Shazam:เริ่มต้นด้วยพลังของเทพทั้งหก ตอนที่72

ฮาล จอร์แดน บินวนอยู่บนท้องฟ้าหลายรอบ เพลิดเพลินกับความรู้สึกใหม่ของการบิน

แต่หลังจากสนุกไปได้ไม่นาน เขาก็ตัดสินใจลงจอด

ขณะที่เขากำลังลดระดับลงเหลือเพียง 2-3 เมตรเหนือพื้นดิน

พลังงานสีเขียวจาก แหวนกรีนแลนเทิร์น จู่ๆ ก็หายไป

ฮาล ตกใจจนตั้งตัวไม่ทัน เขาร่วงลงสู่พื้นอย่างแรง

เสียงดัง "ตุบ!" ตามมาด้วยเสียงครางด้วยความเจ็บปวด

"อะไรกัน...!"

เขานอนนิ่งอยู่กับพื้นพักใหญ่ ก่อนจะค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นโดยมือข้างหนึ่งจับที่เอว

เมื่อมองไปที่แหวนบนมืออีกข้าง เขาสังเกตเห็นว่าแหวนสูญเสียความเรืองแสงไปแล้ว

"ทำไมล่ะ?" ฮาลพูดอย่างไม่เข้าใจ

"ดูเหมือนว่าอาบิน ซูร์จะไม่ได้สอนสิ่งสำคัญที่สุดให้กับนาย"

เสียงลึกลับดังขึ้น ทำให้ฮาลสะดุ้งและตะโกนออกมา

"ใครน่ะ! ใครพูด?"

"ลองมองขึ้นไปสิ"

ฮาลเงยหน้าขึ้นมอง และสิ่งที่เขาเห็นทำให้เขาแทบพูดไม่ออก

สี่ร่าง ร่อนลงมาจากท้องฟ้า พร้อมพลังอันน่าเกรงขาม

เดน (ชาแซม): ร่างกายเกือบทั้งหมดถูกคลุมด้วยเสื้อคลุมสีขาว

ดวงตาเปล่งประกายด้วยพลังสายฟ้าสีขาว และสัญลักษณ์สายฟ้าบนอกดูเหมือนจะมีชีวิต

ซูเปอร์แมน: ในชุดสีน้ำเงินและผ้าคลุมสีแดง

พร้อมรอยยิ้มสดใสที่ทำให้ทุกอย่างดูเหมือนง่ายดาย

สัญลักษณ์ "S" บนอกของเขาโดดเด่นสะดุดตา

วันเดอร์วูแมน (ไดอาน่า): ในชุดเกราะโบราณ ดูสง่างามราวกับเทพธิดา

และขาของเธอก็ยาวจนฮาลอดไม่ได้ที่จะสังเกต

แบทแมน: ชุดสีดำล้วนเหมือนเป็นเงาของรัตติกาล

ดวงตาใต้หน้ากากดูเหมือนจะสามารถมองทะลุทุกสิ่ง

ฮาล จอร์แดน ตะลึงกับพลังและท่วงท่าของทั้งสี่คนจนพูดไม่ออก

"ฮาล จอร์แดน ยินดีด้วยที่นายกลายเป็นมนุษย์คนแรกที่ได้เป็นกรีนแลนเทิร์น"

ฮาลตั้งสติได้ในที่สุดและถามด้วยความสงสัย

"พวกคุณ...เป็นใคร?"

เดนก้าวไปข้างหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"พวกเรา คือ จัสติซ ลีก!"

...

ฮาล จอร์แดน ยอมรับข้อเสนอของ เดน และกลุ่มจัสติซ ลีกในการพูดคุย

บางทีอาจเป็นเพราะความประทับใจแรกที่ทรงพลังจนเขาปฏิเสธไม่ได้

"ฉันบอกแล้วว่าท่าเปิดตัวแบบนี้น่าประทับใจสุดๆ ใช่ไหม?" เดนพูดด้วยรอยยิ้ม

"ครั้งหน้า ฉันจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีก" แบทแมนตอบเสียงเรียบ

แบทแมนมักสอนครอบครัวแบทแมนว่า "เราไม่แสดงท่าทางโอเวอร์!"

