- หน้าแรก
- ฟุตบอล ขโมยพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด เริ่มต้นที่เรอัล มาดริด
- บทที่ 261 ความกดดันย้ายฝั่ง
บทที่ 261 ความกดดันย้ายฝั่ง
บทที่ 261 ความกดดันย้ายฝั่ง
บทที่ 261 ความกดดันย้ายฝั่ง
จะเปิดยัดเข้าเขตโทษดื้อๆ ก็ติดป้อมปราการร่างยักษ์ แถมโกลก็เหนียวหนึบ... ลูกสูตรก็คงโดนจับทางได้
ครั้นจะเปิดย้อนกลับมาหน้าเขตโทษให้ยิงไกล... ตั้งแต่โรนัลโดยิงเข้าไป แมนฯ ยูไนเต็ด ก็ระวังพื้นที่ตรงนั้นเป็นพิเศษ ถึงเอร์เรราจะตามติดลีออน แต่คนอื่นก็พร้อมซ้อน แถมรูนีย์ยังถอยลงมาช่วยเกมรับลึกถึงหน้าปากประตู
เพื่อชัยชนะนัดนี้... ‘เจ้าหมู’ รูนีย์ ทุ่มสุดตัวจริงๆ
ความจริงแล้ว สถิติการได้ประตูจากลูกเตะมุมของมาดริดไม่ได้สูงนัก... ที่สูงคือการได้ประตูจากการ ‘สวนกลับ’ ตอนเล่นเกมรับเตะมุมต่างหาก
มรดกตกทอดจากยุคมูรินโญ... รับเตะมุมเสร็จ สาดโด่งไปข้างหน้าสองสามที กลายเป็นหลุดเดี่ยว... พวกกองหน้าอย่างโรนัลโดคือปีศาจแห่งการสวนกลับอยู่แล้ว
แต่กับลูกเตะมุมเกมรุก... ประสิทธิภาพของมาดริดจัดว่าธรรมดา
ลีออนสูดหายใจลึก... ชูมือขึ้นสองข้างพร้อมกัน!
ท่าทีประหลาดทำเอานักเตะทั้งสองทีมงงเป็นไก่ตาแตก
ปกติคนเปิดมุมจะส่งสัญญาณมือบอกเพื่อน... ชูซ้ายเปิดเสาแรก ชูขวาเปิดเสาสอง
แต่ลีออนชูสองมือ... คืออะไรวะ? ยอมแพ้เหรอ?
ตูม!!
ลีออนหวดเต็มข้อ!
พลังเตะมหาศาลส่งลูกบอลพุ่งโด่งเป็นวิถีโค้ง หมุนติ้วด้วยสปินรุนแรง มุ่งหน้าเข้าเขตโทษ!
เห็นวิถีบอลพุ่งมา... เขตโทษแมนฯ ยูไนเต็ด กลายเป็นจลาจลย่อยๆ
ทุกคนแย่งกันเข้าหาบอล!
เสาแรก... มารูยาน เฟลไลนี เทกตัวสูงลิบลิ่ว เบียดชนะโรนัลโดขาดลอย... แต่บอลยังลอยสูงข้ามหัวฟูๆ ของเขาไปอีกเป็นวา!
“สูงเกินไปแล้ว! ต่อให้เหยา หมิง มากระโดดก็โหม่งไม่ถึง!”
ทว่า... พอเข้าสู่กรอบ 6 หลา บอลมุดลงฮวบ! แถมไซด์โค้งหนีไปทางเสาสอง!
