Shazam:เริ่มต้นด้วยพลังของเทพทั้งหก ตอนที่76

เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่ฮาลกลับมาสวมแหวนกรีนแลนเทิร์นอีกครั้ง ความชำนาญในการใช้พลังของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ในระหว่างการต่อสู้ ฮาลเริ่มเข้าใจวิธีใช้จินตนาการในการสร้างสิ่งของเพื่อช่วยเสริมการต่อสู้ได้ดียิ่งขึ้น

แม้เขาไม่รู้ว่าเหล่ากรีนแลนเทิร์นคนอื่นสร้างสิ่งของแบบไหน แต่จินตนาการของฮาลมักสร้างสิ่งของที่พบเห็นได้ทั่วไป

เช่น อุปกรณ์กีฬา เฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์ หรือเครื่องบิน เป็นต้น

เขาแทบไม่เคยสร้างอาวุธที่เป็นภัยคุกคามจริง ๆ เช่น ปืน ระเบิด หรือแม้แต่นิวเคลียร์

หลังจากการฝึกฝนมาถึงตอนนี้ อันนา (หรือผู้ทดสอบคนก่อน) ก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้ง่าย ๆ อีกต่อไป

คืนนั้น

ฮาลกำลังบินอยู่บนฟ้าสูง เหม่อมองวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองโคสต์ซิตี้

พร้อมทั้งโทรศัพท์คุยกับแครอล ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูเหมือนจะเริ่มกลับมาอบอุ่นขึ้นหลังจากคืนวันนั้น

แครอลไม่ได้บอกฮาลว่าเธอรู้เรื่องตัวตนลับของเขาแล้ว เธอหวังว่าสักวันฮาลจะเป็นคนบอกเอง

"นายบอกว่าจะขอลางานเหรอ?" เสียงของแครอลมีน้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย

นอกจากจะเป็นอดีตแฟนสาวแล้ว เธอยังเป็นหัวหน้าของเขาด้วย ซึ่งสถานการณ์นี้ก็พอจะทำให้รู้สึกตื่นเต้นได้เหมือนกัน

"ฉันอนุมัติได้นะ แต่ตั้งอาทิตย์นึงเลยเหรอ?"

"นายจะไปไหน?"

ฮาลบินขึ้นไปบนท้องฟ้า หัวใจเต็มไปด้วยความสดชื่น

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจจะไปผจญภัยหรือเที่ยวเล่นนิดหน่อย"

ในความเป็นจริง เขาได้รับคำเชิญจากเดน และหลังจากพิจารณาดีแล้ว เขาก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับ จัสติซลีก อย่างเป็นทางการ

ช่วงเวลานี้เขาอยากไปเยี่ยมฐานของลีกและช่วยงานบ้าง

นอกจากนี้ เดนยังอยากทดลองวิธีการใส่โลกทั้งใบลงในวัตถุขนาดเล็ก และต้องการความช่วยเหลือจากแหวนกรีนแลนเทิร์น

"อย่างน้อยฉันก็จะได้ห่างจากคุณเฟอร์ริสไปหน่อย หมอนั่นดูเหมือนจะไม่ชอบหน้าฉันเท่าไหร่ตอนนี้"

แครอลเข้าใจในความหมายของเขา เดิมทีทั้งคู่เลิกกันแล้วก็คงไม่มีปัญหาอะไร

แต่พอความสัมพันธ์เริ่มกลับมาใกล้ชิดอีกครั้ง มันทำให้คุณเฟอร์ริส ซึ่งเป็นพ่อของเธอ และยังเป็นเจ้านายใหญ่ของฮาล รู้สึกไม่สบอารมณ์

แครอลคิดถึงตัวตนใหม่ของฮาล และความเสี่ยงในอนาคตที่เขาอาจต้องเผชิญกับอันตราย เธอจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวล

"ฮาล ถ้านายเจอปัญหาอะไร อย่าลืมว่าคุยกับฉันได้นะ..."

แครอลกำลังพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความห่วงใย แต่สีหน้าของฮาลกลับเปลี่ยนไปเป็นจริงจัง

เขาอยู่ในระดับความสูงที่เพียงพอจะเห็นใกล้ชั้นบรรยากาศโลก และได้สังเกตเห็นดาวตกสีเขียวสามดวงพุ่งลงมาจากอวกาศตรงมายังโลก

เขาตระหนักได้ทันทีว่าดาวตกเหล่านี้อาจเป็นสมาชิกกองทัพกรีนแลนเทิร์นที่เดนเคยพูดถึง

"ขอโทษนะ แครอล ฉันต้องไปแล้ว ไว้ฉันโทรหาทีหลัง"

พูดจบ ฮาลวางสายจากเธอและรีบกดโทรหาเดน

"ที่นี่เดน"

"ฉันเอง ฮาล ฉันเห็นดาวตกสีเขียวสามดวงพุ่งลงมาจากอวกาศใกล้โลก"

"ส่งพิกัดมาให้ฉัน"

"ได้เลย ฉันจะ..."

