระดับสำหรับรถไฟน่ะ"

มู่เหลียง โบกมือ

เพื่อไม่ให้กระทบต่อการสัญจรของรถเทียมอสูร มู่เหลียง จึงตั้งใจจะสร้างรางรถไฟของเมืองชั้นในไว้บนทางยกระดับ

หยู่ฉินหลาน รีบลุกขึ้นยืนพลางกล่าว

"งั้นฉันไปด้วยคน"

"อืม ไปสิ"

มู่เหลียง ขานรับอย่างไม่ใส่ใจนัก

เขาเดินออกจากตำหนัก พาหยู่ฉินหลาน บินขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังประตูเมืองชั้นใน

ไม่นานทั้งสองก็มาถึงบริเวณประตูเมืองชั้นใน ข้างกายคือแนวกำแพงเมืองชั้นในที่ตั้งตระหง่าน อีกฟากหนึ่งของกำแพงคือสถานีรถไฟอีกแห่งหนึ่ง

มู่เหลียง กวาดสายตามองภูมิประเทศรอบๆ ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ตรงตำแหน่งที่ห่างจากถนนสายหลักของเมืองชั้นในประมาณยี่สิบเมตร

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ขยับไปยืนข้างๆ หน่อยสิ"

"ตกลง"

หยู่ฉินหลาน ถอยหลังไปสองสามก้าว

มู่เหลียง แค่ขยับความคิด ผลึกก็ก่อตัวขึ้นจากใต้ฝ่าเท้า ส่วนหนึ่งหยั่งลึกลงไปใต้ดินเจ็ดถึงแปดเมตร อีกส่วนหนึ่งก่อตัวเป็นตอม่อสะพานรูปตัว T สูงแปดเมตร

เขาใช้วิธีเดียวกันนี้สร้างตอม่อสะพานอีกต้นในระยะห่างออกไปสิบเมตร หลังจากสร้างตอม่อสะพานห้าต้นด้วยการทำตามกรรมวิธีเดิม เขาก็เริ่มสร้างสถานีรถไฟล้อมรอบตอม่อเหล่านั้น

มู่เหลียง อ้างอิงจากสถานีรถไฟในเมืองที่เขาเคยอาศัยอยู่ในโลกก่อน นำมาดัดแปลงให้เรียบง่ายขึ้นแล้วนำมาใช้โดยตรง

สถานีรถไฟที่สร้างขึ้นใหม่นั้นใหญ่โตมาก แบ่งออกเป็นสามโซน ได้แก่ โถงรอรถไฟ พื้นที่ชานชาลา และโถงผู้โดยสารขาออก

สิ่งที่เชื่อมระหว่างโถงรอรถไฟกับพื้นที่ชานชาลาคือบันไดกว้างสามเมตร และในภายหลังยังจะมีการสร้างบันไดขนส่ง เพื่ออำนวยความสะดวกในการขึ้นลงชานชาลา

หยู่ฉินหลาน แหงนหน้ามอง ลานกว้างตรงหน้าถูกเนรมิตขึ้นจากความว่างเปล่าโดยใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมง

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง มู่เหลียง ก็สร้างโครงสร้างหลักของสถานีรถไฟเสร็จสิ้น ส่วนที่เหลือต้องรอให้ช่างจากโรงงานมาตกแต่ง

หลังจากสร้างสถานีรถไฟเสร็จ เขาก็เริ่มสร้างตอม่อสะพานต้นอื่นๆ และใช้ผลึกสร้างแผ่นพื้นสะพานเพื่อเชื่อมตอม่อทั้งหมดเข้าด้วยกัน

หยู่ฉินหลาน เคลื่อนที่ตามมู่เหลียง ที่สร้างสะพานยกระดับทอดยาวไปจนถึงเมืองชั้นใน ดึงดูดให้ชาวเมืองหยุดยืนดูด้วยความสนใจ

ชาวเมืองแหงนหน้ามองด้วยความประหลาดใจ

"ท่านเจ้าเมืองกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?"

"ดูเหมือนจะสร้างสะพานนะ แต่ไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไร..."

"คงไม่ได้ให้รถเทียมอสูร วิ่งหรอกมั้ง สูงขนาดนี้เชียว?"

"..."

ชาวเมืองพากันวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา จนกระทั่งเห็นมู่เหลียง สร้างสถานีรถไฟที่จัตุรัสกลางเสร็จ คนหัวไวบางคนถึงเดาออกว่าท่านเจ้าเมืองคิดจะทำอะไร

เมื่อมู่เหลียง แขวนป้ายตัวอักษรขนาดใหญ่คำว่า สถานีรถไฟจัตุรัสกลาง ไว้เหนือประตูใหญ่ของสถานีรถไฟ ทุกคนก็เข้าใจกระจ่าง

"เมืองชั้นในก็กำลังจะมีรถไฟแล้ว!"

ชาวเมืองอุทานด้วยความตื่นเต้น

"ดีจริงๆ เลย ต่อไปจะไปเมืองชั้นนอกก็เร็วขึ้นแล้ว..."

ชาวเมืองต่างร้องอุทานด้วยความชื่นชมไม่ขาดปาก

สำหรับคำชมของชาวเมือง มู่เหลียง ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เขาลงมือสร้างสะพานยกระดับให้สมบูรณ์ต่อไป โดยสร้างรั้วกั้นด้วยผลึกไว้ด้านบน ซึ่งจะช่วยลดเสียงรบกวนได้

ส่วนรางรถไฟนั้น ต้องรอให้สร้างรถไฟขบวนใหม่เสร็จก่อน แล้วค่อยปูรางตามขนาดความกว้างของล้อรถไฟ

หยู่ฉินหลาน ถามด้วยความประหลาดใจ

"มู่เหลียง นายจะไม่เชื่อมสถานีรถไฟของเมืองชั้นในกับเมืองชั้นนอกเข้าด้วยกันเหรอ?"

"ตอนนี้ยังก่อน ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง" มู่เหลียง ส่ายหน้า

การเชื่อมสถานีรถไฟเมืองชั้นในกับเมืองชั้นนอกเข้าด้วยกัน จะทำให้เกิดปัญหาด้านความปลอดภัยเพิ่มขึ้นอีกมาก

"ตกลง"

หยู่ฉินหลาน ไม่ได้ซักไซ้ให้มากความ เธอพอจะเดาออกว่าเป็นปัญหาอะไร

กว่ามู่เหลียง จะสร้างสะพานยกระดับเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงบ่ายสามโมงแล้ว

เขาพาหยู่ฉินหลาน กลับไปที่พระราชวังบนเนินสูง ในห้องอาหารยังมีอาหารที่สาวใช้เตรียมไว้ให้

ทั้งสองนั่งลงรับประทานมื้อเที่ยงที่ล่าช้า พลางพูดคุยกันไปด้วย

"มู่เหลียง จะออกจากเมืองอีหลี เมื่อไหร่เหรอ?"

หยู่ฉินหลาน ถามอย่างสง่างาม

มู่เหลียง ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"เรื่องนี้ยังไม่รีบ อย่างน้อยก็ต้องอยู่ที่นี่ต่ออีกสักสองเดือน"

เขาต้องการรอให้โรงงานเหล็กกล้าผลิตเหล็กเบาลายม่วง ให้ได้มากพอ เพื่อสร้างเครื่องบิน ขนส่งสักสองสามลำ จะได้นำไปพัฒนาธุรกิจของอาณาจักรหลานหลูโป

นอกเหนือจากนั้น ทางฝั่งอาณาจักรไห่ถิง คลังกลาง ในทวีปเก่า และเมืองหลวงของอาณาจักรซีฮว๋า ก็ล้วนต้องการเครื่องบิน ขนส่งเพิ่มเติม

"แล้วหลังจากนั้นล่ะ คิดไว้หรือยังว่าจะไปไหนต่อ?"

หยู่ฉินหลาน เอ่ยถามลอยๆ

"ยังเลย ขอทำความเข้าใจอะไรๆ ให้มากกว่านี้ก่อน"

มู่เหลียง ตอบด้วยน้ำเสียงกังวานใส

เขายังไม่ค่อยเข้าใจทวีปนี้ลึกซึ้งพอ จึงตั้งใจจะชะลอการเดินทางไปยังจุดหมายถัดไปเอาไว้ก่อน

มู่เหลียง เองก็กำลังรอ รอให้สะสมแต้มวิวัฒนาการครบหนึ่งหมื่นล้าน ก็จะสามารถทำให้เต่าเกราะหินวิวัฒนาการไปสู่ระดับสิบสองได้

"ก็ดีนะ เวลาสองเดือนเพียงพอที่จะทำให้ย่านการค้าของเมืองอีหลี พัฒนาขึ้นมาได้"

หยู่ฉินหลาน พยักหน้าอย่างสง่างาม

บูเว่ยเอ๋อ จะกลับมาพรุ่งนี้แล้ว รอให้เธอพักผ่อนสักสองวัน ก็จะสามารถเข้าไปรับผิดชอบดูแลเรื่องย่านการค้าของเมืองอีหลี ได้

"อืม แล้วสถานการณ์เรื่องรับสมัครคนเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

มู่เหลียง เอ่ยถามด้วยความห่วงใย

"กำลังดำเนินการอยู่ค่ะ ตอนนี้รับสมัครอัศวินได้แล้วสิบสองคน จอมเวทสี่คน แล้วก็ช่างฝีมือกับนักปรุงยา อย่างละสองคน"

หยู่ฉินหลาน นึกทบทวนก่อนกล่าว

"อัศวินสี่คนอยู่ในระดับสี่ ที่เหลือมีระดับพลังแค่ขั้นสองกับขั้นสาม ไม่ค่อยแข็งแกร่งเท่าไหร่"

มู่เหลียง ชะงักจังหวะการเคี้ยวเล็กน้อย แล้วถามว่า

"แล้วจอมเวทล่ะ?"

หยู่ฉินหลาน ตอบด้วยน้ำเสียงกังวานใส

"จอมเวททุกคนอยู่ในระดับสาม มีจอมเวทธาตุไฟสองคน ที่เหลืออีกสองคนคือจอมเวทธาตุน้ำกับธาตุดิน"

"ไม่มีจอมเวทมิติ เลยเหรอ?"

มู่เหลียง เลิกคิ้วขึ้น

"จอมเวทมิติ มันหายากอยู่แล้ว รับสมัครยากจะตายไป"

หยู่ฉินหลาน ยักไหล่อย่างจนใจ

มู่เหลียง กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"งั้นก็เพิ่มสวัสดิการให้สูงขึ้น เดี๋ยวก็คงหาได้เองแหละ"

เขาต้องการหาอาจารย์ให้เฉินคง และในขณะเดียวกันก็เป็นการเพิ่มอาจารย์ใหม่ให้กับโรงเรียนจอมเวทด้วย

"ฉันเข้าใจแล้วค่ะ"

หยู่ฉินหลาน พยักหน้ารับคำ

มู่เหลียง กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ช่างฝีมือกับนักปรุงยา ก็เหมือนกัน รับสมัครพวกระดับกลางหรือระดับสูงเข้ามาหน่อย"

"ระดับกลางน่ะยังพอเป็นไปได้ แต่ระดับสูงนี่สิยาก"

หยู่ฉินหลาน ทำตาละห้อย

ในบรรดาช่างฝีมทิและนักปรุงยา ขั้นหนึ่งถึงขั้นสามคือระดับต้น ขั้นสี่ถึงขั้นหกคือระดับกลาง ขั้นเจ็ดถึงขั้นเก้าคือระดับสูง และตั้งแต่ขั้นเก้าขึ้นไป ก็จะแบ่งเป็นระดับราชัน ระดับจอมราชัน และระดับศักดิ์สิทธิ์ เหมือนกัน

"นั่นสินะ งั้นก็รับสมัครช่างฝีมือฑ์กับนักปรุงยา ระดับกลางมาเยอะๆ หน่อยแล้วกัน"

มู่เหลียง ยิ้มบางๆ

"เข้าใจแล้ว"

ดวงตาคู่สวยสีฟ้าครามของหยู่ฉินหลาน ทอประกายระยิบระยับ