ตอนที่ 49 ผู้รับผิดชอบสูงสุดของแผนกแพทย์

ตอนที่ 49 ผู้รับผิดชอบสูงสุดของแผนกแพทย์

คำพูดของเซียนคัตสึยุทำให้โฮคุเก็นชะงักไป การเปลี่ยนแปลงแบบนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังพัฒนาไปในทางที่ดี แถมยังช่วยสอนวิชาเซียนให้เหล่าโปเกมอนได้อีก โฮคุเก็นแทบจะต้องเป็นฝ่ายกล่าวขอบคุณด้วยซ้ำ

“ท่านเซียนคัตสึยุไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกครับ พวกเขาได้เรียนรู้วิชาเซียนและควบคุมพลังธรรมชาติได้ ผมต่างหากที่ยังขอบคุณท่านไม่ทันเลย แล้วยังช่วยเปลี่ยนป่ากระดูกเปียกของท่านให้เป็นแบบทุกวันนี้อีก”

ตอนนี้ป่ากระดูกเปียกไม่ได้เปลี่ยนแค่มีป่าไม้เพิ่มขึ้นกับทะเลสาบใหญ่อีกหนึ่งแห่งเท่านั้น โฮคุเก็นสัมผัสได้ว่าทางตะวันออกสุดของป่ากระดูกเปียก เหล่าโปเกมอนธาตุดินและธาตุไฟต่างใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น

ยิ่งไปกว่านั้น สภาพแวดล้อมตรงนั้นก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีความชื้นแบบป่ากระดูกเปียกเดิมหลงเหลืออยู่เลยสักนิด

“เดิมทีข้า เอ้อ ฉันอยู่คนเดียวในป่ากระดูกเปียกก็เหงามากอยู่แล้ว การมาของเด็กๆ พวกนี้ทำให้ฉันมีความสุขมาก และพลังงานที่แตกต่างในร่างของพวกเขาก็ทำให้ฉันได้รับประโยชน์ไม่น้อย

ส่วนเรื่องสภาพแวดล้อม ฉันเป็นฝ่ายช่วยพวกเขาเปลี่ยนเอง เพราะสภาพแวดล้อมของป่ากระดูกเปียกทำให้เด็กบางคนใช้ชีวิตไม่ค่อยสบาย ก็เลยจำเป็นต้องปรับเปลี่ยน

แล้วฉันก็ชอบเด็กๆ ที่บริสุทธิ์และจิตใจดีพวกนี้มาก พวกเขามีคุณสมบัติที่น่าเอ็นดูจริงๆ และก็ต้องขอบคุณโฮคุเก็นด้วยที่ทำให้ฉันได้รู้จักเด็กน่ารักกลุ่มนี้”

เสียงของเซียนคัตสึยุยังคงอ่อนโยนเช่นเดิม

“พวกเขาเป็นแบบนั้นจริงๆ แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณท่านเซียนคัตสึยุที่ดูแลพวกเขา หากมีอะไรที่ต้องการให้ผมช่วย ก็ขอให้บอกได้ทุกเมื่อ ขอแค่เป็นสิ่งที่ผมทำได้ ผมจะทุ่มสุดกำลังแน่นอน”

โฮคุเก็นยิ้ม พลางนั่งอยู่บนหัวของไดโนแอกซ์และลูบผิวหยาบกร้านของมัน

“การฝึกวิชาเซียนของโฮคุเก็นน้อยเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ศึกษามาได้บางส่วนแล้วครับ แต่ซึนาเดะบอกว่าอีกไม่นานพวกเราจะต้องกลับไปแนวหน้าอีกครั้ง คงทำให้ความเร็วในการฝึกช้าลงพอสมควร”

ตอนนี้โฮคุเก็นที่กำลังฝึกผนึกหยางอยู่ สามารถเข้าสู่โหมดเซียนแสงทองได้ทุกเมื่อแล้ว เขาเรียกโหมดเซียนเฉพาะตัวที่เกิดจากการผสานพลังธรรมชาติเข้ากับคาถาแสงทองนี้ว่าโหมดเซียนแสงทอง

ในสภาพโหมดนี้ โฮคุเก็นจะคล้ายกับจั่วเต้าฉางที่เปิดใช้สภาวะกำเนิดย้อนกลับขั้นสามอย่างมาก เพียงแต่ไม่มีความสามารถในการแปรสภาพเป็นพลังงานแบบอีกฝ่าย แต่แสงทองรอบกายกลับเก็บงำคุณลักษณะทั้งหมดเอาไว้ กลายเป็นหมอกเมฆสีทองห่อหุ้มร่างกายแทน

“ถ้าอย่างนั้นโฮคุเก็นน้อยก็ต้องระวังตัวให้มาก หากจำเป็นก็อัญเชิญเด็กๆ พวกนี้ไปช่วยได้ ตอนนี้พวกเขาสามารถช่วยเจ้า เอ้อ ช่วยนายได้แล้ว”

ทันทีที่เซียนคัตสึยุพูดจบ โปเกมอนหลายตัวที่ยืนอยู่ด้านข้างก็รีบทำท่าออกกำลังกายสองสามท่าในทันที เป็นการแสดงให้เห็นว่าตอนนี้พวกมันแข็งแกร่งมาก

“พวกเขาช่วยผมได้มาตลอด ผมเชื่อเรื่องนี้เสมอ”

พลังของโปเกมอนไม่ใช่แค่พ่นไฟหรือพ่นน้ำธรรมดาๆ เท่านั้น โฮคุเก็นเชื่อมาตลอดว่าพลังของโปเกมอนไร้ขีดจำกัด และตัวเขาเองก็ครอบครองพลังแบบนั้นอยู่เช่นกัน

…….

