Shazam:เริ่มต้นด้วยพลังของเทพทั้งหก ตอนที่60

ระเบิด EMP

ราอัลส์ อัล กูลใช้ ระเบิด EMP กับเดเมียน!

ระเบิดลูกนี้ไม่เพียงแค่ทำลายระบบของชุดนาโนสูทของเขา แต่ยังทำให้ระบบร่างกายของเดเมียนเกิดความผิดปกติไปด้วย

อย่างไรก็ตาม ราอัลส์ไม่ได้ลงมือหนักหน่วงถึงขนาดที่จะฆ่าเดเมียน

เขาแค่ต้องการหยุดหลานชายของเขาไว้

"อยู่กับเราสักพักเถอะ เดเมียน แม่ของหลานคิดถึงหลานมาก"

ขณะที่ราอัลส์พูด ทาเลีย อัล กูล เดินออกมาจากเงามืด

เธอเดินเข้ามาอุ้มเดเมียนอย่างนุ่มนวล

เดเมียนที่เริ่มโตแล้วรู้สึกอึดอัดกับการกระทำแบบนี้

อีกทั้งเขายังไม่พอใจกับการที่ปู่ของเขาใช้วิธีการที่ไม่ซื่อ ดังนั้นเขาจึงเบือนหน้าหนี

ทาเลียไม่ได้สนใจกับพฤติกรรมเหมือนเด็กของลูกชาย

เธอยังคงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"เดเมียน ไม่ต้องกังวลเรื่องบรูซ เราไม่ฆ่าเขาหรอก"

เดเมียนได้ยินดังนั้นก็หันมองแม่ของเขา หวังจะได้รับคำอธิบายเพิ่มเติม

"อุปสรรคที่แท้จริงต่อการทำลายก็อตแธมคือแบทแมน ไม่ใช่บรูซ"

"ดังนั้น สิ่งที่เราต้องการทำลายคือตัวแบทแมน"

ราอัลส์เสริมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"และเมื่อแบทแมนตาย บรูซ เวย์นคนใหม่จะถือกำเนิดขึ้นบนซากศพของเขา!"

"บรูซคนใหม่จะเป็นทายาทที่เหมาะสมที่สุดของ League of Assassins"

"ทายาทที่เย็นชา ไร้ความปรานี และมีเหตุผลที่สุด แต่ยังเปี่ยมด้วยความฉลาดล้ำเลิศ"

เมื่อเดเมียนได้ยินดังนั้น เขาก็โพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ

"ทายาทของ League of Assassins ควรจะเป็นผม!"

ราอัลส์พยักหน้าอย่างอ่อนโยน

"แน่นอนว่าเป็นหลาน เดเมียน"

"แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เพราะหลานยังไม่โตพอ"

"ให้บรูซช่วยกำจัดอุปสรรคบางอย่างให้เธอก่อน"

เดเมียนพูดด้วยน้ำเสียงขัดเคือง

"ผมไม่ต้องการให้เขาทำแบบนั้น!"

เขาคิดว่าเขาไม่ได้ด้อยกว่าแบทแมนเลยสักนิด

อย่างน้อยเขาก็ไม่ปล่อยให้ตัวเอง หลงใหลผู้หญิงที่แต่งตัวเหมือนแมว

เดเมียนอดไม่ได้ที่จะพูดถึงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดของแบทแมนและแคทวูแมน

เมื่อทาเลียได้ยินเรื่องนี้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที

เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

"แคทวูแมน... ผู้หญิงคนนั้น แม่เคยได้ยินชื่อเธอ"

"แม่คิดว่าบรูซลืมเธอไปแล้ว... แต่ดูเหมือนว่าพวกเขายังคงติดต่อกันอยู่"

น้ำเสียงอ่อนโยนของทาเลียที่ซ่อนความโกรธ ทำให้เดเมียนรู้สึกกลัวจนเขานิ่งไป

เขาทำตัวเหมือนลูกนกเงียบ ๆ ที่ไม่กล้าพูดอะไรอีก

.....

อีกฟากหนึ่งของเมือง ในพื้นที่รอบตรอกอาชญากรรม

เหล่าอาชญากรในก็อตแธมรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของแบทแมนได้อย่างชัดเจน

"เขาดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน" มีคนกล่าว

หลังจากที่ เรดฮูด สั่งสอนพวกเขาอย่างโหดเหี้ยม ความอหังการของเหล่าแก๊งอาชญากรก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

แต่เรดฮูดก็เป็นเพียงคนคนเดียว เขาไม่สามารถควบคุมพื้นที่กว่า 8,500 ตารางกิโลเมตร ของก็อตแธมทั้งหมดได้

เขาไม่สามารถหยุดยั้งอาชญากรรมที่เกิดขึ้นแทบทุกนาทีในเมืองนี้ได้

แต่แบทแมนทำได้

ตราบใดที่เงาของค้างคาวยังฉายอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน อาชญากรรมในก็อตแธมจะลดลงอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง

เพราะสำหรับคนในก็อตแธม แบทแมนไม่ใช่คนธรรมดา

เขาคือ สัญลักษณ์แห่งความหวาดกลัว

และคืนนี้ สัญลักษณ์นั้นกลับยิ่งชัดเจนขึ้น

ที่เรือนจำแบล็คเกต

ทันใดนั้นทั้งเรือนจำก็ตกอยู่ในความมืด

อแมนด้า วอลเลอร์ กำลังอยู่ในเรือนจำเพื่อจัดการบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับ คิลเลอร์ คร็อค ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในแผนการในอนาคตของเธอ

เมื่อแสงไฟดับลง เธอรู้สึกตกใจในตอนแรก ก่อนจะสงบสติและเริ่มออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

"ให้ฝ่ายซ่อมบำรุงตรวจสอบสาเหตุของไฟดับทันที และเปิดใช้งานแหล่งพลังงานสำรอง!"

"แหล่งพลังงานสำรองใช้งานไม่ได้ครับ!"

อแมนด้ามองไปที่เจ้าหน้าที่อย่างเย็นชา

"งั้นช่วยให้ฉันฟังเหตุผลที่สมควรหน่อยสิ"

เจ้าหน้าที่กลืนน้ำลาย ก่อนรวบรวมความกล้าพูดว่า

"แหล่งพลังงานสำรองถูกทำลายล่วงหน้า ใช้งานไม่ได้ครับ"

อแมนด้าขมวดคิ้วทันที เธอสัมผัสได้ถึง ความผิดปกติบางอย่าง

"สั่งการทีมรักษาความปลอดภัย ออกไปควบคุมสถานการณ์โดยเฉพาะในพื้นที่ของพวกนักโทษ อย่าให้พวกมันสร้างปัญหา"

"รับทราบ!"

ในความมืด เงามืดหนึ่งหลอมรวมเข้ากับความมืดรอบตัว

ทีมรักษาความปลอดภัยไม่ทันสังเกตว่า มีคนแฝงตัวเข้ามาในกลุ่มของพวกเขา

พวกเขาใช้วิทยุสื่อสารเพื่อยืนยันตำแหน่งของแต่ละคนก่อนจะแยกกันออกไปปฏิบัติหน้าที่

เงามืดนั้นเดินตามหลังทีมรักษาความปลอดภัย

จู่ ๆ เขาก็ลงมือ ล็อกคอและทำให้เจ้าหน้าที่คนสุดท้ายหมดสติ

เขาใช้เทคโนโลยีของตัวเองคัดลอก รายชื่ออาชญากรและหมายเลขห้องขัง จากอุปกรณ์ของเจ้าหน้าที่คนนั้น

หลังจากค้นเป้าหมายที่ต้องการเจอแล้ว เขาสวมรอยเป็นเจ้าหน้าที่คนนั้น

เขาแสร้งพูดคุยกับทีมรักษาความปลอดภัยคนอื่น ๆ เพื่อไม่ให้ใครสงสัย

ในที่สุด เขาก็มาถึงส่วนลึกของเรือนจำ

เขาพบประตูห้องขังที่กำลังตามหา

ประตูห้องขังนี้มีระบบล็อกอิเล็กทรอนิกส์ที่ซับซ้อน

ต้องใช้บัตรประจำตัวระดับสูงในการเปิด

โชคดีที่เจ้าหน้าที่ที่เขาทำให้หมดสติไป คือสมาชิกระดับสูง

เงามืดหยิบบัตรประจำตัวจากตัวเจ้าหน้าที่คนนั้นและรูดบัตรเปิดประตู

ก่อนที่นักโทษด้านในจะทันได้ตั้งตัว เขาก็เดินเข้าไปและปิดประตูลง

"บาซิล ฉันมีเรื่องต้องถามนาย"

เสียงทุ้มต่ำที่เป็นเอกลักษณ์ดังขึ้น

นักโทษรู้ได้ทันทีว่าใครคือคนที่ยืนอยู่

"แบทแมน!"

