บทที่ 286 - เสิ่นหนานจูบุกห้องกู้เย่ยามวิกาล หลินเมิ่งเหยียนเริ่มเคลื่อนไหว

บทที่ 286 - เสิ่นหนานจูบุกห้องกู้เย่ยามวิกาล หลินเมิ่งเหยียนเริ่มเคลื่อนไหว

ในรายการ บรรยากาศดูจะอึมครึมลงไปบ้างเพราะบทเพลงของกู้เย่ แต่ในช่องคอมเมนต์ของไลฟ์สดกลับคึกคักสุดๆ

ผู้ชมส่วนใหญ่ต่างอินไปกับการร้องเพลงอันแสนเศร้าของกู้เย่ และพากันคอมเมนต์อย่างล้นหลาม

——【ฟังๆ ไปก็น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัวเลย ฉันเองก็เคยทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้เธอคนนั้นเหมือนกับที่กู้เย่ทำ แต่สุดท้ายแล้ว...】

——【สมกับเป็นเยี่ยโยวจริงๆ แค่หยิบเพลงออกมามั่วๆ ยังเพราะขนาดนี้ แต่เพลงนี้มันเศร้ามากเลยนะ คนที่มีอดีตฝังใจคงไม่กล้าฟังซ้ำแน่ๆ】

——【สรุปก็คือเมื่อก่อนซูชิงไต้เป็นคนทำร้ายกู้เย่สินะ? แปลกจัง ทำไมกู้เย่ถึงเป็นฝ่ายโดนทำร้ายตลอดเลยล่ะ? แล้วที่น่าแปลกกว่าก็คือ บรรดาแฟนเก่าพวกนี้พอทำร้ายเขาเสร็จ ตอนนี้กลับพากันตามมาขอคืนดีกันหมด นี่มันอะไรกันเนี่ย?】

——【เรื่องปกติมาก คนเราก็งี้แหละ พอได้รับความรักมากเกินไปก็มักจะได้ใจ ไม่เห็นค่า แต่พอเสียไปแล้วนั่นแหละถึงเพิ่งจะมาดิ้นรนอยากได้คืน】

——【เฮ้อ... สงสารกู้เย่จัง แต่ก็โชคดีนะที่ตอนนี้เขาได้เจอผู้หญิงที่มีแต่เขาอยู่ในสายตาอย่างเผยจือม่านแล้ว คู่ฉางเยี่ยมานมานต้องไปกันได้ดีแน่ๆ!】

หลังจากนั้น เกมก็ดำเนินต่อไปอีกหลายรอบ กู้เย่เลือกทิ้งผ้าเช็ดหน้าให้จี้หวย เหตุผลก็ง่ายๆ เพราะจี้หวยนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างหลี่ซิ่นกับเผยเจ๋อข่าย ตำแหน่งนี้แหละที่เขาไม่ต้องคิดอะไรมากที่สุด

เอาเข้าจริงเขาก็แอบรู้สึกอึดอัดนะ ถึงจะบอกว่านั่งข้างๆ กัน แต่ทุกคนก็นั่งห่างกันตั้งเมตรกว่า มันต่างอะไรกับการนั่งแยกกันล่ะ?

แต่ในเมื่อพวกผู้หญิงเขาซีเรียสเรื่องนี้ เขาก็ต้องคอยระวังตัวไปด้วย

ยังไงการนั่งอยู่ท่ามกลางแขกรับเชิญชายก็เป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุดแล้วล่ะ

หลังจากจี้หวยรับบทลงโทษเสร็จ เขาก็เอาผ้าเช็ดหน้าไปทิ้งไว้ข้างหลังเผยจือม่าน

เขามองไปมองมาก็ยังคิดว่าเผยจือม่านนี่แหละที่เหมาะสมจะเป็นพี่สะใภ้ของเขาที่สุด ไม่ว่าผู้หญิงคนอื่นจะเก่งกาจแค่ไหน แต่อย่างน้อยเผยจือม่านก็ไม่เคยทำร้ายความรู้สึกของพี่ชายเขาเลย

