ตอนที่ 45 ระบำสามท่าแสงวาบ

ตอนที่ 45 ระบำสามท่าแสงวาบสัมบูรณ์แห่งพี่น้องกระสุนวงจักรสายลมบ้าคลั่งร่วมกันสร้าง!

อุจิวะ ฟุงาคุเผยด้านคลุ้มคลั่งที่แตกต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิงให้โฮคุเก็นกับมินาโตะได้เห็น

แม้จะไม่ได้คุ้นเคยกับอุจิวะ ฟุงาคุมากนัก แต่ทุกครั้งที่เคยพบกันก่อนหน้านี้ เขามักมีท่วงท่าของลูกหลานตระกูลใหญ่ และรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ตลอดเวลา

แต่ตอนนี้ ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง ในดวงตาสีชาดยังมีคราบน้ำตาอยู่ด้วย

“อคติในใจคนก็เหมือนภูเขาลูกหนึ่ง สถานการณ์ของอุจิวะในตอนนี้ไม่ได้เกิดจากการที่โฮคาเงะรุ่นที่สามเพ่งเล็งเท่านั้น พวกนายหยิ่งเกินไป แต่ก็ใช่ว่าอุจิวะทุกคนจะมีคุณสมบัติพอให้หยิ่งได้”

แม้ตระกูลอุจิวะจะให้ความเคารพผู้แข็งแกร่ง แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่ใช่อุจิวะทุกคนที่จะคู่ควรกับชื่ออุจิวะ จักระธาตุหยินของเนตรวงแหวนจะขยายความมืดในใจคนออกมา

และคนบางส่วนที่ไม่อาจต้านทานความมืดนั้นได้ นิสัยก็จะสุดโต่งอย่างมาก อีกทั้งคนที่สุดโต่งเหล่านี้ยังแบกรับหน้าที่ของกรมตำรวจโคโนฮะเอาไว้

นิสัยสุดโต่งอยู่แล้วต้องมาจัดการเรื่องจุกจิกต่างๆ ในหมู่บ้าน แถมยังโดนชิมูระ ดันโซกับพวกเล่นงานอีก สุดท้ายอุจิวะจึงตกอยู่ในสภาพอย่างทุกวันนี้

“แล้วพวกเราควรทำยังไง โฮคุเก็น บอกฉันที อุจิวะเป็นอุจิวะของหมู่บ้านมาโดยตลอด พวกเราควรได้รับการปฏิบัติที่สมควรได้รับ”

อุจิวะ ฟุงาคุก้าวเข้ามาจับไหล่โฮคุเก็น ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้าย เขาไม่อยากเห็นอุจิวะเสียสละตัวเองเพื่อปกป้องหมู่บ้าน แต่กลับยังต้องได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมแบบนี้อีกแล้ว

“โน่นไง เขานั่นแหละ เขาแก้ปัญหาของพวกอุจิวะได้”

โฮคุเก็นชี้ไปทางมินาโตะที่ยืนอยู่ด้านหลัง

“?”

“?”

เนตรวงแหวนของอุจิวะ ฟุงาคุชะงักไปทันที ก่อนหันไปมองมินาโตะที่กำลังอึ้งไม่ต่างกัน

“จูนินมินาโตะ นายมีวิธีงั้นเหรอ?”

อุจิวะ ฟุงาคุจ้องนามิคาเสะ มินาโตะ พลางถามด้วยสีหน้าคาดหวัง

“พอเถอะ อย่าถามเขาเลย ที่ฉันบอกว่าเขาแก้ได้ หมายถึงตอนที่เขาได้เป็นโฮคาเงะ ฉันรู้ว่าอุจิวะเชื่อมาโดยตลอดว่าขอแค่อุจิวะได้เป็นโฮคาเงะ ปัญหาทุกอย่างก็จะคลี่คลายเอง

แต่นายก็น่าจะรู้ดีว่า อุจิวะตอนนี้ไม่มีทางเป็นโฮคาเงะได้ บางทีอนาคตอาจเป็นไปได้ แต่ไม่มีทางใช่ตอนนี้แน่

ส่วนเขา คือคนที่ฉันยอมรับว่าเหมาะสมที่สุดสำหรับการเป็นโฮคาเงะที่จะพาโคโนฮะไปสู่ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน แน่นอน นายจะลองสังเกตมินาโตะด้วยตัวเองก็ได้ ว่าเขาเป็นอย่างที่ฉันพูดหรือเปล่า

แต่ฉันก็ยังอยากให้คำเตือนกับอุจิวะสักหน่อย อุจิวะในตอนนี้ไม่มีทางก้าวไปถึงตำแหน่งโฮคาเงะได้เลย”

โฮคุเก็นยกมือห้ามมินาโตะที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก่อนหันไปพูดกับอุจิวะ ฟุงาคุ เมื่อได้ยินแบบนั้น เนตรวงแหวนในดวงตาของฟุงาคุก็ค่อยๆ เลือนหาย เขาเงียบลงทันที

