บทที่ 866: เขตดาวทะเลแดง

บทที่ 866: เขตดาวทะเลแดง

“ไม่พบตัวเจ้านั่นเลย ดูเหมือนว่ามันจะหนีไปได้อีกแล้วเหมือนกับครั้งก่อนๆ” “แต่ว่าศพที่นี่หายไปหมดเลย เรื่องนี้ดูคล้ายกับพฤติกรรมของหลิงหยุนตอนที่อยู่ภูเขามังกรดำก่อนหน้านี้อยู่เหมือนกัน” “งั้นก็มีคำถามตามมาแล้วล่ะ คนที่มาที่นี่ ตกลงแล้วใช่ไอ้หลิงหยุนที่บุกเข้าไปในภูเขามังกรดำก่อนหน้านี้หรือเปล่า?” “เวรเอ๊ย ไอ้เด็กนี่มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว มันน่าจะถูกท่านราชามังกรฆ่าตายไปแล้วสิ เป็นไปได้ไหมว่าคนที่ปรากฏตัวในตอนนี้จะไม่ใช่เจ้านั่น?”

ในขณะที่กลุ่มมังกรยักษ์ชั่วร้ายกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น ลัค ที่อยู่ด้านข้างก็ขยับจมูกฟุดฟิด วิเคราะห์กลิ่นที่หลงเหลืออยู่ในอากาศที่นี่อย่างละเอียด ไม่กี่นาทีต่อมา สายตาของลัคก็จดจ่อแน่วแน่ ก่อนจะฟันธงตัวตนของหลิงหยุนได้สำเร็จ

“สถานที่หลายแห่งที่พวกเราไปมาก่อนหน้านี้ เนื่องจากระยะเวลาผ่านไปค่อนข้างนาน ข้าจึงไม่สามารถแยกแยะกลิ่นในอากาศได้แบบร้อยเปอร์เซ็นต์” “แต่ที่นี่ เห็นได้ชัดว่าเจ้านั่นเพิ่งจะจากไปได้ไม่นาน กลิ่นที่หลงเหลืออยู่ในอากาศยังคงเข้มข้นมาก” “มันเหมือนกับกลิ่นที่ข้าดมเจอในภูเขามังกรดำก่อนหน้านี้เป๊ะเลย ดังนั้นข้าจึงกล้ายืนยันได้เลยว่า คนที่มาที่นี่ รวมถึงคนที่ไล่ฆ่าล้างบางพวกพันธมิตรและขุมกำลังขนาดเล็กในสถานที่อื่นๆ ก่อนหน้านี้...” “...ก็คือไอ้หลิงหยุนคนที่บุกรุกภูเขามังกรดำของพวกเรานั่นแหละ”

ประโยคเดียวนี้ ทำให้มังกรยักษ์ชั่วร้ายที่นี่ต่างเบิกตากว้างในพริบตา พวกมันต่างก็รู้ถึงความสามารถของลัคดี จมูกไวมาก และมักจะถูกใช้งานในภารกิจตามรอยอยู่เสมอ ในเมื่อตอนนี้ มันฟันธงแล้วว่าคนที่นี่คือหลิงหยุน เช่นนั้นก็มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นหลิงหยุนจริงๆ

“เวรเอ๊ย ไอ้เด็กนี่มันรอดตายมาได้ยังไงกัน?” “งานเข้าแล้ว หลิงหยุนแข็งแกร่งขนาดนั้น พวกเราฆ่ามันไม่ตายที่ภูเขามังกรดำ รอให้มันแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ แล้วกลับมาแก้แค้นพวกเราในวันข้างหน้าจะทำยังไง?” “นั่นก็คือปัญหาที่ลูกพี่ใหญ่เฮยขุยกำลังกังวลอยู่เช่นกัน”

มองดูทุกคนที่หน้าถอดสี ลินน่า ก็กระแอมเบาๆ แล้วกล่าวว่า: “ทุกคนอย่าเพิ่งลุกลี้ลุกลน ข้าจะรายงานสถานการณ์ทางนี้ให้ท่านราชามังกรทราบเดี๋ยวนี้” “ลัค เจ้าลองแยกแยะทิศทางที่กลิ่นจากไปสิ พวกเราจะตามรอยต่อไป”

ลัคได้ยินเช่นนั้น ก็ได้แต่ยิ้มขื่น “พี่ลินน่า กลิ่นมันวนเวียนอยู่แค่ตรงที่แห่งนี้ ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าทิศทางที่จากไปหรอก ข้าเดาว่า หลิงหยุนน่าจะใช้การเทเลพอร์ตหนีไป” “ถ้าเป็นการเทเลพอร์ตหนีไป เขาก็จะไม่ทิ้งร่องรอยของกลิ่นเอาไว้ ความสามารถของข้าก็ไม่อาจตามรอยได้ว่าเขาอยู่ที่ไหน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ลินน่าก็ขมวดคิ้วแน่น บ้าชะมัด ไล่ตามมาตั้งครึ่งค่อนวัน ผลสุดท้ายก็ยังตามไม่ทันอีก บ้าบอจริงๆ “ช่างเถอะ ข้ารายงานลูกพี่ใหญ่เฮยขุยก่อนแล้วกัน! รอดูว่าท่านจะมีคำสั่งอย่างไร”