ตอนที่เขาเห็นซูชิงไต้ครั้งแรก เขายังแอบคิดเลยว่านิสัยและท่าทางแบบนี้แหละที่เหมาะจะเป็นสะใภ้ตระกูลกู้ แต่พอได้ฟังเพลงของพี่ชายจบ เขาก็สลัดความคิดนั้นทิ้งไปเลย

ยังไงเผยจือม่านก็ดีกับพี่ชายเขาที่สุดแล้ว

ดังนั้นเขาเลยเลือกทิ้งให้เผยจือม่าน เพื่อที่เผยจือม่านจะได้เอาไปทิ้งให้หลี่ซิ่น หรือไม่ก็เผยเจ๋อข่าย แล้วเธอกับพี่ชายก็จะได้กลับไปนั่งข้างกันอีกครั้ง

และมันก็เป็นไปตามคาด หลังจากเผยจือม่านโดนทำโทษเสร็จ เผยเจ๋อข่ายก็แทบจะบอกใบ้อยู่รอมร่อว่า 'โยนมาให้ฉันสิพี่'

เผยจือม่านก็ไม่ได้ลังเลอะไร ตอนนี้เธอคิดว่ากู้เย่คงกำลังเศร้าอยู่ เธออยากจะไปนั่งข้างๆ เพื่ออยู่เป็นเพื่อนเขา เธอจึงแอบทิ้งผ้าเช็ดหน้าไว้ให้เผยเจ๋อข่าย

เผยเจ๋อข่ายก็แกล้งทำเป็นวิ่งไล่จับพอเป็นพิธี แล้วแน่นอนว่าเขาก็ต้องวิ่งตามไม่ทัน

หลังจากนั้น เผยเจ๋อข่ายกับจี้หวยก็ดูเหมือนจะรู้ใจกันแปลกๆ เพื่อไม่ให้พวกผู้หญิงคนอื่นมาแยกกู้เย่กับเผยจือม่านออกจากกันอีก ทั้งสองคนเลยสลับกันทิ้งผ้าให้กันเองไปมา ราวกับตั้งใจจะกวนประสาทกัน

สำหรับผู้ชมในไลฟ์สดแล้ว นี่ถือว่าเป็นรายการที่สนุกดี การที่ลูกคุณหนูบ้านรวยสองคนมาเปิดศึกกันเองมันน่าดูจะตาย

แต่สำหรับแขกรับเชิญหญิงคนอื่นๆ ในรายการแล้ว ความรู้สึกในใจมันช่างซับซ้อนเหลือเกิน

ดูเหมือนว่าคนทั้งโลก ยกเว้นพวกเธอเอง ต่างก็มองว่ากู้เย่กับเผยจือม่านเป็นคู่รักกันไปแล้ว และทุกคนก็ดูจะคอยช่วยเหลือให้พวกเขาสมหวังกันไปหมด

พวกสาวๆ จึงอดไม่ได้ที่จะตกลงสู่ห้วงแห่งความเสียใจและเสียดายอีกครั้ง

เมื่อเกมดำเนินมาถึงจุดนี้ มันก็ไม่มีความจำเป็นต้องเล่นต่อไปอีกแล้ว หลังจากที่ผ่านบทลงโทษไปอีกรอบ ผู้กำกับหวังก็ประกาศจบมินิเกมนี้

แขกรับเชิญต่างก็แยกย้ายกันไป กู้เย่เดินเข้าครัวเพื่อเตรียมอาหารเย็น

เผยเจ๋อข่ายวิ่งตามก้นกู้เย่ต้อยๆ อยากจะเข้าไปช่วยทำคะแนน แต่ในครัวแคบๆ นั่นไม่มีที่ยืนสำหรับเขาหรอก แถมเขายังได้รับสายตาพิฆาตจากเผยจือม่านอีกต่างหาก ทำเอาเขาต้องรีบถอยทัพออกจากครัวแทบไม่ทัน

ครัวน่ะถือเป็นสมรภูมิรบชั้นดีที่จะได้ใกล้ชิดกับกู้เย่เลยนะ การที่พวกผู้หญิงมารวมตัวกันตรงนี้ก็ทำให้เผยจือม่านปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว เผยเจ๋อข่ายจะมาผสมโรงอะไรอีกล่ะ!

แต่สิ่งที่ทำให้เผยจือม่านรู้สึกแปลกใจก็คือ หลินเมิ่งเหยียนที่ปกติจะกระตือรือร้นและแย่งซีนเก่งที่สุด วันนี้กลับไม่โผล่มาเลยแฮะ

ส่วนซูชิงไต้ที่ไม่อยู่ก็พอเข้าใจได้ ก็กู้เย่เพิ่งจะร้องเพลงแบบนั้นไป หล่อนก็คงต้องไปจัดการกับความรู้สึกตัวเองบ้างล่ะ

แต่หลินเมิ่งเหยียนล่ะหายไปไหน?

เผยจือม่านคิดไม่ออก แต่การที่หล่อนไม่มาก็ถือว่าเป็นเรื่องดี เธอจึงเลิกคิดเรื่องนี้ แล้วหันกลับไปสนใจการแข่งขันเงียบๆ ระหว่างเธอกับเสิ่นหนานจูและเจียงชิงหย่าดีกว่า ศัตรูอยู่ตรงหน้า จะมัววอกแวกไม่ได้

ตอนทานอาหารเย็น ซูชิงไต้กับหลินเมิ่งเหยียนก็ยังไม่ปรากฏตัว ทางทีมงานชี้แจงว่าทั้งคู่รู้สึกไม่ค่อยสบาย

ทุกคนก็รู้แหละว่านั่นเป็นแค่ข้ออ้าง แต่ก็ไม่ได้มีใครทักท้วงอะไร การมีคู่แข่งลดลงไปสองคน ต่อให้จะเป็นแค่ชั่วคราว มันก็เป็นเรื่องดีสำหรับพวกเธออยู่แล้ว พวกเธอแอบภาวนาให้ซูชิงไต้กับหลินเมิ่งเหยียนถอนตัวจากรายการไปเลยด้วยซ้ำ

แต่ผู้ชมในไลฟ์สดกลับไม่ค่อยพอใจกับคำอธิบายนี้นัก

——【ซูชิงไต้คงจะร้องไห้หนักมากเพราะเพลงของกู้เย่แน่ๆ เลยใช่ไหม?】

——【เรื่องของซูชิงไต้ฉันพอเข้าใจนะ แต่หลินเมิ่งเหยียนเป็นอะไรไปล่ะ? หรือว่าหล่อนป่วยจริงๆ?】

——【คงจะโกรธกู้เย่นั่นแหละ ตั้งแต่ตอนเล่นเกมที่กู้เย่แอบหยอกล้อกับเผยจือม่าน ฉันก็สังเกตเห็นแล้วว่าหน้าหลินเมิ่งเหยียนดูแปลกๆ ไป】

——【ใช่ๆ พอคิดดูดีๆ ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนที่เกมจบ หลินเมิ่งเหยียนก็ไม่ปริปากพูดอะไรอีกเลย】

——【เฮ้อ... สงสารเหยียนเหยียนจัง หล่อนดีขนาดนั้น ทำไมกู้เย่ถึงไม่ชายตามองบ้างเลยนะ?】

——【ช่วยไม่ได้หรอก กู้เย่เขาเลือกเผยจือม่านไปแล้วนี่นา จะให้เขาสับรางคบซ้อนหรือไง? การรักษาระยะห่างต่างหากคือสิ่งที่ผู้ชายดีๆ ควรทำ หลินเมิ่งเหยียนก็ต้องโทษตัวเองที่ดันไปรักคนที่ไม่ควรจะรัก พลาดแล้วก็คือพลาดแหละ】

ผู้ชมก็ทำได้แค่สงสารหลินเมิ่งเหยียน แต่ก็ไม่ได้ไปตำหนิกู้เย่อะไรมากมาย เพราะสิทธิ์ในการเลือกมันเป็นของเขา

แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่า สิ่งที่ทำให้หลินเมิ่งเหยียนเสียใจ ไม่ใช่เรื่องที่กู้เย่รักแต่เผยจือม่าน

แต่เป็นเพราะหล่อนเริ่มสงสัยว่ากู้เย่กำลังคบซ้อนต่างหากล่ะ! นี่แหละที่ทำให้ความเชื่อมั่นของหล่อนพังทลาย และต้องการเวลาหลบไปพักใจ

ในสายตาของหล่อน กู้เย่เป็นผู้ชายที่เพอร์เฟกต์มาตลอด แต่พอรู้วันนี้ว่าเขาไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่คิด มันเลยเป็นเรื่องที่กระทบจิตใจหล่อนอย่างรุนแรง

หลินเมิ่งเหยียนนั่งกอดเข่าคุดคู้อยู่ตรงมุมห้อง ซบหน้าลงกับท่อนแขน สายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ดูท้องฟ้าที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากสว่างเป็นมืดมิด

สายตาของหล่อนไม่ได้โฟกัสไปที่สิ่งใดเลย และในหัวก็ไม่ได้คิดเรื่องอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แค่นั่งเหม่อลอยไปเรื่อยๆ

เมื่อหล่อนได้สติกลับมา เข็มนาฬิกาก็ชี้ไปที่เที่ยงคืนแล้ว

หลินเมิ่งเหยียนกัดริมฝีปาก แววตาที่เคยสับสนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น

นิสัยของหล่อนทำให้หล่อนไม่อาจปล่อยผ่านข้อสงสัยนี้ไปได้ หล่อนจะต้องรู้ความจริงให้ได้

ต่อให้ความจริงนั้นจะทำให้หล่อนต้องใจสลาย หล่อนก็ยอมรับมัน

หล่อนเป็นคนแบบนี้แหละ ถ้ารักก็จะรักอย่างเปิดเผย กล้าที่จะตามจีบ และถ้ามีข้อสงสัย ก็จะไม่ยอมปล่อยให้มันคลุมเครือ หล่อนเป็นคนชัดเจนเสมอ

หล่อนผุดลุกขึ้น เปิดประตูห้อง แล้วเดินตรงไปที่หน้าห้องของเสิ่นหนานจู

หลินเมิ่งเหยียนเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตู สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ บิดมัน

ประตูล็อก!

หลินเมิ่งเหยียนถอนหายใจอย่างโล่งอกโดยไม่รู้ตัว นี่แสดงว่าเสิ่นหนานจูยังอยู่ในห้อง

แต่ความโล่งใจนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะมันก็ไม่ได้ยืนยันว่าข้อสันนิษฐานของหล่อนจะผิด

บางทีอาจจะยังหัวค่ำอยู่ เสิ่นหนานจูเลยยังไม่รีบไปที่ห้องกู้เย่ หรือไม่ก็วันนี้เสิ่นหนานจูอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะไป ใครจะไปรู้ล่ะ!

รอไปก่อนก็แล้วกัน หล่อนมีเวลาถมเถไป หล่อนต้องรู้ความจริงให้ได้

หลินเมิ่งเหยียนเดินกลับเข้าห้อง แต่ด้วยความที่มีเรื่องค้างคาใจ หล่อนจึงนอนไม่หลับ หล่อนกะว่าจะรออีกสักพักแล้วค่อยออกไปดูใหม่

ดึกกว่านั้นอีกหน่อย เสิ่นหนานจูกะเวลาว่าทุกคนน่าจะหลับสนิทกันหมดแล้ว จึงค่อยๆ ย่องลงจากเตียงเหมือนหัวขโมย

หล่อนเดินไปที่หน้ากระจกเพื่อสำรวจตัวเอง ชุดคลุมอาบน้ำคอวีเว้าลึกเผยให้เห็นรอยแยกของหน้าอกขาวเนียน เนื้อผ้าซาตินแนบชิดไปกับเรือนร่าง เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าอย่างชัดเจน ดูเซ็กซี่เย้ายวนสุดๆ

หล่อนฉีดน้ำหอมพรมลงไปอีกนิด เสิ่นหนานจูพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แค่นี้ก็รับรองได้เลยว่าไอ้ผู้ชายหน้าซื่อใจคดนั่นต้องเสร็จหล่อนแน่

เพื่อป้องกันความผิดพลาดเผื่อบังเอิญไปเจอคนอื่น หล่อนจึงคว้าเสื้อคลุมตัวบางมาสวมทับ เพื่อปกปิดเรือนร่างอันเย้ายวนนั้นเอาไว้ชั่วคราว

(จบแล้ว)