บทที่ 847 ศพ ศพหายไปไหนแล้ว

บทที่ 847 ศพ ศพหายไปไหนแล้ว

หลานเยี่ยนถูกต้อนจนมุม ด้านหน้ามีกำแพงอากาศของกรงขังฟ้าดินขวางไว้ มันออกไปไม่ได้ ด้านหลัง ทั้งบนฟ้าและบนดินล้วนเป็นกองทัพของหลิงหยุน แน่นอนว่า เป็นเพราะพวกเขาทั้งหมดอยู่ในสถานะเร้นกาย มันจึงมองไม่เห็น แต่ทว่า การโจมตีที่พุ่งทะยานมาจากทั่วทุกสารทิศ กลับเป็นของจริงแท้แน่นอน! หนาแน่นราวกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำ พุ่งตกลงมากระทบร่างของมันอย่างต่อเนื่องเฟี้ยวฟ้าว

ชั่วพริบตานั้น บนหัวของมันก็มีตัวเลขความเสียหายปรากฏขึ้นมาเป็นชุด ค่าพลังชีวิตก็ลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว หลานเยี่ยนตกใจจนต้องร้องขอความเมตตาทันที มันตะโกนไปทางทิศทางที่การโจมตีพุ่งเข้ามา: "ลูกพี่ ไว้ชีวิตข้าสักครั้งได้ไหม?" "ข้ากับท่านไร้ความแค้นไร้ความบาดหมาง แล้วเหตุใดท่านถึงต้องยึดติดที่จะฆ่าข้าขนาดนี้ด้วย?"

ผลลัพธ์คือ ไร้เสียงตอบรับใดๆ การโจมตียังคงดุดัน หลานเยี่ยนไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงฝืนรวบรวมสติ เพื่อต้านทานการโจมตีที่พุ่งเข้ามา โดยหวังจะถ่วงเวลาไปจนกว่ามังกรผู้ชั่วร้ายตัวอื่นๆ จะเดินทางมาถึง บางทีอาจจะมีโอกาสรอดชีวิตออกไปได้ แต่ หลิงหยุนจะยอมถ่วงเวลาไปจนถึงตอนนั้นงั้นหรือ? เห็นได้ชัดว่าไม่ ภายใต้การระดมยิงโจมตีอย่างบ้าคลั่งระลอกแล้วระลอกเล่า ค่าพลังชีวิตของหลานเยี่ยนก็หมดลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงคำรามด้วยความไม่ยินยอม หลานเยี่ยนถูกสังหารสิ้นใจตายคาที่ หัวใจมังกรยักษ์ระดับเทพ เลเวล 5000 ดรอปออกมาหนึ่งดวง นัยน์ตาของหลิงหยุนทอประกายวูบวาบดั่งสายฟ้า เขารีบพุ่งไปข้างหน้า และคว้าหัวใจมังกรยักษ์มาไว้ในมือทันที จากนั้นก็สั่งให้เหล่าฮีโร่ทำความสะอาดสนามรบอย่างรวดเร็ว นำทรัพยากรที่สามารถนำไปได้และเป็นประโยชน์ต่อตัวเอง เก็บกวาดไปให้หมด

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลิงหยุนก็เก็บกรงขังฟ้าดิน จากนั้นก็เปิดประตูแห่งความว่างเปล่า มังกรผู้ชั่วร้ายที่เร่งรุดมาสนับสนุน ในตอนนี้ได้เดินทางมาถึงแล้ว พวกมันมองเห็นกรงขังฟ้าดินของหลิงหยุนตั้งแต่ยังอยู่ห่างออกไปไกลลิบ จึงรีบพุ่งทะยานมาทางนี้อย่างบ้าคลั่งทันที "หลานเยี่ยนอยู่ทางนั้น รีบไปช่วยเร็ว" "ช่วยบ้าอะไรล่ะ หลานเยี่ยนตายไปแล้ว" "ถ้างั้นก็ไปจับตัวฆาตกร หลานเยี่ยนเพิ่งจะถูกฆ่า ลอร์ดที่ฆ่ามันต้องยังอยู่แถวนั้นแน่" "กล้ามาฆ่าพี่น้องของเราต่อหน้าต่อตา นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ!" "ไอ้หนู แกตายแน่!" พูดจบ มังกรผู้ชั่วร้ายกลุ่มแรกที่เดินทางมาถึงก็เร่งความเร็วพุ่งตรงมายังฝั่งของหลิงหยุน

