บทที่ 99 วิธีนี้สุดยอดเลย!

หัวข้อทั้งสามที่ถูกพูดถึงคือ "Young For You", "ระดับภาษาอังกฤษของสวี่เย่", และสุดท้ายคือ "ระดับการศึกษาของมหาวิทยาลัยอันเฉิง" ซึ่งเป็นหัวข้อที่ค่อนข้างแซวเล่น ๆ กัน

สองหัวข้อแรกยังคงเกี่ยวกับเพลงนี้อยู่ ส่วนหัวข้อสุดท้ายกลับกลายเป็นการแซวเล่นขำ ๆ ของชาวเน็ต

ต้องบอกไว้เลยว่า ครั้งล่าสุดที่สวี่เย่ถูกวิจารณ์อย่างหนัก มหาวิทยาลัยอันเฉิงได้ออกมาปกป้องเขาอย่างเต็มที่

แต่ตอนนี้เมื่อสวี่เย่พูดภาษาอังกฤษสำเนียงแปลก ๆ ชาวเน็ตจึงพากันไปคอมเมนต์ในเวยป๋อของมหาวิทยาลัยอันเฉิงอย่างรวดเร็ว

“มหาวิทยาลัยอันเฉิง รีบออกมาพูดหน่อยสิ! บอกเลยว่าภาษาอังกฤษของสวี่เย่ไม่ได้มาจากที่คุณสอนนะ!”

“ไม่อยากเชื่อเลยว่าระดับการสอนของคุณแย่ขนาดนี้ ฉันจะฉีกจดหมายตอบรับของมหาวิทยาลัยอันเฉิงทิ้งเดี๋ยวนี้!”

“ตื่นเถอะเพื่อน คุณสอบเข้าที่นั่นไม่ได้หรอก”

เรื่องนี้ทำเอาคณาจารย์และนักศึกษาจากศูนย์สื่อใหม่ของมหาวิทยาลัยอันเฉิงงุนงงกันไปหมด

ในยุคอินเทอร์เน็ตแบบนี้ เวยป๋อของมหาวิทยาลัยถือเป็นหน้าต่างสำคัญที่ใช้สื่อสารกับสาธารณชน โดยมีแผนกเฉพาะดูแล

ครั้งที่แล้วเวยป๋อของมหาวิทยาลัยอันเฉิงได้รับความนิยมก็เพราะโพสต์ที่เกี่ยวข้องกับสวี่เย่

ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้จะกลายเป็นกระแสอีกครั้ง และก็ยังเป็นเพราะสวี่เย่

ในตอนดึก นักศึกษาที่รับผิดชอบการจัดการเวยป๋อเห็นการแจ้งเตือนในโทรศัพท์มากมายจนงงไปเลย

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? มหาวิทยาลัยเรามีข่าวลบอะไรออกมาหรือเปล่า?”

ปกติเวยป๋อของมหาวิทยาลัยค่อนข้างเงียบเหงา ไม่ค่อยมีคนกดไลก์ คอมเมนต์ หรือแชร์มากนัก ซึ่งเป็นเรื่องปกติของมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ

นักศึกษาคนนี้เปิดแอปขึ้นมาดูข้อความจากหลังบ้าน

“อ๋อ เพราะสวี่เย่นี่เอง ผลการเรียนของสวี่เย่ก็คงไม่แย่หรอกนะ แต่ทำไมถึงมีคนพูดเรื่องภาษาอังกฤษแปลก ๆ ของเขากันล่ะ? ฉันขอฟังเพลงนี้หน่อย”

เขาเปิดเวยป๋อและพบว่าทางเพนกวินวิดีโอได้อัปโหลดวิดีโอการแสดงของสวี่เย่จากคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมลงไปแล้ว

หลังจากฟังจบ นักศึกษาคนนี้ก็เงียบไปสักพัก

“แย่แล้ว! ฉันลืมไวยากรณ์ที่ถูกต้องไปหมดแล้ว”

เขารีบรายงานเรื่องนี้ให้ครูที่ศูนย์สื่อใหม่ทราบทันที

ฉินฮ่าวโป ซึ่งเป็นหัวหน้าศูนย์สื่อใหม่ของมหาวิทยาลัยอันเฉิง ได้ดูการแสดงสดจากคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมคืนนี้แล้ว และก็ได้ฟังการแสดงของสวี่เย่เช่นกัน

แต่เขาไม่คิดเลยว่าชาวเน็ตจะแซวกันขนาดนี้ แถมยังสร้างหัวข้อเรื่องนี้และดันขึ้นเทรนด์ด้วย

แน่นอนว่า ระดับการศึกษาของมหาวิทยาลัยอันเฉิงเป็นที่ยอมรับอย่างแน่นอน

โชคดีที่งานรับนักศึกษาในปีนี้จบไปแล้ว ไม่อย่างนั้นฉินฮ่าวโปคงต้องกังวลว่าจะมีผลกระทบต่อการรับสมัคร

นั่งอยู่บนโซฟาที่บ้าน เขามองข้อความจากนักศึกษาและคิดพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง

แม้ว่าเขาจะเป็นครู แต่ด้วยประสบการณ์การบริหารสื่อใหม่มาหลายปี ทำให้เขารู้วิธีจัดการกับสถานการณ์เช่นนี้

เมื่อกระแสนี้เป็นแค่การแซวเล่นจากชาวเน็ต ฉินฮ่าวโปก็ตัดสินใจปล่อยให้เรื่องนี้ดำเนินไปตามธรรมชาติ

บางครั้ง การตามกระแสก็เป็นเรื่องดี

หลังจากพูดคุยกับนักศึกษาและแนะนำให้ระมัดระวังเรื่องต่าง ๆ เขาจึงโทรศัพท์ไปหาผู้ช่วยอธิการบดี

เมื่อการโทรคุยเสร็จสิ้น ฉินฮ่าวโปก็โล่งใจขึ้น

เขาต้องการขอคำปรึกษาจากผู้ช่วยอธิการบดี เพราะบางเรื่องเขาตัดสินใจเองไม่ได้

เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว ฉินฮ่าวโปจึงส่งข้อความในกลุ่มศูนย์สื่อใหม่

“วันนี้พวกเราติดต่อเพื่อน ๆ แต่ละคน แล้วพรุ่งนี้ให้ช่วยกันร้องเพลงใหม่ของสวี่เย่ เราจะอัปโหลดวิดีโอคัฟเวอร์นี้พรุ่งนี้”

“อาจารย์ครับ เพลงนี้เป็นเพลงภาษาอังกฤษ ยากนะครับ”

“ใช่ค่ะอาจารย์ พรุ่งนี้เลยจะเร็วไปไหม? ขอเวลาอีกสักสองสามวันเถอะค่ะ”

นักศึกษาต่างตอบกลับอย่างรวดเร็ว

ฉินฮ่าวโปเป็นครูที่ไม่ถือยศถืออย่าง ทำให้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับนักศึกษา ไม่อย่างนั้นนักศึกษาก็คงไม่กล้าพูดคุยกับครูแบบนี้

ฉินฮ่าวโปไม่ได้ตอบกลับ แต่ส่งอิโมจิหน้ายิ้มใส่แว่นกันแดด แล้วพิมพ์ข้อความตามมา

“ผมมีคำแนะนำให้พวกคุณ ร้องเพลงนี้แบบตามใจเลยนะ ร้องให้เละยิ่งดี ยิ่งไม่เป๊ะยิ่งดี”

“???”

กลุ่มแชทเต็มไปด้วยอิโมจิและคำถามมากมาย

นักศึกษาเหล่านี้ยังไม่ได้ออกสู่สังคม พวกเขามักคิดว่าเพลงนี้ต้องร้องให้ดีและต้องถูกต้องตามไวยากรณ์

แต่เมื่อฉินฮ่าวโปอธิบาย ทุกคนก็เข้าใจขึ้นทันที

“อาจารย์ครับ ผมเข้าใจแล้ว”

“ท่านอาจารย์ ผมเข้าใจแล้ว”

“ท่านอาจารย์ฉิน ผมเข้าใจแล้ว”

นักศึกษาต่างตอบกลับกันเป็นแถว

“โอเค งั้นพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ค่อยอัดเพลง วันนี้แค่ติดต่อเพื่อนให้เรียบร้อย” ฉินฮ่าวโปตอบกลับ

นักศึกษาเหล่านี้ตื่นเต้นมาก

ในที่สุดพวกเขาก็จะได้แซวสวี่เย่อย่างเปิดเผย แถมยังเป็นทางการผ่านเวยป๋อของมหาวิทยาลัยอันเฉิงอีกด้วย

การใช้ทรัพยากรของสถาบันอย่างถูกต้องมันดีจริง ๆ!

ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดถึงระดับภาษาอังกฤษของสวี่เย่ สวี่เย่ก็สวมหน้ากากและแว่นกันแดด ปิดบังตัวตนไว้เต็มที่ ขณะเดินมาถึงหน้าร้านชานมไข่มุกแห่งหนึ่ง

แต่ในมือของเขามีถุงใส่กระบอกน้ำหกใบ

กระบอกน้ำพวกนี้เป็นกระบอกน้ำสำหรับเด็ก สีสันสดใสทั้งสีฟ้า สีชมพู สีเขียว สีม่วง และอีกมากมาย แต่ละกระบอกมีรูปน่ารัก ๆ เช่นแมวหรือตัวกระต่าย

กระบอกน้ำทั้งหกใบนี้มีดีไซน์ไม่เหมือนกันเลย

กระบอกน้ำนี้มีฝาสปริงที่สามารถเปิดปิดได้โดยการกดปุ่ม ด้านในยังมีหลอดและสายสะพายที่สามารถคล้องคอได้

กระบอกน้ำเหล่านี้เป็นของที่สวี่เย่ให้เจิ้งอวี้ผู้จัดการไปซื้อมา หลังจากทำความสะอาดแล้วจึงนำมาให้เขา

แม้ว่าเจิ้งอวี้จะไม่เข้าใจว่าทำไมสวี่เย่ถึงต้องการสิ่งนี้ แต่เขาก็ทำตามที่บอก

สวี่เย่เดินมาถึงเคาน์เตอร์ ร้านค้ามองดูเขาแล้วยิ้มถาม “สวัสดีค่ะ คุณอยากสั่งอะไรคะ?”

“ชานม 6 แก้วครับ”

สวี่เย่บอกพนักงานเกี่ยวกับรายละเอียดการสั่งชานมที่วงหยวนฉีเส้าหญิงต้องการ

หลังจากพนักงานลงรายการเสร็จ เธอยิ้มและถาม “ต้องการอะไรเพิ่มเติมไหมคะ?”

สวี่เย่วางกระบอกน้ำหกใบลงบนเคาน์เตอร์

“ช่วยใส่ชานมในนี้ให้ด้วยครับ”

พนักงานถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ

ลูกค้าคนอื่น ๆ ที่อยู่หลังสวี่เย่ในแถวก็นิ่งไปเช่นกัน

ลูกค้าที่อยู่ด้านหลังสุดยังถอยหลังออกไปอีกสองสามก้าวเพื่อรักษาระยะห่าง

พนักงานถามว่า “คุณแน่ใจว่าจะใส่ในนี้จริง ๆ ใช่ไหมคะ?”

สวี่เย่ตอบ “แน่นอน ใส่ในนี้แหละครับ”

“ได้ค่ะ คุณลูกค้า เราจะใส่ชานมลงในกระบอกน้ำให้คุณนะคะ” พนักงานตอบ

แม้ว่าเธอจะไม่เคยเจอลูกค้าที่ต้องการแบบนี้มาก่อน แต่เธอก็พยายามทำตามความต้องการให้ได้มากที่สุด

หลังจากใส่ชานมในกระบอกน้ำเสร็จ สวี่เย่ก็กลับไปที่เบื้องหลังเวทีของคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหม

แม้ว่าคอนเสิร์ตจะยังไม่จบ แต่การแสดงของวงหยวนฉีเส้าหญิงได้จบลงแล้ว

สาว ๆ ทั้งหมดนั่งเบื่อ ๆ เล่นโทรศัพท์อยู่

เมื่อพวกเธอเห็นสวี่เย่ พวกเธอก็ลุกขึ้นและวิ่งเข้ามาหาเขาเหมือนสัตว์เลี้ยงที่เห็นเจ้าของกลับมา

ทำให้ผู้ช่วยสาวที่อยู่ใกล้เคียงเกิดความสงสัย

ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่สวี่เย่สนิทกับวงหยวนฉีเส้าหญิงขนาดนี้?

หวังหนานเจีย เดินเข้ามาหาสวี่เย่และกระซิบถาม “ชานมล่ะ?”

สวี่เย่ยกกระบอกน้ำในมือขึ้นมา

“อยู่ในนี้ไง”

หวังหนานเจียจ้องมองกระบอกน้ำอย่างงง ๆ ปากเล็ก ๆ ของเธออ้าค้าง

ชานมในกระบอกน้ำ

วิธีนี้สุดยอดเลย!