บทที่ 7 - ไม่มีคำว่าห่วยที่สุด มีแต่ห่วยยิ่งกว่า

บทที่ 7 - ไม่มีคำว่าห่วยที่สุด มีแต่ห่วยยิ่งกว่า

#การปรากฏตัวในรายการวาไรตี้ครั้งแรกของเสิ่นหนานจู# (ฮอตฮิต)

#ราชินีเพลงเสิ่นอยากมีความรักแล้ว# (ฮอตฮิต)

ทันทีที่เสิ่นหนานจูปรากฏตัวในรายการไลฟ์สด 《ลิขิตใจในเวลาจำกัด》 แฮชแท็กเกี่ยวกับเธอสองอันก็พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนเวยปั๋วทันที แถมยังมีคำว่า 'ฮอตฮิต' ตัวเบ้อเริ่มต่อท้ายอีกต่างหาก

ในฐานะนักร้องที่โด่งดังที่สุดในรอบสองปีมานี้ ระดับความนิยมของเธอในวงการบันเทิงเกรงว่าคงมีเพียง 'นางเอกรางวัลม้าทองคำสามสมัย' ซูชิงไต้ เท่านั้นที่จะพอฟัดพอเหวี่ยงกันได้

ที่สถานที่ถ่ายทำรายการลิขิตใจในเวลาจำกัด พอผู้กำกับหวังได้รับข่าวนี้ก็ตื่นเต้นดีใจสุดๆ เขาบอกแล้วไงว่านี่มันลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งชัดๆ!

หลังจากความตื่นเต้นผ่านพ้นไป เขาก็เดินยิ้มร่าหน้าบานเข้ามากลางห้องนั่งเล่น:

"ลิขิตใจเปิดขึ้นในเวลาจำกัด เฝ้ารอรักที่เร่าร้อน

สวัสดีตอนเช้าครับแขกรับเชิญและท่านผู้ชมทุกท่าน ที่นี่คือรายการ 《ลิขิตใจในเวลาจำกัด》

รายการนี้ได้รับการสนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการแต่เพียงผู้เดียวโดย xxxx

ความพลุ่งพล่านยามค่ำคืนมันช่างเร่าร้อน ปล่อยให้ตู้ตู้ซือช่วยให้คุณซ่าได้อย่างไร้กังวล รายการนี้ได้รับการสนับสนุนโดยตู้ตู้ซือ...

ทุกวันศุกร์ถึงวันอาทิตย์ เวลาแปดโมงเช้าถึงสี่ทุ่ม ขอเชิญทุกท่านรอติดตามรับชมห้องถ่ายทอดสดหลักของรายการ 《ลิขิตใจในเวลาจำกัด》 ได้เลยครับ ในขณะเดียวกัน แขกรับเชิญแต่ละท่านจะมีห้องไลฟ์สดส่วนตัว เพื่อให้ผู้ชมสามารถเลือกดูแขกรับเชิญที่ตัวเองชื่นชอบได้ครับ"

หลังจากร่ายคำโฆษณาเปิดรายการยาวเหยียดจบ ผู้กำกับหวังก็หันมาอธิบายขั้นตอนต่อไปของรายการให้แขกรับเชิญฟัง

"คุณครูทุกท่านครับ ในช่วงเวลาการถ่ายทำรายการ ไม่ว่าจะเป็นอาหาร ที่พัก หรือสิ่งของเครื่องใช้ใดๆ ก็ตาม จำเป็นต้องใช้คะแนนแลกเปลี่ยนกับทางทีมงาน และคะแนนเหล่านั้นจะได้มาจากการช่วยชาวบ้านทำภารกิจต่างๆ ครับ

แน่นอนว่าทีมงานของเราก็ไม่ได้ไร้มนุษยธรรมขนาดนั้น เมื่อพิจารณาจากความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง และการที่ทุกคนยังไม่คุ้นชินกับสถานที่ วันนี้เราจะขอผ่อนปรนให้ ถือซะว่าเป็นของขวัญต้อนรับคุณครูทุกท่านนะครับ

สำหรับมื้อกลางวันวันนี้ทางรายการจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเองครับ มีหมั่นโถวแจกให้กินไม่อั้นเลย

แต่อย่างไรก็ตาม สิทธิพิเศษนี้จำกัดเฉพาะมื้อกลางวันเท่านั้น สำหรับที่พักและมื้อเย็นทุกคนจะต้องเป็นคนจัดการหาเองนะครับ ก็อย่างที่ทุกคนรู้ๆ กันดีว่าทุนสร้างรายการเรามันมีจำกัดน่ะครับ"

ความจริงแล้วตอนที่แขกรับเชิญเซ็นสัญญาก่อนมาร่วมรายการ พวกเขาต่างก็รู้กฎเกณฑ์ของรายการอยู่แล้ว จึงเตรียมใจมาล่วงหน้า มีเพียงแค่แสร้งทำสีหน้าประหลาดใจไปตามบทเท่านั้น

ทว่าผู้ชมในไลฟ์สดเพิ่งจะรู้กติกาของรายการเป็นครั้งแรก

——【"ไม่ได้ไร้มนุษยธรรมขนาดนั้น"? "ความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง"? "ผ่อนปรนให้"? "ของขวัญต้อนรับ"? สุดท้ายก็แค่เลี้ยงข้าวมื้อเดียว! แถมยังเสือกเป็นหมั่นโถวอีก? ทีมงานรายการมีความเป็นคนอยู่บ้างไหมเนี่ย】

——【ฉันไม่รู้หรอกนะว่าทีมงานเป็นคนแบบไหน แต่ผู้กำกับหวังน่ะสันดานหมาของแท้เลย นี่คือสิ่งที่ดาราที่เคยออกรายการของเขาเห็นพ้องต้องกัน】

——【ทีมงานทำเกินไปหน่อยไหม ทำไมถึงให้ซืออวี่สุดที่รักของเรามากินหมั่นโถวล่ะ ผู้กำกับขยะ ไม่มีเงินแล้วจะมาทำรายการหาพระแสงอะไร】

——【ใครปล่อยเด็กปัญญาอ่อนออกมาวิ่งเพ่นพ่านเนี่ย? มีใครดูแลไหม ถ้าไม่มีฉันจะจับยัดถังขยะรีไซเคิลแล้วนะ】

——【ขอเล่าเรื่องตลกให้ฟังเรื่องนึง ทีมงานรายการที่สามารถเชิญราชินีเพลงเสิ่นมาร่วมงานได้ดันบอกว่าไม่มีเงิน!】

กู้เย่เบ้ปาก การกลั่นแกล้งแขกรับเชิญถือเป็นธรรมเนียมดั้งเดิมของรายการวาไรตี้ประเทศต้าเซี่ยอยู่แล้ว

ก็ดาราศิลปินมักจะมีภาพลักษณ์สวยหรูดูแพงอยู่เสมอ ถ้ามาออกรายการแล้วยังคงสภาพเดิมไว้ก็คงไม่มีใครสนใจจะดูหรอก

ผู้ชมส่วนใหญ่ก็มีความชอบแปลกๆ แฝงอยู่บ้าง ชอบเห็นดาราที่ปกติดูสูงส่งเหนือคนทั่วไปต้องตกลงมาคลุกฝุ่นบนโลกมนุษย์

เขาเรียกกันว่า ติดดิน!

ในฐานะดาราโนเนม เผยจือม่านพยายามแย่งซีนสุดฤทธิ์ "ผู้กำกับหวังคะ แล้วที่พักกับอาหารมื้อเย็นวันนี้จะต้องทำยังไงคะ?"