หมู่บ้านโคโนฮะ อาคารโฮคาเงะ

โฮคาเงะรุ่นที่สามพ่นควันออกมาหนึ่งลมหายใจ ก่อนจะวางกล้องยาสูบลงบนโต๊ะ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากก็ถูกซึนาเดะขัดขึ้นมาก่อน

“ตาแก่ ฉันกับโฮคุเก็นยังอยู่นี่นะ เลิกสูบบุหรี่เฮงซวยของนายได้ไหม”

ซึนาเดะโบกควันที่ลอยอยู่ตรงหน้า ก่อนพูดกับซารุโทบิ ฮิรุเซ็นอย่างไม่สบอารมณ์ ทุกครั้งที่เข้ามาในห้องทำงานโฮคาเงะก็ได้กลิ่นควันบุหรี่เต็มไปหมด

“แค่กๆๆ สูบจนชินแล้ว ตามข่าวที่ส่งกลับมาจากแนวหน้า ตอนนี้แนวรบในสนามรบกำลังถูกคาเซะคาเงะรุ่นที่สามยืดออกไปเรื่อยๆ แล้วชิโยะก็พัฒนายาพิษรุ่นใหม่ออกมาแล้วด้วย

นินจาแนวหน้าถูกจำกัดอย่างมาก เพราะงั้นฉันเลยคิดจะส่งเธอพาโฮคุเก็นและทีมไปยังสนามรบ หลังจากซาคุโมะกลับโคโนฮะแล้ว แนวหน้าก็ต้องการนินจาแพทย์ฝีมือเยี่ยมอย่างเธอกับโฮคุเก็นไปประจำการ”

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไอแห้งๆอย่างกระอักกระอ่วน การที่ซึนาเดะไม่ไว้หน้าเขาก็ไม่ใช่เรื่องวันสองวันแล้ว เพียงแต่ช่วงนี้อารมณ์เธอรุนแรงเป็นพิเศษ

“แนวรบของแคว้นแห่งลมยืดยาวออกไปงั้นเหรอ? พวกนั้นคิดจะหลีกเลี่ยงการปะทะตรงๆสินะ เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดดี แต่ถ้าแนวหน้ายังมีโอโรจิมารุอยู่ ถึงจะยืดแนวรบออกไปก็ไม่น่าจะเสียหายหนักขนาดนี้

งั้นที่แนวหน้าเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมนินจาถึงบาดเจ็บล้มตายมากขนาดนี้! แล้วโอโรจิมารุล่ะ?”

ซึนาเดะขมวดคิ้ว ถึงชิโยะจะพัฒนายาพิษรุ่นใหม่ขึ้นมา แต่ซึนาเดะที่ร่วมงานกับโอโรจิมารุมาหลายปีเข้าใจเขาดี ก่อนที่เธอจะไปถึงแนวหน้า โอโรจิมารุไม่มีทางเลือกการต่อสู้ที่ทำให้เกิดความสูญเสียมากขนาดนี้แน่

เมื่อวานนาวากิไม่ได้ส่งมาแค่คำสั่งโยกย้ายเท่านั้น แต่ยังมีคำร้องขอจากแผนกแพทย์แนวหน้าส่งมาด้วย จำนวนผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตมากจนเกินกว่าที่แผนกแพทย์ปัจจุบันจะรับมือไหวแล้ว

และความสูญเสียระดับนี้ ไม่ใช่สิ่งที่จะใช้คำพูดลอยๆ อย่าง “ถูกจำกัดอย่างมาก” จากปากซารุโทบิ ฮิรุเซ็นแล้วปล่อยผ่านไปได้

“ตอนนี้ผู้บัญชาการสูงสุดของสนามรบคือที่ปรึกษาโฮคาเงะ ดันโซ เพราะความผิดพลาดในการบัญชาการบางอย่างจึงตกหลุมพรางของศัตรู ทำให้เกิดความสูญเสียขึ้นบ้าง ดังนั้นตอนนี้ในสนามรบจึงต้องการเธอกับโฮคุเก็นอย่างเร่งด่วน”

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นยังไม่ทันพูด อุทาทาเนะ โคฮารุที่นั่งอยู่ด้านข้างก็พูดขึ้นมาก่อน แต่ทั้งน้ำเสียงและถ้อยคำของเธอล้วนพยายามลดทอนความเสียหายที่ดันโซก่อเอาไว้ในครั้งนี้

“ดันโซ? แล้วโอโรจิมารุล่ะ? แล้วชิคารินล่ะ? ไอ้คนที่ออกรบทีไรแพ้ทุกทีแบบนั้นจะไปรู้อะไรเรื่องการจัดวางสนามรบ ตาแก่ อย่าบอกนะว่านี่คือการจัดการของนาย!”

