บทที่ 130 (ฟรี)ผลงานชิ้นเอก

บทที่ 130 ผลงานชิ้นเอก

ถ้าลองคิดดูดีๆ มันก็สมเหตุสมผลอยู่นะ ตอนที่เซียวยั่นยังเป็นวุ้นอยู่ หมอนั่นก็ไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของระดับ 3 ซะแล้ว

โลกสีน้ำเงินยังไม่มีรถยนต์ใช้ด้วยซ้ำ แต่สุ่ยเย่ว์ (จันทร์วารี) กลับสามารถล้างบางมิติได้ทั้งมิติแล้ว จะเอามาเปรียบเทียบกันก็คงจะไม่แฟร์สักเท่าไหร่

"ไอ้ระบบหมา เอะอะก็จะกลืนกินโลกสีเลือดท่าเดียว นี่ฉันก็เกือบจะเคลิ้มตามแกไปแล้วนะเนี่ย"

ระดับพลังมันห่างชั้นกันขนาดนี้ แค่ยอดฝีมือของโลกสีเลือดคนเดียว ก็สามารถบดขยี้โลกสีน้ำเงินให้แหลกเป็นจุลได้สบายๆ แล้ว

【แจ้งเตือนจากระบบ: เราต้องตั้งเป้าหมายให้ยิ่งใหญ่เข้าไว้ มิติระดับ 2 น่ะมันแค่ทางผ่าน เป้าหมายที่แท้จริงของเราคือทะเลดาวอันกว้างใหญ่ต่างหากเล่า!】

คำพูดพวกนี้ ตอนนี้ฟังดูเหมือนหมาเห่าใบตองแห้งไปซะแล้ว

"ระบบ เสียดายความสามารถของเซียวยั่นจริงๆ ที่ต้องมาจมปลักอยู่ที่โลกสีน้ำเงินแบบนี้

ถ้าแกส่งเขามาอยู่ที่มิติระดับ 2 ล่ะก็ ฉันเชื่อเลยว่าหมอนั่นจะต้องเก่งขึ้นอย่างก้าวกระโดดแน่ๆ"

เมื่อได้ยินแบบนี้ ระบบก็ถึงกับสะดุ้ง:

"นี่นายยังมีกะจิตกะใจไปห่วงคนอื่นอีกเหรอ?

เซียวยั่นอยู่บนโลกสีน้ำเงิน นายคิดว่าเขาวันๆ เอาแต่นั่งตบยุงหรือไง?

นายรู้ไหมว่ามนุษย์วารีที่เขาอัญเชิญออกมามันเก่งขึ้นขนาดไหน แล้วนายรู้ไหมว่าในแต่ละวันเขาปั่นยอดคิลในสมรภูมิต่างมิติไปได้ตั้งเท่าไหร่?

นายรู้ไหมว่าเซียวยั่นสร้างผลงานรบไว้มหาศาลแค่ไหน? แล้วนายล่ะ เพิ่งจะฆ่าไอ้พวกระดับ 3 ไปได้กี่ตัวกันเชียว?"

ศัตรูในสมรภูมิต่างมิติคงจะไม่ธรรมดาแน่ๆ มอนสเตอร์ระดับ 2 ก็มีถมไป แล้วระดับ 3 ล่ะ จะมีโผล่มาบ้างไหม?

"พวกนั้นมันก็แค่เบี้ยหมากไม่ใช่เหรอ?"

"เบี้ยหมากที่มีจำนวนนับไม่ถ้วน แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ฆ่าไม่ตาย แถมยังชอบใช้วิธีพลีชีพเข้าแลกอีกต่างหากล่ะ!

