บทที่ 22 เลเวล 10! พรสวรรค์ที่สาม!

ชายป่า;

หนึ่งคนหนึ่งอสูรกำลังแลกหมัดกันอย่างดุเดือด เป็นการต่อสู้ที่อาศัยเพียงพละกำลังเข้าห้ำหั่นโดยไร้ซึ่งกระบวนท่าหรือความสง่างามใดๆ

หลินโย่วอวี๋ที่หลบอยู่หลังต้นเรดวูดอดไม่ได้ที่จะนิ่วหน้า รู้สึกเจ็บปวดแทนพี่กู้อย่างจับใจ

เธอคือคนที่เคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง

เธอยังคงจำความรู้สึกตอนที่ถูกกรงเล็บของพยัคฆ์พงไพรตบจนตายเมื่อครั้งก่อนได้ดี

และนั่นก็แค่การโดนโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

แต่ตอนนี้พี่กู้กำลังถูกโจมตีแทบจะวินาทีละครั้งเลยนะ!

มันจะเจ็บปวดขนาดไหนกัน?

หลินโย่วอวี๋จินตนาการไม่ออกเลยว่าพี่กู้ทนรับมันไปได้อย่างไร

ยังไงซะ เธอก็คงไม่มีทางทนได้แน่

"พี่กู้ สู้เขานะ!"

เมื่อไม่อาจเข้าไปช่วยได้ หลินโย่วอวี๋จึงทำได้เพียงส่งเสียงเชียร์กู้เส้าซางอยู่ในใจเงียบๆ จากด้านข้าง

ชั่วครู่ต่อมา—

ฉึก~!

ในที่สุดกู้เส้าซางก็ฉวยโอกาสไว้ได้ เขาแทงกระบี่เข้าที่ดวงตาข้างหนึ่งของอสูรสิงโตจระเข้อย่างจัง

โฮก—

ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้อสูรสิงโตจระเข้คลุ้มคลั่งขึ้นมาในทันที!

กรงเล็บทั้งสองของมันตะปบเข้าใส่กู้เส้าซางอย่างบ้าคลั่งและต่อเนื่อง

เปรี้ยง—!

กู้เส้าซางใช้มือซ้ายปัดป้องกรงเล็บที่พุ่งเป้ามายังใบหน้า และก่อนที่จะถูกซัดจนปลิวไป เขาก็สวนการโจมตีด้วยกระบี่เข้าใส่อสูรสิงโตจระเข้อีกครั้ง

ฉับพลัน พลังชีวิตที่สูญเสียไปก็ถูกเติมเต็มจนเต็มหลอด!

พรสวรรค์ระดับ SSR นั้นทรงพลังอย่างแท้จริง

หากเป็นเพียงระดับ SR กู้เส้าซางคงไม่กล้ายืนแลกหมัดกับอสูรสิงโตจระเข้ตัวนี้เป็นแน่

วินาทีที่เท้าแตะพื้น กู้เส้าซางก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าอีกครั้ง

มีคำกล่าวที่ว่า 'ตีหมาตกน้ำ' สินะ?

และนั่นคือสิ่งที่กู้เส้าซางกำลังทำอยู่ตอนนี้!

เมื่อตาบอดไปข้างหนึ่ง พลังการต่อสู้ของอสูรสิงโตจระเข้ก็ลดฮวบลงอย่างมาก

แม้จะไม่มีหลอดพลังชีวิตให้เห็น แต่ในสายตาของกู้เส้าซาง อสูรสิงโตจระเข้ตัวนี้ก็ร่อแร่ใกล้ตายเต็มทีแล้ว!

ดังนั้นเมื่อพุ่งประชิดตัวได้ เขาก็ระดมโจมตีใส่อสูรสิงโตจระเข้อย่างบ้าคลั่ง

กระบี่ยาวอู๋เฉียวฟาดฟันลงบนร่างของอสูรสิงโตจระเข้ บางจังหวะก็สามารถทะลวงผ่านจุดอ่อนบริเวณเกล็ด สร้างความเสียหายได้ไม่น้อย

ตอนที่ดวงตาทั้งสองข้างยังดีอยู่ อสูรสิงโตจระเข้ตัวนี้จะปกป้องบริเวณที่ไม่มีเกล็ดปกคลุมตามสัญชาตญาณเพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บ

แต่ตอนนี้ เมื่อตาบอดไปข้างหนึ่งและการเคลื่อนไหวของแขนขาก็ดูติดขัด อสูรสิงโตจระเข้จะเอาเวลาที่ไหนไปพะวงเรื่องพวกนั้นอีกล่ะ?

ไม่นานนัก;

ตึง!

เสียงกระแทกพื้นดังสนั่น

ร่างมหึมาของอสูรสิงโตจระเข้ล้มตึงลงกับพื้นอย่างแรง

จากหน้าอกที่ยังคงกระเพื่อมขึ้นลง เห็นได้ชัดว่ามันยังมีชีวิตอยู่

แต่มันก็เหลือเพียงลมหายใจรวยรินเท่านั้น!

"ฟู่~! จบสิ้นกันสักที!"

กู้เส้าซางปาดเหงื่อบนหน้าผาก จากนั้นก็มองอสูรสิงโตจระเข้เบื้องหน้า ก่อนจะแทงกระบี่เข้าที่ดวงตาอีกข้าง ทะลวงลึกเข้าไปถึงสมองโดยตรง!

โฮก—

อสูรสิงโตจระเข้ที่ใกล้ตายแผดเสียงร้องโหยหวนเป็นครั้งสุดท้าย

ก่อนที่หัวของมันจะตกลงกระแทกพื้นดังตุบ

【ค่าประสบการณ์ + 110】

อสูรสิงโตจระเข้เลเวล 10 ให้ค่าประสบการณ์พื้นฐาน 100 แต้ม

การมีเลเวลต่ำกว่า 1 เลเวล จะได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 10%

แต่ในทำนองเดียวกัน ยิ่งระดับเลเวลห่างกันมากเท่าไหร่ ค่าประสบการณ์ก็จะยิ่งลดลงมากเท่านั้น

หากมีเลเวลสูงกว่า 1 เลเวล จะได้รับค่าประสบการณ์ลดลง 20% และหากสูงกว่า 2 เลเวล จะลดลง 40%

ตราบใดที่เลเวลห่างกันตั้งแต่ 5 เลเวลขึ้นไป ก็จะไม่ได้รับค่าประสบการณ์เลย

และกู้เส้าซางเพิ่งจะอยู่แค่เลเวล 9 ซึ่งนับว่าเป็นการต่อสู้ข้ามเลเวล

ดังนั้น ท้ายที่สุดเขาจึงได้รับค่าประสบการณ์ถึง 110 แต้ม!

ตอนนี้ เขาขาดอีกเพียง 70 แต้มก็จะเลเวลอัปแล้ว ขอแค่เป็นสัตว์อสูรตัวไหนก็ได้ ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาเลเวลอัป

"เสี่ยวอวี๋!"

กู้เส้าซางหันไปร้องเรียก

"มาแล้วค่ะ!"

หลินโย่วอวี๋รีบวิ่งออกมาจากหลังต้นเรดวูด

"ว้าว~! นี่คือสัตว์อสูรเหรอ? ดูน่ากลัวจังเลย!"

หลังจากวิ่งเข้ามา หลินโย่วอวี๋ก็เดินวนรอบอสูรสิงโตจระเข้หนึ่งรอบ ก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสเกล็ดของมัน

สัมผัสที่แข็งกระด้างทำให้หลินโย่วอวี๋รู้สึกเหมือนกำลังลูบคลำก้อนหิน

"ลองใช้ทักษะรวบรวมดูสิ ว่าเราจะได้อะไรบ้าง"

กู้เส้าซางเอ่ยขึ้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินโย่วอวี๋ก็พยักหน้ารับ

จากนั้นเธอจึงใช้ทักษะรวบรวมกับซากศพของอสูรสิงโตจระเข้

ชั่วอึดใจต่อมา;

ร่างของอสูรสิงโตจระเข้ก็อันตรธานหายไป

สิ่งที่ปรากฏขึ้นแทนที่คือกองเนื้อสัตว์อสูร หนังสัตว์อสูร และกระดูกสัตว์อสูร

ซึ่งกินพื้นที่ในกระเป๋าของหลินโย่วอวี๋ไปถึงสามช่อง

โชคดีที่;

ก่อนจะออกมา เธอได้เคลียร์ของทุกอย่างที่ควรเคลียร์ออกจากกระเป๋าไปหมดแล้ว

มีเพียงคู่มือเอาชีวิตรอดเท่านั้นที่ต้องพกติดตัว ส่วนที่เหลือก็มีแค่หีบสมบัติทองแดงที่บรรจุเสบียงอาหารและน้ำดื่มเล็กน้อย

ส่วนหีบสมบัติเหล็กดำตอนเริ่มต้นน่ะเหรอ?

หลินโย่วอวี๋ใช้ทักษะรวบรวมแยกชิ้นส่วนมันไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

ไม่อย่างนั้น เศษโลหะก่อนหน้านี้จะมาจากไหนล่ะ?

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา;

ทั้งสองก็พบอสูรสิงโตจระเข้อีกตัวหนึ่ง

เมื่อเทียบกับพวกสัตว์ป่าแล้ว สัตว์อสูรมีการกระจายตัวที่ห่างกันมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งไปกว่านั้น;

อสูรสิงโตจระเข้ไม่ใช่สัตว์อสูรที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง

ทุกครั้งที่พบเจอ จึงมีเพียงแค่มันตัวเดียวเท่านั้น

แต่ในทางกลับกัน

หากมีอสูรสิงโตจระเข้ตั้งแต่สองตัวขึ้นไปมารวมตัวกันจริงๆ ด้วยความแข็งแกร่งของกู้เส้าซางในตอนนี้ ดูเหมือนเขาจะไม่สามารถรับมือกับพวกมันพร้อมกันได้

ปัญหาหลักคือพลังโจมตียังไม่มากพอ ไม่อย่างนั้นด้วยความเร็วในการดูดกลืนโลหิตของเขา เขาก็ยังพอจะสู้พวกมันได้

ครั้งนี้ ด้วยประสบการณ์จากการรับมืออสูรสิงโตจระเข้ในครั้งแรก กู้เส้าซางใช้เวลาเพียงสองในสามของเวลาเดิมในการจัดการกับอสูรสิงโตจระเข้ตัวนี้

แถมตัวเขาเองยังไร้รอยขีดข่วนอีกด้วย

หากฮีโร่คนอื่นๆ มาเห็นเข้า พวกเขาคงต้องรายงานว่ากู้เส้าซางใช้โปรแกรมโกงอย่างแน่นอน

ฮีโร่ระดับ F จะไปโซโล่สัตว์อสูรได้ยังไง?

ยิ่งไปกว่านั้นคือเลเวลของเขายังต่ำกว่าสัตว์อสูรเสียอีก มันไร้สาระสิ้นดี!

【ค่าประสบการณ์ + 110】

ฟริ้ง—

แสงสีทองสว่างวาบขึ้นรอบกายของกู้เส้าซาง

ในที่สุด เขาก็ถึงเลเวล 10!

กู้เส้าซางแทบรอไม่ไหวที่จะเปิดหน้าต่างตัวละครขึ้นมาตรวจสอบ

อย่างแรกคือค่าประสบการณ์

เมื่อถึงเลเวล 10 ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้สำหรับเลเวลถัดไปยังคงเพิ่มขึ้นเพียง 100 แต้มเท่านั้น

นี่เป็นข่าวดีทีเดียว

ก่อนหน้านี้กู้เส้าซางเคยคิดว่าอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างหลังจากเลเวล 10

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะคิดมากไปเอง

แน่นอน!

มันก็อาจจะเป็นเพราะเขาเป็นแค่ตัวกระจอกระดับ F ด้วยนั่นแหละ

นอกจากนั้น;

ก็ไม่มีอะไรให้พูดถึงมากนักเกี่ยวกับการเพิ่มค่าสถานะทั้งหมด +1

การเปลี่ยนแปลงไม่ได้มากมายอะไรนัก

พลังชีวิตสูงสุดเพิ่มขึ้นจาก 130 แต้มเป็น 140 แต้มเท่านั้น

สิ่งที่กู้เส้าซางสนใจจริงๆ คือความสามารถพรสวรรค์ใหม่ที่เขาได้รับหลังจากถึงเลเวล 10 ต่างหาก!

ดังนั้นหลังจากกวาดสายตามองค่าสถานะอื่นๆ สายตาของเขาก็พุ่งตรงไปยังช่องความสามารถพรสวรรค์ทันที

เขามองข้ามพรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตขั้นสุดยอดซึ่งยังคงเป็นระดับ SSR ไป

อย่างที่คาดไว้ พรสวรรค์นี้ไม่ได้เลเวลอัปอีก

ยังไงซะ มันก็เลเวลอัปไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ถัดจากนั้น;

พรสวรรค์ใหม่ที่ชื่อว่า 【ทวีคูณความเสียหาย】 ก็ปรากฏขึ้น

และมันก็เป็นระดับ E!

เรื่องนี้สร้างความประหลาดใจให้กับกู้เส้าซางเป็นอย่างมาก

เขาได้เผชิญกับเหตุการณ์ที่มีความน่าจะเป็นต่ำมาก ซึ่งก็คือระดับของพรสวรรค์ที่ปรากฏนั้นสูงกว่าศักยภาพของเขาหนึ่งระดับ!

นั่นหมายความว่าเขาสามารถเลื่อนระดับพรสวรรค์นี้ไปถึงระดับ SSR ได้เร็วขึ้น

—

【ทวีคูณความเสียหาย: ความเสียหายที่คุณสร้างจากการใช้ทักษะแต่ละครั้งจะเพิ่มขึ้น 10%!】

—

พรสวรรค์นี้ดูเหมือนจะไม่เท่าไหร่เมื่อมองแค่ผิวเผิน

แต่นั่นเป็นเพราะตอนนี้มันยังเป็นแค่ระดับ E เท่านั้น

เมื่อระดับของมันเพิ่มขึ้น

อย่างน้อยก็จนถึงระดับ C มันจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่

เช่นเดียวกับพรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตขั้นสุดยอดของกู้เส้าซาง

ตอนแรกมันก็ไม่ได้ยอดเยี่ยมอะไร

แต่ตอนนี้ล่ะ?

เขาสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ถึง 80% จากการโจมตีเพียงครั้งเดียว

มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเลยทีเดียว!