บทที่ 862: กวาดล้างรอบนอกกาแล็กซีโกลาหล ปล้นชิงอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 862: กวาดล้างรอบนอกกาแล็กซีโกลาหล ปล้นชิงอย่างบ้าคลั่ง

ขอเพียงแค่สามารถปล้นชิง วัตถุดิบครอบจักรวาล ที่อยู่ในมือของพวกมันมาได้ แล้วใช้วัตถุดิบครอบจักรวาลทดแทนวัตถุดิบธาตุทั้งห้า เท่านี้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว นี่คือวิธีที่เร็วที่สุดในการรวบรวมวัตถุดิบธาตุทั้งห้าเท่าที่หลิงหยุนจะคิดออกได้

แน่นอนว่า นอกเหนือจากวิธีนี้ หลิงหยุนยังสามารถใช้วิธีรับซื้อผ่าน ร้านค้าโครงกระดูกได้อีกด้วย แต่พอลองคิดดูแล้ว ก็ล้มเลิกไปดีกว่า ประการแรก วัตถุดิบธาตุทั้งห้าสามารถใช้วัตถุดิบครอบจักรวาลทดแทนได้ และวัตถุดิบครอบจักรวาลก็ไม่ใช่ของมีค่าหายากอะไร หลิงหยุนสามารถหาได้ด้วยตัวเองจากการปล้นชิง ประการที่สอง ราคาในการรับซื้อวัตถุดิบครอบจักรวาลนั้นค่อนข้างแพง แถมจำนวนที่ต้องใช้ในการฟักไข่มังกรก็มีเยอะมาก ทรัพยากรที่หลิงหยุนมีสำหรับการรับซื้อ สู้เอาไปใช้เกณฑ์ทหารดีกว่า! เอามาใช้รับซื้อแบบนี้ ถือเป็นการสิ้นเปลืองอย่างเปล่าประโยชน์

ประการที่สาม เนื่องจากตลาดนัดโกลาหลจะเปิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนกว่าๆ ข้างหน้า หลิงหยุนยังไม่คิดจะออกจากกาแล็กซีโกลาหลในเร็วๆ นี้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ฉวยโอกาสในช่วงเวลาระหว่างรอตลาดนัดโกลาหลเปิดนี้ มาตั้งใจรวบรวมวัตถุดิบธาตุทั้งห้าให้ครบดีกว่า ถือเป็นการใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ด้วยเหตุนี้ หลิงหยุนจึงเปิดแผนที่ ดวงตาแห่งเทพ ขึ้น และเริ่มค้นหาลอร์ดที่อยู่บริเวณรอบๆ ที่พอจะฆ่าได้บนแผนที่ สมกับที่เป็นกาแล็กซีโกลาหล ที่นี่มีลอร์ดอยู่เยอะมากจริงๆ มีขุมกำลังต่างๆ พัวพันกันยุ่งเหยิงไปหมด

แต่ทว่า ครั้งนี้หลิงหยุนตัดสินใจที่จะลงมือกับเฉพาะพันธมิตรขนาดเล็กเท่านั้น สำหรับพวกพันธมิตรขนาดใหญ่ หรือขุมกำลังใหญ่ๆ ก็พยายามหลีกเลี่ยงไปก่อนจะดีกว่า! ส่วนเหตุผลน่ะหรือ ก็ง่ายๆ ทำตัวเงียบๆ เข้าไว้ จะได้ลดปัญหา ภูเขามังกรดำที่เพิ่งไปเยือนมาเป็นตัวอย่างที่ดี ใครจะไปคิดล่ะว่า ลูกพี่ใหญ่ของภูเขามังกรดำ จะเป็นถึงลอร์ดระดับเทพเจ้า หากไม่ใช่เพราะหลิงหยุนมีไพ่ตายเยอะ ก็มีสิทธิ์ที่จะไม่ได้กลับออกมาสูงมาก

ในเมื่อภูเขามังกรดำยังมีลอร์ดระดับเทพเจ้าได้ แล้วหลิงหยุนจะรับประกันได้อย่างไรว่า พวกพันธมิตรขนาดใหญ่หรือขุมกำลังใหญ่ๆ กลุ่มอื่นจะไม่มีลอร์ดระดับเทพเจ้าอยู่ด้วย? แล้วถ้าบังเอิญมีขึ้นมาล่ะ จะทำยังไง? แม้หลิงหยุนจะไม่กลัว และพวกมันก็ไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อเขาก็ตาม แต่เขาขี้เกียจหาเรื่องใส่ตัว

ดังนั้น แทนที่จะไปแหยมกับพันธมิตรหรือขุมกำลังใหญ่ๆ พวกนั้น สู้ไปเจาะจงลงมือกับพันธมิตรหรือขุมกำลังขนาดเล็กดีกว่า อย่างเช่นพันธมิตรพเนจรที่เคยเจอมาก่อนหน้านี้เป็นต้น พันธมิตรแบบนั้นมีขนาดไม่ใหญ่ สมาชิกไม่เยอะ และความแข็งแกร่งก็ไม่สูงมาก หลิงหยุนแค่คนเดียวก็สามารถกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซากได้สบายๆ แถมยังไม่ก่อให้เกิดปัญหาบานปลายหรือปฏิกิริยาลูกโซ่ที่วุ่นวายตามมาด้วย ที่สำคัญที่สุดก็คือ ปลอดภัย ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความปลอดภัยอีกแล้ว

ด้วยเหตุนี้ ภายใต้การนำทางของแผนที่ดวงตาแห่งเทพ ไม่นานหลิงหยุนก็เลือกเป้าหมายได้ มันคือพันธมิตรขนาดเล็กที่มีชื่อว่า "หมาป่าทมิฬ"เมื่อเปิดประตูมิติวางเปล่า ก็ทิ้งตัวลงจู่โจมจากฟ้าทันที