ปล่อยให้เซียวยั่นประจำการอยู่ที่โลกสีน้ำเงินน่ะดีที่สุดแล้ว รอจนกว่าเขาจะสามารถบัญชาการเขตป้องกัน 836 ได้อย่างเบ็ดเสร็จ ค่อยปล่อยเขาไปลุยที่อื่น

ถึงตอนนั้น เขตป้องกัน 836 ในสมรภูมิต่างมิติ ก็จะกลายเป็นสนามซ้อมรบส่วนตัวของโลกสีน้ำเงินเรา"

ไอ้ระบบหมานี่ ความทะเยอทะยานสูงส่งเสียจริงๆ

ไม่สิ ต้องเรียกว่าปณิธานอันแน่วแน่ต่างหาก

"ไอ้ระบบหมา ตอนแรกไหนแกว่าจะให้ฉันกลับไปรับไม้ต่อจากเซียวยั่นในการเฝ้าฐานทัพในอีกสิบปีข้างหน้าไง?"

"ระบบคำนวณผิดพลาดไปหน่อยน่ะสิ ด้วยความแข็งแกร่งของศัตรูในตอนนี้ สิบปีคงจะไม่พอหรอกมั้ง?

ตอนนี้นายกำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อโลกสีน้ำเงินอยู่ที่โลกภายนอก ส่วนเขาแค่รับหน้าที่เฝ้าฐานทัพ เขาคงไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง?"

"แถมตอนนี้โลกสีน้ำเงินก็มีดาวรุ่งพุ่งแรงเพิ่มขึ้นมาตั้งหลายคน พวกนายมีคนสืบทอดเจตนารมณ์แล้ว!

ถ้านายไม่อยากกลับไปก็ไม่เป็นไรหรอก ใช้เวลาอีกไม่กี่ปี ระบบป้องกันของโลกสีน้ำเงินก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเลยล่ะ"

พอพูดถึงเรื่องนี้ ทั้งระบบและเซียวเฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแก้มปริ

"เซียวยั่น ฉลาดหลักแหลมมาทั้งชีวิต สุดท้ายก็ต้องมาตกม้าตายเพราะไอ้ระบบหมานี่สินะ!"

"ตอนนี้ฉันอยู่มิติระดับ 2 แล้ว อีกไม่นานฉันก็คงจะแซงหน้าเซียวยั่นได้สบายๆ แล้วใช่ไหมล่ะ?"

พอนึกถึงเรื่องนี้ เซียวเฉินก็แอบยิ้มกริ่มอยู่ในใจ

แค่มาเหยียบโลกสีเลือดวันแรก เซียวเฉินก็สร้างวีรกรรมระดับโลกไปซะแล้ว

กวาดล้างแท่นบูชาไปตั้งหลายสิบแห่ง ปลดปล่อยเครื่องสังเวยนับแสนชีวิต สร้างความเสียหายให้กับศัตรูได้อย่างใหญ่หลวง

แถมที่สำคัญ หลังจากสร้างเรื่องวุ่นวายเสร็จ ก็ยังหนีรอดมาได้แบบไร้รอยขีดข่วนอีกต่างหาก ข่าวนี้คงจะช่วยสร้างขวัญและกำลังใจให้กับสายลับคนอื่นๆ อย่างอาหมิงได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

"ตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ ที่มาอยู่มิติระดับ 2!"

ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ แค่ปั่นเลเวลทีเดียวสองร้อยกว่าเลเวลในวันเดียวเนี่ย ขืนอยู่โลกสีน้ำเงิน ชาติหน้าตอนบ่ายๆ ก็คงทำไม่ได้หรอก

"ภายในไม่กี่ปีข้างหน้านี้ ขอแซงเซียวยั่นให้ได้ก่อน แล้วค่อยไปล้มอาหมิงทีหลัง!"

สถานที่ที่เซียวเฉินกำลังซ่อนตัวอยู่นี้ คือเหมืองแร่ร้างแห่งหนึ่ง

ในอดีต ที่นี่เคยเป็นเหมืองแร่ที่ใหญ่ที่สุดของโลกสีเลือด

เหมืองแร่ร้างแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลมาก กินพื้นที่ทอดยาวติดต่อกันหลายพันลี้

