ตอนที่ 516 บุตรเทพเต้าหยวนเรียกคนมาแล้ว
ตอนที่ 516 บุตรเทพเต้าหยวนเรียกคนมาแล้ว
ตอนที่ 516 บุตรเทพเต้าหยวนเรียกคนมาแล้ว
ข้าอยากทำอะไร? ฮ่าฮ่าฮ่า~
เฉินฝานกล่าวอย่างจริงจัง “รบกวนแม่นางฉู่เสียสละอีกครั้ง...”
การจับตัวประกัน! ไพ่ตายใบนี้ย่อมเป็นไพ่ที่ใหญ่ที่สุดเสมอ! เชื่อว่าจะต้องมีประโยชน์
ฉู่ชิงอวิ้น: “...”
จากนั้น ไม่ผิดคาด ฉู่ชิงอวิ้นก็ถูกจับอีกครั้ง
กลายเป็นตัวประกันของเฉินฝาน
แต่เฉินฝานสงสัยอย่างมากว่าฉู่ชิงอวิ้นมีศักยภาพที่จะเป็นเด็กดีที่เชื่อฟังนะ เจ้าไม่คิดจะต่อต้านเลยหรือ!
น่าเบื่อจริงๆ
ฉู่ชิงอวิ้นร้องออกมาว่าไม่ยุติธรรม! เพิ่งปล่อยข้าไปเพื่อแลกกับการเข้าสุสานเทพสร้างโลก ตอนนี้กลับจับข้าอีกแล้ว! นี่คิดจะนำกลับมาใช้ใหม่หรือ?
“เจ้ายังต้องการทำอะไรอีก?” ดวงตางามจ้องมองเฉินฝานอย่างสงบนิ่ง เห็นได้ชัดว่านางชินแล้ว
เป็นไปได้ไหมว่าเฉินฝานรู้ว่าตนเองไม่สามารถรับมือได้ จึงคิดจะใช้ตัวนางมาข่มขู่จ้าวอาณาเขตนภาสูงอีกครั้ง? เพื่อให้สามารถจากไปได้อย่างปลอดภัย? นี่เป็นไปได้มากที่สุด
เฉินฝานกล่าวอย่างเฉยเมย “ไม่มีอะไรมาก เพียงแค่ขอยืมตัวหน่อย...”
ใช้ฉู่ชิงอวิ้นแลกกับสุสานเทพสร้างโลกของน้องสาว เพื่อให้เขาสามารถนำมันออกไปได้
นี่ก็ถือเป็นการเตรียมโอกาสให้ตัวเอง
หากไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องให้ผู้อาวุโสใหญ่ลงมือจัดการจ้าวอาณาเขตนภาสูงแล้ว
แต่ผู้อาวุโสใหญ่เพื่อเป็นสายลับ ถึงกับทำให้ร่างกายของตนเองหายไป ไม่สามารถแสดงพลังได้ เว้นแต่จะยืมร่างกาย
แต่ด้วยระดับของเขา ร่างกายธรรมดาก็ไม่อาจทนรับได้
ส่วนใหญ่แล้วคงต้องแบกตำหนักเทพมารของน้องสาวไปสู้!
สรุปแล้ว การเตรียมการไว้หลายๆ อย่างย่อมไม่ผิดพลาด
ฉู่ชิงอวิ้นพูดไม่ออก ทำได้เพียงเงียบ
จบสิ้น ไม่ได้อะไรเลย แถมยังถูกใช้ประโยชน์ตลอด! ขาดทุนยับเยิน!
ช่างไร้เหตุผล!
อย่างไรก็ตาม จ้าวโลกนิรันดร์ผู้นี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่... ทุกที่ล้วนเผยความแปลกประหลาด และยิ่งทำให้นางมองไม่ทะลุ เมื่อรวมกับสถานการณ์ของซวี่เทียนเสวี่ย
เฉินฝานผู้นั้นก็อาจจะมีการทะลวงผ่านเช่นกัน... สถานการณ์เช่นนี้ การต่อสู้ก็ไม่มีความหมายอะไร
สุสานเทพสร้างโลกทั้งหมดล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา แม้ว่านางจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ไร้ประโยชน์
และหากเขายินดีบอกนาง นางก็ยินดีที่จะผูกมัดตัวเอง...
ครึ่งค่อนวันต่อมา ก็จัดการทุกอย่างเรียบร้อย
“พวกเจ้าต้องการทำอะไร! ปล่อยพวกเรา!” เซียวอวี้หลงและคนอื่นๆ สู้ซวี่เทียนเสวี่ยไม่ได้ สุดท้ายก็ถูกปราบปรามจนหมด
พร้อมกันนั้นก็รู้สึกอับอายอย่างที่สุด!
พวกเขาถูกจับตัวประกัน!
แม่นางฉู่ก็ถูกจับตัวประกันอีกครั้ง!
ความกล้าหาญนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!
ฉินฟางรู้สึกหงุดหงิดที่สุด ข้าเป็นใคร? ข้าอยู่ที่ไหน? พวกเขายังไม่ทันเริ่มลงมือ ก็ถูกอีกฝ่ายจับตัวไปเสียก่อนแล้ว
“วางใจเถอะ พวกเจ้าแค่รออยู่ที่นี่ก็พอ” เฉินฝานขี้เกียจอธิบาย จากนั้นก็หันหลังกลับ
และกลับไปที่ตำหนักเทพมารพร้อมกับซวี่เทียนเสวี่ย
เซียวอวี้หลงและคนอื่นๆ โกรธจนกระอักเลือด อย่างน้อยก็ให้พวกเราเข้าไปดูหน่อยเถอะ การปราบปรามพวกเราไว้ข้างนอกหมายความว่าอย่างไร?
พวกเขาสงสัยว่าเฉินฝานต้องการใช้พวกเขา เพื่อให้สามารถจากไปได้อย่างปลอดภัยหลังจากออกจากสุสานเทพสร้างโลก
เพราะสถานการณ์เช่นนี้ จ้าวอาณาเขตนภาสูงจะปล่อยเฉินฝานไปง่ายๆ ได้อย่างไร?
ถึงตอนนั้น... ฮึ่ม
เมื่อมองไปที่ฉู่ชิงอวิ้น...
“แม่นางฉู่?”
ทำไมเขาไม่ปราบปรามนาง?
ทำไมนางถึงวิ่งไปมาได้?
ฉู่ชิงอวิ้นแสดงท่าทีว่านางเป็นคนซื่อสัตย์
จากนั้นก็มองไปที่ตำหนักเทพมารเบื้องหน้า ทำงานมาตั้งนานก็ไร้ประโยชน์
ครุ่นคิดเล็กน้อย “ข้าสู้เขาไม่ได้...”
ถูกจับตัวประกันก็สมเหตุสมผลไม่ใช่หรือ?
ส่วนเรื่องที่ไม่ปราบปรามนาง เห็นได้ชัดว่าต้องการสร้างความแตกแยก ยังต้องเดาอีกหรือ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนนางจะพูดไม่ออก ทำได้เพียงรอหลังจากที่ออกไปแล้วค่อยดูว่าจะรับมืออย่างไร...
เซียวอวี้หลงใจเต้นตุบๆ
จริงหรือเปล่า? แม่นางฉู่จะไม่ถูกชักจูงไปแล้วใช่ไหม?
คำพูดของเฉินฝานก่อนหน้านี้ ราวกับมีความหมายแฝง ดูเหมือนว่าฉู่ชิงอวิ้นจะรู้เรื่องบางอย่างล่วงหน้า แต่กลับไม่บอกพวกเขา... บวกกับความไม่เท่าเทียมกันในตอนนี้
หรือว่าเฉินฝานเพียงแค่เกรงกลัวฐานะของฉู่ชิงอวิ้นจึงทำเช่นนี้?
“แม่นางฉู่ไม่ต้องกังวล อาจารย์จะไม่ปล่อยพวกเขาไปแน่!” ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ทำได้เพียงรอหลังจากที่ออกไปแล้วค่อยว่ากัน
ฉู่ชิงอวิ้นเงียบไป แสดงความขอโทษ การใช้พวกเขาเป็นไพ่ตาย จ้าวอาณาเขตนภาสูงก็คงจะปล่อยเฉินฝานไปอย่างแน่นอน
และแม้ว่านางเองจะไม่ได้สมบัติอะไรเลย แถมยังเสียโอสถเทพสร้างโลกไปหนึ่งเม็ด... แต่นางก็ดูเหมือนจะไม่ขาดทุน เพราะหลอกจ้าวอาณาเขตนภาสูงไปสองครั้ง ถือเป็นการขอโทษแล้วกัน
เจ๊ากันไป
ส่วนผลประโยชน์ที่หายไป... แน่นอนว่าเฉินฝานกอบโกยไปหมดแล้ว
...
ดาราจักรมัชฌิม
โส่วหยวนคุ่ยกลับมาพร้อมกับคนที่เรียกมาจากดาราจักรข้างเคียงแล้ว!
เรียกบิดาแท้ๆ มาโดยตรง นอกจากนี้ยังมีศิษย์อีกนับพันคน!
และยังมีสัตว์เทพขนาดเล็กใหญ่อีกนับพันตัว!
คนละหนึ่งตัว ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า
แม้แต่ผู้ท่องดาราจักรมา ก็ยังไม่กล้าพูดมาก
และตราบใดที่พวกเขาไม่สร้างเรื่องใหญ่ เทพสร้างโลกในหมู่ผู้ท่องดาราจักรก็จะไม่สนใจพวกเขามากนัก
ในตอนนี้
“ท่านพ่อ เบื้องหน้าคืออาณาเขตโบราณนภาแล้ว! เจ้าเด็กนั่นกำลังอยู่ในสุสานเทพสร้างโลกแห่งหนึ่ง!” โส่วหยวนคุ่ยดวงตาเป็นประกาย
สิ่งที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว จึงตรงมายังอาณาเขตโบราณนภาทันที
โส่วหยวนปาประสานมือไว้ด้านหลัง หลับตา ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร
“คุ่ยเอ๋อร์ คนที่ท่านผู้อาวุโสกล่าวถึงคือใครกัน...”
แปลกจริงๆ ที่มีคนในคุกดาราบรรพชนช่วยลูกชายของเขา และยังให้ลูกชายพาเขามาพบคนคนหนึ่งด้วยตัวเอง...
ใครกันแน่ก็ไม่รู้ และให้พวกเขาพบใครก็ไม่ได้บอก
แต่รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ เขาก็ยังคงปรากฏตัวด้วยตัวเอง
โส่วหยวนคุ่ยส่ายหน้า “ท่านพ่อ ลูกไม่รู้ แต่ท่านผู้อาวุโสบอกว่าท่านพ่อจะรู้เอง...”
โส่วหยวนปา: “...”
ข้าจะรู้?
ข้าจะรู้ได้อย่างไร!
ครุ่นคิดเล็กน้อย มีเรื่องราวซ่อนเร้นอะไรอยู่หรือเปล่า? อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ยังไม่มีเบาะแสใดๆ ก็ทำได้เพียงพักเรื่องนี้ไว้ก่อน แล้วค่อยหาวิธีตามหาคนทีหลัง
หากไม่ได้จริงๆ ก็ไปเยี่ยมเทพเรือนจำที่คุกดาราบรรพชน และถือโอกาสดูว่าผู้แข็งแกร่งคนนั้นเป็นใคร
“แล้วจ้าวโลกนิรันดร์ผู้นั้นเป็นใครกัน...”
ในเมื่อมาถึงแล้ว เขาก็อยากจะดูว่าใครกันที่กล้าหาญขนาดนี้ กล้าล่วงเกินแดนศักดิ์สิทธิ์สัตว์เทพของพวกเขา!
เรื่องหน้าตาเช่นนี้ อย่างไรก็ต้องทวงคืนมาให้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ฉู่ชิงอวิ้นก็อยู่ที่นั่น และก็ถูกรังแกด้วย ก็ถือโอกาสทวงคืนความยุติธรรมให้นางด้วย ก็ยังสามารถรักษาความสัมพันธ์กับคนผู้นั้นได้
คุ้มค่ามาก
โส่วหยวนคุ่ยสงสัยว่าบิดาของตนก็ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสต้องการให้พวกเขาพบใคร ช่างเถอะ ค่อยว่ากันทีหลัง
อธิบายว่า “ท่านพ่อ จ้าวโลกนิรันดร์ผู้นี้เป็นเพียงมดปลวกระดับบรรพชนเทพเท่านั้น มีเบื้องหลังบางอย่างในดาราจักรไร้สิ้นสุด...”
“บรรพชนเทพ...” โส่วหยวนปารู้สึกว่าตบะเช่นนี้ก็ไม่เลว
แต่มีเบื้องหลังบางอย่าง? ไม่เป็นไร จะแข็งแกร่งเท่าแดนศักดิ์สิทธิ์สัตว์เทพของพวกเขาได้อย่างไร?
ไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
“ดี เราไปอาณาเขตโบราณนภาก่อน...”
เมื่อได้พบก็จะรู้เอง
ยังกล้าแย่งโอกาสที่ลูกชายของข้าจะเข้าสุสานเทพสร้างโลกไปอีก เจ้าหนุ่มนี่เกินไปแล้ว
โส่วหยวนคุ่ยได้ยินดังนั้นก็สะใจเป็นอย่างมาก จ้าวโลกนิรันดร์ เจ้าจบสิ้นแล้ว!
ถามหน่อยว่าเจ้ากลัวหรือไม่!
กล้าล่วงเกินบุตรเทพผู้นี้!
แม้แต่เทพเซียนมาก็ไร้ประโยชน์! บุตรเทพผู้นี้กล่าวเอง!
จากนั้น พวกเขาก็เดินทางไปยังอาณาเขตโบราณนภาพร้อมกัน ด้วยความยิ่งใหญ่เกรียงไกร
...
ไม่นานนัก
อาณาเขตโบราณนภา
จ้าวอาณาเขตนภาสูงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ปิดบัง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ และยังมีความยินดีเล็กน้อย
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าบุตรเทพแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์สัตว์เทพไปเรียกคนกลับมาแล้ว
ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริงๆ!
รู้ดีว่าเขาจะไม่ยอมแพ้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเรียกใครมา... ช่างเถอะ ต้องไม่ธรรมดาแน่
ดวงตาเป็นประกาย จ้าวโลกนิรันดร์เอ๋ย เรื่องนี้จะโทษข้าไม่ได้ ต้องโทษเจ้าที่ไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรรังแก...
ไม่กล้าชักช้า รีบออกไปดูสถานการณ์ทันที
(จบตอน)