บนยอดภูเขามังกรดำ ภายในรังมังกรขนาดมหึมา เฮยขุย ได้รับข่าวที่ลินน่าส่งกลับมาแล้ว เมื่อได้รู้ว่าหลิงหยุนที่ไล่กวาดล้างพันธมิตรและขุมกำลังขนาดเล็กรอบนอกกาแล็กซีโกลาหล ก็คือหลิงหยุนคนที่ตัวเองฆ่าไปคนนั้น... หัวใจของเฮยขุยก็ดิ่งวูบลงอย่างสิ้นเชิง

บางทีถ้าพูดออกไปพวกคุณอาจจะหัวเราะเยาะ ที่เฮยขุยผู้เป็นถึงลอร์ดระดับเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ กลับต้องมาหวาดกลัวลอร์ดระดับ 7 อย่างหลิงหยุน ช่างน่าขายหน้าจริงๆ มันก็น่าขายหน้าจริงๆ นั่นแหละ แต่ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าความอยู่รอดของชีวิต ความน่าขายหน้ามันก็ไม่มีค่าแม้แต่เส้นขนด้วยซ้ำ

การที่หลิงหยุนยังมีชีวิตอยู่ ก็หมายความว่าภัยคุกคามของเฮยขุยยังคงอยู่ ใครจะไปรู้ล่ะว่าเจ้านั่นจะแข็งแกร่งขึ้นมาเมื่อไหร่ แล้วจะย้อนกลับมาแทงข้างหลังเฮยขุยอีก ครั้งนี้ เฮยขุยยังต้านทานไว้ได้ และยังสามารถฆ่าหลิงหยุนจนหนีเตลิดไปได้ แล้วครั้งหน้าล่ะ? รอให้หลิงหยุนแข็งแกร่งขึ้นอีกหน่อยล่ะ? มันจะยังสามารถฆ่าหลิงหยุนจนหนีเตลิดไปได้อีกหรือ? นั่นก็ไม่แน่แล้ว สิ่งที่เฮยขุยเป็นกังวล ก็คือเรื่องนี้นี่แหละ

ตอนนี้ตัวตนของหลิงหยุนถูกฟันธงแน่ชัดแล้ว สิ่งที่เฮยขุยไม่อยากเห็นที่สุด ในที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้ ดังนั้น เฮยขุยจึงกัดฟันกรอด กระทืบเท้าตึง: “ในเมื่อแน่ใจแล้วว่าเป็นมัน งั้นก็จงค้นหาต่อไป” “หลังจากเจอมันแล้ว อย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่น ให้ติดต่อข้าไป แล้วพวกเราจะฆ่ามันอีกสักรอบ”

เฮยขุยยังคงยึดมั่นในคำพูดเดิม ระมัดระวังไว้ก่อนเป็นดีที่สุด หลิงหยุนคือระเบิดเวลา มันจะต้องหาทางจัดการเขาให้จงได้ มิฉะนั้น หลิงหยุนมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะกลายมาเป็นภัยคุกคามของมันในอนาคต ในเมื่อต้องจัดการ งั้นวิธีที่ดีที่สุด ก็หนีไม่พ้นการสังหารหลิงหยุนให้สิ้นซาก เมื่อลินน่าได้ยินเช่นนั้น ก็พยักหน้ารับคำอย่างเข้าใจ

อีกด้านหนึ่ง หลิงหยุนได้เดินผ่านประตูมิติวางเปล่า และเดินทางออกจากกาแล็กซีโกลาหลแล้ว หลังจากการเทเลพอร์ตติดต่อกันอีกสองครั้ง หลิงหยุนก็อยู่ห่างจากกาแล็กซีโกลาหลไปไกลลิบ ท้ายที่สุด เขาก็มาหยุดอยู่ในเขตดาวแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า "เขตดาวทะเลแดง"

เขตดาวแห่งนี้ดูแปลกประหลาดมาก ท่ามกลางหมู่ดาวบนท้องฟ้า กลับมีน้ำทะเลล่องลอยอยู่ แถมยังเป็นน้ำทะเลสีแดงอีกด้วย ดังนั้นมันจึงถูกเรียกว่า เขตดาวทะเลแดง หลิงหยุนตรวจสอบดูแล้ว สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากกาแล็กซีโกลาหลมาก ภายในเขตดาวนี้ก็ไม่มีลอร์ดที่แข็งแกร่งอะไรมากมายนัก การฟักไข่มังกรทองคำที่นี่ถือว่าเหมาะสมพอดี

หลังจากออกมาจากประตูมิติวางเปล่า หลิงหยุนก็นำเอาดินแดน "อาณาจักรอันเดด" ของตัวเองออกมาจากแหวนมิติวางเปล่า จากนั้นก็นำเหล่าฮีโร่ขึ้นไปบนดินแดน หลังจากพักผ่อนสั้นๆ ครู่หนึ่ง หลิงหยุนก็เข้าสู่ประเด็นหลัก ณ ลานกว้างบริเวณด้านนอกโถงลอร์ด หลิงหยุนได้นำไข่มังกรทองคำใบนั้นออกมา!