แต่เดนรู้ดีว่าในอดีต แบทแมนเองก็เคย "จัดเต็ม" ยืนบนหินน้ำฝนและพูดอะไรเท่ๆ เช่น

"ฉันคือรัตติกาล ฉันคือผู้ล้างแค้น"

ตอนนี้ ฮาล เพิ่งได้รับพลังพิเศษ และอยากหาคนคุยด้วย

เขารู้สึกเหมือนโชคดีมากที่พระเจ้าส่ง เหล่าฮีโร่ ลงมาหาเขาโดยตรง

เขาถามด้วยความกระตือรือร้น

"พวกคุณเป็นใครกันแน่?"

เดนเริ่มแนะนำตัวเองก่อน

"ฉันคือชาแซม ผู้พิทักษ์เวทมนตร์ในยุคนี้"

จากนั้นเขาชี้ไปที่ ซูเปอร์แมน

"นี่คือซูเปอร์แมน ชาวคริปตันเหมือนกับอาบิน ซูร์ แต่เขาเติบโตที่โลก"

ฮาลมองซูเปอร์แมนด้วยความตกใจ

ซูเปอร์แมนรีบอธิบายด้วยรอยยิ้ม

"แต่จริงๆ แล้ว ฉันเติบโตที่แคนซัส...ในฟาร์มธรรมดาๆ นี่แหละ"

"แค่กๆ!" แบทแมนกระแอมเบาๆ ก่อนจะพูดขึ้น

"ซูเปอร์แมน นายพูดมากไปแล้ว"

เดนชี้ไปที่แบทแมน

"เขาคือแบทแมน นายอาจเคยได้ยินชื่อเขามาก่อน ในก็อตแธมเขาค่อนข้างเป็นตำนาน"

ฮาลขมวดคิ้วพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

"แบทแมน? นั่นไม่ใช่แค่เรื่องเล่าหรือ? มีคนบอกว่าเขาเป็นแวมไพร์ หรือไม่ก็วิญญาณ และบางคนก็บอกว่าเขาแค่เป็นคนบ้าใส่ชุดดำ..."

แบทแมนไม่ได้ตอบโต้ใดๆ สีหน้าของเขานิ่งสนิทเหมือนเรื่องนี้ไม่สำคัญสำหรับเขา

สุดท้าย เดนแนะนำ วันเดอร์วูแมน

"และนี่คือวันเดอร์วูแมน ชาวอเมซอน ใช่แล้ว...เธอมาจากอเมซอนในตำนานกรีก"

"ทั้งเผ่าเป็นนักรบหญิง และเธอคือหนึ่งในนักรบที่เก่งที่สุดของพวกเขา"

"เธอเป็นลูกสาวของซุสและราชินีฮิปโปลิตา"

เมื่อได้ยิน เดียน่าชูคางขึ้นเล็กน้อยด้วยความภูมิใจ

เธอภาคภูมิใจกับสถานะนักรบของเธออย่างชัดเจน

ฮาล จอร์แดน มองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

เขาไม่คาดคิดว่าจะได้พบ ผู้พิทักษ์โลก กลุ่มนี้ทันทีหลังได้รับแหวนของเขา...

ฮาล จอร์แดน รู้สึกสับสนอย่างมาก

"นี่มันอะไรกัน? มีทั้งเทพเจ้า มนุษย์ต่างดาว และตำนานเมืองรวมกันในที่เดียว!"

"ฉันแค่ออกมาผ่อนคลายจิตใจ แต่เหมือนเปลี่ยนจักรวาลที่อยู่ไปเลย!"

เขาถามอย่างระมัดระวัง

"พวกคุณมาหาฉัน...มีอะไรหรือเปล่า?"