พอได้ยินแบบนั้น ซึนาเดะก็ตบโต๊ะทำงานดังปังด้วยความเดือดดาล แล้วจ้องซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเขม็ง

โฮคุเก็นเคยเล่าเรื่องสกปรกหลายอย่างของโคโนฮะให้เธอฟัง และเรื่องพวกนั้นแทบทั้งหมดก็หนีไม่พ้นดันโซ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนสงครามครั้งก่อน ดันโซก็เคยบัญชาการศึกหลายครั้ง แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ไม่เสียหายหนัก

แต่ขยะสนามรบแบบนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นยังกล้ามอบอำนาจบัญชาการให้ ทั้งที่คนอย่างนารา ชิคารินกับโอโรจิมารุก็อยู่ข้างๆแท้ๆ

“ซึนาเดะ ดันโซคือที่ปรึกษาโฮคาเงะของโคโนฮะนะ และยังเป็นคนรุ่นเดียวกับอาจารย์ของเธอด้วย! ทุกอย่างที่เขาทำก็เพื่อโคโนฮะ ขอให้เธอให้ความเคารพเขาอย่างเหมาะสมด้วย แล้วที่นี่คือตึกทำงานของโฮคาเงะ ไม่ใช่ที่ที่เธอจะมาทำตัวกำเริบได้!”

อุทาทาเนะ โคฮารุร้องโวยวายขึ้นมาทันทีอยู่ด้านข้าง ความผิดพลาดของดันโซในครั้งนี้หนักมากก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะกดมันลงไม่ได้ และเธอก็ไม่ชอบที่ซึนาเดะทำตัวอวดดีในอาคารโฮคาเงะแบบนี้

แถมยังคอยขัดขวางอำนาจของเธอในแผนกแพทย์มาตลอด บนหน้าฉาก ผู้รับผิดชอบสูงสุดของแผนกแพทย์โคโนฮะคืออุทาทาเนะ โคฮารุ แต่ตั้งแต่ซึนาเดะเข้าสู่แผนกแพทย์ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

นินจาแพทย์ทั้งหมดในแผนกแพทย์ นอกจากคนสนิทของอุทาทาเนะ โคฮารุเองแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็เริ่มหันไปล้อมรอบซึนาเดะกับเด็กเวรนั่นอย่างโฮคุเก็น

ก็เพราะแบบนี้เอง หากอุทาทาเนะ โคฮารุอยากจะยักยอกอะไรแบบลับๆขึ้นมา เธอก็ต้องเปลืองแรงมากกว่าเดิมในการปกปิด เด็กนั่นคอยจับตาดูบัญชีการเงินของแผนกแพทย์อยู่ตลอด

แน่นอนว่านี่ได้แตะต้องเส้นตายของอุทาทาเนะ โคฮารุเข้าอย่างจัง ดังนั้นเธอจึงไม่ลงรอยกับซึนาเดะอย่างมาก และเด็กโฮคุเก็นที่ยืนอยู่ข้างๆนั่น ก็เป็นเสี้ยนหนามในตาของเธอเช่นกัน

“ขอถามหน่อยครับ คุณเป็นใครเหรอ?”

ซึนาเดะยังไม่ทันพูด โฮคุเก็นก็เหลือบมองอุทาทาเนะ โคฮารุแล้วถามขึ้น

“ฉันคือผู้รับผิดชอบสูงสุดของแผนกแพทย์โคโนฮะ และยังเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของนายด้วย!! ในฐานะศิษย์หลานของฮิรุเซ็นและผู้ใต้บังคับบัญชาสายตรงของฉัน นายควรเรียกฉันว่าท่านโคฮารุ!”

เมื่อเห็นว่าโฮคุเก็นเสียมารยาทเช่นนี้ อุทาทาเนะ โคฮารุก็พูดเสียงเรียบ สั่งให้โฮคุเก็นเปลี่ยนคำเรียกเธอเดี๋ยวนั้น

“อ้อ ที่แท้คุณก็คือผู้รับผิดชอบสูงสุดของแผนกเราที่โกงเงินโอนของแผนกแพทย์นี่เองเหรอ? หน้าตาก็ขี้เหร่ แถมสิ่งที่ทำยังสกปรกใช้ได้เลยนะ

อีกอย่าง ฉันไม่ใช่ศิษย์หลานของโฮคาเงะรุ่นที่สาม ฉันกับซึนาเดะเป็นคนรุ่นเดียวกัน ย่ามิโตะเป็นคนรับรองด้วยตัวเองว่าฉันคือว่าที่สามีของซึนาเดะ”

(จบตอน)