“อีกอย่าง เมื่อไหร่อุจิวะต้องรอให้ตำแหน่งโฮคาเงะมาช่วยตัวเองกัน ถ้ามีใครเล่นงานอุจิวะ ทำไมไม่พุ่งชนมันกลับไปล่ะ อย่างเช่น...ชิมูระ ดันโซ”

พูดจบ โฮคุเก็นก็หันหลังเดินจากไป มินาโตะที่ยืนเป็นตัวประกอบมงคลอยู่ข้างๆ รีบตามไปทันที

“เดี๋ยวก่อน! ฉันขอประลองกับจูนินมินาโตะได้ไหม!”

อุจิวะ ฟุงาคุร้องเรียกทั้งสองที่กำลังจะจากไป โฮคุเก็นซึ่งหันหลังให้อยู่ยกยิ้มมุมปาก

เดาถูกแล้ว

“มินาโตะ นายว่าไง?”

ต่อให้วางแผนแบบนี้ไว้ แต่ก็ยังต้องถามความเห็นของมินาโตะอยู่ดี

“รุ่นพี่ฟุงาคุ เชิญเลยครับ!”

มินาโตะที่ตอนนี้ยังเป็นแค่จูนิน เรียกฟุงาคุที่เป็นโจนินแล้วว่ารุ่นพี่ ย่อมไม่มีปัญหาอะไร อีกทั้งฟุงาคุก็อายุมากกว่ามินาโตะจริงๆ

“ไปที่ลานฝึกในเขตตระกูลอุจิวะเถอะ อยู่ข้างๆ นี่เอง”

อุจิวะ ฟุงาคุชี้ไปยังพื้นที่กว้างใต้แท่นสูง

...

ณ ลานฝึกของเขตตระกูลอุจิวะ

ธงเล็กที่โฮคุเก็นสร้างขึ้นด้วยคาถาแสงทองสะบัดลง

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

ดาวกระจายหลายเล่มพุ่งใส่มินาโตะจากคนละมุม ในเวลาเดียวกัน ฟุงาคุก็กำคุไนพุ่งเข้าหามินาโตะ

มินาโตะเองก็ขว้างดาวกระจายสามเล่มออกไปสกัดดาวกระจายของฟุงาคุ จากนั้นทั้งสองก็ปะทะกันและเข้าสู่การดวลวิชากระบวนท่า

แม้ฟุงาคุจะอายุมากกว่ามินาโตะหลายปี แต่การปะทะกันด้วยวิชากระบวนท่าของทั้งสองกลับสูสีอยู่พักใหญ่ กระทั่งเมื่อเวลาผ่านไป มินาโตะก็ค่อยๆ เริ่มเป็นฝ่ายได้เปรียบ

การเคลื่อนไหวของทั้งสองรวดเร็วอย่างยิ่ง เนตรวงแหวนของฟุงาคุคอยคาดเดาตำแหน่งโจมตีครั้งต่อไปของมินาโตะไม่หยุด ก่อนจะยกขึ้นป้องกัน

“นายแข็งแกร่งมาก! แต่ถ้ามีแค่นี้ โฮคุเก็นไม่มีทางเลือกสนับสนุนนายให้เป็นโฮคาเงะแน่”

หลังการเตะกวาดหนึ่งครั้ง ทั้งสองแยกออกจากกันและยืนประจันหน้า เพียงแค่ปะทะด้วยวิชากระบวนท่า ฟุงาคุก็ตัดสินพลังของมินาโตะได้คร่าวๆ แล้ว

แต่เขาเข้าใจดี ในฐานะลูกศิษย์ของจิไรยะ มินาโตะไม่มีทางถนัดวิชากระบวนท่าเพียงอย่างเดียว ส่วนตัวเขาเองที่เป็นว่าที่หัวหน้าตระกูลอุจิวะ ก็เป็นนินจาสายวิชานินจาเช่นกัน

“ขอบคุณสำหรับคำชมครับ รุ่นพี่ฟุงาคุ แต่โฮคาเงะคือความฝันของผม ต่อให้โฮคุเก็นไม่สนับสนุน ผมก็จะพยายามมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งโฮคาเงะอยู่ดี!”

เส้นผมสีทองปลิวไหวไปตามสายลม รอยยิ้มที่สว่างราวกับดวงอาทิตย์ปรากฏอยู่บนใบหน้าของมินาโตะ

ฟุงาคุมองรอยยิ้มของมินาโตะ แล้วก็เริ่มเข้าใจขึ้นมานิดหน่อยว่าทำไมโฮคุเก็นถึงเลือกมินาโตะ ทั้งที่ตัวเองก็สามารถเป็นโฮคาเงะได้เช่นกัน

“งั้นก็ให้ฉันได้เห็นพลังที่แท้จริงของนายหน่อยเถอะ! วิชาธาตุไฟ—เพลิงมังกรพุ่งขับขาน!”

อุจิวะ ฟุงาคุประสานอินอย่างรวดเร็ว เปลวไฟร้อนแรงพ่นทะลักออกมาจากปากเขา

“งั้นก็ตอนนี้แหละ! ระบำสามท่าแสงวาบสัมบูรณ์แห่งพี่น้องกระสุนวงจักรสายลมบ้าคลั่งร่วมกันสร้าง!”

กระแสน้ำวนสีน้ำเงินขนาดใหญ่เริ่มหมุนรอบร่างของมินาโตะตามเสียงตะโกนของเขา จนในสนามก่อเป็นกระสุนวงจักรขนาดมหึมาที่คล้ายเคลื่อนสวรรค์ของตระกูลฮิวงะ

โฮคุเก็นที่ยืนดูอยู่ด้านข้างได้ยินเข้า ก็ยกมือปิดหน้าทันที ชื่อห่วยๆ แบบนี้ไม่ควรปล่อยให้มินาโตะตั้งเองตั้งแต่แรกเลย

วิชานี้ เกิดจากตอนที่โฮคุเก็นพูดขึ้นมาว่ามินาโตะไม่มีวิชานินจาป้องกันที่แข็งแกร่งอะไรนัก จากนั้นเขากับมินาโตะจึงร่วมกันพัฒนาวิชานี้ต่อยอดจากกระสุนวงจักร

สำหรับวิชานี้ โฮคุเก็นอ้างอิงมาจากเคลื่อนสวรรค์ของตระกูลฮิวงะ ตอนที่เริ่มมีความคิดนี้ขึ้นมา ทุกครั้งที่ทดลองวิจัย พวกเขามักถูกจักระบดขยี้จากการหมุนของกระสุนวงจักรเล่นงานจนบาดเจ็บไปทั้งตัว

ยังดีที่โฮคุเก็นมีความสามารถในการฟื้นตัวสูง แถมยังเป็นนินจาแพทย์ ไม่อย่างนั้นทั้งคู่คงเล่นกับวิชาของตัวเองจนตายไปนานแล้ว

แต่ผลลัพธ์นั้นยอดเยี่ยม วิชาชื่อยาวเหยียดนี้ นอกจากจะมีความสามารถบดขยี้แบบกระสุนวงจักรแล้ว ยังสามารถบดทำลายวิชาที่คนอื่นปล่อยออกมาได้ด้วย

และที่สำคัญที่สุดก็คือ...

เพลิงมังกรพุ่งขับขานของฟุงาคุปะทะเข้ากับวงจักรหมุนเคลื่อนสวรรค์ของมินาโตะ ชื่อนี้โฮคุเก็นเพิ่งเปลี่ยนสดๆ เพราะเขาเองก็ใช้ได้เหมือนกัน ถ้าต้องตะโกนชื่อที่มินาโตะตั้ง คงน่าอายเกินไป

วงจักรหมุนเคลื่อนสวรรค์ที่หมุนอย่างต่อเนื่อง ฉีกกระชากมังกรเพลิงที่ก่อตัวจากเปลวไฟไม่หยุด จากนั้นวงจักรหมุนเคลื่อนสวรรค์ทั้งลูกก็อาบไปด้วยเปลวเพลิง

“นี่มัน? เคลื่อนสวรรค์ของฮิวงะ! ไม่สิ!”

ฟุงาคุเห็นว่าเพลิงมังกรพุ่งขับขานของตัวเองถูกสกัดไว้ แถมวิชาของมินาโตะยังปะปนด้วยจักระที่ไม่มั่นคงอย่างยิ่ง ฟุงาคุที่มีเนตรวงแหวนจึงตระหนักได้ในทันทีว่าวิชาของมินาโตะไม่ได้มีไว้ป้องกันอย่างเดียว

วิชาธาตุน้ำ—กำแพงวารี!

ม่านน้ำขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้าฟุงาคุ และก็เป็นอย่างที่คิด ในวินาทีต่อมา วงจักรหมุนเคลื่อนสวรรค์ทั้งลูกก็หดตัวกลายเป็นกระสุนเพลิงหมุนสีแดงฉานที่มินาโตะถืออยู่ในมือ

มินาโตะไม่พูดอะไรสักคำ เขาลงมือด้วยความเร็วสูง ซัดลูกไฟหมุนนั้นใส่กำแพงวารีในมือทันที จนไอน้ำปกคลุมไปทั่วทั้งลาน

วงจักรหมุนเคลื่อนสวรรค์ที่ดูดซับวิชาของคนอื่นแล้วหดกลับมาเป็นกระสุนวงจักรนั้น ต่อให้เป็นมินาโตะเองก็ยังควบคุมไว้ในมือได้นานมากไม่ได้ จำเป็นต้องปล่อยออกไปอย่างรวดเร็ว

(จบตอน)