ตอนที่ 130 (ฟรี)เรือรบผิงอัน

ตอนที่ 130 เรือรบผิงอัน

กู่ลั่วลุกขึ้นยืน มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

เย่เจ๋อเซียนหยุดสลักลวดลายค่ายกล มองดูกู่ลั่วด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา เจ้านี่ไปทำอะไรมา ถึงได้หล่อเหลาขึ้นมาปานนี้

กู่ลั่วมีรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน ใบหน้าของเขา แม้แต่อิสตรีเห็นก็ยังต้องอิจฉา เขาเหน็บกระบี่โบราณไว้ที่เอว ผมที่เคยยุ่งเหยิงก็ถูกหวีจนเรียบแปล้

เย่เจ๋อเซียนถามขึ้น "กู่ลั่ว เจ้าไปเก็บร่างนี้มาจากไหนเนี่ย ดูไม่เหมือนเจ้าคนเดิมเลย"

กู่ลั่วขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับคนบ้า ปากคอเจ้านี่มันร้ายกาจนัก

กู่ลั่วยื่นหน้ากากโบราณให้เย่เจ๋อเซียน แล้วบอกว่า "มีคนฝากมาให้เจ้า เจ้ารับไปเก็บไว้ให้ดีล่ะ"

เย่เจ๋อเซียนไม่ได้ซักไซ้ กู่ลั่วคงไม่สะดวกใจที่จะบอก

กู่ลั่วรู้สึกว่าบางครั้งเย่เจ๋อเซียนก็ดูพึ่งพาไม่ได้เลย แต่บางครั้งก็รู้จักมีเหตุผลเหมือนกัน

กู่ลั่วปรายตามองหนานกงเสี่ยวเยว่ด้วยความประหลาดใจ หญิงสาวผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย เบื้องหลังของนางต้องยิ่งใหญ่จนน่าตกใจแน่ๆ

เย่เจ๋อเซียนถามต่อ "กู่ลั่ว เราอยากจะออกจากเกาะเซียนอิ๋งโจว แต่ไม่มีเรือเลย เจ้าพอจะมีวิธีอะไรไหม?"

กู่ลั่วตอบ "เรือรบที่จอดอยู่ด้านนอก จะไม่เหลือรอดกลับไปแม้แต่ลำเดียว พวกมันจะกลายเป็นเรือผีสิงรุ่นใหม่ ส่วนสาเหตุก็อธิบายยาก ทะเลโยวหมิงกว้างใหญ่ไพศาล ถ้าไม่มีเรือ การจะออกไปจากที่นี่ก็ยากมาก เราต้องสร้างเรือรบขึ้นมาเอง"

หนานกงเสี่ยวเยว่เสริม "การจะสร้างเรือรบ ต้องมีปรมาจารย์นักสกัดหลอมมาสร้างเตาพลังงาน และต้องมีผู้ใช้วิชาค่ายกลมาสลักลวดลายค่ายกล บนเกาะเซียนอิ๋งโจวไม่ขาดแคลนวัสดุสำหรับสร้างเรือรบหรอก แต่เราจะไปหาปรมาจารย์นักสกัดหลอมมาจากไหนล่ะ"

กู่ลั่วเสนอตัว "เรื่องสกัดหลอม ข้าพอจะทำได้นิดหน่อย แต่ทำคนเดียวคงไม่ทัน ส่วนเรื่องสลักค่ายกล ไอ้บ้าคนนี้ทำได้"

เย่เจ๋อเซียนบอก "มีวิธีตามหาหงเสี่ยวเทียนกับคนอื่นๆ ไหม เจ้านั่นก็สกัดหลอมอาวุธเป็นเหมือนกัน"

ตี้จิ้งอาสา "เรื่องตามหาคนปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง ถ้ามีปรมาจารย์นักสกัดหลอมคนอื่น ข้าจะลองติดต่อดู พวกเจ้าว่ายังไงล่ะ"

หนานกงเสี่ยวเยว่สนับสนุน "เป็นวิธีที่ดี แม้ข้าจะสกัดหลอมอาวุธไม่เป็น แต่การจะสกัดหลอมโครงสร้างพื้นฐานก็พอทำได้อยู่"

ตี้จิ้งจากไปอย่างรวดเร็ว ก่อนไป ทุกคนได้ตกลงวิธีติดต่อฉุกเฉินกันไว้

กู่ลั่วหยิบแผ่นหยกม้วนหนึ่งออกมา บนนั้นมีแบบแปลนการสร้างเรือรบ เขาตกลงมอบแผ่นหยกให้เย่เจ๋อเซียน เพื่อให้เขาสลักลวดลายค่ายกลตามแบบแปลนนั้น

หนานกงเสี่ยวเยว่พาโสมตุ๊กตาและจูเยี่ยนออกไปหาวัสดุสำหรับสร้างเรือรบ

สามวันต่อมา ทุกคนมองดูวัสดุที่กองเป็นภูเขา กู่ลั่วได้สกัดหลอมเตาพลังงานขนาดใหญ่ขึ้นมาสามเตา โดยใช้คริสตัลพลังงานเป็นเชื้อเพลิง

เย่เจ๋อเซียนทำความคุ้นเคยกับลวดลายค่ายกลอยู่ด้านข้าง ลวดลายค่ายกลเหล่านี้เมื่อเทียบกับค่ายกลระเบิดที่เขาสลักขึ้นมาเองแล้ว มันช่างง่ายดายเหลือเกิน

เขาต้องสลักค่ายกลป้องกัน ค่ายกลโจมตี และค่ายกลเสริมลงบนเรือรบ

ค่ายกลป้องกันของเรือรบ เขาเลือกสลักค่ายกลเต่าดำและค่ายกลช้างยักษ์ ค่ายกลทั้งสองชนิดนี้สามารถทำงานแยกกัน หรือจะทำงานร่วมกันก็ได้

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็คือ เมื่อค่ายกลเต่าดำหรือค่ายกลช้างยักษ์สามสิบหกค่ายถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน จะสามารถแสดงอานุภาพของค่ายกลระดับแปดออกมาได้

ค่ายกลโจมตี เขาเลือกค่ายกลสี่วิญญาณและค่ายกลหมื่นศร ค่ายกลสี่วิญญาณเป็นการจำลองมาจากค่ายกลสี่สัญลักษณ์ ซึ่งจำลองรูปแบบการโจมตีของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งสี่ชนิด

แม้จะเทียบไม่ได้กับค่ายกลสี่สัญลักษณ์ของแท้ แต่นี่คือค่ายกลที่ดีที่สุดที่เขาสามารถสลักได้ในตอนนี้

ส่วนค่ายกลเสริมก็ค่อนข้างเรียบง่าย เขาสามารถสลักค่ายกลรวบรวมพลังปราณ ค่ายกลพันลี้ และค่ายกลสกัดกั้น

ค่ายกลรวบรวมพลังปราณใช้สำหรับทำความสะอาด ค่ายกลพันลี้ใช้สำหรับเร่งความเร็วเรือรบ

การสลักค่ายกลมากมายขนาดนี้เป็นงานที่จุกจิกมาก ภาระของเย่เจ๋อเซียนจึงหนักหน่วงยิ่งนัก

แต่ผู้ใช้วิชาค่ายกลนั้นหาตัวจับยาก งานนี้จึงตกเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

เขาลองคำนวณคร่าวๆ ดูแล้ว เรือรบทั้งลำต้องใช้ค่ายกลระดับหกถึงเจ็ดร้อยยี่สิบสี่ค่าย เรือรบที่กู่ลั่วต้องการจะสร้างคือเรือรบระดับแปด

แม้เย่เจ๋อเซียนจะไม่สามารถสลักค่ายกลระดับแปดได้ แต่การนำค่ายกลระดับหกมาประกอบเข้าด้วยกัน ก็สามารถแสดงอานุภาพของค่ายกลระดับแปดออกมาได้แบบพอถูไถ

ไม่รู้ว่ากู่ลั่วไปเอาค่ายกลที่สามารถนำมาประกอบกันได้แบบนี้มาจากไหน มูลค่าของค่ายกลเหล่านี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ

กู่ลั่วใช้เวลาหนึ่งเดือนเต็ม ในที่สุดก็สามารถสร้างโครงสร้างพื้นฐานของเรือรบเสร็จสมบูรณ์

เรือรบมีโครงสร้างยาวสามสิบจั้ง กว้างสิบจั้ง สูงเก้าจั้ง

ลวดลายค่ายกลของเย่เจ๋อเซียนเพิ่งจะเสร็จไปไม่ถึงครึ่ง การจะสลักลวดลายค่ายกลลงบนโครงสร้างพื้นฐานทั้งหมดนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ยังมีส่วนประกอบอื่นๆ อีกมากมายที่ต้องสลักลวดลายค่ายกล เย่เจ๋อเซียนคิดถึงตรงนี้ ก็รู้สึกปวดหัวตึบ

ลวดลายค่ายกลเหล่านี้ห้ามมีความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว หากลวดลายค่ายกลผิดพลาดเพียงจุดเดียว ค่ายกลทั้งหมดก็จะไม่สามารถแสดงอานุภาพของค่ายกลระดับแปดออกมาได้ ความห่างชั้นระหว่างค่ายกลระดับหกและค่ายกลระดับแปดนั้นมหาศาลมาก

ในขณะเดียวกัน ตี้จิ้งก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ในที่สุดเขาก็ตามหาหงเสี่ยวเทียนและกงซุนอู๋จื่อจนพบ ในตอนนั้นกลุ่มของพวกเขาไม่ได้พลัดหลงกัน แถมอวิ๋นถิงก็ยังติดตามพวกเขามาด้วย

เมื่อมีหงเสี่ยวเทียนและกงซุนอู๋จื่อมาร่วมด้วย การสร้างเรือรบก็รวดเร็วขึ้นมาก

แต่งานสลักลวดลายค่ายกลก็ยังต้องเป็นหน้าที่ของเย่เจ๋อเซียนแต่เพียงผู้เดียว เพราะคนอื่นไม่สามารถทำแทนเขาได้

เย่เจ๋อเซียนรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นลาลากโม่ ที่ต้องทำงานงกๆ โดยไม่ได้พักเลย

หงเสี่ยวเทียนเสนอให้ไปหาผู้ใช้วิชาค่ายกลคนอื่นมาช่วย แต่ทุกคนก็ปฏิเสธ เพราะค่ายกลนี้สำคัญมาก ห้ามมีความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว พวกเขาไม่ไว้ใจคนอื่น

เย่เจ๋อเซียนกำลังสลักลวดลายค่ายกลลงบนเตาพลังงาน ตอนนี้เรือรบเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

พรุ่งนี้พวกเขาจะติดตั้งเตาพลังงานลงบนเรือรบ เมื่อนั้นเรือรบก็จะเสร็จสมบูรณ์ไปกว่าครึ่ง

เขาสลักค่ายกลช้างยักษ์สามสิบหกค่ายลงบนเตาพลังงานทั้งสามเตา เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุจนเตาพลังงานถูกทำลาย

เรือรบที่มีเตาพลังงานขนาดใหญ่ขนาดนี้แค่เตาเดียวก็เกินพอแล้ว แต่กู่ลั่วและหงเสี่ยวเทียนไม่ไว้ใจ จึงเตรียมเตาพลังงานสำรองไว้ถึงสองเตา

เตาพลังงานทั้งสามเตาจะถูกติดตั้งลงบนเรือรบพร้อมกัน แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว

ที่บอกว่าน่ากลัว เพราะสองคนนี้ยังสร้างอาวุธที่คล้ายกับปืนใหญ่คริสตัลพลังงานขึ้นมาด้วย โดยอาศัยการเผาไหม้ของเตาพลังงานเป็นพลังขับเคลื่อน เพื่อปลดปล่อยการโจมตีอันทรงพลังออกมา

กู่ลั่วเรียกของสิ่งนี้ว่า ปืนใหญ่คริสตัลพลังงานจำลอง ทุกคนเห็นด้วยกับชื่อนี้ ปืนใหญ่คริสตัลพลังงานจำลองทั้งสี่กระบอกถูกซ่อนไว้ที่ด้านข้างของเรือรบ

เมื่อพิจารณาจากแนวคิดของสองคนนี้ เย่เจ๋อเซียนรู้สึกว่าค่ายกลที่เขาต้องสลักนั้น มีมากกว่าเจ็ดร้อยยี่สิบสี่ค่ายอย่างแน่นอน

เช้าตรู่ กลุ่มของเฉินอวี่อินก็หยุดฝึกฝน แล้วเตรียมอาหารมื้ออร่อย วันนี้พวกเขาจะทำการติดตั้งเตาพลังงานลงบนเรือรบ ย่อมต้องมีพิธีรีตองกันเสียหน่อย

อาหารเลิศรสถูกจัดเรียงไว้บนโต๊ะอย่างสวยงาม บนเรือรบ พวกเขานั่งล้อมวงกัน หนานกงเสี่ยวเยว่รินสุราวานรออกมาหนึ่งป้าน

หงเสี่ยวเทียนชูจอกสุราขึ้น แล้วกล่าวว่า "ดื่มเพื่อเรือรบของพวกเรา ทุกคนคิดว่าเราควรตั้งชื่อเรือรบนี้ว่าอะไรดี?"

กงซุนอู๋จื่อเสนอว่า "เรือรบลำนี้พวกเราทุกคนร่วมกันสร้างขึ้นมา ข้าขอเสนอชื่อ 'เรือร่วมใจ' ดีไหม?"

กู่ลั่วดื่มสุราวานรไปอึกหนึ่ง แล้วบอกว่า "ความหมายก็ดีนะ แต่ยังไม่น่าเกรงขามพอ!"

หนานกงเสี่ยวเยว่กินผลไม้หยกใสเข้าไปหนึ่งลูก แล้วเสนอว่า "ย่อมมีเวลาควบสายลม ฝ่าเกลียวคลื่น ข้าขอเสนอชื่อ 'ควบสายลม' ทุกคนคิดว่าไง?"

ทุกคนต่างถกเถียงกันอย่างออกรส เสนอชื่อที่ตัวเองคิดออก แต่หลังจากถกเถียงกันไปมา ก็รู้สึกว่ายังไม่ค่อยดีเท่าไหร่

หนานกงเสี่ยวเยว่หันไปถาม "คนบ้า เจ้าคิดชื่อดีๆ ออกบ้างไหม นี่คือเรือรบที่พวกเราทุ่มเทสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากเชียวนะ"

เย่เจ๋อเซียนตอบ "ข้าจะไปคิดชื่อดีๆ ออกได้ยังไง ข้าหวังแค่ให้ทุกคนออกจากทะเลโยวหมิงได้อย่าง 'ผิงอัน' (ปลอดภัย) เท่านั้นแหละ"

หนานกงเสี่ยวเยว่ดีใจมาก นางนึกชื่อดีๆ ออกแล้ว นั่นก็คือ 'ผิงอัน' (ปลอดภัย) อย่างที่เย่เจ๋อเซียนบอกนั่นแหละ ให้ทุกคนปลอดภัยออกจากทะเลโยวหมิงไปได้

หนานกงเสี่ยวเยว่ประกาศ "งั้นเรือรบของพวกเราก็ชื่อ 'ผิงอัน' ก็แล้วกัน!"

กงซุนอู๋จื่อปรบมือชอบใจ นี่เป็นชื่อที่ดีจริงๆ

เฉินอวี่อินและเซี่ยหลิงอวิ๋นก็เห็นด้วย แม้กู่ลั่วจะรู้สึกว่าชื่อนี้มันไม่น่าเกรงขามเท่าไหร่ แต่เขาก็ชอบชื่อนี้มาก

สุดท้ายทุกคนก็เห็นพ้องต้องกัน ตั้งชื่อเรือรบลำนี้ว่า 'เรือรบผิงอัน'

หงเสี่ยวเทียนและกู่ลั่วติดตั้งเตาพลังงานทั้งสามเตาลงบนเรือรบผิงอัน เย่เจ๋อเซียนตรวจสอบอย่างละเอียด เพื่อดูว่ามีลวดลายค่ายกลตรงไหนตกหล่นไปบ้างหรือไม่

เมื่อตรวจสอบจนแน่ใจแล้ว หงเสี่ยวเทียนก็โยนคริสตัลพลังงานจำนวนมากลงไปในเตาพลังงาน เรือรบก็ส่งเสียงคำรามดังกระหึ่ม ทุกอย่างทำงานเป็นปกติ แต่ก็ยังมีส่วนประกอบอีกหลายอย่างที่ต้องสร้างเพิ่ม

หงเสี่ยวเทียนถอนหายใจ "เสียดายที่ไม่มีหินมิติ เลยต้องรอให้วันหลังค่อยมาสกัดหลอมใหม่"

กู่ลั่วกล่าว "ถ้าอยากจะให้เรือรบผิงอันสามารถย่อขยายขนาดได้ดั่งใจนึก หินมิติเป็นสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้ แต่หินมิตินั้นหายากมาก บนเกาะเซียนอิ๋งโจว ข้าก็ยังไม่เคยเห็นหินมิติเลยสักก้อน"