"นายเพิ่งได้รับแหวนวงนี้ใช่ไหม? คงยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรแน่ๆ" เดนพูดขึ้นขณะมองไปรอบตัวฮาล

เขาสังเกตว่าไม่มี ตะเกียงพกพา แบบในเวอร์ชันภาพยนตร์

"ดูเหมือนว่าฉบับนี้จะแตกต่างออกไป" เดนคิดในใจ

เขาเหลือบมองฮาลอีกครั้งและสังเกตว่าใบหน้าของเขาไม่ได้เหมือน ไรอัน เรย์โนลด์ส เลย

ใบหน้าของฮาลในเวอร์ชันนี้ดูคมเข้มและแข็งแกร่งกว่า

ฮาลพยักหน้าอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะรู้สึกตัวและพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ

"เดี๋ยว...พวกคุณรู้เกี่ยวกับแหวนวงนี้?"

เดนยิ้มเล็กน้อย

"พูดให้ถูกคือ ฉันรู้มากกว่าคนอื่นนิดหน่อย"

พูดจบ เดนยกมือขึ้น สร้างภาพสามมิติด้วยเวทมนตร์

เปลวไฟสีส้มอมเหลืองรวมตัวกันกลายเป็น หุ่นหัวโตเล็กๆ ที่ขยับได้

"ย้อนกลับไปเมื่อหลายพันล้านปีก่อน..." เดนเริ่มเล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงชัดเจน

"ชนเผ่ามาร์ทูเชียนบนดาวมาร์ทัส ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่เป็นอมตะ ค้นพบพลังอันยิ่งใหญ่ในจักรวาลที่เรียกว่า 'สเปกตรัมแห่งอารมณ์' (Emotional Spectrum)"

เปลวไฟสีส้มอมเหลืองค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียว

"สเปกตรัมแห่งอารมณ์เป็นสนามพลังที่เกิดจากอารมณ์ของสิ่งมีชีวิตทั่วทั้งจักรวาล"

"นายลองจินตนาการดูสิ มันมีพลังมหาศาลแค่ไหน"

เปลวไฟสีเขียวก่อตัวเป็น ดาวเคราะห์โออา

"ชาวมาร์ทูเชียนค้นพบพลังงานสีเขียวในสเปกตรัม ซึ่งแทนความหมายของ 'พลังแห่งเจตจำนง'"(ความกล้า)

ภาพขยายเข้าไปในดาวโออา เผยให้เห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างแตกต่างกันหลากหลาย

"พวกเขาใช้พลังนี้สร้างกองกำลังที่เรียกว่า 'กรีนแลนเทิร์น คอร์ปส์' (Green Lantern Corps)"

"กองกำลังนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อรักษาสันติภาพ ความสงบเรียบร้อย และความยุติธรรมในจักรวาล"

เปลวไฟสีเขียวหดตัวลง และกลายเป็น แหวนสีเขียวเรืองแสง

"แหวนกรีนแลนเทิร์นคืออาวุธสำคัญของพวกเขา"

"มันมอบพลังทั้งหมดที่นายต้องการ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของกรีนแลนเทิร์น คอร์ปส์"

"และแหวนวงนี้ยังเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงที่มีฟังก์ชันหลากหลาย" เดนพูดต่อ

"มันสามารถสื่อสารข้ามมิติ, เปิดประตูมิติเพื่อเดินทาง, ทำตำแหน่งระหว่างดวงดาว, อ่านจิตใจ..."

"บางครั้ง มันยังสามารถดึงคลื่นสมองของผู้ที่เสียชีวิตกลับมาเพื่อสร้างการฟื้นคืนชีพชั่วคราวได้ด้วย"

"แหวนนี้มีระบบอัจฉริยะในตัว และจะเลือกผู้สืบทอดเอง"

"โดยทั่วไป เมื่อผู้ครอบครองแหวนเสียชีวิตหรือเกิดเหตุการณ์ที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ แหวนจะหลุดจากผู้ครอบครองและค้นหาผู้สืบทอดคนต่อไป"

"ผู้สืบทอดจะต้องมีจิตใจที่แน่วแน่และบริสุทธิ์" เดนหยุดชั่วครู่ก่อนจะมองไปที่ฮาล

"และฮาล จอร์แดน นายคือคนที่ถูกเลือก... The Chosen One"

คำพูดของเดนทำให้ฮาลรู้สึกเลือดสูบฉีด เขาอยากเริ่มต้นเส้นทางฮีโร่ทันที

แต่เดนกลับให้เขาใจเย็นลง

"แต่เดี๋ยวก่อน ฮาล จอร์แดน"

"นายพร้อมแล้วหรือที่จะรับภาระนี้?"

