บทที่ 14 ฟันสองจังหวะเลเวล 2! เลเวล 6! พรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตระดับ A!

"จริงด้วย พี่กู้พูดถูก!"

หลินโย่วอวี๋ตบหน้าผากตัวเองแล้วแลบลิ้นออกมา เธอเอาแต่จดจ่ออยู่กับการคราฟต์เกราะหนังเสือตอนที่เห็นเหยื่อ จนลืมคิดไปสนิทเลยว่าจะเอาของในหีบสมบัติทองแดงกลับไปได้ยังไงถ้าแยกชิ้นส่วนหีบไปแล้ว

ในเมื่อตอนนี้ยังคราฟต์เกราะหนังเสือไม่ได้ หลินโย่วอวี๋จึงเก็บคู่มือเอาชีวิตรอดในมือไป

จากนั้นทั้งสองก็หันมาดูไอเทมชิ้นอื่นในหีบสมบัติด้วยกัน

น้ำแร่ 10 ขวดวางเรียงกันเป็นสองแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่ล่างสุด

ด้านบนมีแฮมเบอร์เกอร์เนื้อ 6 ชิ้น หลินโย่วอวี๋หยิบขึ้นมาแกะดูชิ้นหนึ่งก็พบว่ามันยังอุ่นๆ อยู่เลย

เหมาะเจาะพอดี ทั้งเธอและกู้เส้าซางยังไม่ได้กินมื้อเที่ยงกันเลย

แฮมเบอร์เกอร์เนื้อทั้ง 6 ชิ้นนี้อัดแน่นไปด้วยเนื้อชิ้นโตถึงสองชั้น หลินโย่วอวี๋สงสัยว่าตัวเธอเองคงกินไม่หมดแม้แต่ชิ้นเดียว

"พี่กู้ นี่ค่ะ!"

หลินโย่วอวี๋ยื่นแฮมเบอร์เกอร์เนื้อให้กู้เส้าซาง แล้วหยิบถุงอมยิ้มที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมา

มีอมยิ้มอยู่ 5 ถุง แต่ละถุงหนัก 150 กรัม

ภายในแต่ละถุงมีอมยิ้ม 10 แท่ง

สรุปว่า 5 ถุงก็คือ 50 แท่ง กินไปได้อีกพักใหญ่เลยทีเดียว

"พี่กู้ กินลูกอมไหมคะ?"

หลินโย่วอวี๋แกะถุง หยิบอมยิ้มออกมาถือไว้ในมือ แล้วเงยหน้าขึ้นถามกู้เส้าซาง

"ไม่ล่ะ เธอเก็บไว้กินเถอะ"

กู้เส้าซางส่ายหน้า เขาไม่ค่อยสนใจอมยิ้มเท่าไหร่

ในทางกลับกัน แฮมเบอร์เกอร์เนื้อร้อนๆ ในมือดูน่ากินกว่าเยอะ

ส่วนผสมของแฮมเบอร์เกอร์เนื้อไม่ได้ซับซ้อนอะไร มีเนื้อสองชิ้น ชีส ผักกาดหอม มะเขือเทศหั่นแว่น และแตงกวาดอง ก็แค่นั้น

แน่นอน!

ขนมปังนุ่มฟูสองชิ้นด้านนอกมีขนาดค่อนข้างใหญ่ กัดเพียงคำเดียวน้ำชุ่มฉ่ำก็ทะลักออกมา รสชาติที่กลมกล่อมทั้งเปรี้ยว หวาน เค็ม และมัน ช่วยเรียกน้ำย่อยได้เป็นอย่างดี

ในตอนนั้นเอง หลินโย่วอวี๋ก็หยิบมีดสั้นออกมาจากหีบสมบัติ

มีดสั้นยาวประมาณสี่สิบเซนติเมตร

เป็นมีดตรงที่มีฝักสีขาว

ดูล้ำหน้ากว่ามีดที่หลินโย่วอวี๋ถืออยู่เยอะเลย

—

【มีดสั้นชั้นดี】

【คุณภาพ: สีเขียว】

【พละกำลัง +2】

【ความคล่องตัว +1】

—

สมกับเป็นอาวุธระดับสีเขียว

ค่าสถานะดีกว่ามีดสั้นคุณภาพต่ำระดับสีขาวตั้งเยอะ

"พี่กู้ มีดนี่มีประโยชน์กับพี่ไหม?"

หลินโย่วอวี๋ถือมีดสั้นแล้วยื่นให้กู้เส้าซางพลางเอ่ยถาม

กู้เส้าซางลองสัมผัสดู แต่กระบี่ในฝักกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้สนใจมีดเล่มนี้

เขาจึงส่ายหน้า

"กระบี่ของฉันน่าจะทำปฏิกิริยากับกระบี่ประเภทเดียวกันเท่านั้น เธอเก็บมีดเล่มนี้ไว้ป้องกันตัวเถอะ" กู้เส้าซางกล่าว

"งั้นเหรอ~! เลือกกินน่าดูเลยนะเนี่ย"

หลินโย่วอวี๋หัวเราะคิกคักและพยักหน้ารับ จากนั้นก็รับมีดสั้นเล่มใหม่มาลองกวัดแกว่งฝึกซ้อมอย่างมีความสุข

ราวกับเด็กที่เพิ่งได้ของเล่นชิ้นใหม่

หลังจากลองแกว่งเล่นอยู่พักหนึ่ง

หลินโย่วอวี๋ก็วางมีดสั้นลง แล้วหยิบไอเทมที่สะดุดตาน้อยที่สุดในหีบสมบัติขึ้นมา

หินก้อนหนึ่ง

มันเป็นหินสีฟ้าที่มีลวดลายสีขาว

หินมีขนาดประมาณไข่นกกระทา

มันถูกทิ้งไว้ตรงมุมหีบสมบัติและอาจถูกมองข้ามได้ง่ายๆ

—

【หินอัปเกรดสกิลขั้นต้น】

【คุณภาพ: สีเขียว】

【สามารถอัปเกรดสกิลที่คุณภาพต่ำกว่าระดับสีเขียวได้!】

—

"เอ๊ะ? หินที่ใช้อัปเกรดสกิลได้งั้นเหรอ"

หลินโย่วอวี๋พิจารณาหินอัปเกรดสกิลด้วยความอยากรู้อยากเห็น หินก้อนเล็กๆ นี้ดูไม่มีอะไรพิเศษ ออกจะเหมือนกรวดหินดินทรายทั่วไปเสียด้วยซ้ำ

"พี่กู้ อันนี้ให้พี่เหมือนกันค่ะ"

หลินโย่วอวี๋ยื่นหินอัปเกรดสกิลในมือให้กู้เส้าซาง เธอยังไม่ได้เรียนสกิลอะไรเลย หินก้อนนี้จึงไม่มีประโยชน์กับเธอ

กู้เส้าซางก็ไม่ได้เกรงใจหลินโย่วอวี๋เช่นกัน

ความสัมพันธ์ของพวกเขาคือการพึ่งพาอาศัยกัน หากคนหนึ่งรุ่งเรือง อีกคนก็พลอยรุ่งเรืองไปด้วย หากคนหนึ่งล่มจม อีกคนก็หนีไม่พ้น การที่กู้เส้าซางแข็งแกร่งขึ้นก็ถือเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งให้หลินโย่วอวี๋ด้วยเช่นกัน

เขารับหินอัปเกรดสกิลมา

ทันทีที่หินอยู่ในมือ กู้เส้าซางก็เปิดหน้าต่างตัวละครของเขาขึ้นมา

ในหมวดสกิลของหน้าต่าง สกิลเดียวที่เขามีคือ ฟันสองจังหวะ ซึ่งตอนนี้กำลังกะพริบด้วยแสงสีทองเจิดจ้า และมีเครื่องหมายบวกสีทองปรากฏขึ้นข้างๆ สกิล

เขานึกคลิกที่เครื่องหมายบวกสีทองที่กะพริบอยู่นั้นในใจ

วินาทีต่อมา หินอัปเกรดสกิลขั้นต้นในมือของกู้เส้าซางก็กลายเป็นแสงสีเขียวและหายไปในพริบตา

ติ๊ง~!

【สกิลของคุณได้รับการอัปเกรดแล้ว!】

—

【ฟันสองจังหวะ เลเวล 2: ใช้มานา 10 แต้ม โจมตีเป้าหมายสองครั้งด้วยความเร็วสูงสุดขีด สร้างความเสียหายทางกายภาพ 70% ของพลังโจมตีของคุณในแต่ละครั้ง!】

—

หลังจากการอัปเกรด ความเสียหายของสกิลฟันสองจังหวะเพิ่มขึ้น 20% ในขณะที่ใช้มานาเท่าเดิม

โดยรวมแล้ว ถือว่าไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก

ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นแค่สกิลระดับสีขาว

จะคาดหวังอะไรมากก็คงไม่ได้

...

ในป่าเล็กๆ

กู้เส้าซางพาหลินโย่วอวี๋เดินสำรวจจนทั่วบริเวณ และเมื่อยืนยันได้แล้วว่าไม่มีอะไรอย่างอื่นอีก ทั้งสองจึงเดินออกจากป่าแห่งนั้น

"พี่กู้ ฉันกินไม่ไหวแล้ว"

หลินโย่วอวี๋ถือแฮมเบอร์เกอร์เนื้อที่กินไปได้ครึ่งเดียวไว้ในมือ พลางช้อนตามองกู้เส้าซางอย่างน่าสงสาร

"เอามาให้ฉันสิ"

กู้เส้าซางเอื้อมมือไปรับแฮมเบอร์เกอร์เนื้อที่เหลือครึ่งหนึ่งมาจากมือเธอ

มันกำลังดีเลย เพราะเขาเพิ่งกินแฮมเบอร์เกอร์ไปชิ้นเดียวและยังรู้สึกไม่อิ่มนิดหน่อย

พอกินอีกครึ่งชิ้นนี้น่าจะอิ่มพอดี

ส่วนเรื่องที่ว่าหลินโย่วอวี๋กินแฮมเบอร์เกอร์ชิ้นนี้ไปแล้วน่ะเหรอ?

กู้เส้าซางไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด

ในช่วงบ่าย

ทั้งสองยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก

เวลาประมาณ 12:30 น. กู้เส้าซางก็พบฝูงหมาป่าทุ่งหญ้าอีกฝูงหนึ่ง

รวมทั้งหมด 7 ตัวรวมกลุ่มกันอยู่

เขาให้หลินโย่วอวี๋รออยู่กับที่ จากนั้นเขาก็บุกเข้าไปตามลำพัง

ด้วยประสบการณ์จากการต่อสู้กับพยัคฆ์พงไพรมาก่อนหน้านี้ เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับหมาป่าทุ่งหญ้าพวกนี้ กู้เส้าซางก็รู้สึกเหมือนกำลังรังแกคนที่อ่อนแอกว่าขึ้นมาทันที

ถึงแม้ความรู้สึกนี้จะไม่ได้ทำให้เขาหยุดมือแล้วปล่อยฝูงหมาป่าทุ่งหญ้าไปก็ตามที

การสังหารหมาป่าทุ่งหญ้าทั้ง 7 ตัวสามารถให้ค่าประสบการณ์กับกู้เส้าซางได้ 21 แต้ม

แต่ในความเป็นจริง กู้เส้าซางได้มาแค่ 19 แต้มเท่านั้น

เพราะกู้เส้าซางเลเวลอัปไปแล้วตอนที่หมาป่าทุ่งหญ้าตัวที่เจ็ดตาย

หลังจากนั้นการฆ่าหมาป่าทุ่งหญ้าพวกนี้ก็จะได้ค่าประสบการณ์แค่ 1 แต้มเท่านั้น

—

【นักกระบี่นิรนาม】

【พรสวรรค์: ระดับ F】

【เลเวล: 6】

【ค่าประสบการณ์: 1 / 300】

【พลังชีวิต: 100 / 100】

【มานา: 80 / 100】

【พละกำลัง: 11】

【ความทนทาน: 10】

【ความคล่องตัว: 11】

【จิตวิญญาณ: 10】

【พลังป้องกันกายภาพ: 10】

【ความต้านทานธาตุ: 10】

【ความเร็วโจมตี: 1.11 / วินาที】

【ความเร็วในการเคลื่อนที่สูงสุด: 6.1 เมตร / วินาที】

【คริติคอล: 150%】

【ความสามารถพรสวรรค์: ดูดกลืนโลหิต】

【ดูดกลืนโลหิต ระดับ A: ทุกครั้งที่คุณสร้างความเสียหายที่มีผลจากการโจมตี คุณจะฟื้นฟูพลังชีวิตสูงสุด 10%!】

【ความสามารถพรสวรรค์ลับ: พรสวรรค์ไร้ที่สิ้นสุด】

【พรสวรรค์ไร้ที่สิ้นสุด: ทุกครั้งที่คุณเลเวลอัป ระดับพรสวรรค์จะเพิ่มขึ้น 1! ได้รับพรสวรรค์ใหม่ทุกๆ 10 เลเวล!】

【สกิล: ฟันสองจังหวะ เลเวล 2】

【ฟันสองจังหวะ เลเวล 2: ใช้มานา 10 แต้ม โจมตีเป้าหมายสองครั้งด้วยความเร็วสูงสุดขีด สร้างความเสียหายทางกายภาพ 70% ของพลังโจมตีของคุณในแต่ละครั้ง!】

—

หลังจากถึงเลเวล 6 ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการเลเวลอัปครั้งต่อไปก็เพิ่มขึ้นอีก 100 แต้ม

ข่าวดีก็คือมันไม่ได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ข่าวร้ายก็คือ การฆ่าหมาป่าทุ่งหญ้าเริ่มไม่ได้ผลลัพธ์ที่ดีเท่าไหร่แล้ว

แต่ละตัวให้ค่าประสบการณ์แค่ 1 แต้มเท่านั้น

กู้เส้าซางต้องฆ่าหมาป่าทุ่งหญ้าอีก 299 ตัวเพื่อไปให้ถึงเลเวล 7

แบบนี้มันช้าเกินไปแล้ว!

โชคดีที่พรสวรรค์ดูดกลืนโลหิตของกู้เส้าซางพัฒนาขึ้นเป็นพรสวรรค์ระดับ A พร้อมกับเลเวลที่เพิ่มขึ้น

ฟันหนึ่งครั้งดูดพลังชีวิต 10%!

และมันก็คือ 10% ของพลังชีวิตสูงสุดของกู้เส้าซางด้วย!

เพียงแต่หลอดเลือดปัจจุบันของเขายังต่ำอยู่

ถ้าเขามีพลังชีวิตสักหลักหมื่นหลักแสนล่ะก็

การฟันเพียงครั้งเดียวก็ดูดกลืนโลหิตได้เป็นหลักพันหลักหมื่นเลยล่ะ!

ให้ความรู้สึกปลอดภัยแบบสุดๆ