ตอนที่ 220 ถังลิ่ว: เจ้ากล้าส่งตัวมาถึงที่เองหรือ!

ตอนที่ 220 ถังลิ่ว: เจ้ากล้าส่งตัวมาถึงที่เองหรือ!

ครั้นหลิงโจวเสวี่ยและผู้อื่นได้ยิน ต่างมีแววตาเคร่งขรึม สำนักซิวหลัว!

ถึงกับส่งผู้อาวุโสมาแล้ว

ย่อมมิใช่มาด้วยเจตนาดี! เพราะบรรพชนเพิ่งทะลวงสู่ขอบเขตราชันเทพได้ไม่นาน

ความเคลื่อนไหวแห่งเขตต้องห้ามฝังเทพย่อมมิอาจปิดบังได้ นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายย่อมคาดเดาความเกี่ยวข้องของพวกเขาได้แน่

ทว่าการมาถึงในยามนี้ ย่อมมีนัยละเอียดอ่อนน่าขบคิด

“องค์หญิง…” สีหน้าสวีจู่มิอาจดูดี นี่มิเท่ากับสร้างภาระแก่อาจารย์ขององค์หญิงหรือ

เพราะบรรพชนตระกูลเฉินเพิ่งทะลวงสำเร็จ กลับถูกสำนักซิวหลัวจับตามอง มิใช่จังหวะอันเหมาะสมเลย

อย่างไรเสีย ราชันเทพของสำนักซิวหลัว ก็ทะลวงมานานแล้ว จะรับมือได้โดยง่ายอย่างไร

“ไปดูกันเถิด” หลิงโจวเสวี่ยสายตาแน่วแน่

อย่างไรก็มิอาจหลีกเลี่ยงได้ เมื่อเผชิญหน้าขุมอำนาจอันน่าสะพรึงเช่นนี้ นางย่อมกดดันหนักหนา

แต่เจตนาของอีกฝ่ายเป็นประการใด ก็ทำได้เพียงก้าวไปทีละก้าว

เฉินอังและเฉินชิ่งยิ่งเคร่งเครียด เรื่องนี้มิใช่ลางดี…

ครั้นแล้ว ทุกผู้คนจึงก้าวออกจากท้องพระโรง

……

ขณะเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง

สำนักซิวหลัว

ถังลิ่วยืนไพล่มืออยู่เบื้องหลัง เขาย่อมรู้ดีว่าผู้อาวุโสสามได้มุ่งหน้าไปราชวงศ์เทพจงหยางแล้ว

ใช้ราชวงศ์เทพจงหยางดั่งมดปลวกเป็นเครื่องมือ พร้อมกันนั้นก็ส่งสัญญาณข่มขวัญไปยังผู้ที่อยู่เบื้องหลังราชวงศ์นั้น

และยังเป็นข้ออ้าง เพื่อขยายเรื่องที่อีกฝ่ายเป็นราชันเทพต่างแดน ผ่านความโดดเด่นของราชวงศ์เทพจงหยางในยามนี้ ให้ลุกลามใหญ่โต

เช่นนี้แล้ว ขุมอำนาจทั้งหลายแห่งทวีปเทพจิ้นย่อมเอนเอียงสนับสนุนสำนักซิวหลัว พร้อมใจกันต้านศัตรูภายนอก

แม้เขาจะแข็งแกร่งกว่าอีกฝ่ายมากนัก แต่ก็เคยชินกับการระมัดระวัง รอบคอบไว้ย่อมไม่ผิด

ยามนี้ผู้ใดเล่าจะปฏิเสธกำลังเสริม ทั้งยังยกระดับบารมีของสำนักซิวหลัว ได้ผลสองต่อในคราวเดียว

“ที่แท้เป็นตระกูลหนึ่ง…”

หลายวันมานี้ เมื่อทราบสถานการณ์แล้ว เขาก็อดประหลาดใจมิได้

ถึงกับเป็นตระกูลหนึ่ง ตั้งมั่นอยู่ ณ เขตต้องห้ามฝังเทพเช่นนั้น

ดูท่าราชันเทพผู้นั้น จะทั้งมีฝีมือสูงส่งและกล้าหาญยิ่งนัก

ยิ่งกว่านั้น เทพสวรรค์แห่งสำนักเซิ่งหลี แดนศักดิ์สิทธิ์เจินหยวน และตำหนักฝูถู กลับล้วนสิ้นชีพ

เรื่องนี้เขามิได้แปลกใจนัก เพราะแผนเดิมก็คือให้ขุมอำนาจอื่นไปหยั่งเชิงก่อน

เพียงแต่มิคาดว่าจะเด็ดขาดถึงเพียงนี้ สังหารเทพสวรรค์ชั้นสูงจำนวนมาก!

นับว่าโอหังอย่างยิ่ง! มิได้เห็นสำนักซิวหลัวอยู่ในสายตาเลยหรือ!

ส่วนการที่ราชันเทพผู้หนึ่งจะกวาดล้างพวกเขาได้ ก็เป็นไปตามเหตุผล มิใช่เรื่องเหนือคาด

ครั้นคิดถึงตรงนี้ ถังลิ่วดวงตาวาววับ “ถึงคราวที่ข้าต้องลงมือแล้ว”

ประสานกับทางผู้อาวุโสสามให้พร้อมเพรียงกันก็พอ ภายหลังจัดการเรื่องราว เขามิอาจเสียเวลาเปล่า

ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบางอย่าง

พร้อมกันนั้น ห้วงอากาศสั่นไหว

เงาร่างหลายสายปรากฏ ล้วนเป็นเทพสวรรค์ผู้แข็งแกร่ง!

“คารวะราชันเทพซิวหลัว!” ต่างเอ่ยพร้อมกัน

พวกเขาล้วนมาจากสำนักเซิ่งหลี แดนศักดิ์สิทธิ์เจินหยวน และตำหนักฝูถู เมื่อทราบว่าผู้แข็งแกร่งแห่งตนถูกสังหาร เหตุการณ์สะเทือนรากฐานเช่นนี้ ขุมอำนาจเบื้องหลังแทบรับไม่ไหว

ถอยหนึ่งก้าว ยิ่งคิดยิ่งโกรธ เคียดแค้น โกรธแค้นยิ่งนัก! แต่ด้วยพลังของพวกเขา ก็ไม่อาจสั่นคลอนราชันเทพได้

ท้ายที่สุดจึงมุ่งหน้ามายังสำนักซิวหลัว

ถังลิ่วหัวเราะเบาๆ

“เทพสวรรค์ทั้งหลาย เมื่อมาถึงแล้ว จะร่วมกับข้าไปพบราชันเทพต่างแดนผู้นั้นสักคราเป็นอย่างไร”

ไม่ต้องเดาก็รู้จุดประสงค์ที่พวกเขามา เขาย่อมไม่ปฏิเสธ เพราะเป็นการร่วมมือกันต้านศัตรูภายนอก

เหล่าเทพสวรรค์ได้ยินดังนั้น ย่อมทราบสถานการณ์อยู่บ้าง เมื่อราชันเทพซิวหลัวแสดงจุดยืน พวกเขาก็พร้อมสนับสนุนตามกระแส อีกทั้งยังได้ล้างแค้น!

ต่างเดือดดาลด้วยความชอบธรรม

“ราชันเทพซิวหลัว สำนักเซิ่งหลียินดีติดตาม!”

“ภายหลังเรื่องนี้ แดนศักดิ์สิทธิ์เจินหยวนจักยกสำนักซิวหลัวเป็นผู้นำ!”

“ตราบใดที่สังหารเทพต่างแดนได้ ตำหนักฝูถูจักทุ่มเทสุดกำลัง!”

ต่างประกาศจุดยืนชัดแจ้ง นี่คือความแค้นลึกดั่งทะเลเลือด! ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นเทพต่างแดน!

อีกฝ่ายเพิ่งทะลวงสู่ราชันเทพเท่านั้น จะต้านราชันเทพซิวหลัวได้อย่างไร พวกเขาจึงเต็มใจสนับสนุน มิเช่นนั้นภายหน้าจะกลายเป็นภัยไม่สิ้นสุด!

แม้ย่อมต้องแลกด้วยบางสิ่ง

แต่บัดนี้ ดูเหมือนไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

ถังลิ่วมิได้ใส่ใจ “ข้าในฐานะราชันเทพแห่งทวีปเทพจิ้น การกำจัดผู้เป็นปฏิปักษ์ก็เป็นหน้าที่โดยชอบ ท่านทั้งหลายไม่จำเป็นต้องเกรงใจถึงเพียงนี้”

เรื่องนี้เป็นประโยชน์ร่วมกัน เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะลงมือเพื่อข่มขวัญอยู่แล้ว

เหล่าเทพสวรรค์ย่อมรู้ดีว่านี่เป็นเพียงถ้อยคำเกรงใจ พวกเขาเตรียมใจเสียสละอย่างหนักไว้แล้ว หาไม่แล้วย่อมไร้หนทาง

ถังลิ่วกล่าวต่อ “พอเถิดท่านทั้งหลาย ตามข้าไปยังเขตต้องห้ามฝังเทพ”

วาจายังมิทันสิ้น ก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนแห่งมิติ กลิ่นอายแปลกประหลาด ทำให้เขาชะงักไปชั่วขณะ

สีหน้าเทพสวรรค์ทั้งหลายแปรเปลี่ยน เกิดสิ่งใดขึ้น! แรงกดดันนี้ย่อมเป็นราชันเทพ!

ถัดจากนั้นก็ได้ยินเสียงหนึ่งก้องสะท้าน

“ราชันเทพซิวหลัว พวกเจ้าจะไปหาข้าหรือ!”

เสียงของเฉินฝานสะเทือนห้วงอากาศ

ครั้นแล้วเขาก็ปรากฏตรงหน้า ไพล่มืออยู่เบื้องหลัง กวาดตามองทุกผู้คน ดูแล้วคึกคักไม่น้อย ทว่ามิได้อยู่ในสายตาเขาเลย จำนวนคนมิได้บ่งบอกสิ่งใด

ถูกต้อง เขารีบเร่งมาประลองแล้ว! อีกทั้งอาศัยกฎแห่งกาลเวลาและมิติปิดบังเขตต้องห้ามฝังเทพไว้แล้ว จึงไร้กังวลภายหลัง

จะให้ทั้งตระกูลเคลื่อนไหวพร้อมกันนั้นหาใช่ เขาเพียงระวังราชันเทพซิวหลัวผู้นี้เท่านั้น และขอเพียงฉวยจังหวะโดยไม่ทันตั้งตัว จับจ้องอีกฝ่ายไว้

ด้วยผู้แข็งแกร่งอื่นๆ มิอาจลอบโจมตีฐานของเขาได้ นับเป็นการตัดสินใจสำคัญยิ่ง

ครั้นเห็นดังนั้น

สีหน้าเหล่าเทพสวรรค์แปรเปลี่ยนทันที โกรธเคืองแต่ไม่กล้าเอ่ยถ้อยคำ แน่นอนแล้ว ต้องเป็นราชันเทพต่างแดนแห่งเขตต้องห้ามฝังเทพ มิอาจเป็นผู้อื่น

เพียงแต่รูปลักษณ์กลับดูเยาว์วัยนัก แม้ร่างกายจะมีคลื่นแห่งกาลเวลาปรากฏ

และเขาถึงกับกล้าบุกมาถึงที่เอง! โอหังถึงที่สุด! ทว่า ความโกรธเมื่อครู่กลับกลายเป็นรอยยิ้มเย็นชา… เตรียมรับความพ่ายแพ้เถิด!

สีหน้าถังลิ่วแข็งค้าง เขายังมิทันไปหาอีกฝ่ายด้วยซ้ำ! แต่อีกฝ่ายกลับกล้าบุกมาถึงถิ่น!

นี่คือการท้าทาย เป็นการดูหมิ่น เป็นการตบหน้า! เหยียดหยามเขาผู้เป็นเจ้าสำนักซิวหลัวอย่างสิ้นเชิง! ยากจะทนรับได้!

ชั่วพริบตา สีหน้าเขาเย็นเยียบ “เจ้ากล้าบุกรุกสำนักซิวหลัวของข้า… ก็ดี จะได้ประหยัดเวลาของข้าไปไม่น้อย”

คนตรงย่อมไม่กล่าวอ้อมค้อม ไม่จำเป็นต้องปิดบังใดๆ

บรรยากาศพลันแปรเปลี่ยน แรงกดดันแห่งราชันเทพหลั่งไหลออกมา ฟ้าดินเปลี่ยนสี ลมเมฆปั่นป่วน ทั้งร่างเปี่ยมด้วยอำนาจกดข่มอันน่าสะพรึง ไอสังหารยากจะปิดบัง

สองฝ่ายเผชิญหน้ากัน ณ ที่นั้น บรรยากาศตึงเครียดปะทุขึ้นทันที

เหล่าศิษย์สำนักซิวหลัวที่สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหว ต่างพากันปรากฏกาย มิรู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เพียงเห็นประมุขลงมือ ก็พลันตื่นตระหนก ดุจเผชิญศัตรูใหญ่

ยิ่งไปกว่านั้น บรรดาผู้อาวุโสและผู้แข็งแกร่งระดับเทพ ต่างทยอยสำแดงกาย มีจำนวนหลายคน

เฉินฝานยิ้มบาง ไพล่มือยืนอยู่กลางห้วงอากาศ หนึ่งต่อหลาย กลับมิได้หวั่นเกรงแม้แต่น้อย

จะกลัวถูกพันธนาการหรือ? นั่นมิใช่เรื่องง่ายดายดอกหรือ

“ดูท่า ข้ามาถูกเวลาแล้ว”

ท่าทางเช่นนี้ คิดจะมุ่งหน้าไปยังเขตต้องห้ามฝังเทพกระมัง แน่นอนแล้ว ถังลิ่วยังมีความคิดเช่นนั้นอยู่

ก็ดี เช่นนี้เขาก็ประหยัดเวลา จัดการเสียในคราวเดียว

น้ำเสียงเฉินฝานเย็นเยียบลง

ลงมือโดยพลัน…

รางวัลจากระบบ จงมาปรากฏเถิด!

ถังลิ่ว!

“กฎแห่งกาลเวลาและมิติ…”

เขาลอยตนเหนือฟ้า แรงกดดันน่าสะพรึงหลั่งไหลมิขาดสาย

วิถีสวรรค์ปั่นป่วน ส่งเสียงครางสะท้าน

ทว่าปลายอาภรณ์และเส้นผมของเขา กลับมิได้ไหวเอนตามแรงลมแม้แต่น้อย

ชั่วขณะนั้น ทั้งทวีปเทพจิ้นพลันตกอยู่ในภาวะหยุดนิ่งแห่งกาลเวลาและมิติ…

(จบตอน)