เธอรู้ดีว่าพอรายการแยกห้องไลฟ์สดเดี่ยวเมื่อไหร่ ห้องไลฟ์ของเธอจะต้องมีคนดูน้อยนิดแน่ๆ เธอจึงต้องรีบคว้าโอกาสโผล่หน้าโผล่ตาให้ผู้ชมจำหน้าได้มากๆ ตั้งแต่ตอนนี้

ผู้กำกับหวังยิ้ม "เนื่องจากเราจะต้องอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้ไปอีกระยะหนึ่ง และในฐานะผู้มาเยือน การที่เราขอยืมใช้พื้นที่ของหมู่บ้านก็ควรจะตอบแทนพวกเขาบ้าง ดังนั้นในเวลาห้าโมงเย็นวันนี้ เราเตรียมจะจัดงานแสดงเล็กๆ ให้กับชาวบ้านที่ลานกว้างหน้าหมู่บ้านครับ

คุณครูทุกท่านจะต้องทำการแสดงคนละหนึ่งชุด และสุดท้ายจะให้ชาวบ้านโหวตเลือกโชว์ที่ชื่นชอบที่สุดครับ

ผู้ชนะจะได้รับสิทธิในการเลือกคู่ทำภารกิจในสัปดาห์นี้ก่อน และผู้ที่ถูกเลือกจะไม่สามารถปฏิเสธได้

ในขณะเดียวกัน ผู้ชนะอันดับหนึ่งจะได้รับเซตที่พักระดับหรู สามารถเข้าพักที่ 'บ้านพักสายลมเหอเฟิง' ได้

อันดับสองจะได้รับเซตมาตรฐาน เข้าพักที่ 'เรือนร่มสนซงเฟิง'

ส่วนอันดับสามจะได้รับหมั่นโถวเป็นอาหารเย็นสองลูก และเข้าพักที่ 'กระท่อมรั้วไม้ไฉหลี' ครับ"

หลังจากอธิบายจบ ผู้กำกับหวังก็พบว่าแขกรับเชิญดูจะมีท่าทีนิ่งสงบกว่าที่คิดไว้มาก

เมื่อลองคิดดูอีกที เขาก็เข้าใจสาเหตุได้

จากนั้นเขาก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา "คุณครูทุกท่านครับ ตอนนี้ยังพอมีเวลาอยู่ จะให้ผมพาทุกท่านไปดูที่พักก่อนดีไหมครับ?"

แน่นอนว่าบรรดาแขกรับเชิญไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ พวกเขาลุกขึ้นเดินตามผู้กำกับหวังไปทีละคน

กู้เย่แอบสงสัยอยู่ในใจ เขารู้สึกว่ารอยยิ้มกวนโอ๊ยของผู้กำกับหวังเมื่อกี้ มันต้องมีอะไรแอบแฝงอยู่แน่ๆ

แขกรับเชิญเดินตามผู้กำกับหวังไปได้ไม่ไกลนัก ผู้กำกับหวังก็ชี้ไปที่บ้านพักสไตล์ชนบทหลังหนึ่งแล้วพูดว่า "นี่คือบ้านพักสายลมเหอเฟิงครับ ทุกคนเข้าไปดูข้างในได้เลยว่าชอบไหม"

กู้เย่เดินรั้งท้ายแขกรับเชิญคนอื่นๆ เข้าไปในบ้านพัก

หลังจากเดินดูรอบๆ คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน ถึงแม้บ้านหลังนี้จะเทียบกับในเมืองไม่ได้ แต่สำหรับในหมู่บ้านแล้วถือว่าจัดอยู่ในระดับที่ดีเยี่ยมเลยทีเดียว

แล้วรอยยิ้มเมื่อกี้ของผู้กำกับหวังมันหมายความว่ายังไงล่ะ?

ด้วยความกังขา กู้เย่ยังคงเดินตามผู้กำกับหวังไปดูที่พักหลังต่อไป

ครั้งนี้ใช้เวลาเดินค่อนข้างนาน พวกเขาเดินจากต้นหมู่บ้านไปจนถึงท้ายหมู่บ้านเลยทีเดียว

พอเกือบจะหลุดพ้นเขตหมู่บ้านแล้ว ผู้กำกับหวังถึงได้ชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลแล้วแนะนำว่า "นี่คือเรือนร่มสนซงเฟิงครับ"

กู้เย่มองดูบ้านที่อยู่ตรงหน้า มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อย

นี่แม่งเรียกเรือนร่มสนซงเฟิงเหรอ?

นี่มันกระท่อมไม้ผุพังไม่ใช่หรือไง?

เขาพอจะเดาออกแหละว่าบ้านของอันดับสองกับอันดับหนึ่งต้องมีความแตกต่างกัน แต่ก็ไม่น่าจะต่างกันราวฟ้ากับเหวขนาดนี้ไหม?

——【ไม่เห็นจำเป็นเลย ไม่จำเป็นจริงๆ ไอ้กระท่อมไม้สองหลังเนี้ย ไม่เห็นต้องตั้งชื่อให้มันดูหรูหราขนาดนั้นเลย】

——【เป็นฉันที่อ่อนหัดเอง ตอนที่เห็นบ้านพักสายลมเหอเฟิงเมื่อกี้ ฉันก็นึกว่าผู้กำกับหวังกลับตัวกลับใจแล้วซะอีก】

พอเดินเข้าไปในเรือนร่มสนซงเฟิง กู้เย่ก็เข้าใจคำว่าบ้านที่มีแต่ผนังสี่ด้านอย่างถ่องแท้

ที่ที่เขายืนอยู่ตอนนี้คงจะเป็นห้องนั่งเล่นมั้ง

อืม ขอเรียกมันว่าห้องนั่งเล่นไปก่อนก็แล้วกัน!

ภายในห้องนั่งเล่นนี้นอกจากโต๊ะสี่เหลี่ยมจัตุรัสหนึ่งตัวกับม้านั่งอีกสองสามตัวแล้ว ก็ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ชิ้นอื่นอีกเลย

ตอนนั้นเอง เสียงแสดงความไม่พอใจของเหยาซืออวี่ก็ดังมาจากประตูห้องด้านข้าง "ทำไมถึงมีแค่ห้องเดียวล่ะ? แล้วสองคนจะนอนยังไง?"

กู้เย่เดินตามเสียงไปดูก็พบว่าจริงอย่างที่เธอพูด อย่าว่าแต่ห้องเลย แม้แต่เตียงก็มีอยู่แค่เตียงเดียวเท่านั้น

ตามเจตนารมณ์ของรายการ หลังจากแขกรับเชิญจับคู่สำเร็จแล้ว จะต้องกินอยู่หลับนอนด้วยกันตลอดการถ่ายทำช่วงนี้ แต่นี่มันแค่รายการทีวีนะ จะให้ชายหญิงมานอนเตียงเดียวกันจริงๆ เหรอ?

อย่าว่าแต่ในรายการเลย ต่อให้ไปเดตกันในชีวิตจริงก็ไม่มีใครเขารวบรัดกันเร็วขนาดนี้หรอก!

——【เชี่ย วันแรกก็นอนด้วยกันแล้วเหรอ? จะเร้าใจเกินไปแล้วมั้ง?】

——【ทีมงานรายการบ้าไปแล้ว บ้านซอมซ่อแบบนี้คนจะอยู่ได้ยังไงล่ะ】

——【ฉันรับไม่ได้ ซืออวี่ที่รักต้องไม่ไปนอนร่วมเตียงกับผู้ชายคนอื่นเด็ดขาด】

——【ไม่ยอม ฉันไม่ยอมให้ซือซือสุดที่รักของเรามานอนในที่ซอมซ่อแบบนี้เด็ดขาด เหล่าหยดน้ำน้อย พวกเราไปประท้วงที่เวยปั๋วของรายการกันเถอะ บังคับให้พวกเขาเปลี่ยนที่พักซะ】