"การปกป้องแค่เมืองเดียวก็ยากพอแล้ว นี่นายต้องปกป้องทั้งจักรวาล"

"แหวนเลือกนายเพราะนายมีคุณสมบัติ แต่ฉันอยากให้นายคิดให้รอบคอบ"

"นายคือมนุษย์คนแรกที่ได้เป็นกรีนแลนเทิร์น แต่ฉันไม่คิดว่านายจะเป็นคนเดียว"

แสงสีเขียวจากเปลวไฟเวทมนตร์ของเดนค่อยๆ จางหายไป

ฮาลเหลือเพียงแค่เขาและความคิดของตัวเองที่ต้องจัดการ

สมาชิกจัสติซ ลีก ที่เหลือไม่ได้พูดอะไร พวกเขาให้พื้นที่ฮาลได้คิด

ฮาลมองไปที่แหวนซึ่งตอนนี้ดูหม่นแสงลงในมือของเขา

"ฉันต้องคิดให้ดี"

เดนพยักหน้า

"แน่นอน นายมีสิทธิ์นั้น"

เขายื่น นาฬิกาสื่อสาร ให้ฮาล

"นี่คือตัวส่งสัญญาณของเรา หากนายตัดสินใจ ฉันจะช่วยนายปลุกพลังของแหวนอีกครั้ง"

"ขอบคุณ" ฮาลพูดพลางจับนาฬิกาไว้แน่น

เดนยิ้มและตอบกลับ

"ไม่เป็นไร ฉันคิดว่าเราอาจจะได้เป็นทีมเดียวกันในอนาคต"

ฮาลยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินกลับบ้าน

หลังจากฮาลจากไป วันเดอร์วูแมนหันมาถามเดน

"นายคิดว่าเขาจะเลือกอะไร?"

"เป็นคนธรรมดาหรือเป็นตำรวจจักรวาลที่อาจไม่ได้กลับบ้านอีกเลย?"

"ต้องเสี่ยงชีวิตในแบบที่ไม่ใช่ทุกคนจะเลือกทำ"

เดนมองไปที่ไดอาน่าและยิ้ม

"ถ้าเขายังเป็นคนที่ฉันจำได้ล่ะก็ เขาจะเลือกสวมแหวน"

เขาหยุดครู่หนึ่งก่อนจะเสริมด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

"เพราะเขาคือกรีนแลนเทิร์นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของกรีนแลนเทิร์น คอร์ปส์!"

....

ฮาล จอร์แดน กลับมาที่บ้านหลังเล็กของเขาและทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหมดแรง

เขายกมือขึ้นมาดู แหวนกรีนแลนเทิร์น บนนิ้ว

สัญลักษณ์ตะเกียงสีเขียวส่องแสงจางๆ อยู่บนแหวน

คำพูดของเดนที่บอกให้เขาคิดให้รอบคอบยังคงวนเวียนอยู่ในหัว

ภาพของ ครอบครัว, เพื่อน, และแครอล ปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา

"ถ้าฉันสวมแหวนนี้...เวลาที่ฉันจะได้อยู่กับพวกเขาคงน้อยลงมาก"

"มันคุ้มไหมนะ?"

สายตาของเขาเลื่อนไปที่โต๊ะข้างเตียง

รูปถ่ายของ พ่อของเขา ที่อยู่ในกรอบเล็กๆ บนโต๊ะสะท้อนแสงจางๆ

ฮาลเอื้อมมือไปหยิบรูปนั้นขึ้นมา

เขามองภาพพ่อที่สวมชุดนักบินด้วยสายตาเปี่ยมความคิดถึง

"พ่อ...ถ้าพ่อเป็นผม พ่อจะคิดว่าสิ่งนี้คุ้มค่าไหม?"

"ถ้าพ่อเป็นผม...พ่อจะเลือกทำแบบนี้ไหม?"