บทที่ 18: เลเวล 9 กับพรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตระดับ SSR สุดโกง! หลินโย่วอวี๋เพิ่งตระหนักได้!

"ในเมื่อพวกแกฆ่าฉันไม่ได้ ถ้างั้นก็ถึงตาพวกแกต้องตายบ้างแล้ว!"

ใบหน้าของกู้เส้าซางเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมออกมา

วินาทีต่อมา—

ฉัวะ!

เอ๋ง!

โครม!

กู้เส้าซางจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขาสังหารหมาป่าทุ่งหญ้าไปมากแค่ไหนแล้ว

เขารู้เพียงแค่ว่าหมาป่าทุ่งหญ้าในยามค่ำคืนแต่ละตัว สามารถมอบค่าประสบการณ์ให้เขาได้ถึง 3 แต้ม

เมื่อเขาสังหารพวกมันไปได้ราวครึ่งหนึ่ง

เขาก็เลื่อนระดับ

เลเวลของเขาเพิ่มเป็น 8 และพลังชีวิตสูงสุดก็เพิ่มขึ้นเป็น 120 แต้ม

พลังป้องกันของเขาแข็งแกร่งขึ้น

และพรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตของเขาก็ยกระดับขึ้นไปเป็นระดับ SR!

【พรสวรรค์ดูดกลืนโลหิต ระดับ SR: เมื่อการโจมตีแต่ละครั้งสร้างความเสียหายได้สำเร็จ จะฟื้นฟูพลังชีวิต 40% ของพลังชีวิตสูงสุดของผู้ใช้ และยังฟื้นฟูพลังชีวิตอัตโนมัติอีก 2% ต่อวินาที!】

ฟื้นฟูพลังชีวิตอัตโนมัติ 2% ต่อวินาที

นั่นหมายถึงอัตราการฟื้นฟูพลังชีวิต 2.4 แต้มต่อวินาที

บวกกับการดูดกลืนโลหิต 40% ในการโจมตีแต่ละครั้ง เขาจะสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ถึง 48 แต้มด้วยการฟาดฟันเพียงครั้งเดียว!

ด้วยเหตุนี้;

สถานการณ์ของกู้เส้าซางจึงมั่นคงอย่างสมบูรณ์แบบ

ต่อให้เขาถูกหมาป่าทุ่งหญ้าหกถึงเจ็ดตัวรุมโจมตีพร้อมกัน

เขาก็สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตที่เสียไปกลับคืนมาได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

......

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา;

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีหมาป่าทุ่งหญ้ากี่ตัวแล้วที่ต้องตายอยู่ใต้คมกระบี่ของเขา

เขาจำได้แค่ว่าตัวเองต้องเปลี่ยนจุดปะทะมาแล้วหลายครั้ง

เขาถึงกับเตะซากหมาป่าทุ่งหญ้าบางส่วนเข้าไปในเขตปลอดภัย เพื่อให้หลินโย่วอวี๋ใช้ทักษะรวบรวมของเธอย่อยสลายพวกมัน

มิฉะนั้น หากมีซากศพกองพะเนินอยู่ด้านนอกมากเกินไป พวกหมาป่าทุ่งหญ้าที่อยู่ไกลออกไปก็คงจะแห่กันมา

ในที่สุด!

พร้อมกับแสงสีทองที่อาบไล้ร่างของเขาอีกครั้ง

เลเวลของกู้เส้าซางก็เพิ่มขึ้นอีกแล้ว!

เลเวล 9!

【นักกระบี่นิรนาม】

【ศักยภาพ: ระดับ F】

【เลเวล: 9】

【ค่าประสบการณ์: 0 / 600】

【พลังชีวิต: 130 / 130】

【มานา: 80 / 130】

【พละกำลัง: 14+1】

【ความทนทาน: 13】

【ความคล่องตัว: 14】

【จิตวิญญาณ: 13】

【พลังป้องกันกายภาพ: 13】

【ความต้านทานธาตุ: 13】

【ความเร็วโจมตี: 1.14 / วินาที】

【ความเร็วในการเคลื่อนที่สูงสุด: 6.4 เมตร / วินาที】

【โอกาสคริติคอล: 150%】

【ความสามารถพรสวรรค์: ดูดกลืนโลหิตขั้นสุดยอด】

【ดูดกลืนโลหิตขั้นสุดยอด ระดับ SSR: เมื่อการโจมตีแต่ละครั้งสร้างความเสียหายได้สำเร็จ จะฟื้นฟูพลังชีวิต 80% ของพลังชีวิตสูงสุดของผู้ใช้ และยังฟื้นฟูพลังชีวิตอัตโนมัติอีก 10% ต่อวินาที!】

【ความสามารถพรสวรรค์แฝง: พรสวรรค์ไร้ที่สิ้นสุด】

【พรสวรรค์ไร้ที่สิ้นสุด ระดับ ???: ทุกครั้งที่เลเวลอัป ระดับพรสวรรค์ของคุณจะเพิ่มขึ้น 1 ขั้น! และได้รับพรสวรรค์ใหม่ทุกๆ 10 เลเวล!】

【ทักษะ: ฟันสองจังหวะ ระดับสีขาว Lv.2】

【ฟันสองจังหวะ ระดับสีขาว Lv.2: ใช้มานา 10 แต้ม โจมตีเป้าหมายสองครั้งด้วยความเร็วสูง แต่ละครั้งสร้างความเสียหายทางกายภาพเท่ากับ 70% ของพลังโจมตีของผู้ใช้!】

เมื่อถึงเลเวล 9 ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้สำหรับเลื่อนระดับขั้นต่อไปก็เพิ่มเป็น 600 แต้ม

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

การที่เพดานค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นเพียง 100 แต้มต่อเลเวล ถือว่าเป็นการเพิ่มขึ้นที่น้อยมากๆ

ประเด็นหลักคือ;

พรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตของกู้เส้าซาง หลังจากที่ได้รับการอัปเกรดเป็นระดับ SSR มันกลับเปลี่ยนชื่อไป

มันกลายเป็น 【ดูดกลืนโลหิตขั้นสุดยอด】

ในแง่ของผลลัพธ์ มันได้รับการเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

ไม่เพียงแต่ปริมาณการดูดกลืนโลหิตจากการโจมตีจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจนถึงระดับที่น่าตกใจถึง 80% เท่านั้น

แม้แต่การฟื้นฟูพลังชีวิตอัตโนมัติก็ยังพุ่งสูงถึง 10%!

10% ต่อวินาที นั่นหมายความว่าต่อให้กู้เส้าซางยืนอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรเลย เขาก็สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตจากศูนย์จนเต็มหลอดได้ภายใน 10 วินาที

สมกับที่เป็นพรสวรรค์ระดับ SSR

มันทรงพลังซะจนเหมือนกับการโกงชัดๆ!

"อีกแค่เลเวลเดียว ก็จะเลเวล 10 แล้ว"

กู้เส้าซางพึมพำเบาๆ

ประโยคนี้ฟังดูเหมือนเป็นคำพูดไร้สาระ แต่ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งที่กู้เส้าซางให้ความสนใจก็คือ เมื่อเขาไปถึงเลเวล 10 เขาจะได้รับพรสวรรค์ใหม่ต่างหาก!

บอกตามตรง;

พรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตขั้นสุดยอดระดับ SSR นี้ ทำหน้าที่เป็นเหมือนตัวช่วยสนับสนุนเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเอาชีวิตรอดของกู้เส้าซางเสียมากกว่า

มันไม่ได้ช่วยเพิ่มขีดจำกัดพลังการต่อสู้ของเขามากนัก

หากพรสวรรค์ใหม่ที่ได้รับเมื่อถึงเลเวล 10 สามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ให้กู้เส้าซางได้โดยตรงล่ะก็ มันจะสมบูรณ์แบบมาก!

ต่อให้มันจะเป็นเพียงพรสวรรค์ระดับ F แต่กู้เส้าซางก็สามารถค่อยๆ เพิ่มระดับให้มันได้

ปั้นมันไปจนถึงระดับ SSR เลยยังไงล่ะ!

......

หลังจากเลื่อนระดับ;

การสังหารหมาป่าทุ่งหญ้าที่กำลังคลุ้มคลั่ง ทำได้เพียงมอบค่าประสบการณ์ให้กู้เส้าซางแค่ 1 แต้มเท่านั้น

หากต้องการไปให้ถึงเลเวล 10 เขาจะต้องฆ่าหมาป่าทุ่งหญ้าคลุ้มคลั่งพวกนี้อีกถึง 600 ตัว

"แบบนี้มันไร้ประสิทธิภาพไปหน่อย"

กู้เส้าซางส่ายหน้า ก่อนจะหันหลังและล่าถอยกลับเข้าไปในเขตปลอดภัยโดยตรง เพื่อไปหาหลินโย่วอวี๋ที่คอยตามดูเขาอยู่

"เสี่ยวอวี๋ ปรับสัดส่วนการแบ่งค่าประสบการณ์ใหม่ เปลี่ยนเป็น 9:1"

กู้เส้าซางกล่าว

"ได้เลยค่ะ พี่กู้"

หลินโย่วอวี๋พยักหน้ารับ โดยไม่ถามหาเหตุผล

หลังจากปรับสัดส่วนการแบ่งค่าประสบการณ์เป็น 9:1 แล้ว กู้เส้าซางก็ออกไปไล่ฆ่านอกเขตปลอดภัยอีกครั้ง

ฝูงหมาป่าทุ่งหญ้าฝูงนี้ยังคงพุ่งเข้าใส่เขาอย่างไม่กลัวตาย

กู้เส้าซางในตอนนี้แข็งแกร่งจนน่าหวั่นเกรง

เขาไม่เกรงกลัวต่อการโจมตีของหมาป่าทุ่งหญ้าเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

กรงเล็บและเขี้ยวของหมาป่าที่ฉีกทึ้งและกัดกินบนร่างกายของกู้เส้าซาง ทำความเสียหายให้เขาได้เพียงแค่สองหรือสามแต้มเท่านั้น

และในเวลาเดียวกัน กู้เส้าซางก็โดนหมาป่าทุ่งหญ้าโจมตีอย่างมากสุดแค่หกหรือเจ็ดตัวพร้อมกันเท่านั้น นี่คือขีดจำกัดแล้ว หากมากกว่านี้ก็ไม่มีพื้นที่ว่างพอให้พวกมันแทรกเข้ามาได้

แล้วกู้เส้าซางมีพลังดูดกลืนโลหิตต่อวินาทีเท่าไหร่กันล่ะ?

การฟาดฟันหนึ่งครั้งสามารถดูดกลืนโลหิตได้ถึง 104 แต้ม!

ซึ่งยังต้องนำไปบวกกับอีก 13 แต้มที่ฟื้นฟูโดยอัตโนมัติในทุกๆ วินาที

เท่ากับว่าเขามีอัตราการฟื้นฟูพลังชีวิตสูงถึง 117 แต้มต่อวินาที!

แล้วพวกหมาป่าทุ่งหญ้าพวกนี้จะเอาอะไรมาฆ่าเขาได้ล่ะ?

【ค่าประสบการณ์ + 1】

【ค่าประสบการณ์ + 13】

ค่าประสบการณ์ 1 แต้มนั้นเป็นของกู้เส้าซาง ซึ่งค่าประสบการณ์ขั้นต่ำที่ได้รับคือ 1 แต้ม หรือไม่อย่างนั้นก็คือไม่ได้รับเลย

ตัวอย่างเช่น หากตอนนี้กู้เส้าซางไปฆ่าหมาป่าทุ่งหญ้าในเวลากลางวัน เขาจะไม่ได้รับค่าประสบการณ์เลยแม้แต่แต้มเดียว

แต่ตราบใดที่ยังสามารถรับค่าประสบการณ์ได้ ขั้นต่ำสุดก็คือ 1 แต้ม!

และค่าประสบการณ์ 13 แต้มนั้นเป็นของหลินโย่วอวี๋

เดิมทีหมาป่าทุ่งหญ้าคลุ้มคลั่งในยามค่ำคืนสามารถมอบค่าประสบการณ์ให้เธอได้ 14 แต้ม เมื่อหักออกไป 1 แต้ม จึงเหลือ 13 แต้ม

ก่อนหน้านี้หลินโย่วอวี๋มีค่าประสบการณ์อยู่ 35 แต้ม

ซึ่งได้รับมาจากการเรียนรู้แบบแปลนการสร้างและเปิดใช้งานสารานุกรมสิ่งมีชีวิต

และในตอนนี้;

เธอสามารถรับค่าประสบการณ์ 13 แต้มได้ในแทบทุกๆ สามหรือสี่วินาที

กู้เส้าซางเพิ่งจะจัดการหมาป่าทุ่งหญ้าคลุ้มคลั่งไปได้เพียง 5 ตัว

หลินโย่วอวี๋ก็เลื่อนระดับแล้ว!

"ฉันเลเวลอัปแล้ว!"

หลินโย่วอวี๋กระโดดโลดเต้นอยู่กับที่อย่างมีความสุข จากนั้นก็มองไปที่กู้เส้าซางซึ่งยังคงต่อสู้อย่างดุเดือดอยู่นอกเขตปลอดภัย ดวงตากลมโตของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง

"พี่กู้สุดยอดเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"แต่ทำไมคนพวกนั้นถึงบอกว่าฮีโร่ระดับ F ล้วนแต่เป็นพวกขยะกันนะ?"

หลินโย่วอวี๋คิดไม่ออก เธอจึงเปิดหน้าต่างตัวละครของกู้เส้าซางขึ้นมาด้วยความสงสัย อยากรู้ว่าตอนนี้พี่กู้ของเธอแข็งแกร่งขนาดไหนแล้ว

ทว่า ผลปรากฏว่าทันทีที่เห็น;

หลินโย่วอวี๋ก็ตกตะลึงไปในทันที!