ตอนที่ 33 รับคำแนะนำ เผยพลังเหนือผู้คน

เจียงไห่และพวกกำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต แต่ในใจก็เต็มไปด้วยความฉงน

ฉินอวี่นี่มันเป็นอะไรไป?

ทำไมยังไม่คิดจะหนีอีก?

หรือว่าเขายอมแพ้ในการแย่งชิงตำแหน่งศิษย์สำนักในแล้ว?

“จบแล้วล่ะทีนี้ ฉู่เจียงจะได้ประโยชน์ไปเต็ม ๆ ฉินอวี่เจอคลื่นอสูรเข้าไปถึงกับยืนตะลึงขยับไม่ได้”

เจียงไห่กับพวกได้แต่รู้สึกอัดอั้นในอก

แผนการที่วางไว้เดิมก็สมบูรณ์แบบแล้ว แม้ฉินอวี่จะโผล่มาอย่างไม่คาดคิด แต่สถานการณ์ก็ยังควบคุมได้

ทว่าในตอนนี้ พวกเขากลับเหมือนจะต้องถูกกวาดล้างที่นี่ทั้งหมด

พวกเขาทุ่มเทยาวิญญาณระดับหวงกับศิลาแห่งพลังวิญญาณนับพัน แต่ผลลัพธ์กลับต้องหยุดอยู่แค่สามสิบสองคนสุดท้าย

เจียงไห่เจ็บใจจนแทบขาดใจ

หากพลาดโอกาสนี้ไป อีกไม่กี่ปีก็จะอายุสามสิบ แล้วจะเข้าเป็นศิษย์สำนักในได้ยากยิ่งขึ้น

แต่ในขณะที่ความสิ้นหวังปกคลุม ฉินอวี่กลับเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

เจียงไห่กับพวกยิ่งงุนงง

“นี่มันอะไรกันแน่? ฉินอวี่ทำไมไม่หนี แถมยังเดินเข้าหาพวกเราอีก? หรือว่าเขาคิดจะลงมือ?”

“ศิษย์น้องฉินอวี่ รีบถอยไป! นั่นคือคลื่นอสูร คลื่นอสูรในตำนาน! ขนาดผู้ฝึกตนขอบเขตเข้าสู่จิตวิญญาณยังแทบจะรับมือไม่ได้!”

เจียงไห่รีบตะโกนเตือน คิดว่าฉินอวี่กำลังจะทำเรื่องโง่เขลา

แม้ในใจจะซาบซึ้ง แต่ก็คิดว่านี่มันบ้าบิ่นเกินไป

หากฉินอวี่ได้ตำแหน่งศิษย์สำนักใน พวกเขายังพอมีโอกาสสร้างสัมพันธ์

แต่ถ้าฉู่เจียงได้ไปแทน ซึ่งเป็นศัตรูเก่า เจียงไห่คงลำบากในสำนักเสวียนหยางแน่

เพราะฉะนั้น เจียงไห่จึงได้แต่หวังให้ฉินอวี่หนีไป!

แต่ดูเหมือนฉินอวี่จะไม่ได้ยิน เขายังคงเดินเข้ามาอย่างไม่ลังเล

จางอู่เองก็รู้สึกประหลาดใจ

“พี่ใหญ่คิดจะทำอะไร?”

จะเผชิญหน้ากับคลื่นอสูรอย่างนั้นหรือ?

บ้าชัด ๆ

แม้จะรู้ว่าฉินอวี่แข็งแกร่ง แต่ต่อให้เอาชนะผู้ฝึกตนสร้างรากฐานเก้าขั้นได้

ต่อหน้าคลื่นอสูรขนาดนี้ก็ไม่มีทางรอด

แต่ถึงอย่างไร ตอนนี้ทุกคนก็เหมือนอยู่ในเรือลำเดียวกัน จางอู่กัดฟันแน่น ตัดสินใจตามไป อย่างไรเสียยังมียันต์ส่งตัว อย่างมากก็แค่ถูกคัดออก

“โฮก!”

พลังเลือดในร่างของจางอู่พลุ่งพล่านแปรเปลี่ยนเป็นเกราะป้องกัน ตามฉินอวี่ไปติด ๆ

ฉินอวี่เหลือบตามองอย่างแปลกใจ จางอู่นี่ก็มีใจไม่น้อย กล้าตามเขาไปเผชิญหน้ากับคลื่นอสูรเชียวหรือ?