แต่ประตูแห่งความว่างเปล่าของหลิงหยุนได้ก่อตัวขึ้นแล้ว ในขณะที่อัญเชิญประตูแห่งความว่างเปล่า เขายังหยิบคทาโครงกระดูกออกมา และอัญเชิญวงเวทสังเวยหลายวงลงไปยังซากศพบนสนามรบด้านล่าง เพื่อสังเวยซากศพทั้งหมดรวมถึงหลานเยี่ยน ให้กลายเป็นไฟวิญญาณ หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ หลิงหยุนก็โบกมือใหญ่ นำเหล่าฮีโร่ทะลุผ่านประตูแห่งความว่างเปล่า และหายตัวไป หัวใจมังกรยักษ์ดวงที่สองตกมาอยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว สนามรบก็ทำความสะอาดไปเกือบหมดแล้ว แม้แต่ซากศพก็ยังถูกสังเวยและนำไปจนหมด การรั้งอยู่ที่นี่ต่อไป จึงไม่มีความหมายอะไรอีก ดังนั้น เผ่นสิครับรออะไร!

หลิงหยุนเพิ่งจะจากไป มังกรผู้ชั่วร้ายก็เดินทางมาถึงที่นี่ในวินาทีต่อมา แต่เมื่อได้เห็นสถานการณ์บนสนามรบ พวกมันต่างก็พากันมึนงง "บ้าเอ๊ย คนล่ะ?" "ศพ... ศพก็หายไปด้วย ข้าเพิ่งจะเห็นหลานเยี่ยนถูกฆ่าแท้ๆ! แล้วศพมันหายไปไหน?" "แล้วลอร์ดที่ชื่อหลิงหยุนนั่นล่ะ?" "ข้าจำได้ว่าก่อนหน้านี้หลานเยี่ยนบอกไว้ ลอร์ดที่โจมตีมันสามารถล่องหนได้ เป็นไปได้ไหมว่า ไอ้หมอนั่นยังคงซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งแถวๆ นี้" "มีเหตุผล พี่น้องทั้งหลาย รีบเปิดฉากโจมตีแบบปูพรม หาตัวไอ้เวรนั่นออกมาให้พบ เร็วๆๆ!" พูดจบ มังกรผู้ชั่วร้ายที่เดินทางมาถึงที่นี่ ก็เริ่มเปิดฉากโจมตีรอบบริเวณอย่างไม่เลือกหน้าทันที ลมหายใจมังกรอันหนาแน่น การโจมตีสารพัดรูปแบบอันหนาแน่น สาดกระหน่ำไปรอบๆ อย่างบ้าคลั่งราวกับไม่ต้องเสียเงิน หวังจะใช้วิธีการปูพรมยิง เพื่อหาตัวหลิงหยุนที่ซ่อนตัวอยู่ออกมาให้ได้

แต่ทว่า พวกมันจะสามารถหาตัวหลิงหยุนพบงั้นหรือ? ไม่มีทาง! ป่านนี้หลิงหยุนเดินทางออกจากสนามรบฝั่งนี้ไปตั้งนานแล้ว จะถูกหาตัวพบได้อย่างไรล่ะ? ท้ายที่สุด การโจมตีของมังกรผู้ชั่วร้าย ก็เป็นเพียงความสูญเปล่าเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน ณ ยอดภูเขามังกรดำ ภายในรังมังกรของเฮยขุย เฮยขุยจ้องมองกำแพงที่จุดเปลวเทียนตรงหน้า สีหน้าดำทะมึนจนน่ากลัว เมื่อครู่นี้ เขาเพิ่งจะเห็นเปลวเทียนอีกดอกดับลงไปต่อหน้าต่อตา ภายในวันเดียว มีเปลวเทียนดับลงติดต่อกันถึงสองดอก เรื่องแบบนี้ ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยในอดีต ดังนั้น มันจึงทำให้เฮยขุยโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก

"รอบนี้ใครเป็นคนดับ?" เฮยขุยถาม น้ำเสียงเย็นเยียบเสียดกระดูก ชายวัยกลางคนที่รับผิดชอบเฝ้าดูเปลวเทียนตรวจสอบดูครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า: "ท่านราชามังกร คือ... คือหลานเยี่ยนขอรับ" เฮยขุยได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะแผดเสียงคำรามออกมา: "หลานเยี่ยน? ข้าจำได้ว่าเจ้านี่แข็งแกร่งกว่าเทย์เลอร์อยู่บ้างไม่ใช่หรือไง! แล้วทำไมถึงถูกฆ่าตายได้" "อีกอย่าง ก่อนที่หลานเยี่ยนจะถูกโจมตี มันก็เคยบอกพิกัดของตัวเองไปแล้วไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงยังถูกฆ่าตายได้อีกล่ะ?"