พันธมิตรหมาป่าทมิฬมีขนาดพอๆ กับพันธมิตรพเนจร มีลอร์ดอยู่ประมาณหลายร้อยถึงหนึ่งพันคน ในเวลานี้ หลิงหยุนได้ยกทัพลงมาถึงใจกลางศูนย์บัญชาการของพันธมิตรหมาป่าทมิฬโดยตรง เมื่อมาถึง ก็เปิดใช้งานทั้ง ผ้าคลุมซ่อนเร้นเทพ, ธงเทพอ่อนกำลัง, และโล่แห่งดวงดาวทันที จากนั้นก็เปิดแหวนมิติวางเปล่า นำกองกำลังทหารทั้งหมดออกมา แล้วเปิดฉากสังหารหมู่ทันที

เพียงชั่วพริบตา ศูนย์บัญชาการของพันธมิตรหมาป่าทมิฬก็ถูกกวาดล้างจนล้มตายกันระเนระนาด พวกลอร์ดของพันธมิตรหมาป่าทมิฬต่างก็พากันงุนงง ไม่เข้าใจว่าไอ้โรคจิตที่ไหนโผล่มา ไม่พูดพร่ำทำเพลง ก็เปิดฉากโจมตีพวกตนอย่างหนักหน่วงที่สุด ที่ร้ายแรงที่สุดก็คือ พวกมันมองไม่เห็นหลิงหยุนด้วยซ้ำ แม้แต่ว่าหลิงหยุนอยู่ตรงไหนก็ยังไม่รู้เลย น่าเหลือเชื่อจริงๆ

ในชั่วพริบตานั้น เสียงร้องไห้คร่ำครวญและเสียงร้องขอชีวิตดังระงมไปทั่วศูนย์บัญชาการของพันธมิตรหมาป่าทมิฬ “เวรเอ๊ย ใครกันวะ?” “ลอบโจมตีตอนล่องหน เป็นการกระทำที่น่ารังเกียจมาก แน่จริงก็ออกมาสู้กันซึ่งๆ หน้าสิวะ” “บ้าเอ๊ย พวกเราต้านไม่ไหวแล้ว! ไอ้เวรที่ชื่อหลิงหยุนนั่น พลังโจมตีของมันรุนแรงเกินไปแล้ว” “เร็วเข้า ขอความช่วยเหลือด่วน! เรียกสมาชิกพันธมิตรทุกคนกลับมาช่วยเดี๋ยวนี้”

ท่ามกลางเสียงร้องตะโกนเหล่านั้น พวกลอร์ดแห่งพันธมิตรหมาป่าทมิฬก็กำลังทยอยล้มตายลงอย่างรวดเร็ว หลิงหยุนก็ถือโอกาสนี้เก็บเกี่ยวศพจำนวนมหาศาลไป เขาโยนค่ายกลคืนชีพลงไปสองสามอัน แล้วสังเวยศพทั้งหมดเพื่อแปรเปลี่ยนเป็น ไฟวิญญาณ นำมาใช้เสริมแกร่งให้กับมังกรยักษ์อันเดดระดับ 15 จำนวน 10 ล้านล้านตัวใต้สังกัด

หลังจากที่กวาดล้างพันธมิตรหมาป่าทมิฬไปได้มากพอแล้ว หลิงหยุนก็เปิดแผนที่ดวงตาแห่งเทพ และให้เหล่าฮีโร่เริ่มรื้อค้นเกาะเกิด ของพวกลอร์ดเหล่านั้น แต่น่าเสียดายที่มันก็เหมือนกับพันธมิตรพเนจรก่อนหน้านี้ พวกมันไม่ได้มีของมีค่าอะไรมากมายนัก ซึ่งนี่ก็ช่วยไม่ได้ ที่นี่คือกาแล็กซีโกลาหล สถานที่ที่เป็นแหล่งรวมตัวของลอร์ดผู้ชั่วร้ายมากมายขนาดนี้ ลำพังแค่พึ่งพาการเก็บเกี่ยวทรัพยากร จะหาทรัพยากรได้สักเท่าไหร่กันเชียว?

ดังนั้น แหล่งที่มาหลักในการหาทรัพยากรของลอร์ดผู้ชั่วร้ายที่นี่ ก็คือการปล้นชิงนั่นเอง ปล้นชิงพวกลอร์ดที่หลงเข้ามาในกาแล็กซีโกลาหลอย่างหลิงหยุนนี่แหละ หรือไม่งั้นก็ไปตามระบบดาวรอบนอกของกาแล็กซีโกลาหล แล้วปล้นชิงลอร์ดจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่มาสำรวจที่นี่ แต่ถึงอย่างนั้น พระก็มีเยอะ ส่วนโจ๊กก็มีน้อย นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ลอร์ดผู้ชั่วร้ายที่นี่มีความเป็นอยู่ที่แร้นแค้นมาก ดูเหมือนพวกมันจะแข็งแกร่งและดุร้าย แต่ในความเป็นจริง ในอาณาเขตของพวกมันกลับไม่มีทรัพยากรมากมายนัก ถึงขั้นเรียกได้ว่ามีอยู่น้อยนิดจนน่าสงสารเลยก็ว่าได้

หลิงหยุนกำลังต้องการวัตถุดิบครอบจักรวาลจำนวนมากอย่างเร่งด่วน ดังนั้น เขาไม่สนใจหรอกว่าจะมีน้อยหรือมาก เขาจัดการกวาดของทุกอย่างมาจนเกลี้ยง