ถ้าไม่ได้รับคำแนะนำจากชาวเน็ต ฉินอวี่เองก็คงไม่กล้าเผชิญหน้ากับคลื่นอสูรเช่นกัน

ขณะนั้น ทั้งสองฝ่ายกำลังจะเผชิญหน้ากัน อีกแค่สิบลมหายใจคลื่นอสูรก็จะถึงตัว

เจียงไห่คว้ามือฉินอวี่ไว้ สีหน้าเคร่งเครียด “ไปเถอะ!”

แต่ฉินอวี่สะบัดมือออก พูดเสียงเรียบ “ต่อจากนี้ ให้เป็นหน้าที่ฉัน”

พูดจบ เขาก็เดินตรงไปยังคลื่นอสูร ทุกคนถึงกับตะลึง

ในที่สุดทุกคนก็เข้าใจ

ฉินอวี่ตั้งใจจะรับมือกับคลื่นอสูรเพียงลำพัง!

เจียงไห่แทบจะเป็นลม

นี่มันตรรกะอะไรกัน ถึงกล้าทำเรื่องแบบนี้

นี่ไม่ใช่แค่ความมั่นใจแล้ว

แต่มันคือความหลงตัวเองชัด ๆ!

เจ้าก็แค่ขัดเกลาร่างกายขั้นเก้า

คิดว่าตัวเองเป็นเทพเจ้าหรือไง?

“แล้วเราจะทำยังไงต่อ?”

ศิษย์น้องที่อยู่ข้าง ๆ ถามขึ้น

เจียงไห่กระตุกมุมปาก “จะทำอะไรได้ล่ะ สถานการณ์มาถึงขั้นนี้แล้ว เตรียมตัวสู้ก็แล้วกัน พลังวิญญาณเรามีจำกัด ต่อให้วิ่งหนีก็อยู่ได้แค่ครึ่งชั่วยาม”

“สุดท้ายก็ต้องถูกคัดออกอยู่ดี”

“ไหน ๆ ตำแหน่งศิษย์สำนักในก็หมดหวังแล้ว สู้ให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลย ถ้าฉู่เจียงฝั่งโน้นเจอคลื่นอสูรเหมือนกัน ก็วัดกันว่าใครอยู่ได้นานกว่ากัน!”

เจียงไห่กัดฟันแน่น มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว อย่างน้อยที่สุด ฉินอวี่ก็แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม

ถ้าเขามีวิธีรอดจริง ๆ ล่ะ?

ต่อให้หนี ก็แค่ถูกคัดออกช้ากว่าเดิมครึ่งชั่วยาม เผื่อจะมีโอกาสรอดก็ได้

ศิษย์สร้างรากฐานขั้นสองที่เหลืออีกสองสามคน ต่างก็มีแววเศร้าหมองในสายตา

เจียงไห่กำลังเดิมพันชีวิต

แต่ไม่มีทางเลือก สุดท้ายก็ต้องหยิบสมบัติล้ำค่าขั้นเหลืองออกมา เดินตามหลังฉินอวี่ เตรียมพร้อมจะลงมือ

…………

ลานหน้าสำนักนอก บนแท่นชมการแข่งขัน

ผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายนอกส่ายหัวเบา ๆ ถอนใจ “ดูท่าคลื่นอสูรครั้งนี้จะเกี่ยวข้องกับฉู่เจียง เขาเตรียมตัวมาล่วงหน้า แถมยังหาทำเลวางค่ายกลป้องกันไว้เรียบร้อย”

“เจียงไห่กับพวกคงต้องถูกคัดออกแน่แล้ว โดนคลื่นอสูรเล่นงาน อยู่ได้อีกไม่นาน”

แต่ถ้าฉินอวี่ต้องถูกคัดออกเพราะเรื่องนี้ เขาก็กลัวจะทำให้ผู้อาวุโสอีกสามคนไม่พอใจ เพราะฉินอวี่ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในกระดานคะแนนแล้ว ถ้าไม่เกิดคลื่นอสูรนี้ เขาย่อมจะได้เข้าสำนักในในฐานะอันดับหนึ่งแน่นอน

แต่...ในภาพฉาย ฉินอวี่กลับพาเจียงไห่กับพวก เดินตรงไปยังคลื่นอสูร

เหล่าศิษย์กับผู้อาวุโสทั้งหลายต่างตกตะลึง “???”