แสงจันทร์ลอดผ่านหน้าต่างกระจกของห้องขัง

แบทแมนก้าวออกมาจากเงามืด

แสงจันทร์สาดส่องเพียงครึ่งตัว ทำให้ใบหน้าของเขาครึ่งหนึ่งอยู่ในแสงจันทร์ ส่วนอีกครึ่งหนึ่งอยู่ในเงามืด

บาซิล คาร์โล หรือที่รู้จักในชื่อ "เคลย์เฟซ" รุ่นแรก มองภาพนั้นและรู้สึกถึงความเยือกเย็นที่แผ่ออกมา

บาซิล คาร์โล เป็นหัวหน้าคนสำคัญของ กลุ่มเคลย์เฟซ

แม้ว่าในก็อตแธมจะมีเคลย์เฟซหลายคน แบทแมนเคยจับพวกเขาได้ไม่น้อย แต่บาซิลคือคนแรก

บาซิลค่อย ๆ ถอยหลัง

เขาเห็นนี่เป็นโอกาสที่ดี เพราะถ้าแบทแมนเข้ามาได้ เขาก็สามารถออกไปได้

เขาใช้ความสามารถของตัวเอง สร้างมีดแหลมขึ้นมาด้านหลัง เตรียมโจมตีแบทแมน

แต่เขาไม่รู้ว่า ภายใต้หน้ากากของแบทแมน มีโหมดมองกลางคืนที่ทำให้เขามองเห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมดได้อย่างชัดเจน

แบทแมนมองการเคลื่อนไหวของบาซิลผ่านหน้ากากด้วยสายตาเย็นชา

"ฉันไม่ได้อยากทำร้ายนาย บาซิล แต่ถ้าจำเป็น ฉันจะทำ"

ก่อนที่บาซิลจะได้ลงมือ แบทแมนก็ยกแขนขึ้น

นาโนเทคโนโลยีบนชุดของเขารวมตัวกัน เปลี่ยนเป็นปืนแช่แข็ง

ปืนนี้เป็นเทคโนโลยีที่แบทแมนเคยดัดแปลงมาจากอุปกรณ์ของ มิสเตอร์ฟรีซ

ลำแสงเยือกแข็งจับตัวที่แขนขวาของบาซิลในทันที

เพียงเสี้ยววินาทีที่เขาเสียสมาธิ แบทแมนก็ก้าวเข้ามาใกล้จนอยู่ตรงหน้า

"เดี๋ยวก่อน!"

บาซิลพยายามพูดขอร้อง แต่ แบทแมนใช้เท้ากระแทกลงไปอย่างแรง

ชุดนาโนสูทของแบทแมนที่มีพลังมหาศาลพอจะสู้กับคิลเลอร์ คร็อคที่คลั่งได้ บดแขนที่แข็งตัวของบาซิลจนแตกกระจาย

"อ๊ากกกก! ไม่!"

บาซิลร้องด้วยความเจ็บปวด เขากุมแขนขวาไว้ ขณะที่พยายามใช้พลังของตัวเอง เปลี่ยนร่างเป็นโคลน เพื่อหลบหนี

แต่แบทแมนไม่ปล่อยให้โอกาสนั้นเกิดขึ้น

เขาใช้มือทั้งสองข้างที่เปลี่ยนรูปเป็น อาวุธคลื่นเสียงต่ำ

เสียงเบา ๆ คล้ายฟองอากาศแตกดังขึ้น

"ป๊อป!"

ร่างของบาซิลที่กำลังเปลี่ยนเป็นโคลนกลับ อ่อนยวบลงเหมือนโคลนเละ ๆ และนิ่งไม่ขยับ

แบทแมนยืนอยู่เหนือร่างที่นอนเละบนพื้น เขาใช้เท้าเหยียบพื้นดินโคลนและมองลงมาที่บาซิล

"ตอนนี้ นายคงจำได้แล้วนะ ว่าควรพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงแบบไหน"