บทที่ 103 ทุกคนบ้ากันไปหมด

ในตอนนี้ โจวกังเริ่มเข้าใจแล้วว่าโต๊ะตัวนี้มีไว้ทำอะไร

คุณเล่นยกโต๊ะมาเพื่อกินหม้อไฟโดยเฉพาะเลยเหรอ?

แน่ใจหรือเปล่าว่าคุณไม่มีปัญหาทางจิต?

ที่นี่คือฟิตเนสนะ!

อีกด้านหนึ่ง สวี่เย่ได้ฉีกซองเครื่องปรุงหม้อไฟและเทลงไปในหม้อสองช่อง จากนั้นเขาก็เทน้ำแร่ขวดใหญ่ลงไป

เตาแม่เหล็กไฟฟ้าก็ถูกเปิดพร้อมใช้งาน

ทุกวันนี้การสั่งหม้อไฟเดลิเวอรีสะดวกมาก แม้ว่าคุณจะไม่มีหม้อที่บ้าน ร้านเดลิเวอรีก็ยังสามารถจัดหามาให้ได้

บริการครบครันสะดวกสุด ๆ

เมื่อเห็นสวี่เย่จัดการวัตถุดิบต่าง ๆ ด้วยตัวเอง ถังซือฉีก็เข้ามาช่วยจัดวาง

ไม่นานนัก โต๊ะก็ถูกจัดเตรียมเสร็จเรียบร้อย

หม้อไฟถูกวางไว้ตรงกลาง และวัตถุดิบเต็มโต๊ะวางรอบหม้อไฟ

กลิ่นหอมของน้ำซุปหม้อไฟเริ่มฟุ้งกระจายไปทั่วฟิตเนสเมื่อหม้อเดือด

โจวหยวนมองด้วยสีหน้าประหลาดใจและถามว่า “สวี่เย่ นี่คืออาหารคลีนที่นายบอกเรางั้นเหรอ?”

“ใช่แล้ว” สวี่เย่ตอบ

โจวหยวนรู้สึกปั่นป่วน

เขานึกว่าอาหารคลีนที่สวี่เย่พูดถึงคืออาหารแคลอรีต่ำหลังออกกำลังกายกันเสร็จ อะไรแบบนั้น

แต่นี่คุณจัดหม้อไฟมาแบบนี้หมายความว่ายังไง?

คุณมันเกินไปแล้ว!

โจวหยวนมองไปที่หม้อไฟที่กำลังเดือดจนฟองขึ้นและกลืนน้ำลายอย่างห้ามไม่อยู่

กลิ่นนี้มันสุดยอดจริง ๆ

โดยเฉพาะสำหรับคนที่กำลังออกกำลังกายอยู่

กลิ่นหอมนี้ทรงพลังจนไม่มีทางต้านทานได้

โจวหยวนเริ่มไม่ไหวแล้ว

“สวี่เย่ การกินหม้อไฟในฟิตเนสไม่เหมาะมั้ง?” โจวหยวนพูดด้วยความลำบากใจ

“มันไม่เหมาะตรงไหนล่ะ?” สวี่เย่ถามกลับ

โจวหยวนอึ้งไป

เขาโดนถามจนคิดไม่ออก

ตอนนี้สวี่เย่ได้นั่งลงและเริ่มใส่วัตถุดิบลงในหม้อไฟแล้ว

“พี่โจว มาเถอะ กินกัน” สวี่เย่เรียก

โจวหยวนรู้สึกว่าท้องของเขากำลังร้องโครกคราก

คุณมันไม่ใช่มนุษย์เลย!

คุณจะทดสอบความอดทนของคนแบบนี้เหรอ?

กลิ่นหอมของเนื้อที่ปรุงในหม้อไฟเริ่มฟุ้งกระจายออกมา โจวหยวนทนไม่ไหวแล้วในที่สุด

“แค่ครั้งนี้ ครั้งเดียวเท่านั้น ห้ามมีครั้งต่อไป!” เขาบอกตัวเองในใจ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้

โจวกังที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับอึ้ง

ไหนบอกว่าจะมาออกกำลังกาย?

แต่กลิ่นนี้มันต้านทานไม่ไหวจริง ๆ!

ไม่มีใครต้านทานเสน่ห์ของอาหารได้!

“ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องไม่ยอมแพ้ ถ้าฉันกินมื้อนี้ ทุกอย่างที่ออกกำลังกายมาก็สูญเปล่า” โจวกังเตือนตัวเองในใจ

แต่แล้วสวี่เย่ก็เรียก “โจวกัง มากินด้วยกันเถอะ!”

โจวกังหัวเราะ “ได้เลย! มาแล้ว!”

ทั้งสี่คนจึงนั่งล้อมรอบโต๊ะและเริ่มลวกเนื้อในหม้อไฟ

ในฟิตเนส คนอื่น ๆ หยุดทุกกิจกรรมแล้ว

ใครจะออกกำลังกายต่อไหวล่ะ!

“เพื่อน เราเลิกออกกำลังกายกันเถอะ แค่ครั้งนี้ ครั้งเดียวเท่านั้น”

“ตกลง แค่ครั้งนี้เท่านั้น กินกันเลย!”

หลายคนออกจากฟิตเนสไปหาอะไรกินแทน

กลางดึกแบบนี้ทนไม่ไหวจริง ๆ

ไม่นานนัก พนักงานของโรงแรมก็สังเกตเห็นว่ากลุ่มของสวี่เย่กำลังกินหม้อไฟในฟิตเนส

ผู้จัดการของโรงแรมตรวจดูระเบียบของฟิตเนส แล้วพบว่าไม่มีข้อไหนห้ามไม่ให้กินอาหารในฟิตเนส

มันผิดกฎไหม?

ไม่ผิด

แต่ทำไมมันแปลก ๆ นะ?

ผู้จัดการมองไปที่โต๊ะนั้นแล้วถามว่า “พวกนั้นเป็นใครกัน?”

“เป็นคนในกองถ่าย นักดาบแขนเดียว รับคนที่หล่อที่สุดคือสวี่เย่” พนักงานตอบ

ผู้จัดการจึงแสดงสีหน้ารู้ทัน

“อ๋อ เป็นสวี่เย่สินะ ไม่แปลกใจเลย งั้นเพิ่มกฎใหม่ว่าห้ามทำหม้อไฟในฟิตเนส พรุ่งนี้เอาไปแปะไว้บนกำแพง” ผู้จัดการสั่ง

“งั้นผู้จัดการ เราจะไม่ไปจัดการพวกเขาเหรอ?” พนักงานถามอย่างสงสัย

“ไม่ล่ะ หลังเลิกงานเราก็ไปกินหม้อไฟบ้างเถอะ สวี่เย่นี่ไม่ใช่คนเลยจริง ๆ!” ผู้จัดการพูดพร้อมกับลูบท้องกลม ๆ ของเขา

ชีวิตนี้ก็ช่างมีปัญหากวนใจขึ้นมาเล็กน้อย

หลังจากที่สวี่เย่และพวกเขากินเสร็จ ถังซือฉีลูบท้องของเธอที่อิ่มจนตึงด้วยรอยยิ้มที่พอใจ

เธอไม่เคยกินหม้อไฟได้สนุกขนาดนี้มาก่อน

ถังซือฉีพูดด้วยรอยยิ้ม “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันกินหม้อไฟในฟิตเนสเลยนะ”

โจวหยวนและโจวกังก็หันมามอง

ใครจะไม่เคยทำแบบนี้กันบ้าง

บอกตามตรง มันรู้สึกแปลกใหม่จริง ๆ

มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังทำอะไรผิด มันตื่นเต้นมาก

การทำสิ่งเดิมในสถานที่ต่างกัน มันให้ความรู้สึกที่ไม่เหมือนกันจริง ๆ

ใครเข้าใจก็เข้าใจ

หลังจากกินอิ่มแล้ว พวกเขาช่วยกันเก็บขยะ เก็บหม้อไฟและเตาแม่เหล็กไฟฟ้าไปไว้ที่เคาน์เตอร์ให้พนักงานส่งของมารับคืน

สวี่เย่ยังนำสเปรย์ดับกลิ่นมาฉีดเพื่อกำจัดกลิ่นหม้อไฟออกไปด้วย

ถังซือฉีถือถุงขยะ กระโดดโลดเต้นไปที่ถังขยะและทิ้งลงไป

วันนี้มื้ออาหารนี้เป็นมื้อที่เธอสนุกที่สุดในชีวิต

มันทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายมาก

หรืออาจจะเป็นเพราะการทำเรื่องบ้า ๆ กับสวี่เย่ก็ได้

ส่วนโจวกังและโจวหยวนก็ยอมรับชะตากรรม

เมื่อทำไปแล้ว ก็ทำไปแล้ว

แถมกินอิ่มอีกต่างหาก

เมื่อมาถึงหน้าลิฟต์ โจวหยวนกดปุ่มเรียกลิฟต์ขึ้น

“พี่โจว ให้สวี่เย่เข้าไปก่อน” โจวกังพูดเบา ๆ

โจวหยวนถึงกับอึ้งและนึกขึ้นได้

เกือบลืมไปเลย

โจวกังเคยดูรายการ Tomorrow's Superstar และรู้ถึงการเล่นสนุกของสวี่เย่

โจวหยวนเองก็เคยได้ยินมาบ้าง

เมื่อประตูลิฟต์เปิด ทั้งสองคนถอยหลังให้สวี่เย่เข้าไปก่อน

ถังซือฉีเดินตามสวี่เย่เข้าไป

ในลิฟต์ มีเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่มุมหนึ่งกำลังเล่นโทรศัพท์มือถือ

เมื่อเธอเห็นสวี่เย่กับพวก เธอก็ตาโตขึ้นทันที

เห็นได้ชัดว่าเธอจำสวี่เย่ได้

เด็กสาวคนนั้นมีท่าทางตื่นเต้น เธอยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ

สวี่เย่ยืนอยู่ที่มุมด้านในของลิฟต์ ถังซือฉียืนอยู่ตรงกลางระหว่างเขากับเด็กสาวคนนั้น

ส่วนโจวกังและโจวหยวนยืนอยู่ใกล้ประตู

ในลิฟต์มีแต่ความเงียบ

ทันใดนั้น สวี่เย่ก็พูดขึ้นว่า “เริ่มนับหนึ่ง!”

ถังซือฉีตอบกลับทันทีโดยไม่ต้องคิด “สอง!”

โจวหยวนและโจวกังมองกลับไปที่สวี่เย่และถังซือฉีอย่างงุนงง

ในตอนนั้น สวี่เย่หันไปมองที่เด็กสาวที่ยืนอยู่มุมหนึ่ง

ถังซือฉีก็มองตามสายตาของสวี่เย่เช่นกัน

เด็กสาวคนนั้นเต็มไปด้วยคำถามในหัว เธอตอบออกมาอย่างไม่แน่ใจว่า “สาม?”

จากนั้น สวี่เย่หันไปมองโจวกังที่ยืนอยู่ข้างหน้าเด็กสาว

ถังซือฉีก็มองตามอีกครั้ง

เด็กสาวคนนั้นก็หันไปมองโจวกังด้วย

โจวกัง: ????

เมื่อเห็นสามคู่สายตาจ้องมาที่เขา โจวกังก็ขนลุกทันที

เขาพูดอย่างไม่ตั้งใจว่า “สี่”

หลังจากที่เขาพูดจบ สวี่เย่ก็หันไปมองโจวหยวน

ถังซือฉีที่เป็นแฟนคลับตัวยงก็รีบหันไปมองโจวหยวนทันที

เด็กสาวและโจวกังก็หันมามองเช่นกัน

โจวหยวนซึ่งเป็นชายวัยกลางคนเริ่มรู้สึกว่าในหัวเขามันว่างเปล่า

พวกคุณมีปัญหากันรึไง?

ตะโกนอะไรกัน?

แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาเห็นสายตาสี่คู่จ้องเขาอยู่

เขารู้สึกขนลุกอย่างมาก

ราวกับว่าถ้าเขาไม่ตะโกนอะไรออกมา จะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นแน่ ๆ

ในที่สุด โจวหยวนก็ทนไม่ไหว

เขาตะโกนออกมา “ห้า”

หลังจากพูดจบ เขารู้สึกว่าตัวเองบ้าไปแล้ว

เขามีปัญหาแล้วแน่ ๆ!