บทที่ 885 กวาดล้างเขตแดนดวงดาวแม่น้ำดำจนเกลี้ยง

บทที่ 885 กวาดล้างเขตแดนดวงดาวแม่น้ำดำจนเกลี้ยง

แต่ก็ช่างเถอะ ก็แค่รางวัลเล็กๆ น้อยๆ ไม่ว่าเจียโหลวจะขออะไร ด้วยผลงานที่เธอทำให้กับหลิงหยุน แค่นั้นก็ถือเป็นสิ่งที่เจียโหลวสมควรได้รับแล้ว หลิงหยุนพ่นลมหายใจออกยาว จากนั้นเขากับเจียโหลวก็เข้าร่วมขบวนขนย้ายสมบัติด้วย

พูดกันตามตรง ของในขุมสมบัตินี้มันเยอะมากจริงๆ แค่ทรัพยากรพื้นฐาน ก็มีถึงหนึ่งหมื่นล้านล้านแล้ว นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์, ทหาร, เศษชิ้นส่วนไอเทมระดับเทพเจ้า, วัสดุอเนกประสงค์, แก่นแท้อุปกรณ์, ม้วนคัมภีร์ และอื่นๆ อีกมากมาย แม้ว่าของส่วนใหญ่ในนี้หลิงหยุนจะไม่ได้ใช้ก็ตาม แต่การที่เขาไม่ได้ใช้ ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่ได้ใช้นี่นา ขอเพียงแค่มีคนใช้ได้ หลิงหยุนก็มีวิธีเปลี่ยนของพวกนี้ให้กลายเป็นทรัพยากรได้อยู่ดี

พูดถึงตัวขุมสมบัตินี้เอง น่าจะจัดอยู่ในประเภทขุมสมบัติที่ถูกซ่อนเร้น ขุมสมบัติที่ถูกซ่อนเร้นคืออะไรน่ะเหรอ? ก็คือขุมสมบัติที่ถูกซ่อนเอาไว้น่ะสิ ต่อให้เป็นหลิงหยุนที่มีแผนที่ดวงตาแห่งเทพ ก็ยังไม่สามารถค้นพบได้ ขนาดเขายังหาไม่เจอ ถ้างั้นลอร์ดคนอื่นๆ ก็ยิ่งไม่มีทางหาเจอเข้าไปใหญ่ และก็เป็นเพราะเหตุนี้ ขุมสมบัตินี้ถึงสามารถคงอยู่มาได้จนถึงปัจจุบัน และก็เพราะขุมสมบัติประเภทนี้ไม่สามารถค้นพบได้ง่ายๆ

ดังนั้น นอกเหนือจากขุมสมบัติที่เพิ่งถูกขุดขึ้นมานี้ ในโลกแห่งลอร์ด จะต้องมีขุมสมบัติที่คล้ายคลึงกันนี้อยู่อีกเป็นจำนวนมหาศาลอย่างแน่นอน ขุมสมบัติเหล่านี้ ลอร์ดทั่วไปไม่มีทางหาพบ หลิงหยุนที่มีแผนที่ดวงตาแห่งเทพก็หาไม่พบเช่นกัน แต่ตอนนี้ หลิงหยุนมีเจียโหลวแล้ว นั่นมันก็คนละเรื่องกันเลย พรสวรรค์ในการค้นหาสมบัติของยัยหนูน้อย เกิดมาเพื่อค้นหาขุมสมบัติแบบนี้โดยเฉพาะ

เมื่อมีเจียโหลว หลิงหยุนก็สามารถขุดค้นขุมสมบัติเหล่านี้ได้แบบเป็นกอบเป็นกำ นี่มันหนทางสู่ความร่ำรวยชัดๆ! แม้กระทั่งหลิงหยุนเอง ก็ยังรู้สึกเลือดเดือดพล่านขึ้นมาเลย

กลุ่มของพวกเขากินเวลาไปหลายชั่วโมงเต็มๆ ถึงจะสามารถขนของในขุมสมบัติออกไปได้จนเกลี้ยง หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ภายใต้การนำของหลิงหยุน พวกเขาก็ออกจากพื้นที่ใต้ดินแห่งนั้น

หลังจากกลับขึ้นมาบนพื้นดิน หลิงหยุนก็ไม่ได้ลงมือจัดการเพื่อย่อยสลายรางวัลเหล่านี้ เขาเตรียมที่จะเก็บของพวกนี้เอาไว้ทั้งหมด ส่วนเหตุผลน่ะเหรอ ง่ายนิดเดียว อีกครึ่งเดือน ตลาดนัดโกลาหลแห่งกาแล็กซีโกลาหลก็จะเปิดขึ้นแล้ว ถึงตอนนั้น จะมีลอร์ดผู้ชั่วร้ายสารพัดรูปแบบ รวมถึงลอร์ดจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ นำของดีๆ มากมายมาทำการแลกเปลี่ยนซื้อขายกัน หลิงหยุนก็กำลังรอโอกาสนั้นอยู่นี่แหละ เขาต้องการจะสะสมทรัพยากรพื้นฐาน อุปกรณ์ ทหาร และอื่นๆ เอาไว้ให้ได้เยอะๆ เมื่อถึงเวลานั้น ก็เอาไปใช้แลกเปลี่ยนแบบของแลกของ ดูว่าจะสามารถแลกเปลี่ยนของที่ใช้งานได้จริงมากกว่านี้มาให้ตัวเองได้บ้างไหม ยังไงมันก็ดีกว่าการเอาทหารหรืออุปกรณ์ไปโยนขายในตลาดตอนนี้ล่ะนะ ดังนั้น ทรัพยากรสารพัดชนิดที่เพิ่งจะเอาออกมาจากขุมสมบัตินี้ หลิงหยุนจึงไม่คิดที่จะย่อยสลายมัน แต่จะเก็บเอาไว้ทั้งหมด