——【ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันล่ะไม่อยากจะคิดเลย ขนาดบ้านอันดับสองยังมีสภาพทุเรศขนาดนี้ แล้วบ้านอันดับสามมันจะพิลึกพิลั่นขนาดไหนเนี่ย】

ในไลฟ์สด แฟนคลับของเหยาซืออวี่เริ่มสติแตกพอๆ กับตัวเธอเอง

ในขณะที่ฝั่งแฟนคลับของเสิ่นหนานจูกลับไม่ค่อยแสดงความไม่พอใจเท่าไหร่นัก

ก็เรื่องปกติแหละ ถ้าไปแข่งเรื่องอื่นพวกเขาอาจจะไม่มั่นใจ แต่ถ้าเป็นการแข่งขันด้านการแสดง เสิ่นหนานจูจะไปแพ้ได้ยังไง?

ไม่เห็นเหรอว่าแม้แต่แฟนคลับเหยาซืออวี่ที่ปกติชอบทำตัวมั่นหน้ามั่นโหนก ยังยอมจำนนโดยปริยายว่า 'แม่หมูทูนหัว' ของพวกหล่อนหมดสิทธิ์ได้บ้านอันดับหนึ่งไปแล้ว?

ไม่งั้นคงไม่สติแตกโวยวายกันขนาดนี้หรอก

เมื่อได้ยินเสียงบ่นของเหยาซืออวี่ ผู้กำกับหวังก็ยิ้มแบบกวนสุดๆ "สามารถใช้คะแนนเช่าเตียงพับจากทางทีมงานได้นะครับ"

คำพูดของเขาไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ของเหยาซืออวี่ดีขึ้นเลยสักนิด นี่มันใช่ปัญหาเรื่องเตียงพับซะที่ไหนล่ะ!

ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้น แขกรับเชิญคนอื่นๆ ก็เริ่มขมวดคิ้วด้วยความหนักใจไม่มากก็น้อย

สภาพความเป็นอยู่มันยากลำบากเกินไปหน่อยจริงๆ

ไม่ต้องพูดเรื่องอื่นไกล แค่เรื่องอาบน้ำก็ลำบากแล้ว!

เมื่อกี้พวกเขาลองเดินดูแล้ว พบว่าบ้านหลังนี้เวลาจะอาบน้ำต้องต้มน้ำเทใส่ถังแล้วตักอาบเอาเอง

บ้าไปแล้ว นี่มันยุคไหนสมัยไหนกันแล้ว ใครเขายังใช้วิธีโบราณเต่าล้านปีแบบนี้อาบน้ำกันอีก!

ตอนนี้ไม่ใช่แค่กู้เย่คนเดียวแล้ว แต่ทุกคนเริ่มลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีเอาเสียเลย

บ้านของอันดับสามมันจะห่วยแตกขนาดไหนกันนะ?

พวกเขาจินตนาการไม่ออกเลยจริงๆ

แต่ไม่นานพวกเขาก็ได้รับคำตอบ

ความจริงแล้วบ้านหลังที่สามก็อยู่ไม่ห่างจากบ้านหลังที่สองมากนัก

ประเด็นคือบ้านหลังที่สองมันก็ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้านแล้ว พอมองออกไปไกลๆ ก็เห็นแต่ทุ่งนาเต็มไปหมด

ส่วนบ้านหลังที่สามดันตั้งอยู่ตรงริมคันนานั่นแหละ

บางทีนี่อาจจะไม่สามารถเรียกว่าเป็น 'บ้าน' ได้อีกต่อไป

เมื่อทุกคนได้เห็นสภาพของมัน ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นโดยอัตโนมัติอย่างไม่อาจควบคุมได้

(จบแล้ว)