พวกคนที่ไร้ที่พึ่งพิง มักจะชอบมาหลบซ่อนตัวอยู่ในสถานที่รกร้างห่างไกลผู้คนแบบนี้

"อีกหลายปีให้หลัง เมื่อทรัพยากรในมิตินี้มีมากพอ ที่นี่ก็อาจจะกลับมาเป็นแหล่งเหมืองแร่อันอุดมสมบูรณ์อีกครั้งก็ได้"

รอบรัศมีหลายสิบลี้ ไม่มีวี่แววของสิ่งมีชีวิตใดๆ เลยแม้แต่น้อย แม้แต่ต้นไม้ใบหญ้าก็ยังแทบจะหาไม่เจอ

"ฉันชักจะสงสัยแล้วสิ ว่าที่เหมืองแร่ร้างแห่งนี้ คงจะเป็นที่หลบซ่อนตัวของพวกที่มีชื่ออยู่ในใบประกาศจับแน่ๆ"

"เซียวเฉินเอ๋ย ตัวนายเองก็มีชื่อติดอยู่ในบัญชีดำเหมือนกันนะ"

"เอาเถอะ ฉันหมายความว่า สักวันหนึ่งฉันจะกลับมาที่นี่ แล้วพาเพื่อนร่วมรบที่ต้องทนหลบซ่อนตัวพวกนี้ออกไปให้หมด"

"เซียวเฉิน นายนี่มันช่างเป็นคนดีศรีสังคมจริงๆ!"

"คนโลกสีน้ำเงิน ก็เป็นแบบนี้กันทุกคนแหละ!"

เซียวเฉินไม่กล้าบอกความจริงหรอก ว่าไอ้ระบบหมามันตั้งใจจะดึงคนเก่งๆ ไปอยู่โลกสีน้ำเงินต่างหากล่ะ

คนปกติที่ไหนเขาจะอยากไปอยู่มิติระดับ 1 กันล่ะ มีแต่พวกที่หลังชนฝา ไร้ทางออกเท่านั้นแหละ ที่จะยอมลดตัวไปเป็นพลเมืองโลกสีน้ำเงิน

"สถานการณ์ข้างนอกเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ พวกเราคงต้องกบดานอยู่ที่นี่ไปสักสองสามวันก่อน!

แล้วนี่ก็เป็นโอกาสดี ที่นายจะได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับโลกสีเลือดให้ละเอียดขึ้นด้วย!"

เมื่อเชื่อมต่อกับระบบสีเลือดแล้ว การสืบข้อมูลเกี่ยวกับโลกนี้ก็เป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

เซียวเฉินเปิดดูช่องแชตกิลด์ ก็สะดุดตากับประกาศแจ้งเตือนตัวเบ้อเริ่ม:

【ประกาศด่วนจากกิลด์: เมืองจันทร์สีเลือดกำลังถูกโจมตี สมาชิกกิลด์ทุกคนที่อยู่ในเมืองจันทร์สีเลือด ให้รีบอพยพกลับมาที่กิลด์เดี๋ยวนี้】

พอเห็นประกาศนี้ เซียวเฉินก็รู้สึกขัดใจสุดๆ

ถ้าเป็นที่โลกสีน้ำเงิน เกิดเมืองเทียนหนานโดนบุกขึ้นมาล่ะก็ เฉินจ้านคงจะเป็นคนแรกที่เรียกประชุมพล เพื่อระดมกำลังไปช่วยป้องกันเมืองหลักแน่ๆ

เอาเถอะ การอพยพทันทีที่มีอันตราย มันก็สมเหตุสมผลดีอยู่หรอก นี่มันกฎแห่งการเอาชีวิตรอดของโลกสีเลือดนี่นา

"มันจะไม่เว่อร์ไปหน่อยเหรอ พวกเราก็แค่พังแท่นบูชาไปไม่กี่แห่งเอง ถึงกับต้องสั่งอพยพกันเลยเหรอเนี่ย?

ถ้าเป็นงั้นจริง คนของโลกสีเลือดนี่มันจะขี้ขลาดตาขาวไปหน่อยไหม?"

ในขณะที่เซียวเฉินกำลังสงสัยอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีประกาศจากเมืองจันทร์สีเลือดเด้งขึ้นมา:

【มิติอาร์คาน่าสีม่วง (จื่อหลิง) ยกทัพใหญ่มาบุกเมืองจันทร์สีเลือด ขอให้สาวกสีเลือดทุกคน รีบไปสมทบเพื่อป้องกันเมืองจันทร์สีเลือดโดยด่วน!】

เซียวเฉินถึงกับขยี้ตาตัวเอง นึกว่าตาฝาดไปซะอีก

"มิติอาร์คาน่าสีม่วงคือมิติไหนกัน ทำไมถึงกล้ายกทัพมาบุกเมืองจันทร์สีเลือดได้ล่ะ?"

ช่วงเวลานี้ ยอดฝีมือกลุ่มหนึ่งของเมืองจันทร์สีเลือดกำลังไล่ตามเซียวเฉินจนต้องถอยร่นออกไปไกล การลงมือในจังหวะนี้ถือว่ากะเวลาได้เป๊ะเวอร์

【มิติอาร์คาน่าสีม่วง เป็นมิติระดับ 2 ซึ่งตอนนี้ถูกสีเลือดรุกรานและยึดครองพื้นที่ไปแล้วกว่าสามส่วน!】

เป็นถึงมิติระดับ 2 ก็ต้องมีเขี้ยวเล็บซ่อนอยู่บ้างล่ะนะ

แต่ถึงขนาดยกทัพมาบุกโลกสีเลือด แถมยังกล้ามาตีเมืองหลักอีกต่างหาก ใจกล้าไม่เบาเลยนะเนี่ย?

"ระบบ ทำไมคนจากมิติต่างๆ ถึงสามารถผ่านเข้ามาในโลกสีเลือดได้เยอะแยะขนาดนี้ล่ะ?"

"ก็พวกมันชอบไประรานชาวบ้านเขาไปทั่วนี่นา มันก็ต้องทิ้งร่องรอยเอาไว้ให้ตามสืบได้บ้างแหละ

ไม่งั้น ระบบอย่างฉันคงไม่มีปัญญาพานายลักลอบเข้ามาที่นี่ได้หรอก"

การที่ยอดฝีมือจากมิติอาร์คาน่าสีม่วงบุกมาโจมตีเมืองจันทร์สีเลือด ถือเป็นเรื่องใหญ่ระดับชาติเลยทีเดียว

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายพันปี ที่โลกสีเลือดถูกกองกำลังจากมิติอื่นยกทัพมาเอาคืนถึงถิ่น

พออาหมิงเห็นข่าวนี้ ก็ถึงกับเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันที

เห็นไหมล่ะ การเชื่อมต่อระบบเอาไว้ มันช่วยให้รับข่าวสารได้ฉับไวทันใจจริงๆ

"เซียวเฉิน ฉันมีธุระด่วนต้องไปจัดการ ขอตัวก่อนนะ!"

อาหมิงทิ้งท้ายไว้แค่นั้น แล้วชั่วพริบตาเดียว เขาก็พุ่งทะยานออกไปไกลหลายพันเมตร

"เหยดเข้ จะไปก็ไปง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอวะ พาฉันไปด้วยสิโว้ย!"

"ระดับพลังของนายมันยังอ่อนหัดเกินไป ไปอัปเลเวลให้ตันก่อนเถอะ"

"ลูกพี่จะไปเมืองจันทร์สีเลือดเหรอ?"

"ฉันคือ อาหมิง นักดาบแห่งมิติชิงผิง ฉันจะเป็นตัวแทนของมิติชิงผิงเข้าร่วมสงครามในครั้งนี้

ต่อให้จะอยู่ห่างไกลถึงแสนลี้ แต่ขอแค่ได้รับข่าว อาหมิงคนนี้ก็จะรีบไปสมทบทันที"

และเขาก็ไปสมทบทันทีจริงๆ ดูเหมือนจะไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว

【อาหมิง ออกจากปาร์ตี้แล้ว!】

"แม่งเอ๊ย ทิ้งฉันไว้ตรงนี้คนเดียวเนี่ยนะ!"

"เชอะ ฉันก็คือเซียวเฉิน แห่งโลกสีน้ำเงินเหมือนกันแหละวะ แล้วอาหมิง แห่งมิติชิงผิง มันจะวิเศษวิโสมาจากไหนเชียว?"

อาหมิงจากไปอย่างไม่ลังเล เขาเฝ้ารอคอยที่จะได้เข้าร่วมสงครามที่แท้จริงมานานแสนนานแล้ว

【ประกาศจากโลกสีเลือด: อาชญากรที่ถูกตั้งค่าหัวระดับ A ขึ้นไป ปรากฏตัวขึ้นที่เมืองจันทร์สีเลือดเป็นจำนวนมาก ขอให้ยอดฝีมือระดับ 3 ทุกคน รีบมุ่งหน้าไปสมทบที่เมืองจันทร์สีเลือดโดยด่วน】

ยอดฝีมือจากมิติอาร์คาน่าสีม่วงบุกมาแล้ว พวกที่ติดร่างแหอยู่ในบัญชีดำก็แห่กันไปร่วมแจมด้วย

"ลูกพี่อาหมิง ลูกพี่ติดบัญชีดำระดับไหนเหรอครับ?"

"ระดับ B!"

ถ้าคิดแบบนี้ การที่เซียวเฉินได้ขึ้นบัญชีดำระดับ S นี่มันก็ถือว่าโคตรจะเว่อร์วังอลังการเลยนะเนี่ย

【ประกาศด่วนจากโลกสีเลือด: กองกำลังจากมิติชิงหมิง ยกทัพบุกเมืองจันทร์สีเลือด ทำลายแท่นบูชาสีเลือดไปแล้วหลายแห่ง!】

【ประกาศด่วนจากโลกสีเลือด: กองทัพจากมิติแสงสวรรค์ (เทียนหมิง) บุกโจมตีเมืองจันทร์สีเลือด ทำลายแท่นบูชาสีเลือดไปแล้วหลายแห่ง!】

"โอ้โห ยิ่งดึกยิ่งคึกแฮะ!"

โลกสีเลือดสร้างศัตรูไว้เยอะแยะมากมาย ตอนนี้ก็เลยโดนหลายๆ มิติรวมหัวกันมาคิดบัญชีแค้น

"ระบบ มีวิธีส่งฉันไปแถวๆ เมืองจันทร์สีเลือดไหม?

สงครามดุเดือดขนาดนี้ โลกสีน้ำเงินจะไม่ส่งใครไปร่วมแจมหน่อยเหรอ?"

"ร่วมแจมบ้าอะไรล่ะ สงครามของพวกมิติระดับ 2 แบบนี้ พวกเราแค่นั่งดูอยู่ห่างๆ ก็พอแล้ว

เมืองจันทร์สีเลือดคงจะเกิดสงครามครั้งใหญ่แน่ๆ โลกสีน้ำเงินไม่ได้เข้าร่วมโดยตรงก็จริง แต่พวกเรานี่แหละที่เป็นคนจุดชนวนสงครามครั้งนี้"

"ถึงเราจะไม่ได้ลงสนามรบ แต่การที่เราหลอกล่อพวกยอดฝีมือของเมืองจันทร์สีเลือดให้ออกมา การที่เราปลดปล่อยเครื่องสังเวยจำนวนมหาศาล และการที่เราดึงความสนใจของกองกำลังพิทักษ์เมืองเอาไว้

ทั้งหมดนี้ คือผลงานชิ้นเอกของโลกสีน้ำเงิน สงครามครั้งนี้ โลกสีน้ำเงินสมควรได้รับความดีความชอบสูงสุด!"

【ผู้ใช้พลังเซียวเฉิน ระบบขอคารวะในความเก่งกาจของนาย นายเติบโตขึ้นมากจริงๆ!】

"งั้นแสดงว่าตอนนี้ เราควรจะฉวยโอกาสตอนที่ชุลมุน บุกไปถล่มเหมืองแร่ของกิลด์เซวี่ยอิง (เงาสีเลือด) สินะ!

กิลด์เซวี่ยอิงเป็นกิลด์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองจันทร์สีเลือด ตอนนี้กำลังพลของพวกมันคงถูกดึงไปรับมือกับศึกหนักหมดแล้ว

การที่เราไปถล่มฐานที่มั่นของกิลด์เซวี่ยอิง ก็เท่ากับเป็นการสนับสนุนแนวรบที่อยู่แนวหน้าอย่างดีที่สุดเลยล่ะ!

กวาดแร่ให้เกลี้ยง แล้วก็ปล่อยคนงานเหมืองให้เป็นอิสระซะ"

【ผู้ใช้พลังเซียวเฉิน นายช่างรู้ใจฉันจริงๆ!】

【ผู้พิทักษ์แห่งโลกสีน้ำเงินอันเป็นที่รักยิ่ง ระบบจะทุ่มสุดกำลัง เพื่อคอยปกป้องคุ้มครองนายเอง

ลุยให้เต็มที่เลย ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง ระบบจะจัดการขนส่งทรัพยากรทั้งหมดกลับโลกสีน้ำเงินอย่างปลอดภัยแน่นอน】

ใครจะตีกันตายก็ช่างมันเถอะ เซียวเฉินไม่จำเป็นต้องไปสนเรื่องพวกนั้นหรอก

ถ้ายังมีพลังไม่มากพอ ก็อย่าไปแกว่งเท้าหาเสี้ยนเลย

การไปกวาดทรัพยากรนี่แหละ คือการสร้างความเสียหายให้กับศัตรูได้มากที่สุด แถมยังช่วยให้โลกสีน้ำเงินแข็งแกร่งขึ้นอีกต่างหาก

เซียวเฉินล้มเลิกความคิดที่จะกบดานอยู่ที่นี่ เขารีบออกเดินทางทันที!

"ปีกวายุอัสนี!"

อาจจะเป็นเพราะความฮึกเหิมที่อยากจะเข้าร่วมสงคราม เซียวเฉินเลยรู้สึกว่าตัวเองบินได้เร็วกว่าครั้งก่อนๆ ซะอีก

เขตเหมืองแร่ในเขตแดนเหนือนั้นกว้างใหญ่ไพศาล เหมืองแร่ธรรมดาๆ ไม่ได้อยู่ในสายตาเขาหรอก

จะขนแร่ทั้งที ก็ต้องเลือกแร่คุณภาพระดับพรีเมียม โลกสีน้ำเงินคู่ควรกับสิ่งที่ดีที่สุดเสมอ!

กิลด์เซวี่ยอิงครอบครองเหมืองแร่อยู่หลายร้อยแห่ง และทุกแห่งล้วนเป็นเหมืองแร่คุณภาพสูงทั้งสิ้น

ระหว่างที่บินไป เซียวเฉินก็คอยติดตามข่าวสารจากช่องทางต่างๆ ไปด้วย

ในช่องแชตกิลด์ มีคนส่งรูปภาพการต่อสู้อันดุเดือดระหว่างทั้งสองฝ่ายมาให้ดู

กำแพงเมืองถูกถล่มจนพังทลายเป็นแถบๆ มีผู้คนจำนวนมากกำลังบุกโจมตีค่ายกลเทเลพอร์ตของเมืองจันทร์สีเลือด

"มียอดฝีมือระดับ 3 โผล่มาเพียบเลย ถ้าคนในกิลด์ไม่อยากกลายเป็นปุ๋ยล่ะก็ อย่าไปเหยียบเมืองจันทร์สีเลือดเด็ดขาด!"

"แล้วก็อย่าไปแกว่งเท้าหาเสี้ยนกับกิลด์อื่นด้วยล่ะ ช่วงนี้สมาชิกกิลด์ทุกคนถ้าไม่มีธุระจำเป็นอะไร ก็อย่าออกไปไหนเลย อยู่แต่ในเขตของตัวเองนี่แหละปลอดภัยสุด"

อย่างกิลด์เซวี่ยอิงเนี่ย บอกเลยว่าเสียหายหนักสุดๆ

เสียแท่นบูชาอันเป็นที่รักไป แถมยอดฝีมือของกิลด์ก็มาสังเวยชีวิตไปตั้งมากมาย

ถ้าคนในกิลด์รู้ว่า ตอนนี้มีคนกำลังจะมาบุกฐานที่มั่นของพวกมันอีกล่ะก็ คงได้แหกปากด่าทอสาปแช่งกันลั่นแน่ๆ

เซียวเฉินบินมาได้ไม่นาน ก็เจอกับมนุษย์เข้า

"ควบคุมจิตใจ!"

"บอกมาสิ ว่าเขตเหมืองแร่ของกิลด์เซวี่ยอิงอยู่ที่ไหน?"

【กำจัดศัตรู +1, สุ่มสถานะ +4, ประสบการณ์ +120,000】

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและเป็นธรรมชาติ กว่าสกิลจะพุ่งชนเป้าหมาย เขาก็บินห่างออกไปเป็นร้อยเมตรแล้ว

หลังจากใช้จุดเทเลพอร์ตสองครั้ง ในที่สุดเซียวเฉินก็มาถึงหน้าประตูใหญ่สุดอลังการแห่งหนึ่ง

ถึงจะเป็นแค่เขตเหมืองแร่ แต่สิ่งก่อสร้างของกิลด์เซวี่ยอิง ก็ดูหรูหราอลังการกว่าชาวบ้านเขาอยู่ดี

แต่แน่นอนว่า ระบบรักษาความปลอดภัยของพวกมันกลับหละหลวมสุดๆ

หน้าประตูใหญ่ มีแค่ยามเลเวล 200 ยืนเฝ้าอยู่สองคน ฆ่าไปก็ไม่ได้ค่าประสบการณ์ด้วยซ้ำ

"ควบคุมจิตใจ!"

"ศรทะลวงฟ้า!"

หลังจากกำจัดยามไปได้คนนึง เซียวเฉินก็รีบจำแลงกายเป็นยามคนนั้นทันที

จากนั้น เขาก็หันไปสั่งยามอีกคนว่า:

"พาฉันไปหาผู้ดูแลของที่นี่เดี๋ยวนี้!"

"ขอรับ นายท่าน!"

เซียวเฉินเดินอาดๆ เข้าไปในเขตเหมืองแร่ของกิลด์เซวี่ยอิง ในคราบของยามเฝ้าประตูได้อย่างแนบเนียน

ภายในเขตเหมืองแร่ มีป้อมปราการตั้งอยู่ประปราย และมีหน่วยลาดตระเวนเดินตรวจตราอยู่บ้าง

แต่วันนี้ เซียวเฉินไม่ได้กะจะมาใช้กำลังหรอกนะ!

เมื่อเดินมาถึงหน้าคฤหาสน์หรูหราหลังหนึ่ง เซียวเฉินก็สั่งการอีกครั้ง:

"แกกลับไปเฝ้าที่ประตูใหญ่เหมือนเดิม ทำตัวให้เป็นปกติที่สุด!"

จากนั้น เขาก็เดินเข้าไปในคฤหาสน์หรูหลังนั้นอย่างสง่าผ่าเผย

คฤหาสน์แบบนี้แหละที่เซียวเฉินโปรดปราน มิดชิด ปลอดภัย แถมยังรักษาความเป็นส่วนตัวได้ดีเยี่ยมอีกด้วย

"หวังหู่ แกมีธุระอะไร? ใครอนุญาตให้แกเข้ามาถึงข้างในนี้ฮะ?"

คนที่เอ่ยปากถาม คือผู้ใช้พลังเลเวล 320 ถือว่ามีฝีมือไม่เบาเลยล่ะ

"ควบคุมจิตใจ!"

เซียวเฉินขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงด้วย เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างสบายใจเฉิบ:

"แกชื่ออะไร?"

"หลินฝู"

"แกมีผู้ดูแลอยู่ในความรับผิดชอบกี่คน?"