บ้ากันไปแล้วหรือไง!?

อาวุโสอู่ถึงกับลุกพรวดขึ้น สีหน้าซีดเผือด “รีบเปิดทางเข้าสู่ดินแดนลับ ฉินอวี่ต้องไม่ตายในนี้เด็ดขาด!”

เดิมทีเขาอยากดูว่าฉินอวี่จะรับมือกับคลื่นอสูรอย่างไร แต่ไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะกล้าดันทุรังเผชิญหน้าตรง ๆ ถ้าพลาดแม้แต่นิดเดียว เวลาบดยันต์ส่งตัวผิด ก็มีสิทธิ์ตายได้เลย ต้องรีบพาตัวฉินอวี่ออกมา หากอัจฉริยะระดับนี้มาตายที่ดินแดนลับ ต่อให้เป็นเจ้าสำนักก็ต้องเอาเรื่องเขาแน่

ผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายนอกได้ยินก็แอบยิ้มเยาะในใจ เมื่อกี้ใครกันล่ะที่อยากเห็นขีดจำกัดของฉินอวี่ แล้วตอนนี้จะร้อนรนอะไรอีก?

แต่ก็ไม่กล้าพูด ได้แต่บ่นในใจ

“วึ้งงงง!”

ผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายนอกโบกมือขวา กฎเกณฑ์ลึกลับพลันแผ่ซ่านออกไป ฉีกเปิดประตูสู่ดินแดนลับอีกครั้ง ช่องทางสีดำสนิทปรากฏขึ้น

“เดี๋ยวก่อน...”

ขณะที่อาวุโสอู่จะก้าวเข้าสู่ดินแดนลับสัตว์อสูร รองประมุขหอรีบขวางไว้

“ดูภาพฉายสิ เหล่าสัตว์อสูร...หยุดหมดแล้ว!”

สายตาทุกคนหันไปมอง สัตว์อสูรกว่าร้อยตัวหยุดนิ่งอยู่กับที่ เดินวนไปมาอย่างกระวนกระวาย ในแววตาดุร้ายของพวกมัน กลับปรากฏความมีสติขึ้นมาอย่างประหลาด ราวกับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันของสวรรค์และปฐพี เด็กหนุ่มตรงหน้าประหนึ่งบุตรแห่งสวรรค์ แบกรับโชควาสนาไว้ทั่วหล้า จนพวกมันไม่กล้าแม้แต่จะเข้าใกล้

ฉินอวี่ยืนเดี่ยวอยู่หน้า “คลื่นอสูร” ในมือกำดาบชิงกัง ตะโกนก้อง

“ถอยไป!”

ประกายดาบแหวกอากาศเป็นเส้นสาย เลือดสาดกระจาย สัตว์อสูรหวงเจียอี๋ชงสองตัวล้มลงทันที โดยไร้ซึ่งการขัดขืน

“โฮก...”

สัตว์อสูรทั้งหลายต่างหมอบราบกับพื้น สี่ขาสั่นเทา ไม่กล้าขยับ แม้ฉินอวี่จะสังหารอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่มีตัวใดกล้าต่อต้าน

แต้มคะแนนของฉินอวี่ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว

ส่วนเจียงไห่กับพวกที่ยืนอยู่ข้างหลัง ต่างนิ่งเงียบราวกับต้องมนต์

คนเดียวกดดันคลื่นอสูร

แถมยังอยู่แค่ขัดเกลาร่างกาย

พวกเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่มันเกินกว่าความจริง

ราวกับความฝัน

เจียงไห่เหงื่อเย็นไหลอาบหน้าผาก

โชคดีเหลือเกินที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้เป็นศัตรูกับฉินอวี่

แม้เขาจะเคยเอาศิลาแห่งพลังวิญญาณให้ฉินอวี่ หรือแม้แต่ตอนที่ฉินอวี่ลงมือกับฉิ่งซาน เขาก็ไม่คิดจะเป็นศัตรู

นี่แหละ คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต!