ตอนที่ 493 ฉู่ชิงอวิ้น
ตอนที่ 493 ฉู่ชิงอวิ้น
ตอนที่ 493 ฉู่ชิงอวิ้น
ราชินีกลืนฟ้ามีท่าทีชัดเจนมาก!
ต้องเป็นเจ้าเท่านั้น เพราะหลังจากสายเลือดอสรพิษกลืนฟ้าโบราณเปลี่ยนไปโดยสมบูรณ์ ผู้ที่ลืมตาขึ้นมาเห็นเป็นคนแรกเท่านั้นที่จะเป็นนายท่านที่แท้จริง
นางจะไม่กินนายท่านของนางอย่างแน่นอน ไม่ต้องกังวลเลย
เฉินฝาน: “...”
เจ้าอสรพิษตัวหนึ่งกลับมีกระดูกขบถ!
“ก็ได้...”
ช่างเถอะ อย่างไรเสียช่วงนี้เขาก็ว่าง ไม่มีอะไรทำ สู้คุ้มครองนางดีกว่า...
“ขอบคุณนายท่าน” ราชินีกลืนฟ้าแสดงความยินดีอย่างไม่อาจปกปิดได้
มั่นคงแล้ว! นายท่านโชคดีขนาดนี้ เป็นเครื่องรางนำโชคของนางก็ไม่เลว!
ทันใดนั้น เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ใกล้เข้ามา ราชินีกลืนฟ้าก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชาทันที และเพิ่มความระมัดระวัง
เฉินฝานก็สัมผัสได้เช่นกัน
ในเวลาเดียวกัน เขาก็เห็นเงาร่างกลุ่มหนึ่งบินเข้ามาอย่างรวดเร็ว...
“นายท่าน ดูเหมือนจะเป็นศิษย์สายตรงของจ้าวอาณาเขตนภาสูงผู้นั้น เซียวอวี้หลง...” ราชินีกลืนฟ้าเห็นเงาร่างนั้นแล้วก็รู้สึกหนักใจเล็กน้อย
อาณาเขตโบราณนภามาทำอะไร? ส่วนเซียวอวี้หลงก็มีชื่อเสียงอยู่บ้าง ไม่ยากที่จะจดจำได้
แต่ว่า
เห็นได้ชัดว่าไม่เกี่ยวข้องกันเลย! เป็นไปไม่ได้ที่นายท่านจะไปก่อเรื่องอะไรกับอาณาเขตโบราณนภาอีกแล้วกระมัง... ตกใจ!
ส่วนหญิงสาวข้างเซียวอวี้หลง นางไม่รู้จัก แต่สัมผัสได้ว่าต้องมีที่มาที่ไปอย่างแน่นอน
เฉินฝานได้ยินดังนั้นก็จ้องมอง
อาณาเขตโบราณนภาคงไม่ยอมแพ้บุตรเทพเต้าหยวน นี่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไร
เป็นไปตามที่คาดไว้
เพียงแต่จ้าวอาณาเขตนภาสูงส่งศิษย์ของตน เซียวอวี้หลงมา? แค่นี้เองหรือ? จากนั้นเขาก็เหลือบมองหญิงสาวข้างเซียวอวี้หลง และให้ความสำคัญมากขึ้นเล็กน้อย
ภายใต้เนตรซ้อนบรรพกาล เขากลับไม่สามารถมองทะลุนางได้! เช่นนั้นนางต้องมีที่มาที่ไปอย่างแน่นอน หากไม่มีอะไรผิดพลาด อาจจะมาจากที่เดียวกับบุตรเทพเต้าหยวน... ในชั่วพริบตา เฉินฝานก็คาดเดาได้เจ็ดแปดส่วน
“คนของอาณาเขตโบราณนภา... พวกเจ้ามาที่นี่ทำไม?” ราชินีกลืนฟ้าก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง
แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้เยาว์ แต่มีที่มาที่ไปไม่ธรรมดา นางก็ต้องให้ความสำคัญ
ในขณะเดียวกัน นางก็ปฏิเสธการคาดเดาของตนเองทันที เพราะจ้าวอาณาเขตนภาสูงเป็นเทพสร้างโลกที่น่าสะพรึงกลัว! คนทั่วไปไม่สามารถเข้าถึงได้ นายท่านจะไปยั่วยุได้อย่างไร? ก็ยั่วยุไม่ได้อยู่แล้ว
ดังนั้นอาจจะมีสถานการณ์อื่นที่นางไม่รู้
เซียวอวี้หลงมองแวบหนึ่ง “ที่แท้ก็จักรพรรดิเทพกลืนฟ้า ข้ามาที่นี่ตามคำสั่งของอาจารย์!”
แม้ว่าราชินีกลืนฟ้าจะเป็นจักรพรรดิเทพ แต่เขาก็ไม่กลัวเลย ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างราชินีกลืนฟ้ากับจ้าวโลกนิรันดร์... เกิดอะไรขึ้น? ไม่ชัดเจน แต่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่าง ก็ถือว่าพวกเขาเป็นพวกเดียวกันไปเลย
จากนั้นเขาก็มองไปที่เฉินฝาน ไม่ผิดแน่ คนผู้นี้คือจ้าวโลกนิรันดร์ในตำนาน! และความหมายของเขาก็ชัดเจน จ้าวโลกนิรันดร์คงจะรู้ดีอยู่แล้ว...
ในขณะเดียวกัน ฉู่ชิงอวิ้นก็ละเลยราชินีกลืนฟ้า จักรพรรดิเทพไม่คู่ควรที่นางจะให้ความสำคัญมากนัก แต่นางกลับกวาดตามองเฉินฝาน
นี่คือจุดสำคัญที่สุดของการเดินทางครั้งนี้! ยังหนุ่มมากจริงๆ...
ราชินีกลืนฟ้า: “...”
มองไปที่เฉินฝานตามสายตาของเซียวอวี้หลง...
นายท่าน เจ้าไปก่อเรื่องอะไรอีกแล้ว!
ที่แท้ก็มาหานายท่าน! แถมยังเป็นความหมายของเทพสร้างโลก... ในใจตกใจมาก รู้สึกว่าตนเองอาจจะมาผิดเวลาแล้ว
เฉินฝานก็ไม่ได้ปิดบังอะไร พูดอย่างสบายๆ “พวกเจ้ามาเพื่อบุตรเทพเต้าหยวนผู้นั้น?”
ไม่รู้ว่าอัจฉริยะของดาราจักรหมื่นวิถีไปอาณาเขตโบราณนภาทำไม? ดูเหมือนจะไม่มีข่าวอะไรหลุดออกมา แต่เขาไม่คิดว่าพวกเขาจะไม่มีจุดประสงค์
“จ้าวโลกนิรันดร์ ไยต้องถามในสิ่งที่รู้ดีอยู่แล้ว” เซียวอวี้หลงดวงตาเป็นประกาย “วันนี้ อาณาเขตโบราณนภาของข้า แน่นอนว่ามาเพื่อรับบุตรเทพเต้าหยวนกลับไป!”
ท่าทีแน่วแน่มาก อย่างไรเสียก็ยังมีฉู่ชิงอวิ้นอยู่...
เฉินฝานไม่ใส่ใจ “เช่นนั้นพวกเจ้าก็มาช้าไปแล้ว บุตรเทพเต้าหยวนไม่ได้อยู่ในโลกนิรันดร์ของข้า...”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” เซียวอวี้หลงสงสัยอย่างยิ่งว่าเฉินฝานกำลังหลอกคนโง่ “เท่าที่ข้ารู้ บุตรเทพเต้าหยวนถูกพวกเจ้าพาตัวไป...”
“บุตรเทพผู้นั้นไม่ได้อยู่ที่นี่จริงๆ จุดประสงค์ของพวกเจ้าอาจจะต้องล้มเหลวแล้ว” เฉินฝานแสดงความเสียใจ ชายผู้นั้นไปคุกดาราบรรพชนแล้ว
ส่วนสถานการณ์เป็นอย่างไร เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน
“เจ้า...” เซียวอวี้หลงขมวดคิ้ว เขาไม่ยอมรับอย่างปากแข็ง!
และฉู่ชิงอวิ้นก็สังเกตการณ์อยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงก้าวออกมา
“จ้าวโลกนิรันดร์ ไยต้องล้อเล่นเช่นนี้ ข้ารู้ว่าบุตรเทพเต้าหยวนทำผิดก่อน หากเจ้าต้องการค่าชดเชย ก็บอกมาได้เลย พวกเราเพียงแค่ต้องการพาบุตรเทพเต้าหยวนกลับไป...”
สีหน้าเรียบเฉย เห็นได้ชัดว่าสงบมาก
ในสายตาของนาง นางเชื่อว่าสามารถเสนอข้อต่อรองที่เพียงพอที่จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามสนใจ เพื่อแลกกับบุตรเทพเต้าหยวน เช่นนั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เฉินฝาน: “...”
ดูถูกใครกัน!
ก็ไม่รีบร้อน “ค่าชดเชย? ในเมื่อทำให้ประมุขผู้นี้ขุ่นเคือง เช่นนั้นพวกเจ้าว่า มีความเป็นไปได้หรือไม่ที่เขาจะตายไปแล้ว...”
เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย~
หญิงผู้นี้มีอะไรบางอย่างจริงๆ เรียกได้ว่าสามารถยืดหยุ่นได้ แต่หากเขาไม่มีพลัง เกรงว่าคงจะถูกอีกฝ่ายปล้นไปแล้ว จะมาพูดจาไพเราะเช่นนี้ได้อย่างไร
ราชินีกลืนฟ้า: “...”
แม้จะไม่เข้าใจว่าบุตรเทพเต้าหยวนคือใคร แต่นางก็รู้ว่านายท่านอาจจะจับตัวคนผู้นี้ไป และบังเอิญเกี่ยวข้องกับอาณาเขตโบราณนภา ตอนนี้ก็มีคนมาตามหาแล้ว
นายท่านเล่นได้เร้าใจจริงๆ แม้แต่เทพสร้างโลกก็ยังกล้าทำให้ขุ่นเคือง
คำพูดนี้ออกมา สีหน้าของเซียวอวี้หลงก็เปลี่ยนไปทันที “เจ้ารู้หรือไม่ว่าบุตรเทพเต้าหยวนคือใคร! อย่าคิดที่จะทำให้ข้าอาณาเขตโบราณนภาขุ่นเคือง!”
กล้าที่จะฆ่าบุตรเทพเต้าหยวน? เกรงว่าจะหาที่ตายกระมัง!
“เขาเป็นใคร? ทำให้พวกเจ้าอาณาเขตโบราณนภาขุ่นเคืองแล้วอย่างไร?” เฉินฝานถามกลับ
เขาไม่รู้จริงๆ ส่วนเรื่องทำให้อาณาเขตโบราณนภาขุ่นเคืองก็ไม่ชัดเจน... อย่างไรเสียจ้าวอาณาเขตนภาสูงก็ถูกอุปกรณ์ของเขาทำให้ตกใจไปแล้ว!
สีหน้าของราชินีกลืนฟ้าตกใจมาก นายท่านไม่ได้บ้าคลั่งธรรมดาแล้ว เริ่มท้าทายเทพสร้างโลกของอาณาเขตโบราณนภาแล้ว! ฮิส~
“เจ้า...” เซียวอวี้หลงสีหน้ามืดครึ้มลง ไม่คิดว่าจ้าวโลกนิรันดร์ผู้นี้จะหยิ่งยโสถึงเพียงนี้ ไม่เห็นอาณาเขตโบราณนภาของพวกเขาอยู่ในสายตาเลย!
ท้าทายถึงเพียงนี้ก็แล้วไปเถอะ ยังยากที่จะรับมือถึงเพียงนี้ ไม่ว่าจะอ่อนหรือแข็งก็ไม่ยอม! แม้แต่ค่าชดเชยที่แม่นางฉู่เสนอมาก็ยังไม่พอใจอีกหรือ? เกรงว่าจะโง่กระมัง!
“คุณชายเซียว...” ฉู่ชิงอวิ้นเตือนให้เซียวอวี้หลงอย่าใจร้อน
จากนั้นก็จ้องมองเฉินฝาน “จ้าวโลกนิรันดร์ ข้าเดาว่าเจ้าคงไม่ลงมือหรอก”
“นอกจากนี้ เจ้าก็รู้ว่าด้วยตัวเจ้าเอง ไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้ ไยต้องเป็นเช่นนี้?”
ความหมายชัดเจนมาก การให้ทางลงก็คือผู้ที่รู้กาลเทศะ
เฉินฝานได้ยินดังนั้นก็ไม่พอใจทันที ขู่ข้าหรือ? ดูสิว่ากระดูกขบถทั่วร่างของข้าจะยอมหรือไม่!
พูดอย่างจริงจัง “คำพูดนี้ผิดแล้ว เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าประมุขผู้นี้จะทำให้เขาขุ่นเคืองไม่ได้?”
แต่หญิงผู้นี้ช่างมีจิตใจที่มั่นคงจริงๆ
เซียวอวี้หลงหัวเราะเยาะ “พวกเราย่อมรู้ว่าเจ้าไม่สามารถทำให้บุตรเทพเต้าหยวนขุ่นเคืองได้!”
นี่มันชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?
“เจ้าก็ไม่ใช่ข้า แล้วเจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าข้าทำให้ขุ่นเคืองไม่ได้?” เฉินฝานโต้กลับ
เซียวอวี้หลง: “...”
เถียงข้างๆ คูๆ ใช่ไหม?
ฉู่ชิงอวิ้นไม่รู้ว่าเฉินฝานเอาความมั่นใจมาจากไหนมากมายขนาดนี้?
ไม่มีอารมณ์จะพูดไร้สาระต่อไปแล้ว
พูดตรงๆ “จ้าวโลกนิรันดร์ ส่งบุตรเทพเต้าหยวนให้พวกเรา ข้าสามารถให้คำมั่นสัญญาแก่เจ้าได้...”
(จบตอน)