รามอส, สมอลลิง และคนอื่นๆ ตรงกลางกระโดดกันวืดวาด ไม่มีใครแตะโดนบอล
เสาสอง... แกเร็ธ เบล ที่ซุ่มรออยู่ รู้ทันทีว่าบอลมาหาเขาแน่! แต่ขยับไม่ได้ เพราะโดน ‘ฟิล โจนส์’ กอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่
ฟิล โจนส์ ตัวเท่าๆ เบล แต่แรงควายมหาศาล ยืนขวางเป็นกำแพงมนุษย์ไม่ให้เบลขยับ
เด เคอา สังหรณ์ใจไม่ดีเมื่อเห็นบอลเลี้ยวไปเสาสอง... ถ้าเปิดเสาแรก โกลยังพอดักได้ แต่เสาสองนี่ต้องวัดดวงกับกองหลังล้วนๆ
เว้นแต่โกลจะถอยไปปิดมุมทัน หรือคู่แข่งยิงยัดมากลางประตู
ไม่อย่างนั้น เสาสองคือจุดตาย... แต่การจะเปิดให้ถึงเสาสองแม่นๆ ต้องผ่านด่านอรหันต์เสาแรกและตรงกลางมาให้ได้ ต้องใช้ทั้งโชคและฝีมือระดับเทพ
แต่ตอนนี้... บอลหมุนไซด์โค้งรุนแรง เลี้ยวเข้าหาประตูโดยตรง!
“เอ็งขวางข้า ข้าก็ไม่ให้เอ็งกระโดดถนัดหรอกโว้ย!”
ฟิล โจนส์ ยืนปักหลักแน่น เบียดกับเบลแนบชิดราวกับคู่รัก
เบลที่โดนกอดพยายามกระโดด แต่ไม่ถึง... บอลเช็ดหัวฟิล โจนส์ เปลี่ยนทางนิดเดียว แล้วพุ่งเข้าหาประตู!
เสี้ยววินาทีนั้น เด เคอา บินทั้งตัว! ลอยตัวกลางอากาศ ยืดแขนสุดเหยียด ปลายนิ้วสัมผัสบอลได้นิดเดียว!
เขารู้สึกถึงแรงปะทะผ่านถุงมือ... แต่ไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนทางบอลได้มากแค่ไหน
แค่สัมผัสแผ่วเบา... ร่างของ ‘เจ้าเป็ดน้อย’ (ฉายา De Gea) ก็ร่วงลงสู่พื้น
เคร้ง!!
เสียงลูกบอลกระแทกเสาดังสนั่น!
มาร์กอส โรโฮ ที่ยืนคุมเส้น เห็นบอลเด้งออกมาจากเสา... มุมนี้ถ้าสกัดไม่ดีมีสิทธิ์เข้าประตูตัวเอง เขาเลยตัดสินใจใช้วิธีพิสดาร ดีดส้นเท้าสกัดบอล !
กะจะเคลียร์ทิ้งเท่ๆ...
แต่ดวงแตก! บอลไปอัดก้น ‘ลุค ชอว์’ เต็มๆ!
เด้งกลับมาหน้าประตูอีก!
รามอสที่ยืนอยู่กลางวง ไวปานวอก พุ่งเข้าชาร์จจ่อๆ!
แต่เด เคอา ที่นอนอยู่บนพื้น ปฏิกิริยาไวเหมือนปีศาจ! ดีดตัวขึ้นมาใช้ตัวขวางลูกยิงได้ทันควัน!
ทว่า... บอลที่บล็อกได้ ดันกระดอนไปอัดหน้า ‘ลุค ชอว์’ ซ้ำสอง! แล้วเด้งเข้าประตูไปหน้าตาเฉย!
ลุค ชอว์ (ไอ้อ้วน): “...”
นักเตะแมนฯ ยูไนเต็ด ยืนไว้อาลัย
จังหวะนั้น คริสเตียโน โรนัลโด โผล่มาอีกแล้ว... ล้วงบอลจากก้นตาข่าย วิ่งหน้าตั้งกลับไปที่จุดเขี่ยบอล
ก่อนจบครึ่งแรก... เรอัล มาดริด ไล่มาเป็น 2–4 (สกอร์รวม)
พอนึกขึ้นได้... ช่องว่างยังห่างอยู่ดี ต้องยิงอีกตั้ง 3 ลูก
ยิงได้แล้ว แต่นักเตะมาดริดไม่มีอารมณ์ฉลอง... ยิงคืนมา 2 ลูก แต่ความรู้สึกเหมือนยังไม่ไปถึงไหน
ลีออนวิ่งเหยาะๆ กลับมาแดนตัวเองอย่างสบายอารมณ์
“เหลืออีกแค่ 3 ลูกเอง... ฉันลูกนึง, แกเร็ธลูกนึง, คาริมลูกนึง, พี่โด้เหนื่อยหน่อยเอาไปสองลูก... ครบ 5 ลูกพอดี เหลือเฟือ”
คำพูดของลีออนทำเอาเพื่อนร่วมทีมหลุดขำ
“พูดเหมือนสั่งก๋วยเตี๋ยว... นึกจะยิงก็ยิง แมนฯ ยูไนเต็ด ไม่มีศักดิ์ศรีรึไง?”
“นี่ฉันยังไม่บอกว่าจะแฮตทริกนะ ถือว่าไว้หน้าพวกมันแล้ว... อะไรโทนี? นายไม่เชื่อเหรอ? พนันกันมั้ย? ใครแพ้ซักกางเกงในให้อีกฝ่ายปีนึง!”
“พอเลย... ขืนให้นายซัก กางเกงในฉันคงขาดวิ่นหมด”
ความกวนประสาทของลีออนช่วยละลายบรรยากาศตึงเครียดได้ชะงัด
ทุกคนเริ่มคิดตาม... เออว่ะ แค่คนละลูกก็จบแล้ว
ยากตรงไหน ก็แค่ยิงประตู ไม่ใช่ไปขโมยไข่มังกร
ฝ่ายแมนฯ ยูไนเต็ด แม้จะโดนยิงไล่มา แต่ก็ไม่ได้จิตตกมากนัก... รวมทดเจ็บแล้วเหลือเวลาอีกแค่ 50 นาที
แค่ไม่โดนยิง 3 ลูกใน 50 นาที... โจทย์ง่ายจะตายไป
แต่ฝั่งมาดริด พอเห็นแสงสว่างปลายอุโมงค์... แถมรู้ว่าผีแดงเจาะเข้า ก็เล่นกันเหมือนโดปยาบ้ามา
ทุกคนใส่เกินร้อย!
ตอนนี้ ‘เอร์เรรา’ ที่ตามประกบลีออน เริ่มออกอาการลิ้นห้อย
การไล่ประกบลีออนคนเดียว... งานช้างชัดๆ
โดยเฉพาะเมื่อลีออน, โมดริช และ โครส เล่นเข้าขากันระดับเทพ ทั้งชิ่งหนึ่ง-สอง ทั้งวิ่งสกรีน... เอร์เรราต้องใช้พลังงานมหาศาลเพื่อตามให้ทัน
แมตช์นี้ โรนัลโดก็โดนประกบติดไม่แพ้กัน
ปกติโรนัลโดใช้ลูกโดดสูง กินรวบ... แต่วันนี้เจอสองยักษ์ผลัดกันประกบ งานเลยยากขึ้น
แต่พอเห็นลีออนยังชิลได้ในสถานการณ์กดดัน... ไฟนักสู้ในตัวโรนัลโดก็ลุกโชน
นับจากนั้น... โรนัลโดเริ่มขอบอลถี่ขึ้น
เขาเผาเครื่องแนวรับฝั่งขวาแมนฯ ยูไนเต็ด จนไหม้เกรียม
“ถึงมัตเตโอ ดาร์เมียน จะยืนตำแหน่งดี... แต่ผมดูแล้วความสามารถทางร่างกายเขามีจำกัด โดยเฉพาะแรงระเบิด พี่ลองเจาะเขาบ่อยๆ ดูสิ”
ช่วงบอลตาย ลีออนกระซิบกับโรนัลโด
โรนัลโดพยักหน้า
เขาเองก็สังเกตเห็น... ดาร์เมียนตัวสูง ยืนตำแหน่งเป๊ะ อ่านเกมขาด... แต่จุดอ่อนคือความคล่องตัวและสปีดต้น!
โปรดติดตามตอนต่อไป ฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═