"ประมาณหนึ่งร้อยคน"

"ฉันให้เวลาแกสามนาที สั่งให้ผู้ดูแลทุกคนนำแร่ทั้งหมดที่พวกมันมีมาส่งให้แกเดี๋ยวนี้

จากนั้น แกก็เอาแร่ทั้งหมดนั่น มาให้ฉัน!"

"รับทราบขอรับ นายท่าน!"

เห็นได้ชัดว่าพลังจิตของหลินฝูไม่ได้แข็งแกร่งอะไรเลย เทียบกับเซียวเฉินไม่ติดฝุ่นด้วยซ้ำ

กิลด์เซวี่ยอิงเป็นกิลด์ระดับบิ๊กเบิ้ม ปกติก็เลยไม่ค่อยจะสนใจเรื่องการรักษาความปลอดภัยสักเท่าไหร่

ตำแหน่งผู้ดูแลเหมืองแร่ ถือเป็นตำแหน่งที่ทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำ ไม่ได้ต้องการคนที่มีฝีมือเก่งกาจอะไรหรอก ขอแค่มีเส้นสายใหญ่โต หรือมีแบ็กดีๆ คอยหนุนหลังก็พอแล้ว

【ติง คุณได้รับแพ็กทรัพยากรแร่】

"โอ้โห ทำไมมันเยอะขนาดนี้เนี่ย?"

【เงินของคุณ +7.06 ล้านเหรียญทอง!】

【คุณได้รับชุดเกราะระดับ 2 ชั้นทองแดง!】

"หลินฝู แกยังรู้จักผู้ดูแลคนอื่นๆ อีกไหม?

มีวิธีไหนที่จะเรียกพวกมันมารวมตัวกันได้บ้าง?"

"นายท่าน ท่านลองไปที่เขตเหมืองแร่หมายเลข 639 ดูสิขอรับ พวกนั้นชอบไปสุมหัวเล่นพนันกันที่นั่น"

การจะลากตัวพวกผีพนันออกมาจากวงไพ่นี่ มันเป็นเรื่องที่โคตรจะยากเลยนะ

"เอาล่ะ แกพาฉันไปที่บ่อนนั่นเดี๋ยวนี้เลย!"

เพียงแค่สิบนาที เซียวเฉินก็กวาดทรัพยากรมาได้เป็นกอบเป็นกำ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เซียวเฉินก็เดินออกมาจากบ่อนพนันแห่งนั้น

และคราวนี้ เขาไม่ได้ปล้นมาแค่ทรัพยากรและเงินทองมหาศาลเท่านั้น แต่ยังได้อุปกรณ์สวมใส่มาอีกเพียบ แถมด้วยค่าประสบการณ์อีกกระบุงโกย

เซียวเฉินเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าปล้นของมาได้เยอะขนาดไหน ช่องเก็บของมันเต็มจนทะลักออกมาแล้ว ระหว่างที่เซียวเฉินกำลังกวาดของใส่กระเป๋า ระบบก็คอยวาร์ปของกลับไปเก็บให้อย่างขะมักเขม้น!

ตอนที่เดินออกมา เซียวเฉินยังไม่ลืมที่จะแปลงโฉมเป็นหลินฝู ผู้ดูแลเหมืองแร่อีกด้วย ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาขวางทางเขาเลยสักคน

"เพอร์เฟกต์!"

กอบโกยมาได้เยอะขนาดนี้ ก็สมควรแก่เวลาที่จะเผ่นแล้ว

จนกระทั่งเขาเดินลับสายตาไป ก็ยังไม่มีคนของกิลด์เซวี่ยอิงคนไหนจับสังเกตถึงความผิดปกติได้เลย

บริเวณหน้าบ่อนพนันแห่งนั้น จู่ๆ ก็มีดวงตาคู่หนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ จ้องมองไปยังทิศทางที่เซียวเฉินเพิ่งจะจากไป

พร้อมกับมีเสียงสบถด่าลอยตามลมมา:

"แม่งเอ๊ย พวกมนุษย์อย่างพวกแกนี่มันลูกเล่นเยอะจริงๆ!"