บทที่ 13 ซื้อ ซื้อ ซื้อ! แค่สองล้านเองเหรอ? ใช้เงินประดุจน้ำหลาก!

เกาหย่วนในชุดใหม่ของมงแคลร์เดินจากลานจอดรถกลับขึ้นมาที่ชั้น 1 อีกครั้ง คราวนี้เขามุ่งตรงไปยังร้านนาฬิกาที่อยู่เยื้องๆ กันทันที

พนักงานในร้านนาฬิกาจำแบรนด์เสื้อผ้าที่เขาใส่ได้ในพริบตา

รอยยิ้มบนใบหน้าของพนักงานดูจะเบิกบานขึ้นกว่าปกติหลายส่วน เป็นไปตามที่เกาหย่วนเคยคิดไว้จริงๆ

"ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง"

เมื่อสวมเสื้อผ้าดีๆ บุคลิกเปลี่ยนไป คนที่ดูของเป็นย่อมไม่มีท่าทีรังเกียจให้เห็นอีก

พนักงานกระตือรือร้นมาก ซึ่งเกาหย่วนก็แอบยิ้มในใจ เพราะมันช่วยประหยัดเวลาไปได้เยอะ ไม่ต้องมานั่งทนดูสีหน้าดูแคลนของใครอีก

พนักงานรีบก้าวเข้ามาต้อนรับอย่างนอบน้อม "สวัสดีครับคุณผู้ชาย ไม่ทราบว่าต้องการชมรุ่นไหนเป็นพิเศษไหมครับ? ที่นี่คือตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการของ โรเล็กซ์เรามีรุ่นยอดนิยมมากมาย เชื่อว่าต้องมีเรือนที่ถูกใจคุณแน่นอนครับ"

ใช่แล้ว

สถานีต่อไปของเกาหย่วนคือร้านโรเล็กซ์ในห้างกั๋วจินเซ็นเตอร์ ไม่ใช่เพราะมันดีที่สุดในโลกหรอกนะ

แต่ในใจเกาหย่วน นาฬิกาข้อมือคือสิ่งที่บ่งบอกถึงบารมีและรสนิยมได้ชัดเจนที่สุด

ตอนแรกเขาก็ลังเลระหว่าง โรเล็กซ์, ปาเต็ก ฟิลิปป์, โอเมก้า หรือคาร์เทียร์

แต่พอคิดดูแล้ว มีเพียงโรเล็กซ์เท่านั้นที่คนในหมู่บ้านที่บ้านเกิดจะรู้จักและยอมรับมากที่สุด เห็นปุ๊บรู้ปั๊บว่ารวยจริง

เขาจึงเลือกร้านนี้

อีกอย่าง...

ร้านโรเล็กซ์อยู่ใกล้ประตูลิฟต์ที่สุด...

วัยรุ่นน่ะนะ...

บทจะขี้เกียจก็ขี้เกียจถึงที่สุด...

เขายืนมองดูในตู้โชว์จนตาลาย สุดท้ายก็คัดออกมาได้ 4 เรือน

เกาหย่วนเลือก Rolex Daytona 18K Rose Gold ให้ตัวเอง ราคา 750,000 หยวน เป็นนาฬิกาสปอร์ตทองคำตัวท็อป สีโรสโกลด์ตัดกับขอบเซรามิก ใส่แล้วออร่าเศรษฐีพุ่งปรี๊ด

ส่วนของน้องสาว เขาเลือก Rolex Yacht-Master Rose Gold

โทนสีโรสโกลด์เหมือนกัน แต่หน้าปัดดูแฟชั่นทันสมัย น้องสาวใส่แล้วต้องโดดเด่นที่สุดแน่นอน

สำหรับพ่อ เขาจัด Rolex Day-Date "Ice Sugar" ตัวเรือนทองคำประดับหลักชั่วโมงเพชร นี่คือ "นาฬิกาประธานาธิบดี" ที่ผู้ใหญ่ยอมรับกันถ้วนหน้า

เกาหย่วนนึกภาพพ่อใส่แล้วคงดูสุขุมมีภูมิฐาน และคงเป็นที่อิจฉาของคนทั้งหมู่บ้านแน่ๆ

ส่วนแม่ เขาเลือก Rolex Lady-Datejust ทองคำล้อมเพชร ทอง 18K พร้อมหน้าปัดฝังเพชรระยิบระยับ หรูหราสง่างาม

ลองคิดดูสิ ถ้าแม่ใส่เรือนนี้ไปเต้นรำหน้าหมู่บ้าน จะดูโก้ขนาดไหน?

รวมทั้งหมด 4 เรือน ราคากลมๆ ที่ 2,000,000 หยวน

พนักงานยิ้มจนหน้าบานแทบเห็นรอยตีนกา รีบจัดแจงบรรจุนาฬิกาทั้งสี่เรือนลงกล่องหรูแล้วยื่นส่งให้ด้วยสองมือ

หลังจากรูดบัตรไปแล้ว เขามองยอดเงินคงเหลือในบัตรที่ยังเหลืออีกกว่า 5.5 ล้านหยวน เกาหย่วนก็ได้แต่เบ้ปาก

เขาพึมพำในใจ: เฮ้อ... กลุ้มใจจริงๆ เงินเยอะจนไม่รู้จะใช้ยังไงให้หมด!

ถ้าเป็นเวลาปกติที่ไม่ต้องกลับบ้าน แล้วใช้เงินเพื่อตัวเองอย่างเดียว 10 ล้านหยวนเขาคงใช้หมดในพริบตา แค่ซื้อคอนโดในเซี่ยงไฮ้สักห้องก็แทบจะไม่พอแล้ว

พื้นที่ที่ดินเป็นทองคำขนาดนี้ เงิน 10 ล้านยังซื้อบ้านดีๆ ในทำเลทองแทบไม่ได้เลย

แต่พอเป็นการซื้อของเพื่อเอาหน้าเอาตาให้พ่อแม่และน้องสาวมีศักดิ์ศรี เขากลับต้องมานั่งคิดมากว่าจะซื้ออะไรเพิ่มดี

โชคดีที่ก่อนมา เกาหย่วนวางแผนในหัวไว้เยอะพอสมควร

เขาออกจากร้านนาฬิกาพร้อมถุงนาฬิกาสามถุง เดินตรงไปยังร้านขายเหล้าและบุหรี่ที่อยู่ไม่ไกล

พอเดินเข้าไป เจ้าของร้านกำลังแนะนำสินค้าให้ลูกค้าคนอื่นอยู่ จึงส่งสัญญาณให้เกาหย่วนเดินดูรอบๆ ก่อน เกาหย่วนพยักหน้าแล้วเริ่มสำรวจสินค้าในร้าน

ครู่หนึ่ง เจ้าของร้านก็เดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้ม "น้องชาย สนใจตัวไหนครับ? ดูจากการแต่งตัวแล้ว ท่าทางจะเป็นคนไม่ธรรมดานะเนี่ย"

คำพูดของเจ้าของร้านไม่เพียงแต่ชมเกาหย่วน แต่ยังเป็นการกดดันเนียนๆ ว่าถ้าซื้อน้อยจะเสียฟอร์มนะ

เกาหย่วนเบ้ปากแอบด่าในใจ นี่มันสูตรสำเร็จการ "วาดวิมาน" ชัดๆ

เขาคุ้นเคยกับมุกนี้ดี!

ทำงานที่บริษัทเก่ามาสามปี โดนบอสวาดวิมานให้ทุกวัน สุดท้ายได้แต่ลมแล้งๆ

เขาเกลียดพฤติกรรมแบบนี้ แต่ในเมื่อสินค้าติดป้ายราคาชัดเจน เขาก็ไม่ได้เดินหนีไปไหน

เขาถามด้วยความสงสัย "เถ้าแก่ มีบุหรี่ตัวไหนแนะนำบ้างไหม? ผมจะเอาไปฝากญาติที่บ้านเกิดทางเหนือน่ะ"

เจ้าของร้านรีบคัดมาให้ 3 รุ่น "น้องชาย ดูสามรุ่นนี้สิ 'ฉางเป่ยซาน' นี่คือสุดยอดบุหรี่ทางเหนือเลย กล่องเป็นลายโสม ดูมีบารมีมาก"

"หรือจะเป็นตัวนี้! 'ต้าฉงจิ่ว' ราชาบุหรี่ระดับประเทศ กล่องดูภูมิฐาน สิงห์อมควันรู้จักกันดี"

"หรือจะเป็น 'ฉงฉวา' ตัวนี้ไม่ต้องพูดถึงเนอะ เป็นมาตรฐานของบุหรี่จีนอยู่แล้ว"

เกาหย่วนดูคร่าวๆ แล้วชี้ไปที่ ฉงฉวา "เอาตัวนี้แหละ ซองละ 100 หยวน แถวละ 1,000 งั้นจัดมาให้ผมสัก 30 แถวก่อนแล้วกัน!"

"ไม่รู้ปีใหม่จะมีแขกเหรื่อเยอะแค่ไหน ถือ ฉงฉวา ไปแจกน่าจะสะดวกหน่อย บุหรี่อื่นผมสูบไม่ชิน มันไอ"

"สะ... สามสิบแถวเลยเหรอ?" เจ้าของร้านอุทานด้วยความตกใจ

แต่ใบหน้าก็กลับมายิ้มแย้มทันที

เขารีบวิ่งไปที่โกดังหลังร้าน รื้อค้นจนได้มาหนึ่งลังใหญ่ วางปังลงตรงกลาง "น้องชาย ครบ 30 แถวพอดี ราคาตลาดคือ 3 หมื่นหยวน เดี๋ยวพี่ลดให้พิเศษ เหลือ 29,800 เป็นไง?"

เกาหย่วนยิ้ม ไม่พูดอะไรมาก สายตาเหลือบไปเห็นตู้ไวน์ข้างๆ

เจ้าของร้านเห็นแบบนั้นก็ตาโต ยิ้มแก้มปริ คิดในใจว่านี่มันมหาเศรษฐีมาชัดๆ

ขณะที่เห็นเกาหย่วนเดินไปเดินมาหน้าตู้เหล้า ปากก็พึมพำอะไรบางอย่างที่ฟังไม่ออก

เจ้าของร้านลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "น้องชาย เหล้าในร้านพี่ของแท้แน่นอนนะ ถ้าติดเรื่องราคา พี่พอลดให้ได้นิดหน่อย"

เกาหย่วนส่ายหัว "อ๋อ... เปล่าครับ ผมแค่กำลังคำนวณว่าในรถผมจะยังยัดเหล้าลงไปได้อีกกี่ขวด?"

"พรูด!" เจ้าของร้านแทบกระอักเลือด

เขายืนอึ้ง มองเกาหย่วนด้วยสายตาว่างเปล่า พลางคิดในใจ

บ้านไหนเขาซื้อของกันแบบนี้?

คนอื่นเขามีแต่คิดว่าจะเอาราคาถูกยังไง ต่อราคายังไง ซื้อยังไงให้คุ้มค่าที่สุด...

แต่กับหมอนี่...

สิ่งที่กังวลกลับเป็นเรื่องที่ว่า "รถจะยัดขวดเหล้าลงไปหมดไหม" งั้นเหรอ?

มันจะหลุดโลกเกินไปหน่อยมั้ง?

แต่ไม่ว่าอย่างไร สำหรับเจ้าของร้าน นี่คือเรื่องดีแน่นอน

เกาหย่วนคิดทบทวนดู ท้ายรถน่าจะต้องเผื่อที่ไว้ใส่ของของน้องสาวที่มหาวิทยาลัยด้วย

หลังจากกะพื้นที่เสร็จ เขาก็เอ่ยขึ้น "เถ้าแก่ เอาเหมาไถ 53 ดีกรี รุ่นเฝ่ยเทียนมาสัก 15 ขวดแล้วกัน..."

"ช่วยแพ็คให้ดีๆ ด้วยนะ ผมต้องขับรถทางไกลไปทางเหนือ ถ้ามันกระแทกแตกกลางทางคงไม่คุ้ม ถึงผมจะไม่เสียดายเงิน แต่ถ้าเหล้าหกในรถ กลิ่นมันจะฉุนเกินไป"

"ได้ครับๆ! จัดไปเลย! ไม่มีปัญหา วางใจได้เลยครับ เดี๋ยวพี่แพ็คให้อย่างดีที่สุดเลย!"

พูดจบ เจ้าของร้านก็เริ่มวุ่นวายทันที

ถึงขั้นเรียกภรรยามาช่วยกันแพ็ค ทั้งคู่ช่วยกันทำจนถึงเวลาหนึ่งทุ่มตรง ถึงจะจัดการของทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย

เบ็ดเสร็จแล้ว บุหรี่ 30 แถว 3 หมื่นหยวน เหมาไถ 53 ดีกรี ขวดละ 2,900 หยวน 15 ขวด

รวมเป็นเงิน 73,500 หยวน เจ้าของร้านใจป้ำปัดเศษทิ้งให้เป็นพันกว่าหยวน คิดเงินไปแค่ 72,000 หยวนถ้วน

เกาหย่วนจ่ายเงินเสร็จ มองดูข้อความแจ้งเตือนเงินออกจากบัญชีอีกครั้ง พร้อมกับสีหน้าที่ดูไร้เรี่ยวแรง...

เพราะว่า...

(จบตอน)