หลังจากพักผ่อนได้สักครู่ หลิงหยุนก็หันไปมองเจียโหลว "ขุมสมบัตินี้ขุดเสร็จแล้ว พวกเราจะไปหาแห่งต่อไปเมื่อไหร่ดี?" เจียโหลวได้ยินดังนั้น ก็ตอบว่า: "หาแห่งต่อไปน่ะย่อมได้แน่นอนค่ะ แต่ทุกครั้งที่หนูเปิดใช้งานเข็มทิศค้นหาสมบัติ มันต้องสูญเสียพลังงานไปเยอะมาก" "ท่านลอร์ดได้โปรดอนุญาตให้หนูพักผ่อนสักหน่อย แล้วค่อยหาแห่งต่อไปให้ท่านนะคะ"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ภายในใจของหลิงหยุนก็คิดว่านั่นไงล่ะ อย่างที่คิดไว้เลย การเปิดใช้งานพรสวรรค์ในการค้นหาสมบัติของเจียโหลวไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด ไม่สามารถเปิดใช้งานได้อย่างต่อเนื่องไร้ขีดจำกัด แต่ทุกครั้งที่เปิดใช้งาน จำเป็นต้องใช้เวลาพักผ่อน เพื่อฟื้นฟูพลังงานก่อน ถึงจะสามารถเปิดใช้งานต่อไปได้ หากพลังพรสวรรค์นี้สามารถเปิดใช้งานได้อย่างไร้ขีดจำกัดล่ะก็ นั่นมันก็คงจะผิดหลักเกินไปแล้ว แบบนั้นหลิงหยุนยังจะต้องไปฆ่ามอนสเตอร์ ยังจะต้องไปเข้าร่วมกิจกรรมอีกเหรอ? ก็แค่เดินตามเจียโหลวหาสมบัติไปทั่วแผนที่ก็พอแล้ว หาสมบัติไปสักไม่กี่ปี ก็คงไร้เทียมทานไปเลยไม่ใช่หรือไง แต่เห็นได้ชัดว่า หลิงหยุนนั้นคิดมากไปเอง

"แล้วเธอต้องพักผ่อนนานแค่ไหนล่ะ?" หลิงหยุนถามขึ้น เจียโหลวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว: "อย่างน้อยสามวันค่ะ" หลิงหยุนพยักหน้า: "ตกลง ถ้างั้นพวกเราก็พักผ่อนกันสามวัน"

พูดจบ หลิงหยุนก็หยิบอาณาเขตดินแดนอันเดดออกมาจากแหวนมิติความว่างเปล่า จากนั้นก็นำเหล่าฮีโร่กลับเข้าเมือง วิเวียน หลิ่วเยียนหราน และคนอื่นๆ เตรียมตัวทำอาหาร หากใช้คำพูดของพวกเธอมาอธิบายก็คือ เจียโหลวสร้างผลงานชิ้นใหญ่ขนาดนี้ ต้องตบรางวัลให้เสียหน่อย นี่ทำให้ยัยหนูน้อยดีใจจนเนื้อเต้น ก็เด็กนี่นา! ไม่ใช่ว่าชอบของสนุกๆ ชอบของอร่อยๆ หรอกเหรอ?

ในระหว่างที่พวกวิเวียนกำลังเตรียมงานเลี้ยงฉลองอยู่นั้น หลิงหยุนก็กลับมาที่หอประชุมลอร์ด แล้วเปิดแผนที่ดวงตาแห่งเทพขึ้นมา เพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของเขตแดนดวงดาวที่พวกเขากำลังอยู่ในปัจจุบัน ในปัจจุบัน เขตแดนดวงดาวที่พวกเขาอยู่ มีชื่อว่า เขตแดนดวงดาวแม่น้ำดำ เขตแดนดวงดาวแห่งนี้ เห็นได้ชัดว่ายังไม่มีลอร์ดคนไหนย่างกรายเข้ามามากนัก บนแผนที่ดวงตาแห่งเทพ เต็มไปด้วยมอนสเตอร์สารพัดชนิดอัดแน่นไปหมด และยังมีหีบสมบัติที่ยังไม่ได้เปิด, จุดทรัพยากรที่ยังไม่ได้เก็บเกี่ยว, บอสที่ยังไม่ได้จัดการ และดันเจี้ยนที่ยังไม่ได้เคลียร์อีกเป็นจำนวนมหาศาล

แม้ว่าของเหล่านี้จะเทียบไม่ได้กับขุมสมบัติที่เจียโหลวหาพบก็ตาม แต่มันก็เน้นที่ปริมาณอันมหาศาล หากกวาดเรียบได้ทั้งหมด ก็สามารถเก็บเกี่ยวทรัพยากรได้ไม่น้อยเช่นกัน ดังนั้น แผนการของหลิงหยุนก็คือ ในช่วงก่อนที่เจียโหลวจะหาขุมสมบัติแห่งที่สองพบ เขาก็จะกวาดล้างเขตแดนดวงดาวแม่น้ำดำแห่งนี้ให้เกลี้ยงไปก่อนก็แล้วกัน