ยังไม่ทันที่ฮาลจะพูดจบ ดาวตกสีเขียวสามดวงที่ว่า จู่ ๆ ก็เร่งความเร็วและพุ่งตรงมายังเขา

หนึ่งในนั้นปล่อยแสงสีเขียวซึ่งเร็วยิ่งกว่าดาวตก พุ่งมาหาเขาในพริบตา

ฮาล ซึ่งผ่านการฝึกฝนมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ มีสัญชาตญาณต่อสู้ที่ดีขึ้นมาก เขาหลบหลีกแสงนั้นได้ทันเวลา

แต่ในจังหวะเดียวกัน แขนสีเขียวขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนคีมยักษ์ก็พุ่งเฉียดตัวเขาไป หากเขาหลบช้าเพียงเสี้ยววินาที คงถูกจับได้แน่

"ดูเหมือนพวกเขาจะมาแบบไม่เป็นมิตรแฮะ" ฮาลคิดในใจ

อย่างไรก็ตาม คนที่โจมตีเขาไม่ได้ใช้พลังที่รุนแรงถึงชีวิต ดูเหมือนจะต้องการแค่แสดงพลังข่มขวัญเท่านั้น

อีกด้านหนึ่ง

คีโลวอก ผู้ปล่อยแขนพลังสีเขียว อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ

"น้องใหม่คนนี้หลบการโจมตีของฉันได้แฮะ"

โทมาร์ เรย์ ที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้มและกล่าวว่า

"ก็นะ แหวนพลังงานไม่เคยเลือกคนผิด ไม่ใช่เหรอ?"

สมาชิกคนที่สามในทีมคือ บูดิก้า กรีนแลนเทิร์นหญิงที่มีฉายาว่า "หญิงเหล็ก"

เธอมีผิวสีชมพู ผมสีขาวซีด รูปลักษณ์คล้ายมนุษย์มากจนน่าทึ่ง

เธอดูเหมือนจะชื่นชมฮาลเป็นพิเศษ เพราะในสายตาของเผ่าพันธุ์เธอ หนุ่มหล่อจากโลกอย่างฮาลตรงกับมาตรฐานความงามของพวกเขา

"ก็อาจจะใช่" เธอกล่าว

"แต่ถ้าจะเป็นผู้สืบทอดของอาบิน ซูร์ เขาต้องพิสูจน์ตัวเองให้มากกว่านี้"

อาบิน ซูร์ และ เซนิสโทร ต่างได้รับการยกย่องว่าเป็นกรีนแลนเทิร์นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และเป็นที่เคารพนับถือในหมู่สมาชิกกองทัพ

คีโลวอก ซึ่งเป็นครูฝึกและสนิทสนมกับอาบิน ซูร์ รู้สึกไม่อาจยอมรับได้ที่มนุษย์โลกอย่างฮาลจะมาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเขา

"มาดูกันว่ามนุษย์โลกคนนี้จะคู่ควรกับมรดกอันยิ่งใหญ่ของอาบิน ซูร์หรือไม่!"

คีโลวอกพูดจบก็ยิงแสงสีเขียวออกไปอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้สร้างรูปร่างสิ่งของใด ๆ แต่เป็นลำแสงพุ่งตรง

ฮาลไม่สามารถเคลื่อนที่เร็วกว่าความเร็วของแสงได้ เขาทำได้เพียงสร้างโล่สีเขียวขึ้นมาป้องกัน

ลำแสงสีเขียวพุ่งชนโล่ของเขา และผลักร่างเขากระเด็นไปไกลจนหยุดอยู่บนเกาะหินกลางทะเล

"ตอนนี้พวกนายควรแนะนำตัวเองหน่อยไหม?" ฮาลพูดพร้อมมองไปที่ยักษ์ใหญ่ที่เพิ่งลงจอด

คีโลวอกตอบเสียงกร้าว "ไม่จำเป็น เพราะฉันรู้ดีว่านายไม่คู่ควรกับแหวนวงนี้!"

คำพูดนั้นทำให้ฮาลหงุดหงิด แต่ด้วยเวลาที่เขาใช้กับเดน ทำให้เขาเรียนรู้ที่จะตอบกลับด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

"อย่างนั้นเหรอ? ฉันนึกว่าแหวนเป็นคนเลือกซะอีก"

จากนั้นเขาขยับคิ้วอย่างท้าทาย พลางจ้องคีโลวอก "หรือว่า... นายเป็นคนตัดสินเรื่องนี้ทั้งหมด?"

"ถ้างั้นก็เรียกมันกลับไปหานายเลยสิ!"

คีโลวอกไม่เคยถูกพูดจาแบบนี้มาก่อน เขาโกรธทันทีและชี้แหวนพลังงานไปที่ฮาล

ทันใดนั้น พื้นใต้เท้าฮาลก็ปรากฏโซ่ตรวนสีเขียวล่ามเขาไว้กับพื้น หยุดการเคลื่อนไหวของเขา

คีโลวอกพุ่งร่างใหญ่ของเขาตรงไปหาฮาล การโจมตีครั้งนี้หากสำเร็จ ฮาลคงได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

แต่ฮาลตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาสร้าง ดาบเลื่อยโซ่ ที่ดูเหมือนของจาก Warhammer 40K ออกมาทันที

เขายกดาบเลื่อยขึ้นด้วยมือเดียวและฟันลงมา คีโลวอกต้องรีบถอยหลบ

ในจังหวะนั้น ฮาลใช้ดาบเลื่อยตัดโซ่ตรวนที่ล่ามเขาไว้จนขาด

"โอ้... ดูเหมือนจะไม่เลวทีเดียว" บูดิก้ากล่าวพร้อมรอยยิ้ม

แต่โทมาร์ เรย์ไม่ได้คิดเช่นนั้น เมื่อเห็นว่าคีโลวอกยังจัดการฮาลไม่ได้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเข้ามาช่วย

เขาชี้แหวนพลังงานออกไป และสร้างหอกสองง่ามขนาดใหญ่พุ่งตรงไปยังฮาล

"ไม่ยุติธรรมเลยนะ" เสียงหนึ่งดังขึ้น

โทมาร์ เรย์มั่นใจว่าเขาได้ยินเสียงนั้น และรีบใช้แหวนพลังงานตรวจสอบหาที่มาของเสียงทันที

ในวินาทีที่เสียงปริศนาดังขึ้น ร่างสีแดง ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เขายื่นมือออกไปจับปลายหอกสองง่ามสีเขียว

เดน ใช้มือเดียวบีบเบา ๆ และทำลายอาวุธที่สร้างจากพลังงานสีเขียวจนระเบิดเป็นเศษเสี้ยวในทันที

"การต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งคือการให้เกียรติคู่ต่อสู้ ไม่ใช่หรือ?" เดนพูดพร้อมรอยยิ้ม มองไปที่โทมาร์ เรย์ที่มีหัวคล้ายปลา

โทมาร์ เรย์และบูดิก้าเข้าสู่สถานะเตรียมพร้อมในทันที

"แกเป็นใคร?" บูดิก้าถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

วิธีปรากฏตัวของเดนนั้นคาดไม่ถึงจนเกินไป และที่สำคัญคือแหวนพลังงานของพวกเขาไม่ได้เตือนอะไรเลย

"พวกนายบุกเข้ามายังดาวดวงนี้โดยไม่ได้รับอนุญาต แต่กลับถามฉันว่าเป็นใคร?" เดนตอบเสียงเรียบ

"ฟังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเลยนะ"

ร่างของเดนลอยขึ้นเหนือพื้นเล็กน้อย ดวงตาของเขาส่องแสงประกายสายฟ้า

"กรีนแลนเทิร์น พวกนายควรรู้จักมารยาทพื้นฐานเวลาบุกไปดาวอื่น ดูเหมือนพวกนายจะขาดความรู้เรื่องนี้ไปมากทีเดียว"

คำพูดที่เต็มไปด้วยความท้าทายนั้นไม่เคยมีใครพูดกับกรีนแลนเทิร์นมาก่อน

โทมาร์ เรย์และบูดิก้า ซึ่งต้องการปกป้องเกียรติของกองทัพกรีนแลนเทิร์น จึงไม่คิดมากและเริ่มโจมตีเดนทันที

แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด แต่ก็หวังว่าจะทำให้เดนได้เรียนรู้บทเรียน

เดนเองกลับรู้สึกสนใจในพลังของกรีนแลนเทิร์น เขาอยากลองพิสูจน์ข่าวลือที่ว่า "กรีนแลนเทิร์นสามารถเอาชนะได้ง่ายในกลุ่มเล็ก แต่ถ้ารวมกลุ่มใหญ่เกินไปจะพ่ายแพ้แน่นอน"

เมื่อเดนเห็นทั้งคู่พยายามใช้สิ่งของพลังงานที่ไม่มีอานุภาพในการโจมตีเขา เขาจึงใช้ พลังแห่งความแข็งแกร่งของเฮอร์คิวลิส ฉีกสิ่งที่พวกเขาสร้างออกเป็นชิ้น ๆ

"เจตจำนงของพวกนายช่างอ่อนแอเหลือเกิน" เดนหัวเราะอย่างเย้ยหยัน พร้อมพยายามยั่วยุให้พวกเขาโกรธ และเขาก็ทำสำเร็จ

คีโลวอก ที่อยู่ไม่ไกลละทิ้งการต่อสู้กับฮาล และหันไปสร้างดวงอาทิตย์ขนาดเล็กสีเขียวด้านหลังเดน

ดวงอาทิตย์นี้ไม่ได้จำลองความร้อนของดวงอาทิตย์จริง ๆ แต่จำลองแรงดึงดูดมหาศาลขึ้นมาแทน

ทันใดนั้น เดนก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลที่พยายามฉุดรั้งเขา แรงนั้นดึงดูดร่างกายของเขาทุกเซลล์

"โอ้? แรงดึงดูดงั้นเหรอ?" เดนพูดด้วยความสนใจ

เขายืนหยัดโดยใช้เวทมนตร์เชื่อมโยงตัวเองกับพื้นโลกเพื่อไม่ให้ถูกดูดเข้าไป

ในเวลาเดียวกัน

โทมาร์ เรย์ ผู้มีหัวคล้ายปลา สร้างปืนพลังงานสีเขียวขึ้นมาและยิงเลเซอร์พลังงานออกมาจากกระบอกปืนพลังงานของเขาโดยตรงไปยังเดน

บูดิก้า สร้างอุกกาบาตขนาดใหญ่กว่าร่างของเดนหลายเท่า และส่งมันพุ่งตรงไปหาเขา

เมื่อฮาลเห็นเช่นนั้น เขาตั้งใจจะเข้าไปช่วย แต่ถูกเดนยกมือหยุดไว้

"ให้ฉันสนุกหน่อยเถอะ"

คำพูดของเดนทำให้ฮาลถึงกับอึ้ง

เดนไม่ได้สนใจเลเซอร์ที่โทมาร์ เรย์ยิงออกมา มันพุ่งชนสัญลักษณ์สายฟ้าบนหน้าอกของเขาแล้วกระเด็นออกไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ

เมื่ออุกกาบาตของบูดิก้าพุ่งเข้ามา เดนยื่นมือเดียวออกไปหยุดมันราวกับจับลูกเบสบอลด้วยความง่ายดาย

จากนั้นเขาเหวี่ยงมันออกไปด้านข้าง

อุกกาบาตพุ่งด้วยความเร็วสูงชนเข้ากับคีโลวอกเต็มแรง ทำให้ร่างที่สร้างดวงอาทิตย์ขนาดเล็กของเขาสั่นสะเทือนจนเกือบจะพังทลาย

เดนรวบรวมพลังสายฟ้าด้วยสองมือ จากนั้นปล่อยออกไปทั้งสองด้าน ตรงเข้าสู่โทมาร์ เรย์และบูดิก้า

แรงกระแทกทำให้ทั้งคู่ร้องออกมาเสียงดังลั่น

แต่ครั้งนี้สายฟ้าของเดนไม่ได้หายไปหลังการโจมตี มันยังคงเชื่อมต่อเหมือนมือยักษ์สองข้างที่ดึงทั้งสองคนเข้ามาหาเขา

เดนจับพวกเขาไว้คนละมือ ก่อนเหวี่ยงร่างทั้งคู่เข้าไปในดวงอาทิตย์ขนาดเล็กสีเขียวที่คีโลวอกสร้างขึ้น

แรงกระแทกทำให้ดวงอาทิตย์ขนาดเล็กพังทลายกลายเป็นเศษเสี้ยวในทันที

เดนส่ายหัวและพูดอย่างเย้ยหยัน

"พวกนายอ่อนแอเกินไป"

เขามองไปที่พวกกรีนแลนเทิร์นด้วยสายตาไม่ใส่ใจ

ถ้ากรีนแลนเทิร์นบนดาวโออาทั้งหมดมีระดับแค่นี้ เขาคงจัดกาแลนเทิร์นทั้งหมดได้ไม่ยากเลย